Bike verhalen

Nu over Didier.

Het is slecht weer en het blijft slecht weer, dus nog tijd voor een tweede artikel, nu over Didier zijn seizoen. In ieder geval veel geslaagder als dat van mij. Hij behaalde dit jaar 5 overwinningen, en 16 podium plaatsen.

Vaststelling is dat Jens van der Kinderen, en Jens Scheurmans, samen met Laurens Sweeck, als hij meedoet, hij legt zich nog steeds meer toe op het veldrijden, drie man sterker zijn. Tot nu toe zijn die onbereikbaar voor Didier, als ze op volle sterkte zijn. Daarna komt Didier met Pieter Geluyckens. Ook de vijf eerste van de Granny Awards. Verder waren er af en toe jongens die een heel sterke koers reden, maar soms onregelmatig waren, of die een jaartje jonger waren.

Even een overzicht van het seizoen, hoogte en laagte punten. Het begon heel goed in Bambrugge, de eerste F.C. Een echte slijkkoers zoals Didier ze graag heeft, trekken en stoempen. Eerste overwinning voor Didier, voor Jens Scheurmans. Daarna een weekje gaan skien. Tijdens die week vielen er twee Ben Lux. Koersen. En dit zou Didier geweten hebben, geen punten dus, en altijd in de midden van het pak aan de start. Komt er dan nog bij dat de derde koers net de week na het verlof kwam, waar hij nog duidelijk skibenen had. Een goede klassering in de Benelux cup kun je dan al vergeten. maar het was zo, en we zouden er moeten mee leven. Het werd een tiende plek op het einde van het seizoen.

Volgende punt, Houffalize, en de klucht van de afdaling aan de brandweer, kort samengevat, Didier mooi vijfde weg, alles nog op korte afstand, de eerste naar beneden aan de brandweer, de rest rechtdoor, gevolg op naar een plaats tussen 20 en 30, nog opgeschoven naar een plaats rond de tiende plek denk ik. Eerste ontgoocheling van het seizoen.

Volgende punt, benelux kampioenschap Averbode, vanuit het midden van het pak naar plaats 7, er zat nog meer in denk ik als hij beter stond aan de start.

Volgende punt de Ridley Tour, een vierdaagse rittenwedstrijd op de weg, onder de kleuren van wielerbond Vlaanderen. Een heel speciale ervaring, heel goed meegevallen, vaststelling, ook op de weg gaat het snel. Spijtig van de rit in Goetsenhoven, zeer zwaar, pech in de sprint, in een uitgedunde kopgroep, anders een vroege plek mogelijk.

Volgende punt, het B.K. in Malmedy, gevallen als hij op weg was naar de derde plek, door de schuld van iemand anders, das sport zeker? wel de grootste ontgoocheling van het seizoen, naast de pijn en het wiel dat pertotale was.

Dan in Langdorp derde achter Van der Kinderen en Schuermans, wel goed voor de prov. titel.

Dan in Geraardsbergen iets minder door een opkomende verkoudheid bleek later, toch nog goed voor de tweede plek in het eindklassement van het kampioenschap van Vlaanderen, dit is het klassement van de Flanders Cup.

Dan Winterslag, een van zijn beste koersen dit jaar, een 5 de plek in de Benelux Cup daar. Dit is al sinds hij bj de aspiranten rijdt zijn favoriete koers. Alhoewel.... zie verder naar

De strandrace in de Panne. De koers van het jaar, 16 de algemeen, en gewonnen bij de jeugd. Al jaren wou hij hier rijden, ik hield hem altijd tegen wegens te lastig. Hij reed wel al enkele andere strandraces, maar dan een kortere afstand, het ligt hem , en hij doet het heel graag. Hij heeft dan ook het goede voorbeeld gehad aan de Kevin.

Dan volgt nog de eindoverwinning in de LMTB, waarna het seizoen er op zat. En nu op naar de volgende stap, de junioren,waar hij vele oud bekenden gaat terugzien, de messen zijn al geslepen, hij zit al terug op de fiets, na een rustperide van een drietal weken.

Verder nog dit, volgend jaar wat nieuwe sponsors, daarover in een volgend artikel meer, nieuwe leden, en enkele jongens vertrokken . Het gaat jullie goed jongens. Bekenste is Kevin van Hoovels, die naar Lingier gaat. Kevin is ook zo wat het voorbeeld van onze Didier, hij geeft ook nooit niet op. Kevin gaat naar een volgende hogere stap. Ik ken Kevin al van bij de nieuwelingen. Is toch wat speciaal, vroeger bij de Forrest Bikers, later bij ons in het team. Samen met zijn ouders veel prettige avonden beleefd in het rennerspark... maar dat kan nog altijd. Als we volgend jaar supporteren voor de Kevin, zal het alleen wat wennen zijn aan de nieuwe outfit. Succes man.

Mvg. Ronny B.

Het laatste......

Tis weer voorbij die mooie zomer. Inderdaad geen weer om een hond door te jagen. Didier beneden bezig op de rollen, tijd voor mij om een overzicht van seizoen 2009 te maken. Voor mezelf kan ik kort zijn, na mijn nekblessure, en daarop volgende problemen, pas in Averbode begonnen met koersen. Best een goed gevoel aan overgehouden. Daarna met steeds terugkomende rugproblemen, pijn tengevolge van mijn nek, en daarbij nog een val door een klapband op training, nooit meer een degelijk niveau gehaald. Absoluut dieptepunt Butchenbach , al na één ronde moeten afstappen met rugpijn. Daarna nog een goed BK marathon gereden. Maar dan in de strandrace in de Panne, omver gereden na tweehonderd meter, en een week in het kaske van de zieke moeten gaan, kortweg een klote seizoen. Waarin ik eigenlijk nooit het gedacht gehad heb, van echt terug coureur te zijn.

Ik fiets nog steed heel graag, ik train nog redelijk veel, ik moet wel, anders kan ik Didier helemaal niet meer volgen. Daarbij komt nog het feit dat ik steeds meer en meer tijd in Didier zijn fietsen steek, zeg maar onderhoud, kuiswerk. Aangezien hij ook nog moet studeren, en zijn tijd om te trainen anders praktisch nul is, neem ik die taken graag op mij. Verder ga ik ook nog graag naar de voetbal naar Mathieu kijken, kwestie om ook de wintermaanden goed op te vullen. Maar allemaal tijd waarop ik zelf niet meer kan trainen. Vroeger heb ik hetzelfde gezien bij andere vaders die hun zonen ook aktief waren in het mtb-en, denk maar aan Dominique Cornu, nu op de weg en Rob van Genechten. Toen begreep ik het niet zo goed waarom ze stopten , nu wel. Didier gaat naar de junioren, zal dus praktisch altijd gelijk met mij moeten rijden. En aangezien ik hem ook wel aan het werk wil zien, en zijn bevoorrading wil doen, wordt het allemaal wat veel. Dus.....

Seizoen 2009 was mijn laatste als aktief renner, ik heb voor 2010 nog een vergunning, en ga nog wel eens een koerske meepikken als het mij past, voor een 6 uurs koers in Langdorp mag je mij nog altijd optrommelen. Maar om te zeggen dat ik nog er alles wil voor doen, neen dat hoeft niet meer. Dus The end, Fini, Schluss, Finito. Ik had gedacht om in 2010 er nog eens volledig voor te gaan, maar allerlei gebreken aan mijn karosserie, en het feit dat als je 50 wordt, er meer slechte dagen als goede zijn als sporter, hoeft het niet meer. Ook het feit dat ik er elke dag om 4 uur uit moet om te werken maakt het niet makkelijk. Akkoord je hebt tijd om te trainen, maar te weinig om te rusten. Dus zonder spijt zet ik er een punt achter.

Dus het waren heel mooie jaren als aktief mtb-er. Ik heb er dik tien jaar opzitten als slijkduvel. Na in mijn jeugd op de weg gereden te hebben, was de mtb sport een nieuwe uitdaging waaraan ik heel veel plezier beleefd heb. Dus nu op naar volgend seizoen. Jullie zijn nog niet van mij af. Doordat sommige jongens vertrokken zijn, ben ik nu ook in het bestuur van mtb team langdorp gekomen. Ik zal volgend jaar nog meer dan voorgaande jaren gaan zorgen voor de omkadering op de koersen samen met de andere bekende gezichten. A ja ik heb meer tijd. Dus iedereen welkom aan de tent in 2010.

Verder prettige feesten en een gezond en suksesvol seizoen 2010


Mvg. Ronny B.

Zot zijn kan echt pijn doen

Afgelopen weekend was het de 2de wedstrijd van het mountainbike kustcriterium in Vosseslag bij De Haan. Na mijn derde plaats in De Panne was ik er op gebrand om deze keer nog beter te doen. Ondanks het feit dat ik nog niet echt veel getraind heb deze winter voelde ik mij vrij goed.

Zaterdagmorgen al vertrokken naar de kust om de omloop te kunnen verkennen, er zitten namelijk enkele technische passages en moeilijke zandstoken in. De verkenning verliep vrij vlot en ik hoopte op minstens een podiumplaats.

Zondag om 14 uur stonden alle standtoppers en nog enkele wegrenners op de start. Het beloofde een harde strijd te worden, zeker met de strakke wind en koude temperaturen. Tijdens de eerste strandstrook richting Bredene hield ik mij kalm om net voor we de duinen in doken te versnellen en zo als eerste de duinen in te rijden. Even later nam Nico Berckmans het commando over en hij trok fors door. Hierdoor ontstond een kopgroep van 6 man toen we in Vosseslag terug het strand opreden. Hierbij o.a. de winnaar van De Panne, Davy Commeyne, Nicolas Vermeulen, ikzelf en Nico Berckmans. Toen we in De Haan het strand terug af moesten reed ik als enige door het losse zand en hierdoor kreeg ik een mooie kloof op de rest. Ook de duin die we over moesten ging vrij vlot en zo kwam ik met een 20 tal seconden terug op het strand. Met de wind in de rug besloot ik alleen door te rijden. De volgende zandstrook richting de mooie passage in de duien in Wenduine ging ook heel vlot en na de passage in Wenduine was mijn voorsprond al 40 seconden. Maar toen moest ik alleen op het strand richting Bredene rijden met de wind pal op kop. Eigenlijk was dit onbegonnen werk, maar toch reed ik door. Na een 10 tal kilometer met de wind op kop was mijn voorsprond op de achtervolgende groep van 10 man nog altijd 20 seconden. Na de 2de passage door de duinen in Bredene kwam Nico Berckmans dichter bij. Op het strand kon hij aansluiten. Maar even verder moesten we terug van het strand en hier was ik veel beter dan de rest. Ook nu had ik in een mum van tijd 20 seconden voor omdat ik zo vlot door het zand reed. Ook de passage in Wenduine ging vrij vlot en nu had ik 30 sec voor op 4 man. De wind was echter nog sterker komen opzetten en weeral 10 km alleen beuken tegen de wind lukte niet meer. Ongeveer 4 km voor het laatste keerpunt in Bredene kwamen de 4 achtervolgers aansluiten. Net als in De Panne ontstond er een taktisch steekspel met de ene aanval na de andere. Ik probeerde zo veel mogelijk de rest te laten werken omdat bij mij het beste er af was. Uiteindelijk kon Thomas Chamon wegrijden omdat Nico Berckmans hem liet rijden en blijkbaar had de rest ook geen zin meer om het gat dicht te rijden (of hadden ze iets afgesproken?). Ik kon niet meer na het vele werk en zo kwamen er zelf nog renners uit de achtergrond terug. In de laatste zandstrook ging ik helemaal kapot maar kon ik toch nog als 3de de duinen inrijden. Ik moest echter Nico Berckmans en Davy Commeyne laten rijden. Samen met Joris Massaer reed ik richting aankomst en in de sprint kon ik vrij vlot naar de vierde plaats rijden. Op zich geen slecht resultaat, maar ik was toch enorm teleurgesteld omdat ik met zulke goede benen gewoon had moeten winnen.

Ik had de laatste wedstrijd voor MTB team Langdorp heel graag gewonnen, maar dit is me spijtig genoeg niet gelukt. Bij deze wil ik alle renners, het bestuur en de sponsers bedanken voor de 4 mooie jaren die ik bij MTB team Langdorp gehad heb. Zonder hen had ik nooit zo sterk kunnen presteren als ik de laatste jaren gedaan heb.

Bedankt iedereen voor de steun en de vriendschap.

Harde mannen.

Juist het nieuws van 1 uur gezien, er sprak iemand van voetbalclub Gent, allemaal profs, die vond het gisteren niet te doen om te sjotten, het was geen weer om een hond door te jagen zij hij. Wat wil het nu lukken, gisteren ging onze jaarlijkse night ride door, zowat de afsluiter van het bike jaar in het team.

Dus gisteren morgen bij - 11 de tent gaan zetten bij de Koen, kwestie van zijn garage wat te vergroten om iedereen te ontvangen, voor de traditionele pannenkoeken en drank. Maar de tent zou dit jaar enkel gebruikt worden om door te trekken naar binnen in de garage, waar de houtkachel extra werk moest leveren.

Om half acht zou er vertrokken worden aan de kerk in de Gijmel. Maar doordat er sommige nog last hebben om de klok te lezen, dat zal wel van de kou geweest zijn zeker, en nog wat plots opduikende technische problemen werd er pas na acht uur vertrokken voor een tocht door de Hagelandse bossen. Ik zelf zou de vlam laten branden, tis te zeggen vuurke stook doen, zodat de jongens zich konden warmen als ze binnenkwamen. De termometer stond ondertussen op -12. En toch waren er nog 19 jongens op de afspraak, harde mannen die mtb-ers. Iedereen goed ingepakt, record was 5 lagen kleding, en nog niet gezweet. Dus heeeel fris. Toch bleek na afloop niemand echt te klagen gehad te hebben van de kou. Eens ze aan het rijden waren viel het wel mee zeiden ze. Tip voor de voetbalwereld, iedereen kontraktje geven, probleem van de winterstop in het voetbal direkt opgelost. Er bleken geen technische problemen meer geweest te zijn, eigenlijk verwonderlijk bij dit koude weer, paar valpartijen zonder erg dat was al. Toch een kleine twee uur gefietst . En dan allemaal naar binnen.

Daar stonden de pannenkoeken en wafels al klaar, samen met de warme chocomelk, en een hele hoop sterkere dranken. En wat bleek, andere jaren werd er vooral naar de iets sterkere dranken gegrepen, nu kon de Koen bijna niet bijblijven met warme choco aan te voeren. Toch kou mannen? En toen konden de verhalen, beginnen lekker gezelllig wat over het fietsen en alles wat er bij komt babbelen, af en toe een straf of heel straf verhaal. Om twaalf uur werd de avond afgesloten. Dan gelukkig de tenten direkt afgebroken, zodat alles nog redelijk droog mee naar huis kon, voor de sneeuwval.

Iedereen kontent en voldaan zou ik denken, op naar volgend seizoen . Met enkele jongens diie vertrokken en een aantal die bijkwamen zijn we weer op volle sterkte voor volgens seizoen.

Mvg. Ronny B.

Tube eraf

Voor de 2de keer deze winter stond ik aan de start van een B-cross. Ditmaal was het dicht bij de deur, in Averbode. Gisteren was ik al eens gaan verkennen en ondanks de regen van de afgelopen dagen was er nauwelijks slijk. Het is een mooie omloop met veel bos en ook een passage door het zandkot waar we met de mountainbike ook hadden gereden tijdens het Benelux kampioenschap. Het eninge probleem van de omloop was dat het op de bospassages niet kon inhalen. En aangezien ik helemaal achteraan moest starten zou het moeilijk worden om een goede uitslag te rijden.

Om 15u15 stonden we met 63 renners aan de start voor 10 ronden. Zoals verwacht was het heel moeilijk om in te halen. Ik deed mijn uiterste best, maar op de smalle passages was het niet mogelijk om in te halen. Toch kon ik enkele renners inhalen. De enige passage waar je goed kon inhalen was de laatste rechte lijn richting aankomst. Hier trok ik steeds vol door om zo veel mogelijk volk in te halen. Zo kon ik elke ronde enkele renners inhalen en traag maar zeker opschuiven. Ronde halfkoers was ik opgerukt tot in de top 20. Op drie ronden van het einde ging ik echter iets te snel door de bocht met als gevolg dat mijn tube van de velg ging. Hierdoor moest ik lopen tot aan de materiaalpost met als gevolg dat ik tijd en een pak plaatsen verloor. Ik gaf nog alles in de laatste rondes met als gevolg dat ik nog wat renners kon inhalen om als 21ste te eindigen. Zonder de pech had een plaats bij de eerste 15 er zeker ingezeten.

Toch nog even vermelden dat ook Johnny Vertessen meereed bij de masters. Hij eindigde als 13de en als 1ste Vlaams-Brabander. Weer een provinciaal kampioen erbij in het team.

Spannend tot de laatste meters.

De zondagmorgen voor de laatste keer dit jaar vertrokken naar de koers. Lommel dit keer, voor de laatste koers van de LMTB. Best nog spannend, want wie vandaag de koers won, won ook het eindklassement. Door ziekte had Didier een drietal weken wat mindere benen, maar had de schade nog goed kunnen bepeken. En weer waren Didier en de Swa ontgoocheld, want zelfs na een week plensbuien was het parcours nog droog. Misschien een LMTB organiseren in de Vlaanders, stoempwerk gegarandeerd. Neen laat toch maar.

Eerst zoals gebruikelijk naar de fun gaan zien, deze mannen mochten nog in de regen vertrekken, het motregende wat, wat het allemaal wat frisser maakte voor de supporters. Veel gebabbeld, en wat opviel was, dat iedereen bijna over de Panne begon, ofwel ging het van, awel terug te been, ofwel en meestal ging het over de prestatie van Didier daar. Blijkbaar is de strandrace van de Panne, een klassieker geworden, waar je veel publiciteit haalt. Maar het doet goed dat zoveel mensen de prestatie van Didier daar gevolgd hebben en de reakties zijn heel tof. Wat weer maar eens laat zien dat de sfeer binnen de mtb wereld heel goed zit, houden zo zou ik zeggen.

De koers zelf dan. Start op een atletiek piste, Didier goed weg, en als eerste het bos in. En al snel was hij samen met K. Van Rooy weg, voor zes rondes door de Lommelse bossen. Didier op kop, VR in het wiel, soms een demarage van VR dan de benen stil houden. Van Rooy komt van de weg, is daar echt goed en snel. Hij is Prov. kampioen, en heeft een klasssieker gewonnen. Maar het is duidelijk dat daar een andere manier van koersen heerst. In ieder geval heeft Didier het voordeel dat hij ook best snel is aan de meet, hij is ooit Prov. Kampioen geworden op de weg in een massaspurt. Al een geluk, want een goeie renner losrijden, in de LMTB is niet makkelijk, en Didier besloot in de laatste ronde alles op een spurt te zetten. Hij zette zich op kop, om zo voorbereid te zijn op een laastte demarage van VR. Maar het werd een spurt, en Didier haalde het met een fietslengte.

Iedereen dolgelukkig, maar die spanning man, ik kan beter zelf rijden dat is minder vermoeiend. Dus Didier op 1, tweede Van Rooy, en derde werd Dries van Gestel, ook een wegrenner.

Dan kwam zelfs de Sint nog op bezoek voor de allerkleinste. Zodat de huldigingen voor het klassement allemaal nogal uitliepen, zodat het negen uur werd voor we thuiskwamen. Voor het klassement zag het podium er als volgt uit. 1 Didier, 2 Kenneth Van Rooy, 3 Stef Van Den Bergh. Voila het seizoen zit er op, nu volgen voor Didier de examens, zodat nu ook zijn rustperiode begint. Dus dit is het laatste koersverslag vaan 2009. Maar we gaan proberen van voor het jaareinde nog wat artikels te schrijven, je hoort nog wel van me.

Mvg. Ronny B.

3de

Dit weekend was het de eerste wedstrijd van het mountainbike kustcriterium. Na mijn eindoverwinning van vorig seizoen stond ik ook deze keer met ambitie aan de start. Door de ligging in het midden van de opbouw naar volgend seizoen toe kwam deze strandrace echter ongelegen. Toch had ik er een beetje voor getraind en hoopte ik op een podiumplaats.

Zaterdagmorgen richting kust vertrokken om nog enkele rondes te kunnen rijden op het strand. Door de regen van de afgelopen dagen en het feit dat er weinig wind was ging dit vrij vlot en had ik een goed gevoel voor zondag.

Zondag was de wind echter gedraaid en een pak feller geworden. Hierdoor beloofde het een lastige wedstrijd te worden. Om 10u30 stonden we dan met 1300 man klaar voor de start. Hierbij alle Belgische beachtoppers en ook nog enkele wegrenners. Met de wind tegen was het wringen geblazen tot aan het keerpunt in Frankrijk. Hier zat ik goed vooraan en draaide ik met de eersten het strand af. Ook toen we terug het strand opreden zat ik attent voorin. Op de camping in Frankrijk ging het tempo omhoog en toen we terug het strand opreden waren we nog met een man of 10. Na de doortocht aan de finish reden Nico Berckmans, Davy Commeyne en ikzelf het best door het zand en hadden we een kleine kloof op de rest. Toen we terug richting Frankrijk reden met de wind op kop bleek drie man toch wat weinig om vlot ronde te draaien. Daardoor kwamen er eerst nog 3 renners aansluiten en net voor het keerpunt nog een groep van een man of 8. Na het keerpunt viel alles terug door elkaar en schoot er nog 6 man over. Deze 6 zouden ook samen de laatste ronde ingaan. Met de wind op kop werd het een tactisch spelletje omdat niemand vol door wou rijden. Davy profiteerde hiervan en reed alleen weg. Het duurde lang voor de achtervolgers hem terug konden pakken. Aan het keerpunt in Frankrijk ging Davy weer aan en er kwam niet direct reactie. Door de gedubbelden werd de achtervolging ook nog gehinderd en zo kon Davy een mooie kloof slaan. Ik probeerde nog wat samenwerking te verkrijgen in de achtervolging, maar het lukte niet. Op de camping trok ik nog eens door en hierdoor werd de achtervolgende groep uitgedund tot 3 man. Aangezien ik en Nicolas Vermeulen volgend jaar ploeggenoten worden veronderdestelde Nico Berckmans dat wij de kloof maar moesten dichtten. Dit lukte niet en zo kon Davy vlot naar de overwinning rijden. De drie achtervolgers moesten in de laatste zandstrook uitmaken wie er mee op het podium mocht. Ik gaf alles, maar Nico Berckmans nam iets meer risico waardoor hij mij nog kon passeren net voor het losse zand en hij liep nog eens sneller als mij. Hierdoor moest ik tevreden zijn met de 3de plaats. Zeker niet slecht, maar ik had evengoed kunnen winnen. Volgende keer beter zeker?

Vreugde en.....

Jawel vreugde en veeeel zeer, daar komt het op neer dit weekendje De Panne. Zoals elke week hier een verslagske van de laatste veldslagen.

Deze nacht eens wakker geworden, en gehoord dat het er met bakken uitviel. Dat beloofde, ook de weersvoorspellingen waren niet veel soeps. Deze morgen om vijf uur eruit, om naar De Panne te trekken, de moeder van alle Belgische strandraces. Ooit heb ik hier mijn eerste koers met de mtb gereden heel lang geleden. Daar aangekomen viel het weer nog mee, veel wind, maar droog. Met Didier wat stukken gaan verkennen, maar uit het zand gebleven, daar zouden we nog genoeg kunnen door vlammen. Weer zo een drie kwartier op voorhand naar de start getrokken om lekker onderkoeld te geraken op het strand. Maar het viel dit jaar nog mee, ik had dan ook drie lagen boven elkaar aangetrokken. En we stonden zowaar direkt met enkel andere jongens van de club samen, zodat het wachten wat sneller leek te gaan. Er was een iets ander systeem als voorgaande jaren, de verschillende startboxen werden wat later bij elkaar gelaten. Gevolg, onze Didier en ikke zelf stonden daar met al onze kleding, omring door meer dan 1300 deelnemers. Dat ging nooit meer goed komen, enigste alternatief, kleding op de grond gesmeten op het laatste moment. En zowaar wij hebben alles netjes kunnen recupereren. maar voor volgende keer zal ik toch eens een ander systeem moeten bedenken.

Goed , om half elf gingen we dan van start. En voor mij heeft de koers nog geen vijfhonderd meter geduurd, het kan zelfs tweehonderd meter zijn, ik weet het echt niet. Wat gebeurde, plots werd ik langs opzij geramd door iemand, gevolg, overkop goeie smak gemaakt, resultaat, wiel scheef, rem geplooid, koers gedaan. Fysieke schade , pijnlijke heup, twee polsen bezeerd, rechter achterkant van de knie serieus pijn gedaan, stuk van de knie, pijnlijke linker enkel, en aan mijn linkervoet, de grote teennagel blauw, Die zal er wel afkomen. Dus genieten. Maar niet getreurd, na eerst een beetje af koelen, ik kan nog steeds verschrikkelijk pissig zijn als het fout loopt, naar onze Didier gaan zien.

En zowaar bij de eerste doortocht, kwam hij als 25 ste door, shit, ik wist dat hij goed uit de voeten kan op het strand, maar dit... Maar afwachten want hij koerst als nieuwelinging de laatste weken in de LMTB nooit meer dan een vijftigtal minuten. En De Panne duurt bijjna dubbel zolang. Bij de eerste doortocht op het strand richting Frankrijk, is hij er met twee andere jongens die goed meewerkten in geslaagd om naar de voorgaande groep te rijden. Uiteindelijk kwam hij als 16 de over de meet en als overwinnaar bij de jeugd, dat is tot en met junior. Dus een fantastisch resultaat. Dik kontent, maar hij keek ook al weken uit naar deze koers.

Daarna als we naar huis reden was het weer volledig veranderd, verschrikkelijk windstoten, plensregen, hagel,, onweer, al wat fijn is. Heel druk, en bijna drie uur gereden om thuis te komen. En ik.... Ik word strammer met de minuten en ik ga nu mijn wonden likken, d.w.z. plat af in de zetel. Volgende week de laastste koers van het seizoen op het programma . De LMTB in Lommel, en dan examen en dat wil zeggen verplichte rust voor Didier, en tis verdiend.

Mvg. Ronny B.

12de

Jawel, u leest het goed, ik ben vandaag voor de verandering eens geen cyclocrossen. Vlak naast de luchthaven van Zaventem was een zware omloop uitgestippeld die door de regen van de afgelopen dagen nog zwaarder was geworden. Met enkele zware modderstroken waar zelfs moest gelopen worden. Ik startte zonder echte ambities op de laatste startrij van een pak van een kleine 50 man met toch enkele nationale subtoppers. In de start schoot ik ook nog eens uit mijn pedaal waardoor ik bij de laatsten het veld indraaide. De eerste ronde kon ik echter wel een pak plaatsen goedmaken en zo kwam ik met nog 8 ronden te gaan rond plaats 25 door. De volgende ronde kon ik nog enkele renners inhalen om na twee ronden als 20ste door te komen. Door de vele modder was het nodig om te wisselen en gelukkig heeft mijn mechanieker Gerry ook een crossfiets die ik kon gebruiken. Na mijn inhaalrace in de eerste rondes moest ik even bekomen. Rond halfkoers kwam ik er terug door en met nog 2 ronden te gaan zat ik in strijd voor de 11de plaats, samen met een oude bekende, Quincy Vens. Net voor het ingaan van de laatste besloot ik niet te wisselen om mijn kansen op de 11de plaats te behouden. Achteraf gezien had ik beter gewisseld want door de vele modder werd mijn fiets loodzwaar en hierdoor moest ik Quincy laten rijden. Zo eindigde uiteindelijk als 12de. Zeker niet slecht voor mijn eerste cross en dit zonder echte voorbereiding.

Een slijkkoers?

Deze morgen opgestaan en wat deed het, jawel het regende. Zelfs in Meerhout aangekomen regende het, en meer dan hard genoeg. Een plaatsje gezocht voor de tent, en al bijna direkt vast met de auto. Gelukkig konden de vereende krachten van El Swa, Didier en Mathieu ons losduwen.

Dan naar de start gaan zien van de fun, en wat bleek, het parcours was niet echt slijk. Niet echt tot de zin van sommige. Na verkenning besliste Didier zelfs met zijn Furious Freds te starten. En nadat het later begon op te klaren nog niet zo een gek idee. En de Swa das nooit geen probleem, Skinny Jimmys. Het parcours ging een stuk door een maisveld, een lekker vettig stuk langs een vijver, en verder wat korte hellingen van zandbergen. Het parcours viel bij iedereen in de smaak. Jammer dat er geen afspuitstand voorzien was. Maar das het voordeel als ik niet koers, ik kan dan na de verkenning de fietsen kuisen. Ik had blijkbaar een voorgevoel, want ik had water en kuisgerief bij.

Dan de start, Didier als tweede weg, na Van Rooy. En net dat plaatsje zou het hem doen, al snel haalde zij de junioren in, en weg was Van Rooy in het gedrum. En Didier probeerde nog het gat te dichten, kwam zelfs wat dichter, maar bleef dan de laatste ronde hangen. Tweede plek dus, en heel goed gereden, maar van Rooy was even sterk, het hangt dan af van kleine dingen. Van Rooy pakte de overwinning, voor Didier en Jorgen Scheerens, een nieuw lid van het team, en vandaag zijn eerste podium behaald.

Nu zijn Dider zijn ogen volledig gericht op de Panne. Iets waar hij al lang naar uitkijkt. De form is er, nu wat geluk hebben in de start het spektakelstuk bij elke strandrace, en dan zien we wel. Er is geen afzonderlijk klassement voor de nieuwelingen, dus hij start bij de junioren. Eens zien wat dat geeft. het zal vooral afzien zijn en GENIETEN. En voor mij vooral afzien. neeje ook GENIETEN.

We zullen niet alleen zijn in de Panne van ons team. Want buiten ons beiden, komen ook De Kevin, voor de laatste keer in onze clubkledij denk ik, Grote Swa, Alain en de Johnny aan de start. Sorry als ik nog iemand moest vergeten zijn. En hopelijk kan de Kevin de Panne winnen, het zou ne mooie afsluiter zijn. Dus Kevin.... gaaaas. De Panne here we come.

Mvg. Ronny B.

Terug in orde.

Het was maar kil en grijs als we vertrokken, met onderweg nog wat regen. Maar de weergoden waren ons goedgezind, en als we aankwamen was het droog. Eerst naar onze jongens bij de funklasse gaan zien, en gezien dat het parcours er droog bijlag. Dus geen bandenwissels, Didier zou met zijn Furious Freds starten.

Eerst nog een aspirant moeten verder helpen, die eerst achter schoenen kwam vragen, maar zijn voeten waren een maatje of vijf te klein om Didier zijn reserve schoenen te gebruiken. Maar hij had geluk, een vrouwelijke deelneemster, kon hem verder helpen met de juiste maat. Nog een probleem, hij had nu de verkeerde pedalen, maar daar kon ik hem wel mee verder helpen, ik heb altijd een reserve paar bij. Voila mijn goede daad van de week was weeral gesteld. Ondertussen had Swake nog één van zijn x aantal fietsen verkocht. En de zaken gaan goed want ook ik heb gisteren de mijne kunnen verkopen. Zodat ik nu mtb-er ben zonder mtb. Gelukkig heb ik voor in de Panne nog mijn ondertussen al bejaarde Specialized, met heeeel dikke banden en een wegpionneke. Dus Raf als ge dit leest, ik zal er zijn. De form das nog iets anders.

Doordat er verleden week geen wedstrijd was, had Didier rustig verder kunnen uitzieken, en ook wat trainen. Dus benieuwd hoe de conditie zou zijn. Eerst nog opwarmen op de rollen, en dan naar de start. En hij was nu terug goed weg, en ging als tweede het bos in, achter Brecht Thaens. Ik kon ze op dit mooie parcours liefst drie keer zien passeren. Dan bij de eerste doorkomst Didier op kop gevolgd door Van Rooy, met al enige voorsprong op de derde.

Probleem is dat de nieuwelingen altijd als laatste reeks moeten vertrekken, waardoor ze al snel in de reeksen voor hun belanden. Vooral in de eerste wedstrijdhelft, waardoor het steeds opletten is. Zo zag ik Didier bij het passeren van een junior een geweldige zwieper maken. Maar gelukkig zonder erg, niks aan de hand. De twee bleven bij elkaar en er zou gespurt worden. Nu is Van Rooy een heel goede wegrenner, en best snel dus dat was afwachten....

Maar in de spurt haalde Didier het voor Van Rooy. Op enige afstand werd Stef van den Bergh derde. Nu is er zondag al terug koers in Meerhout, naar verluid op een zanderig parcours. We zullen het maar hopen, want er is nog regen voorspeld..... Alhoewel El Swa en onze Didier nog altijd hopen op een slijkkoers.


Mvg Ronny B.

Niet willen regenen.

Dat was wat Swake en onze Didier dachten de zondagmorgen. Een raar volkje die mtb-ers. Maar beiden houden wel van wat ploeterwerk, maar het zal voor de volgende keer zijn. Want de eerste regen kwam pas in de laatste ronden, zodat iedereen zo goed als droog binnenkwam. Onderweg naar huis stonden de sluizen volledig open, en mede door de drukte op de autostrade was ik blij dat wij thuis waren. Waarna we alles terug open konden zetten in de garage om te drogen.

Deze namiddag samen met Didier maar wat met de fiets gaan rijden, want voor de rest van de week ziet het er ook niet al te best uit. Komt daar nog bij dat Didier morgen niet kan gaan trainen,, die trekt immers ten oorlog, samen met enkele jongens van zijn klas gaat hij paintballen. Dus van het redelijk goede weer van vandaag maar geprofiteerd. Didier is van vandaag ook gestopt met medicatie voor zijn verkoudheid, die al flink wat roet in het eten gegooid heeft. De eerste koers in Reppel super, hij sneed door het veld, de maandag ziek geworden. De volgende zondag met flodderbenen gaan rijden. Verleden week de decor in gereden, maar reed toen nog wel voor de overwinning, wat niet wil zeggen dat hij ook gewonnen zou hebben. Dit weekend niet super, waarschijnlijk door alle medicatie, en ook door ziek te zijn wat minder getraind. Maar goed, dat kan gebeuren, en deze week vakantie, zodat er wat kan getraind worden. En volgend weekend geen koers, pas op 11 nov. is de volgende wedstrijd in Achel Witte berg, best een knap parcours.

Maar de koers dan, Didier slecht weg, dat was al een tijdje geleden. Na de eerste ronde kwam hij door op plek drie. Jens van Rompay en Van Reeth waren toen al weg. Didier had nog gezelschap van Nicolas Scheire. Bij het ingaan van de laatste ronde had Jens V.R. wat voorsprong op V.R., en Didier daar niet ver achter, maar hij zou het gat niet meer dichtkrijgen. Wel moest Scheire, Didier nog laten rijden. Overwinnaar dus Jens Van Rompay, dan Van Rooy, en derde Didier. Dus nu vol goede moed naar Achel, een parcours waar Didier altijd graag gereden heeft, beetje afwisselend, van alles wat.

Dus dit weekend geen koers, amai, wat nu verzinnen.... Geen probleem mijn agenda zit nu al bijna vol. En ik moet ook trainen want ik ga samen met Didier in De Panne starten, en ik kan daar toch niet afgaan, alhoewel, ik maak me geen illusies.

Mvg. Ronny B.

Zo moet het niet.

De zondag weer naar de lmtb vertrokken, dit maal in Reppel, jawel, de organisatoren hadden een mondelinge overeenkomst met Zolder, maar als het zover was.... circuit stond ter beschikking van de snelle auto's, dus naar Reppel uitgeweken. Geen probleem daar kunt ge ook rijden, en iedereen vond het parcours beter dan het vorige.

De maandag met Didier naar de dokter geweest om zijn verkoudheid laten te behandelen, wat pillen later, was het beter, nog wel regelmatig hoesten, maar de flodderbenen waren weg. Dus we zagen het zitten, en wie was er, jawel Kenneth van Rooy, u allen al wel bekend. Maar Dider vertrok goed, nam de groep op sleeptouw, en was weg met Van Rooy, die nam niet over, Didier hield de benen stil, en drie man kwam terug. Deze lmtb nog niet gezien, een groep van vijf man kwam terug uit de eerste ronde.Dan bij het ingaan van de voorlaatste ronde, van Rooy weg, net daarachter Didier, die blijkbaar nog tijd vond om een gelleke te pakken. En inderdaad al snel was hij er terug bij, en nam de kop. Tot een laatste moeilijker stuk, wat klimmen en zand. toen voelde hij V.R. vol achter op zijn wiel rijden. Didier dacht, kan gebeuren, hij moest wel op en af een heuveltje lopen, springt op de fiets aan de leiding, en lap daar vloog hij de struiken in, duwtje gehad van zijn ,,beste vriend''. Dider rechtgekropen en in de achtervolging. Toen hij passeerde was hij razend, zo kwaad heb ik hem nog nooit gezien. Hij bleek later serieus last van zijn rechterarm te hebben, waardoor hij niet meer aan zijn stuur kon trekken.

Ik ben dan maar naar de aankomst gegaan, voor als Didier aankwam alles wat in het oog te houden. Maar wat bleek, V.R kwam aan stak handje omhoog, en reed direkt verder naar zijn auto. Misschien maar gelukkig, zo kon Didier wat afkoelen. Ondertussen waren er al mensen gepasseerd die alles hadden gezien, later kwam er ook nog een junior die alles had gezien zeggen dat het er echt over was. Ik heb thuis de video van zijn val in Malmedy liggen, waarop je ziet hoe V.R. zich schijnbaar in het pad van Didier gooit ,waardoor die de struiken invliegt. Tot nu heb ik altijd gedacht, dat dat een wat vreemde reaktie was, van iemand die er hard afgegaan was. Niet tegenstaande ik toen ook al van getuigen gehoord had dat er een geurtje aanzat. Maar nu weet ik beter. Tis de aard van het beest.

Ik heb er geen enkel probleem mee als Didier op een normale mannier verliest. Op alle jaren dat we mtb-en, hebben we dit nog nooit meegemaakt. Onder de nieuwelingen en juniors waartegen Didier al gereden heeft, heerst een gezonde rivaliteit, maar ook vriendschap. Raar dat het nu moet gebeuren met iemand die van de weg komt, en daar misschien ook beter blijft. Didier is ook nog met de delege gaan praten, V.R. is het moeten gaan uitleggen, hij is nu gekend en daar blijft het bij. Officiele klacht indienen kost enkel maar geld, en zal niet veel uit halen. Maar in de mtb wereld kent men nu zeker onze vriend.

Maar zondag is er weer koers, en Didier zal denk ik met het mes tussen de tanden rijden. Oja er was ook nog een uitslag, Eerste V.R. tweede Didier, derde Stef v.d.Berg.

Mvg. Ronny B.

Schade beperken.

Voor Didier zat er vandaag niets anders op dan de schade zoveel mogelijk te beperken. Wie hem de vrijdagavond hoorde hoesten op de vergadering van het team zal het wel weten. Sinds woensdag geplaagd met een goei verkoudheid, donderdag was de zwaarste dag. Dan moet je niet veel verwachten van een wedstrijd op zondag. Je mag dan wel één uitslag in de LMTB laten vallen, maar met nog maar één wedstrijd gereden, kan je het risiko niet nemen om nu al een wedstrijd niet te starten. En raar, ook verleden jaar zat Didier op deze wedstrijd met een verkoudheid, wel minder erg. Maar aangezien hij geen koorts had, besloten we om het maar te wagen in Maasmechelen.

Dus al om halftien naar ginder vertrokken om de tent op te zetten, en de fun- klasse rijders wat aan te moedigen. Het was er grijs, donker en vooral koud, en op het einde van de wedstrijd begon het zowaar nog te miezeren. dat beloofde. Maar gelukkig brak daarna de zon door, en werd het nog een aangename dag.

Didier vertrok dan ook voor zijn verkenningsronde samen met Swake, en al snel bleek dat de benen niet goed meewilden. Bovenal kwam vandaag ook Jens Schuermans aan de start, die woont slechts op 500 m. van het parcours. In mijn ogen is Jens dit jaar de beste nieuweling geweest. Didier had zich nochtans verheugd op het duel, een koers moet altijd gereden worden.

En zowaar, Didier dook als eerste het bos in, waarna een redelijk lange en zware klim volgt, jawel da kan in Maasmechelen. Gevolgd door een lange smalle afdaling , daarna nog een snel stuk. Weg waren ze voor vijf rondes. Groot was mijn verbazing toen Didier op kop van een trio uit de eerste ronde kwam. Bij hem Jens, en Kenneth van Roy, een goeie wegrenner. Door Didier goed gekend, lees het verslag van Malmedy er maar eens op na en je weet wel waarom. Maar ik ga al wat jaren mee in de koers, en ik weet dat er in de koers geen mirakels gebeuren, dus bij de tweede doorkomst Jens alleen op kop, gevolgd op enige afstand door Van Roy, dan op wat achterstand Didier. En zo zouden ze ook over de meet bollen. Didier behaalde hier nog een derde plek, en das zowat het hoogste wat hij hier kon verwachten.

Later bleek dat hij aan kop vertrokken was, met snel de eerste bocht in te gaan, later op zijn tempo naar boven te rijden, waarna de smallere afdaling volgde, en dat kun je ook met slechte benen nog snel doen. Toen Jens echter bij de tweede beklimming doortrok ging al direkt het licht uit, en was het kwestie van zo goed mogelijk uit te rijden. Dus missie geslaagd. Hopelijk gaat de gezondheid er nu verder snel op vooruit, en dan kan hij er volgende zondag weer invliegen in Reppel.

Jawel in Reppel. Nu zul je zeggen daar was het twee weken geleden ook al. Klopt, maar doordat het circuit van Zolder volgend weekend ingenomen is door heel snelle wagens kun je daar moeilijk met een mtb gaan rondtoeren, hoe snel je ook bent. Beetje raar, blijkbaar een misverstand bij de organisatie . Maar goed dan is het terug Reppel, naar men zegt op een ander parcours, maar wel op dezelfde plek dan verleden keer.

Mvg, Ronny B.

Lekker afzien.

Dit jaar was het de beurt aan Nederland om het kampioenschap marathon te organiseren In Eysden net over de grens. Niet ver van de Voerstreek, waardoor we dan ook een groot stuk zouden fietsen. Laat het nu net de week voor dit kampioenschap water gieten, en je kan je al wat voorstellen van de aard van de ondergrond. Een bepaald moment werd er over een asfaltweg gereden, die blijkbaar dienst doet als plaatselijke afwatering, het heeft één voordeel, de pion en ketting waren efkes proper. En gesmeerd? Das iets anders, gene tijd voor gehad, buske zat nochtans in mijn camelback.

Dus de zondagmorgen op tijd vertrokken, en we stonden zowaar op 200 m. van de inschrijving, en waren net op tijd om de grote drukte te ontlopen. Want buiten de massa wedstrijdrijders uit Belgie en Nederland, was er ook de mogelijkheid om praktisch hetzelfde parcours te doen voor de toerrijders. Zij vertrokken in blokken achter de wedstrijdrijders. Een massa volk dus. In totaal stonden er zo meer dan 3000 deelnemers aan de start. Aangezien het vrouwke ging lopen in Hasselt samen met ne kameraad naar daar getrokken. Nadeel, omdat er per categorie vertrokken werd, was het nogal moeilijk om je kledij aan iemand af te geven, dus maar net op tijd naar de start gereden. Lekker achter in de groep aangesloten, in de start gaat het toch te snel voor mij, en 100 km. is lang.

Om 4 na 10 werden we dan de weg opgestuurd, met een snelle aanloop , met na enige kilometers de eerste klim door een drassige wei. En ik had nochtans de woensdag naar de chiropracticus geweest, maar al snel voelde ik mijn rug opspelen. De benen voelden wel goed, maar die rug? Wat zou dat worden. Dan na een twintigtal km. in volle klim, een droge knak, en even vreesde ik dat mijn zadel er af lag. Maar buiten dat ik wel voelde dat er wat scheelde met mijn zadel kunnen verder rijden. Dikwijls speelde er door mijn hoofd, om rond km. 50 te beslissen om te stoppen of door te rijden. Bij de eerste wandelklim zag ik het even niet meer zitten, die rug man niet te doen. Maar na een 40 km. kwam er mede doordat ik tijdens de klims altijd enige tijd op de pedalen liep beterschap, tenminste de pijn was draaglijk. En ik begon ook meer en meer jongens in te halen, dat geeft ook moed, dus ik ging voor de volle koers gaan zeker weten. En als ik het bord van de 50 km. passeerde zag ik het helemaal zitten.

En wat ik ook verwachtte gebeurde rond de 70 ste km. kramp, niet l of r, neen zowat overal in mijn benen. Maar toch bovengeraakt op dat klimmetje, tandje kleiner welliswaar, en raar maar daarna geen kramp meer gehad die het vermelden waard is. En dan op een 25 km. van het einde kreeg ik gezelschap van later Belg. kampioene Kathy Delfosse. Die moet al een hele tijd achter mij gehangen hebben want op elk kruispunt zag ik wel iemand van haar bevoorraders staan. En zoiets geeft moed, en de rest van de koers samen met haar gereden, paar keer overgenomen, moest wel mijn stukskes kiezen, want in de klims was ik blij dat ik in het wiel zat. Maar zij is 26 ik 50 het kon mijn dochter zijn. Van de Belgen was ik trouwens de tweede oudste in koers na de Rudy Geentjens, die ook van geen stoppen weet. Aangekomen bleek mijn zadel gebroken te zijn, en stond de punt richting heelal. Straf dat die het nog 80 km. uitgehouden heeft.

En de uitslag, ik was 191 ste algemeen, 40 bij de masters, waar ik best tevreden mee ben, en genoten? Zeker, maar wel verschrikkelijk afgezien de eerste 50 km..... En ja dan ook de volgende 50 maar dat was afzien en genieten.

En zoals je hier ook kan lezen heeft de Kevin dikke pech gehad, chapeaux dat hij ondanks de teleurstelling van het moment, hebt het maar voor, UW koers van het jaar en dan zo een pech, toch uitgereden heeft. Een voorbeeld hier in de club. Veel gasten kunnen aan zo een instelling een voorbeeld nemen. En zoals de Nico Berghmans altijd zegt, die hier zijn laatste mtb koers reed als elite , PIJN IS FIJN .

MVG. Ronny B.

Belgisch kampioen singlespeed?

De laatste wedstrijd van dit seizoen was voor mij een van de belangrijkste. Het Belgische kampioenschap marathon in het Nederlandse Eijsden. Aangezien mijn goede uitslagen van de laatste weken startte ik als een van de titelkandidaten.

Ik had de omloop al 2 keer verkend de voorbije weken en het beloofde een snelle race te worden. Door de vele regen van de afgelopen dagen was het echter een modderpoel geworden en zou het veel zwaarden worden dan verwacht. Aan de start stonden alle Belgische en Nederlandse toppers op Roel Paulissen na. In de vlakke aanloop bleef alles samen, tot aan de eerste lastige klim waar alles uit elkaar viel. Ik voelde mij niet al te best, maar toch zat ik nog vooraan in de ruime kopgroep. Op elke klim werd deze kopgroep uitgedund tot er nog 10 man overschoot. Deze bleven samen tot iets na half koers het Nederlandse duo Brentjens-Pietersma fors doortrok. Iedereen buiten Nicolas Vermeulen moest passen en zo onstond er een kogroep van 3 en een achtervolgende groep van 6 man, met dierbij 3 Belgen. In de achtervolgende groep was de samenwerking niet echt ideaal en zonder pech zouden de drie leiders strijden voor de overwinning. Ikzelf voelde mij nog altijd niet te best, maar ik kon vlot volgen bij de achtervolgers. Op 30 km van het einde sloeg het noodlot echter toe. Op een klim kwam er een tak tussen mijn derrailleur te zitten en hierdoor brak mijn pad af. Gedaan met koersen dacht ik en ik liep tot aan de top van de klim. Na 10 minuten te staan vloeken en suppoteren voor de rest besloot ik om toch maar te proberen om mijn fiets op te lappen. Ik verwijderde mijn derailleur en kortte mijn ketting in. Deze was echter nog te lang waardoor deze niet bleef liggen. Nog een ingekort kon ik dan uiteindelijk toch verder rijden, weliswaar alleen op versnelling 29*14. Ook stond mijn achterwiel scheef een sleepte hierdoor mijn schijf. Ondanks dit alles vetikte ik het om op te geven en reed in de laatste 30 km op een singlespeed fiets. Uiteindelijk bereikte ik na 4u17 de finish. Op mijn garmin had ik echter maar 3u52 gereden, wat betekend dat ik 25 minuten verloren heb door mijn pech. Hoeveelste ik uiteindelijk nog geworden ben zou ik niet weten, maar ik heb toch niet opgegeven. Zonder dit alles had ik zo goed als zeker op het podium gestaan, volgend jaar beter zeker.

Geen sneeuw dit jaar.

Verleden jaar hadden we nog de grootste moeite om thuis te geraken. De sneeuwval, alhoewel lang aangekondigd verraste onze strooidiensten nog maar eens, en de weg was een chaos. Maar dit jaar wat vroeger op het seizoen, dus nog redelijk herfstweer. Beetje fris, maar droog. En zeggen dat er verleden week in Winterslag nog zomerse teperaturen heersten.

Al om halftien vertrokken, maar daar aangekomen mochten we al niet meer op de parking, vol. Nog geprobeerd met te zeggen dat we de teamtent moesten zetten, niets hielp. Dan een noodplan uit de hoed getoverd, ik had bij het aankomen een klein zandweggetje gezien dat naar het parcours liep, achteruit daarin en we konden de tent pal naast het parcours zetten. De fun klasse was al aan het rijden, dus Swake die gelijk met ons vertrokken was, en Didier konden al direkt gaan inschrijven.

Na verkenning bleek dat het parcours wel heel snel was, het zou vlammen worden. Didier reed ook met een vaste vork, en we hadden zijn Hope schijfremmen vervangen door V-brakes, gezamelijk met zijn brede Furious freds een scheurijzer. Om 13.45 ging dan de hele groep, van nieuwelingen tot Masters 2 van start, altijd met wat tijd tussen. Een pak volk dus, met al na enkele meters een haakse bocht, maar Didier ging er op kop door, dus dat zat al goed. En al snel had hij een kloof, en zou hij de overwinning binnen halen. Voor dit soort parcours heeft hij nu de perfekte fiets, en in navolging van de Kevin wil hij ook nog strandraces gaan rijden. Waarschijnlijk de Panne. Hij heeft er al eens één gereden als aspirant, en één als nieuweling, die hij toen won, hij doet dat heel graag. En hij heeft er nu de fiets voor dus... Zolang er dit seizoen niet te veel koersen gereden worden kan dat alleen maar plezant zijn, probleem gaat zijn dat hij mij voorbij gaat vlammen, efkes tandenbijten zeker... Winnaaar dus Didier voor Stef van den Berg, derde werd Indy Pauwels, nog een Brabander die ook in het Prov.kampioenschap met Didier op het podium stond.

Dit weekend waren er meer dan 200 vertrekkers, en het was dan nog koers in Nederland en er was ook nog de laatste manche van de EBBT. De Johan zal kontent zijn. Hopelijk blijft het weer goed, verleden jaar was dit een ramp. Volgende week is er geen manche, er is dan het Belgisch Kampioenschap marathon , jawel in Holland, Didier rust dan, en ik ga er invliegen. Ik heb deze week nog afspraak met de chiropractor, en die moet me nog eens oplappen. Ik zal wel nie winnen maar ik ben al kontent dat ik na alle ellende nog eens kan starten, volgende week hier een verslag van mijn calvarietocht.

Mvg. Ronny B.

4de

Dit weekend besloot ik richting Nederland te trekken voor een UCI categorie 1 wedstrijd in Gieten. Deze wedstrijd gaat over 2 grote ronden van 27 km, goed voor 54 km wedstrijd. Omdat ik had horen zeggen dat het een snelle en vrij vlakke omloop was besloot ik mijn 29” strandbike nog eens van stal te halen.

Zaterdagmiddag ginds aangekomen en op verkenning werden de verhalen bevestigd. Een bijna vlakke omloop met veel rechte stukken, haakse bochten en enkele technische zandstroken van het cyclocrossparkoers. Ideaal voor mijn 29” dus. Zaterdag lag de omloop zo goed als droog en zeer snel. Door de regen van zaterdagavond en nacht was het zondag wel opletten geblazen in de bochten om niet onderuit te gaan.

Zondag om 12 uur gingen we dan met 1500 man van start met hierbij de meeste Belgische en Nederlandse toppers plus enkele buitenlanders. Van in de start lag het tempo zeer hoog en op de eerste brede kilometers was het wringen geblazen om een goed plaatsje te vinden vooraan in het pak. Na de eerste technische passage was het veld wel al een beetje uit elkaar geslagen en ontstond er een ruime kopgroep van een man of 20. Ook hier was het steeds wringen om vooraan te zitten en geen gaten te laten vallen. Op het einde van de 1ste ronde kwam het technische zandstuk en hier moest je vooraan zitten om mee te zijn. Natuurlijk wist iedereen dit en ging het tempo fors de hoogte in. Er reden 4 renners weg en ik gaf alles om de kloof te dichten. Net voor het ingaan van de 2de ronde kon ik aansluiten en zo ontstond er een kopgroep van 5 man met hierbij de Nederlands Pietersma en Luttenberg, Nicolas Vermeulen, de Zweed Lindgren en ikzelf. Ondanks het feit dat de samenwerking vlot verliep konden enkele kilometers later nog drie renners aansluiten: Brentjens, Wubben en Scheire. Met achten reden we vlot rond en de rest zou niet meer terugkomen. In de kopgroep bleef het rustig tot een 6 tal kilometer voor het einde. Iedereen wou vooraan zitten voor de technische passage en er werd een hels tempo gereden. Inhalen was onmogelijk en ik zat ergens ronde de 5de plaats. Op een kort klimmetje in het zand haperde Nicolas even en moest ik voet aan grond zetten. Hierdoor hadden Nicolas en Pietersma een kleine kloof. De rest kwam niet dichter en in het tweede technische stuk was het alles geven om bij te blijven. Door een laatste krachtinspanning in de zandstrook kon ik nog enkele renners inhalen en kwam ik als 4de te zitten in de laatste kilometer. Bart Brentjens reed voor mijn maar ik kon zijn wiel niet houden. Hij haalde zelfs Nicolas nog in en werd 2de na een supersterke Pietersma. Ik moest samen met Lindgren sprinten voor de 4de plaats. Hij trok hard door, maar gelukkig viel hij stil en kon ik hem nog remonteren. Ze werd ik mooi 4de in dit internationale gezelschap

Last but not least!

Hier had ik al lang naar uitgekeken... Het waren hectische weken de laatse tijd. Veel koers, bijna altijd een weekend weg, de laatste trainingsweken, werk dat blijft liggen... Dan is het einde in zicht met de GP Roel Paulissen. Ik wilde een laatste keer goed rijden om met veel vertrouwen de winter in te gaan. Ik had geen klagen de laatste weken. Goed in Heuvelland, Bouillon uitgereden, 2e in de Wallonia cup en in het eindklassement. Daarom nog zo goed mogelijk mentaal opladen en er nog eens vol voor gaan in de allerlaatste Beneluxcup ooit. Winterslag is ook een weekend van gezelligheid en teamwork. Ook dat is een mooie manier van een seizoen afsluiten als je dit weekend als team beleefd.

Zaterdagmorgen kwamen we daar toe en alles stond eigenlijk al vol. Nog nooit meegemaakt! Alles geïnstalleerd en begonnen met alles klaar te maken. Ik voelde me echt fit, maar ik had niet de zenuwen en focus die er anders is voor de koers. Dan gaan opwarmen en zo goed mogelijk concentreren... Ik werd afgeroepen ergens als 51e tja, die buitenlandse avonturen van de paasvakantie hadden nog altijd hun gevolgen... De start was kort met een zigzag, dan nog een vals plat stuk en uiteindelijk dan een steiler stuk met twee sporen. Ik startte dus attent en probeerde hier en daar een gaatje te vinden om op te schuiven. Mijn doel was rustig starten en geleidelijk aan opklimmen in de stand. Die taktiek was dus niks waard, want we reden maar 3 rondes... In de eerste ronde heb ik dus langs alle kanten volk ingehaald, maar aansluiting met de kop krijgen was zeer moeilijk. Er waren veel renners tussen die toch wel twee tanden minder naar boven reden. Op de tussenstukken was het dan inhalen en binnenkantjes nemen. Na de eerste ronde voelde ik me nog zeer goed en dan was het vollenbak gaan in het eerste deel van het parcours. Maar op het steilste gedeelte was het weer wachten achter tragere mannen. Uiteindelijk er toch voorbij en dan begint mijn voorband raar te doen. In de afdalingen kon ik moeilijk bochten nemen, en ik verloor tijd. Er was dus lucht ontsnapt door op een steen te knallen in een steil stuk. Ik koos ervoor om gewoon door te rijden, en te zien of er nog meer lucht uitging. In de steile afdaling was het even ogen toe en gaan, want en platte voorband stuurt niet! Gelukkig no prob, maar toch weer tijdsverlies. Dan weer vol gaan in de klimmen. Ik ben dan boven gekomen als 8e maar heb nog 2 posities verloren in de afdaling.

Veel tijd had ik niet om te bekomen, want daar wachte de 3-urenrace! En euhm zot zijn doet WEL zeer. We hadden ingeschreven om plezier te maken en omdat het eigenlijk een traditie aan het worden was. Dus gestart met de gedachte "deelnemen is belangrijker dan winnen". Na een uur hoorden we ineens dat we op de tweede plaats lagen... Potverdorie! Nu moeten we gaan koersen he om voor de eerste plaats te gaan. Uiteindelijk bleek dat de militairen al een ronde voorlagen, dus inhalen was een mission imposible. We bleven gaan, want in een team koers je voor elkaar. We werden tweede en het kaske was leeggereden (geen typfout).

Achteraf bekeken was dit weekend een dikke kers op mijn taart van een seizoen. Ik heb ervan genoten, zeker omdat zondag weer eens bleek wat een bont allegaartje er weer aan de tent zit, ligt, hang of staat. Ja, het was weer mtbTEAMlangdorp. De Masters hadden wat pech, maar gelukkig ook niet allemaal! De junioren en nieuwelingen gaven weer van katoen met mooie top tien plaatsen en de elites en beloften weerden zich hard en met veel overgave tegen al dat internationaal geweld.

Nu is het rust, maar waarschijnlijk weer dikwijls op de velo. Want rust roest, en de goesting om te biken blijft!

waren het de....?

De vrijdagavond naar Winterslag vertrokken. Daar aangekomen al bijna direkt een koprol gemaakt, gevallen over een uitstekende pin, zelfs zonder fiets val ik nu al het , tis erg. Tegen dat alles opgesteld stond, werd het al duister en dus ook frisser, maar we waren goed voorzien, en met een elektrische verwarming in de teamtent viel dat nog best mee.

De zaterdagmorgen wat uitgeslapen, want er stond een druk weekend voor de deur. Op de middag vertrokken voor de toertocht met onze Mathieu en Swake. Terwijl kon Didier het parcours verkennen. Mooie rit, veel bos, knap. Door al het keren en draaien lag ons gemiddelde nogal laag en de koers van de fun klasse gemist. Aangezien het een traditie geworden is, waren er pannekoeken voorzien, nu al vanaf zaterdag, en ze smaakten. Daarna deden onze jongens in de 3 uurs koers het fantastisch en werden tweede. Dan was het hoogtijd voor het avondeten, en wat stond er op het programma, jawel spaghetti. Allez das na iets nieuw . Daarna een volle tent , dicht tegen elkaar is warmer lekker wat babbelen. En dan iedereen naar zijn slaapplaatsen voor een heel koude nacht, op naar de grote dag van morgen.

Om tien uur stond de eerste koers van de dag op het programma, de masters. Met bij de masters 2 een voorbeeld van clubgeest, de Johnny en Swake besloten gezamelijk hun deraileur in de prak te rijden. Zeker de Johnny heeft dit jaar zijn deel van de pech wel gehad.

Dan de koers van Didier, opwarmen op de rollen. Allez dat was de bedoeling, maar wat bleek, voor de eerste keer een ander achterwiel bij, te breed gespaakt, en de spaken kwamen tegen de remklauw. dus dan maar Met de Bosse op de weg opwarmen. En waren het nu de magische handen van de Froemel, die Didier zijn benen insmeerde en masseerde, of het feit dat Didier Winterslag een van zijn tofste parcoers vindt, ik weet het niet. Na zijn verkoudheid, die aan het broeden was, waardoor het in Geraardsbergen iets minder ging, was er wat twijfel. Wat zou het worden. Maar hij reed naar de vijfde plek. Hij stond nochtans niet zo schiiterend in de start, hij stond pas 21 ste in het klassement, omdat hij de twee eerste koersen gemist had, we waren toen op de latten aan het trainen. Maar daar hebben we zelf voor gekozen, maar volgend jaar gaan we wel met krokus skien, probleem opgelost. Hij kwam dus aan de eerste technische zone door rond plaats twintig, maar ging er dan stevig tegenaan. Even leek plaats vier nog mogelijk maar de nederlander Ivar Slik, die wel goed gestart was, gaf er nog een extra lap op, en het bleef bij plaats vijf. Een heel goeie uitslag, iedereen kontent. Winnaar werd Jens Schuermans, de revelatie van het jaar, zoals die bergop fietst chapeaux. Tweede, Belg. kamp Jens V. D. Kinderen, derde de Nederlander Thijs Zuurbier. Vierde ook een Ned.. Ivar Slik, vijfde Didier. Ondanks zijn twee wedstrijden minder werd hij in het eindklassement nog tiende.

Daarna nog naar de elites en beloften gaan zien. En er werden nog de nodige pannekoeken gebakken, dit weekend 110 stuks en dan de sterke chocomelk niet vergeten, das ni slecht. Zij die er niet waren hadden ongelijk. Wat hebben we gezien en geleerd. Veel volk, zowel van onze club, als andere toeschouwers, een perfekte organisatie, sfeer, goe weer. En hoewel het een echt mtb parcours is, zijn het in alle reeksen toch de Vlamingen en Nederlanders die het mooie weer maken. Wel een heel sterke Sebastien Carabin gezien. Misschien een tip voor onze Waalse broeders, om ook eens wat meer naar de snellere Nl. en Vlaamse parcours te komen, tis ni enkel goed bergaf rijden. Daarna met heel de bende alles opgeruimd.

En wat ik vooral geleerd heb, we hebben een heel tof groepke.

Mvg. Ronny B.

De laatste wedstrijd van de Benelux cup vond plaats op de mijnterril in Winterslag. Voor de start stond ik op een 6de plaats in de stand, maar er zat nog een top 5 in door de dubbele punten in de laatste manche. De omloop in Winterslag is een van de mooiste en zwaarste van Vlaanderen en zoals steeds stonder er ook dit jaar weer internationale toppers aan de start.

Op training zaterdag had ik een goed gevoel en ik hoopte op een top 10 plaats zondag. Ik stond op de 3de startrij en was redelijk goed mee in de start. De eerste ronde reed ik rond plaats 20 en ik kon opschuiven richting plaats 15. Bij het ingaan van de 2de ronde zat ik net achter een grote groep en ik probeerde het gat te dichten. Dit mislukte echter en ik moest even later mijn inspanning bekopen. Ik zakte terug naar plaats 17. Een ronde later ging het terug beter en kon ik weer enkele renners inhalen. Ik reed de volgende rondes constant rond de 15de plaats. Bij het ingaan van de laatste ronde reed ik op de 14de plaats met 2 renners niet ver voor mij. Ik probeerde deze nog in te halen, maar door een stuurfout verloor ik meer terrein en moest ik uiteindelijk tevreden zijn met een 14de plaats. Zeker niet slecht met de vele toppers aan de start, maar ik zat maar 1 minuut achter de 10de plaats die ik op voorhand gehoopt had. In de eindstand van de Benelux cup ben ik als 6de geeindigd wat ook een mooie bekroning is van een goed seizoen.

Laatste urenrace dit jaar

Vorig weekend was het dan zover de laatste urenrace dit jaar; laatste kans om nog eens een mooi resultaat te rijden. Moest er wel voor een weekendje naar luxemburg, want een terugreis van 300km den dag zelf zag ik nie zitten dus vrijdag al vertrokken met de tent naar esch sur alzette . Camping lag op den top van den berg waar we op gingen koersen, alles was du vrij vlot bereikbaar.

Vrijdags al eens het parcourke gaan verkennen, en daaruit bleek dat de 170 hoogtemeters gedeeld door 2 moesten worden da maakte het toch al wa minder spectaculair maar twas nog meer dan zwaar genoeg, want het parcours was een van de betere die dit jaar onder men wielen zen gepasseerd. Er zat alles in snelle stukken ,technische klims en afdalingen single track. De klims gingen soms wel tot 25% en dan het aankomst gedeelte door het park was ook de moeite langs de aangelegde waterval en rotspartijen. Ook in Luxemburg worden de urenraces populairder vorig jaar hadden ze 32 teams en dit jaar gingen ze ruim over de 50 met daarbij 9 solo renners.

Mijn goede vriend Kristof Stes was ook aanwezig in Luxemburg en wij gingen de belgische eer hoog houden voor de rest wa Duitsers, Fransen en Luxemburgers aan de start, en bij de solos ging de Luxemburgse Kampioen Cyclocross bij de juniors van start , da zou de man worden voor naar uit te kijken.

Start ging volgens “Le Mans” of beter as ne zot naar uwe velo lopen er op springen en weg. Paar jaar geleden had ik zoal iets meegemaakt in halle-Zoersel en da was toen precies of ge in de botsautokees zat, hier waren ze nu wel zo slim om recht voor hunne fiets te gaan staan en om 12 h lopen we naar de fietsen . Het is weer een beetje nen chaos mannen die op hun achterwiel gaan zitten bij het opspringen wa pedalen die tegen men benen kletsen ,maar we geraken er zonder kleerscheuren door en gaan met ne rotvaart richting den eerste klim die buitenblad genomen werd en waar al vele stil vielen zo kon ik me toch bij de eerste 20 int bos settlen in die eerste ronde en als 2e solo.

Aanvangstempo is toch vrij snel onze Luxemburgse crosskampioen was bij de eerste weg en ben nooit tot op zen wiel geraakt .we rijden dan op een rondje van 6km /85 hm ronde tijden van 16 min das een 22/u gemiddeld. Dat tempo was te hoog en ik moet gas terug nemen of ik blaas men eigen op daardoor moet ik ook de Kristof laten voorbijgaan ik weet dat hij bergop sterker is als mij dus hem volgen was geen optie en na 1 uur koers lig ik dus in 3e stelling.

Half koers komt de 4e bij mij aansluiten.Probeer bij hem aan te pikken wat aanvankelijk blijkt te lukken maar een 30 min later kraak ik helemaal en moet ik de rol lossen. We hebben dan al wel de nr 5 op 1 ronde gezet. Dus een 4e plaats zit er weer dik in.

Aan Vincent Dias Santos is niks te beginnen , een echt klimmerstype dat da gemiddelde van 22/u maar blijft volhouden en na 5 u koers zet em mij op 4 ronden. Kristof blijft op die 2e plaats en waneer hij me dubbelt moedigt hij me nog even aan want den 3e die zit helemaal dood en is aant zwalpen. Bij me zelf zat er ook wel nie veel meer in de tank, maar ja we zullen nog is iets forceren.

In de afdalingen iets meer risicos nemen en dan gebeurt het ,volle vaart krijg ik een of andere laag hangende tak pal op menne neus, het werd just nie zwart voor men ogen en ik voelde iets druppen . Maar was gene regen, bloed kwam uit menne neus gelopen gelijk manneke pis daar in Brussel sta te pissen. Da deed na 5 uur koers genen deugd moek zeggen en in plaats van ne snelle ronde werd dat een van de traagste rondes dus 3e plek is foetsi en nu gewoon op die fiets blijven zitten om nog 4e te blijven. In de aankomst zone maar 1l water over menne kop gekapt en ik begon terug een bikke helderder bij geest te worden. Uiteindelijk komen we moe en vol bloed hangend over de meet na 6uur met 102 km afgelegd op een 4e plek. 2 weken na mekaar op 4 , tis toch altijd beetje jammer ma ja de rest was iets sterker.

Kheb me er in ieder geval geweldig geamuseerd en twas er een prachtige streek voor te biken,25°C en zon meer moet da ni zen. Nu gaan we toch wel een weekske of 2 rusten want vat is af na 11 van die uren-races dis jaar. En dan wa LMTB’s rijden om de winter door te komen.

Met het oog op het WK marathon van 2010 in het Duitse Sankt-Wendel besloot ik dit jaar al eens te gaan verkennen. Dit weekend vond op dezelfde omloop een internationale UCI marathon plaats. Ondanks het feit dat het dit weekend ook het europees kampioenschap was in Estland stonden er heel wat (vooral Zwitserse) marathontoppers aan de start. Door het droge weer van de afgelopen weken beloofde het een snelle marathon te worden over 107 km en 2500 hm. Het parkoers bestond uit twee verschillende rondes met de eerste ronde vooral veel snelle wegen en lopende klimmen. De tweede ronde was technischer met langere en steilere klimmen.

Van in de start werd er redelijk doorgereden en na de lastige startklim ontstond er een ruime kopgroep van een man of 25. Op de snelle stukken was het moeilijk om het verschil te maken en de eerste 20 km bleef de groep samen. Op enkele lastige passages viel de kopgroep uit elkaar en bleven er nog 10 renners over. De samenwerking verliep vlot en er zouden geen renners meer terugkeren. De laatste kilometers van de eerste ronde ging het tempo nogmaals de hoogte in en hierdoor moesten er 2 renners lossen. Ik kon nog steeds vrij vlot volgen en bij het ingaan van de 2de ronde voelde ik mij nog vrij goed. Om een idee te geven hoe snel er gereden werd, de eerste ronde werd afgewerkt aan een gemiddelde van meer dan 28 km/u.

In de lastige 2de ronde reden de Zwitsers nog sneller waardoor de kopgroep uit elkaar viel. Ik moest ook lossen en kwam zo op de 6de plaats terecht. Omdat ik de koplopers nog zag rijden probeerde ik het gat te dichten. Dit lukte echter niet en ik zou mijn inspanningen later nog bekopen. Vooraan moest er een renner lossen en samen met hem reed ik verder. In een afdaling met trapjes reed hij echter lek en zo kwam ik alleen te zitten. Niet ideaal op zo’n snelle omloop, maar ik bleef alles geven. Even later werd ik ingehaald door een achtervolgen en samen streden we voor de 5de plaats. Op de lastigste klim van de dag moest ik echter lossen en voelde ik dat het beste er af was. Met nog 30 km te gaan beloofd het nog zwaar te worden. Het leek of ik niet meer vooruit ging, maar toch duurde het tot 10km van het einde voor er mij nog een renner inhaalde. Ik zat zo kapot dat ik niet kon aanpikken. Met mijn laatste krachten de laatste 10 km gereden om toch nog als 7de te kunnen eindigen. De oorzaak van mijn ‘klop van de hamer’ is meer dan waarschijnlijk het feit dat ik s’morgens meer op de WC gezeten had met diaree in plaats van op mijn fiets. Toch ben ik nog tevreden met dit resultaat gezien het sterke deelnemersveld.

de dodentocht voor bikers

Ik huiver nog steeds bij de herinneringen van de GRG verleden jaar. Het was modder, regen en wind all the way! Dus, met mijn gigantische vetoverschotten moeten opgeven: 142km stond er toen op de teller. Ik was toen meegegaan om twee metgezellen bij te staan gedurende 90km, maar ging verder want "ik was hier nu toch".

Nu ging ik met eenzelfde metgezel (de Makke) mee om dit samen uit te rijden. Ik wachtte af om in te schrijven tot het weer er redelijk uit zag. Zoals verleden jaar zou het een training moeten worden, zonder ambitie voor het klassement. Met het hele gezelschap stonden we dus zaterdag al op de camping, en de sfeer zat weer goed. De gekregen startpakketten werden volledig uitgeplozen en de handschoentjes al dan niet juist gepast... Dan was het alles voorbereiden voor de zondag, maar niet teveel aan denken, want dan start je niet meer... Het mentale is o zo belangrijk bij zo'n onderneming. Het was wel effe slikken als ik zag wat er mee moest... Gellekes met hopen, een bomvolle camelback met gereedschap en gerief, 160km is lang!

Zondagochtend was het dan vanda: "waar zennek in godsnaam weeral aan begonnen"! Als je om 6 uur op moet om te eten en te starten om 7 uur... Aan de start een ander zicht dan verleden jaar. De eerste startlijn is die van een serieuze xc... Er zal dus serieus gevlamd worden daar vanvoor! Niks voor mij, doseren is de boodschap en op tijd eten en drinken! Bij het startschot vliegt iedereen daar weg! Wij nemen een rustig tempo aan. Ik voelde alles kriebelen om daar natuurlijk ook lekker weg te vliegen maar bij de Makke blijven = uitrijden! Zoveel ervaring met die marathon hebben er niet veel... We bleven dus bij elke bevoorrading eten en drinken en de eerste 90 kilometers waren om van te snoepen. Malmedy staat bij mij heeel erg hoog aangeschreven, maar dit moest zeker niet onderdoen! De bewegwijzering zorgde voor wat problemen, maar eens we ze doorhadden was het wel in orde. Zo waren er technische alternatieven bij sommige afdalingen. En jah, de beslissing viel snel welke weg genomen werd. Het parcours lag er zeer droog bij, dus er was overal af te rijden! Op te rijden was iets anders... Er was veel afwisseling en er zaten zeer mooie vergezichten bij, zoals "le tombeau du géant". Na 90km kwamen we aan de bevoorrading en onze fanclub stond daar de ziel uit hun lijf te schreeuwen. Zoiets motiveert enorm natuurlijk en na een peperkoeksen hier en een farceke daar waren we weer op weg! We hadden al 3/4 van de hoogtemeters. Dus, de volgende 70 kilometers voorspelden veel "bolkilometers". En ja hoor, lange klimmen, vals plat met hopen. Na 120km betrap ik mezelf op negatieve gedachten. Verdorie, snel suikers opnemen, dan gaat het beter. Gelukkig wordt het parcours even tof, maar het blijft toch verder behoorlijk saai. Dat was achteraf gezien het moeilijkst voor mij: ook gemotiveerd blijven bij een saai parcours. Vanaf kilometer 120 is het ook tijd om buskes op te rapen. In elke bus een biker of vier die al snel ter plaatse worden gelaten. Vanaf dan bepaalde ik ook mee het tempo. De hartslag moest ook in deze kilometers hoog genoeg blijven gaan! We spreken af om zeker niet te vertragen en de overgangen blijven vlot verlopen. De renners van de kortere afstanden kwamen ons ook voorbij gevlamd. "Die zijn zeker ge***** door nen haas?"merkt de Makke op. De laatste afdaling was dan eigenlijk een super apoteose (zoals het eigenlijk hoort). We nemen de downhillpiste (behalve de grootste sprongen) en met een zalig gevoel komen we aan! YES de GRG in men tes!

Na de rit ging bij mij vooral het licht uit. Precies of mijn lichaam heeft een of-knop. Tijdens gelijk welke koers of marathon gaat het zeer goed en heb ik weinig klachten, maar erna ist gemaaaaan crashen... Gelukig kon ik een bos uilen vangen in de mobilhome op de weg terug. Na een marathon op de bike, een marathon in bed.

Awel, het is vroeg maar ik ga het nog doen!

Wat blauw in de lappenmand.

Zoals gewoonlijk de zaterdagmorgen al vertrokken naar Geraardsbergen. Plek voor de caravans was voorzien op de parking van een winkelcentrum, gevolg het was wat rondzien om onze sleurhut te parkeren. We zaten zowat 500 m. van de top van de muur, ook aankomstplaats. Waar de volgende dag de teamtent zou opgeslagen worden. Niet zo handig, maar boven op de muur is echt geen plek om iedereen te zetten, we kennen dat probleem bij ons in Langdorp ook. De zarterdagavond arriveerde Wouter ook met zijn tentje, en hij wist zijn tent net kwijt te raken op een tipje gazon. Heel frisse avond als de zon achter de bomen kroop, en al om negen uur de caravan opgezocht.

De zondagmorgen snel eten en boven de tenten gaan opzetten. Er stond boven een frisse wind, en dat zou zo de ganse dag blijven. Even wat smosregen maar die trok al snel weg. Gelukkig maar, want ik denk dat dit parcours bij regenweer wel eens heel trikkie zou kunnen zijn. Maar nu dus kurkdroog, lastig, weinig of geen recuperatiestukken. En met hier en daar wat valkuilen zoals later zou blijken. Didier was zaterdag ook al verrast door een plotse drop, gelukkig recht gebleven , maar er waren zo te horen minder gelukkigen.

De fun mocht de kop afbijten bij uitzondering, zodat Didier pas tegen elf uur moest starten. Kopstart na de zware startklim, maar hij had toen al gevoeld dat de benen niet goed waren, bij het ingaan van de tweede ronde viel het kopquartet uiten in twee duos, Didier samen met Pieter Geluykens voor plaats drie en vier. ik denk puur op karakter ging Didier samen met Pieter de laatste ronde in, het leek dat hij in de lastige weide wat afstand kon nemen, maar moest later Pieter laten gaan. Vierde plek dus, maar vierde is zeker niet slecht, maar met goede benen zat er meer in. Jens van der Kinderen won, voor kevin Panhuysen. Jens vd. Kinderen werd ook Vlaams Kampioen, voor Didier, en Kevin Panhuysen. Tot de laatste koers stond Didier aan de leiding, maar we wisten al voor de start als iedereen uitreed, jens ging winnen, omdat dit jaar terug de slechtste uitslag mocht geschrapt worden. Maar Jens verdient het , hij was de eerste koers ziek, welke Didier won, maar Jens is ook Belgisch kampioen, en beresterk dus daar kunnen we mee leven. maar we waren dichtbij.

Dan nog wat berichten uit de ziekenboeg. Johnny Vertessen kwam net voor de drop tegen een boom terecht, en werd afgevoerd, in de rode kruistent troffen we hem aan met een halskraag die ik maar al te goed ken. Er kwamen weer bepaalde beelden terug Hij moest afgevoerd worden naar spoed. Maar na kontrole bleek het mee te vallen. Hij moet het een paar dagen rustig aandoen, hopelijk heeft hij niet te veel pijn. Gelukkig niets gebroken. Dan bij de masters 1 , kwam Bart Feyaerts al in de eerste ronde in aanraking met een deurklink, bij een wel heeel smalle en moeilijke passage, en moest ook naar spoed om een wonde te dichten. Maar ook hier zal het bij pijn en stramme spieren wel blijven. Zelfs onze Simon , techneut van de club ging er zelfs bij de verkenning bij liggen. Na de verschillende klassementspodiums waren we pas om iets na achten thuis.

Er rest ons nu nog enkel Winterslag, de mooie ,,seizoensafsluiter'' waarna de caravan haar winterslaap mag beginnen. We gaan er weer een gezellig weekend proberen van te maken in Winterslag. Dus wie eens een moeie gezellige en ambiance koers wil meemaken, ook de jongens die zelden of nooit een cross- country bezoeken kom maar af. En daarna.......... volgt de LMTB van onze speaker op de koers , de Johan dus allen daarheen. Einde voorzien het laatse weekend van november.

Mvg. Ronny B.

Gewonnen!!

Dit weekend ben in naar het Duitse Daun getrokken om deel te nemen aan de Vulkanbike marathon. Dit is een snelle maar niet te onderschatten marathon van 85 km en 2000 hm over vooral schrotterwegen met enkele technische passages. Aan de start stonden opvallend veel Nederlanders en Belgen. De bekenste waren Bart Brentjens en Ramses Bekkink.

Van bij de start werd er een strak tempo gereden en op het einde van de eerste klim lag alles al uit elkaar. Er ontstond een kopgroep van een man of 8 met hierbij de verwachte namen. Op de volgende klim viel de groep uit elkaar en bleven er nog 4 renners over: ikzelf, Ramses, Bart en Bram Rood. De samenwerking verliep vlot en de rest zou niet meer terugkomen. Bram Rood had het moeilijk op de steilere klimmen en moest lossen. Hij kon nog enkele keren terugkeren, maar halfkoers moest hij defenitief lossen. Toen waren we nog met drie, maar even later moest Bart lossen met een lekke band. Ik en Ramses bleven over en we werkten goed samen. Ramses was sterk bergop en probeerde mij een paar keer te lossen. Ik gaf echter geen krimp en voelde mij beter worden naar het einde toe. Als ik er nog bij was op de laatste klim wist ik dat er een goede kans was op te winnen. Ik kon zo goed volgen dat ik zelfs een aanval plaatste net voor de top. Ramses kwam echter terug en samen gingen we de laatse kilometers in. Deze gingen over een fietspad vals plat bergaf met de laatste 400 meter nog een nijdige klim. Ik nam niet meer over en besloot alles op de laatste klim te zetten. Hier bleef ik zo lang mogelijk zitten om pas in de laatste 100 meter aan te gaan. Ramses moest passen en zo kwam in na 2u54 als eerste over de meet. Een mooie overwinning in deze snelle marathon.

4e ,na een Duivels koerske

Zondag stond de 6 uren van kortenberg op het programmma, deze is al toe aan de 3e editie maar had er nog nooit voordien gereden. Na men 4 lekke banden 2 weken geleden in de sixxxx race was ik wel wa geprikkeld om vandaag is te laten zien wa mogelijk was. De benen voelde goed en is een van de laatste wedstrijden dit seizoen .

S’morgens vroeg gearriveerd al om 8u (start was om 10 h ) en rustig enkele rondjes gaan verkennen , vond er een zeer explosief parcours van 3 km lang en 35 hm per ronde . Een mix van korte maar redelijk steile klimmetjes . die ge toch na een paar uur aan de benen gaat voelen . Vooral de snelle opeenvolging zou het lastig gaan maken we draaide immers rondetijden onder de 8min.Om 10h dan de start ,plaats genomen op de eerste rij met de bedoeling om echt weg te knallen van int begin, ging behoorlijk maar door de lichte motregen was de asfaltbaan toch redelijk glad en met een beetje te wild rem manoeuvre zet ik men fietske al dwars in den eerste bocht aan de voet van een steil klimmeke.veel plaatsen verlies ik nie maar t kost me wel 2 ronden om de kloof met de 1e solo dicht te rijden.

Na goed een 30 min koers rijden we dan met zen 2 aan de leiding en we werken goed samen ieder om toer een beurt op kop en een goed tempo en we liggen zowaar 2 voetbalvelden voor op de 3e solo in wedstrijd. Maar die 3e was gene gewone , Paul Hoskens of “ el perro “ reed gewoon op 1 ronde tijd een gat van 25 “ dicht. Na een uur koers dus met zen drie en de samenwerking bleef optimaal , op de klimmen ieder voor zich en op de platte stukken werd goed rond gedraaid zo slagen we er zelfs in om de rest van de solos al op 1 ronde te zetten na 1u30 koers.

Maar een goei half uurke later voelen men beentjes nie meer al te fris en ligt die mannen hun tempo toch wa te hoog en kan ik nie anders als passen da wordt dus een solorit van nog 4 uur voor de 3e plaats maar ja met meer as ne ronde voorsprong heb ik wel wa speling.

Maar t gaat van kwaad naar erger de rug begint weer op te spelen en bij momenten voel ik men eigen op de korte klimrekjes echt parkeren en iets na half koers is menne ronde voorsprong versschwunden naar nen voorsprong van nog enkele minuten. Blijkbaar was de 4e solo in koers int begin lek gereden en toen hij mij voorbij vloog als het ware had ik geen antwoord. Pff daar gaat de podium plaats of er moest nog ene echt pech hebben. Nu was het echt alles op alles zetten om 4e te blijven maar ondertussen na 4 uur koers had ik op de 5e wel men voorsprong vergroot tot 2 ronden dus dat zat goed.

Voorraan reden Kristof Stes en “ El perro” nog altijd samen rond zij maakten er een spannende race van. Maar een half uurtje later kon de Paul Hoskens toch definitief afscheid nemen van zen metgezel en reed op een zeer uitputtende manier naar de zege. Ikzelf slaagde er in om 4e te blijven en men voorsprong nog wat te vergroten op de achterliggers. Maximale eruit gehaald en best tevreden met de 4e plaats.

Verder veel respect voor de perro em is zo diep geweest da em na zen aankomst toch wel effe groggy was en wat bloed uit zen lijf kotste, Nen man die zo diep gaat voor een doos waspoeder als hoofdprijs ,die zie volgens mij zen vrouw graag de was doen. Maar uiteraard veel respect voor zen prestatie en dat em snel mag recuperen van zenne stunt want em zag er uit als ne levende zombie.

Volgende week heb ik mss meer geluk , de laatste urenrace dit seizoen in het o zo mooie Luxemburg, Esch sur alzette waar me nog een lastig klimparkoerke te wachten staat.

Tot de Volgende

100% puur genot, 100% puur mtb

Het is al bijna een hele week geleden en heb ik nog steeds het gevoel alsof het gisteren was. La Bastognarde heeft echt een serieuze indruk op mij nagelaten, zelfs in die mate dat ik 2 dagen later nog steeds kon terugdromen naar deze prachtige chrono. Maar laten we beginnen bij het begin van de dag, dat verre van over rozen liep. In het naar ginder rijden hebben zowel Pieter als ik dikke problemen gehad. Ik kon in Luik niet rechtstreeks de E25 op en moest dus een stuk via de kleine weg rijden tot in Tilff om niet te veel tijd te verliezen. Deze kleine wegen hebben natuurlijk ook wel hun charmes maar wanneer de tijd dringt is die charme ver zoek. Daarbij kwam dan nog eens dat ik in een van de vele bochtjes moest uitwijken voor een dier, iets groter dan een kat, en zo bijna onze pa zijn auto had klaargemaakt voor het kerkhof. Uiteindelijk dan 20 minuten vertraging opgelopen door deze omweg, maar ‘gelukkig’ had de Pieter ook vertraging opgelopen door het feit dat die zijn motor of zoiets heet begon te lopen en zo kwamen we beiden ongeveer op hetzelfde tijdstip aan in Bastogne, klaar om nog net binnen de toegelaten tijd de 101km aan te vatten.

Het parcours begon aanvankelijk vrij rustig met enkele kilometers over de asfalt en daarna gevolgd door brede wegen met keien maar vanaf het moment dat we de bos indoken, heb ik mijn ogen opengetrokken en begon mijn hartje sneller te slaan, want hier werden single tracks over natte boomwortels en bosgrond afgewisseld met brede en minder brede klimmetjes gevolgd door meestal een prachtig uitzicht bovenaan. En jawel, als kers op de taart volgde er dan logischer wijze een dijk van een afdaling, waarin ik Pieter met de fully telkens enkele meters moest laten gaan. Om dan op de vlakke of in de klim gas te geven om hem in te halen. Maar een chrono of marathon met Wouter heeft altijd wel zijn traditionele duiveltje en het was ook deze keer niet anders. Amper 30km ver en ik zag Pieter beginnen te veren op zijn zadel en hoorde hem de woorden spuwen: “Verdorie, lek! Tis altijd hetzelfde als gij erbij zijt”. Awel merci Pieter dat pakt mij nu se ;-p Ik natuurlijk al ferm tevreden dat ik het deze keer niet was, maar heb me toen als goede teamgenoot gedragen en gewacht om zo samen te kunnen verder rijden. (Moest eiglijk dringend gaan kakken en dus kon ik van de situatie gebruik maken ;-p ) Na dan ongeveer 40km begon het echte klimwerk en de ene na de andere helling volgde. Hier werd meteen duidelijk dat ik vandaag over de betere benen beschikte, logisch want Pieter had twee maanden niet veel meer gefietst, en dus heb ik hier afstand genomen van Pieter. Tot en met 80km werd dan de ene beklimming na de andere aan elkaar geregen en stuk voor stuk was het 100% puur genieten (en hard labeur). Op een van deze beklimmingen moest er zelfs gewoon over een wandelweggetje met een hoop natte boomwortels omhoog geslingerd worden. Hier moest de nodige techniek gebundeld worden met de fysieke kracht om boven te geraken en jawel ik heb het gehaald. YEAH!!! De laatste 20 kilometer verliepen vervolgens nog vrij vlot om dan juist op het einde nog af te sluiten met een prachtige single track juist boven Bouillon en dan nog een snel stuk over de asfalt. Ideaal om de tank helemaal leeg te schrapen en te finishen in 5uur 30 minuten. Niet echt een beestige tijd, maar ik heb toch mijn beentjes goed kunnen testen voor het BK marathon binnen een maand en bovenal genoten van een prachtig parcours. Volgende weken moet er nog stevig getraind worden en moeten er nog enkele XC wedstrijden en marathons gereden worden om alles scherp te stellen.

De verre Vlaanderen.

Jawel terug van de verre Vlaanderen, het was eens iets anders,dan al die verplaatsingen naar onze Waalse vrienden. Maar het was zeker zo ver, 190 km gedaan om er te geraken. Zonder problemen, wat niet iedereen kan zeggen. Er is wat afgezocht. De zaterdagmorgen wijle weg met de sleurhut, dwz. onze caravan, heb dit weekend weer wat woorden bijgeleerd. Wij, da wil deze keer zeggen onze Didier en ikzelf, Mathieu moet al shotten, de kompetitie is begonnen . Dus het vrouwke met de jongste naar de voetbal.

Ginder op een camping gaan staan, waar al snel Pieter G, en Nic Bruwiere aankwamen, gevolgd door Michiel A. De jongens gingen het parcours verkennen. Ik besloot met pa Andries wat te relaxen op een terasje. Fietsen zag ik niet zitten. Ik voelde toen al wat steken in mijn grote teen, neen dat is ni veur te lachen. het werd altijd maar erger, en de zaterdagnacht niet al te veel geslapen, zelfs een deken op mijn teen was er te veel aan. De zondag heel de dag op sandalen zonder kousen rondgelopen , en vandaag naar de dokter geweest. Ontstoken teennagel. Vier dagen antibiotica, en wat andere rommel slikken en het ergste zou moeten voorbij zijn. Het zit niet mee de laatste tijd. Maar goed verder naar de koers.

De zondag liep om halfzeven de wekker af, shit tis nog donker, dus voor de verandering eens buiten ontbeten in het halfduister. Daarna direkt de teamtent gaan zetten,recht voor de aankomstzone , dat zat al goed. De inschrijving liep weer uit, zodat Didier zijn opwarming moest inkorten. En inderdaad zijn start was niet goed, het draaide niet. maar hij bleef doorgaan ( dat heeft hem van zijne pa he), en hij begon op te schuiven, Bij het ingaan van de laatste ronde zat een derde plek er nog in. Beter nog hij werd tweede, doordat Jens Vd Kinderen even aan de kant moest met tech. problemen. Eerste de heel sterke Jens Schuermans, tweede Didier, en derde Kevin Panhuysen. Na de Koers zat Didier er nog fris bij, dus de eerste twee moeilijke rondes waren waarchijnlijk het gevolg van de kortere opwarming.
Ook in de andere reeksen deden onze jongens het heel goed. Pechvogel van onze club was wel de Vertesse. Bij de start van Didier zagen we dat de Johnny zijne band aan het leeglopen was, hij naar de tent, ik had nog wat no tubes bij. Dat er ingekiept, zaak opgelost? Nee wat bleek, zijn zadel was ook nog gebroken. Gelukkig was de reserve zadel van Didier zelfs het zelfde merk en type, dus die erop gezet. Lekker stressie, het werd stilaan tijd om naar de start te gaan. Hij dus weg zonder opwarming, en vlammen maar, een stevige startklim, maar zonder opwarming niet ideaal. Maar kijk, hij heeft zijn koers zelfs kunnen uitrijden zonder verdere problemen Dan komt ge bijna 200 km. en dan zoude nog niet kunnen starten.

Volgend weekend laatste manche van de Flanders cup in Geraardsbergen, dubblele punten. Didier staat nog aan de leiding, maar je mag je slechste resultaat laten vallen, dus het gaat spannend worden. Maar mijn gezegde is, verstand op nul, ,niet rekenen en vlammen maar.

Mvg.Ronny B.

Wij hebben zelf geen foto's genomen tijdens de sixrace.
Het MTBTeam Ter Daele heeft echter wel een hele hoop foto's genomen.
Je kan ze bekijken via hun picasa webalbum.
Wij danken hen hier van harte voor.

De foto's van de flanderscup afgelopen zondag staan .
Als je een originele versie van een foto wil. Gelieve te mailen naar webmaster_kris at mtbteamlangdorp punt be

Weekendje zwoegen.

Flanders cup in langdorp, dus een zwaar weekend voor de boeg, het begon de vrijdag in de namiddag met het spannen van lint, en wees gerust ge doet uw kilometers, maar dan wel te voet. Tegen de avond was het parcours zo goed als klaar, aangezien de straat pas de zaterdagmorgen afgesloten kon worden, dienden de tenten voor de drank heel vroeg klaargezet te worden.

Om zaterdag 7 uur waren wij weer present, en er was al zowaar veel beweging, het moest dan ook vooruit gaan want om tien uur vertrokken de allerkleinsten . Dus al snel was het lekker druk. Dit jaar was het parcours van de jongsten volledig gescheiden van de six race, en gelukkig maar, want hun koersen liepen wat uit, meer dan honderd jonge talenten , eerste evenement al geslaagd.

Om één uur start van de six race, met een hoop volk, respect vooral voor de solo rijders, op zo een parcours chapeaux, en ze waren met velen. Ik deed ook mee samen met Kris, Steven en Wouter. Het was best zwaar, telkens twee rondes alles geven ,dan weer lange tijd stil zitten, dat valt niet mee. Maar we hebben het niet slecht gedaan en haalden de vierde plek. Na schrapping uit de uitslag van het eerste team, na een niet kosjere fietswissel. Ik mag wel stellen dat wij er alle vier van genoten hebben, en zonder stress just fur fun, zo zou dat bij iedereen moeten zijn. Ik moest alleen nog effe heel snel zijn om op het podium te geraken, ik hoorde ons afroepen als ik net onder de douche vandaan was, dus snel kleren aan en sprintje ingezet, sloefkes halfaan en go.

Daarna nog mee opgeruimd, en omstreeks half 9 thuis, wij moesten dan nog alles in orde maken voor zondag en Didier zijn koers. daarna douche en bed in, na een goed gevulde dag.

Zondagmorgen om zes uur loopt de wekker af, heeeel tof, direkt er uit, want Didier moet op tijd eten, zijn start is al om half tien. Didier nam de kopstart, en na de aanloopronde kwamen ze met drie door , Didier, Jens van der Kinderen en Jens Schuermans . Didier moest deze twee laten gaan in een klim, maar bleef dan hangen, en zijn derde plek kwam niet meer in gevaar. Jens Vdk haalde het in de sprint van jens S, een podium dat we dit jaar nog al gezien hebben. Didier haalde wel de trui binnen van Vlaams Brabants kampioen. het zou trouwens een goede dag worden voor de club, want er werden nog verschillende truis binnengehaald; daarna nog de bevoorrading van de Vertessen gedaan, die net naast het podium viel maar wel Brabants kampioen werd. ook Olivier Bruwiere werd kampioen bij de junioren na zijn vierde plek. Later deed Kevin van Hoovels het kampioenentrukje nog eens over bij de eliten. Niet slecht van onze jongens .

Dan Frieda , de ma van de Kevin gaan helpen bij de hamburgers, en wie staat daar ook achter de hamburgers, mijn vrouwke. En druk dat het daar was, op een bepaald moment waren ook onze Mathieu en Didier nog aan het helpen. We konden met moeite volgen, en dan werd boven in het chiroheem nog voorgebakken. Als de eliten gingen aankomen, was ik dan ook al aan het opbreken, alles uitverkocht. Zo moet dat . Daarna nog tot negen uur gebleven, waarna ik vertrokken ben, want ik moest er al om vier uur uit. Maar we hebben nog wel lekker chinees gegeten met de jongens van de club, midden op straat allen te samen gezellig als afsluiter van een zwaar maar heel tof weekend.

Ik denk, het kan maar een gedacht zijn, maar dat we dit jaar zoal het meeste volk gehad hebben, met goed weer en een toffe sfeer. Zij die er niet waren jammer, wij hebben ons geamuseerd.

Speciaal nog eens de Johan van de LMTB bedanken die al van vrijdag present was, en de boel knap aan elkaar speakte.

Mvg. Ronny B.

3de plaats

Na de vele marathons van de afgelopen weken stond er dit weekend nog eens een cross country op het programma en dan nog wel voor eigen volk in Langdorp. Na vrijdag en zaterdag gehopen te hebben bij de organisatie was het zondag aan mij om te presteren. De grote vraag was of ik het intervalkarakter van een cross country aan zou kunnen. De conditie was zeker niet slecht, maar de marathons zaten toch nog een beetje in de benen.

Als voornaamste concurrenten aan de start verwachtte ik Jimmy Tielens, Hans Urkens en Patrick Gaudy. Op de startklim hield ik mij lang in en pas op het einde ging ik voluit. Dit ging zo vlot dat ik al een gat van 50 m had op de rest bij het indraaien van de eerste afdaling. In de startronde mijn eigen tempo gereden en de rest laten terugkomen op het lange rechte stuk naast de spoorweg. Er waren 2 renners die konden aansluiten: Jimmy en Hans. Op de eerste klim van de eerste volledige ronde nam Jimmy de kop. Hij verhoogde het tempo en ineens kreeg ik het moeilijk. Zowel mijn ademhaling als mijn benen blokkeerden en ik moest een klein gaatje laten op Jimmy. De volgende 2 ronden was mijn achterstand nooit meer dan 20 seconden, maar ik kwam ook niet terug. In de derde ronde brak de veer bij mij en ik moest Jimmy verder laten wegrijden. Dan maar mijn 2de plaats veilig stellen dacht ik en ik reed mijn eigen tempo. In de achtergrond was niemand te zien. Op 2 ronden van het einde kwam de Waal Patrick Gaudy nog sterk opzetten en ik besloot te wachten. Samen gingen we de laatste ronde in en ik voelde dat ik bergop sterker was. Hij was technisch beter en kon hierdoor bijblijven. Op de laatste klim probeerde ik hem te lossen. Dit lukte, maar bijna aan de top moest ik een master inhalen. Door een misverstand reed hij mij klem en moest ik even lopen. Dit had als gevolg dat Patrick terug in mijn wiel zat en dat ik last kreeg van krampen. Uiteindelijk moesten we dus sprinten voor de 2de plaats. Ik begon op kop en toen hij naast mij kwam kon ik gelijke tred houden. Net toen ik zwaarder schakelde om nog te versnellen kreeg ik kramp en moest ik mijn inspanning staken. Hierdoor strandde ik op de 3de plaats. Deze plaats was wel goed voor de titel van provinciaal kampioen. Ik was toch wat teleurgesteld omdat ik heel graag had gewonnen voor eigen volk. Met dank aan het team voor de goede organisatie en aan de supporters voor de vele aanmoedigingen.

We hebben dit jaar een parking gereserveerd voor teams, vlak bij de start en aankomst zone.
Om gebruik te maken van die parking moet u online reserveren!
Klik hier om een plaats op de team parking aan te vragen.

(met deze keer een minieme correctie)

1 20.Kriekel Cycling Team 1 47 19:07:38 Mattheuwsen Joeri+Cristael Roel+Cristael Sven+Vogels William
2 1.Mtb Team Derdaele + 46 19:03:49 Vandael Ronny+Cardinaels Philippe+Donne Marc+Soers Danny
3 9.Apk-quality Team Vzw 45 19:08:15 Vanhove Chris+Borgers Tim+Mutsaerts Egon+Pauli Kris
4 29.MTB Team Langdorp 43 19:03:04 De Keyser Steven+Willemsens Kris+Bats Ronny+Dierckx Wouter
5 3.Secret Trails Racing 101% 43 19:03:15 Hendricx Steven+De Decker Peter+Hoskens Paul+Kiekens Stijn
6 10.Rillaarse Bikers A 42 19:02:11 Speltinckx Steven+Bruyninckx Joris+Lurquin Frank+Van Cleynenbreugel Bert
7 28.Knoet Cycling Team 42 19:02:45 Coremans Tom+Coremans Jerom+Beddegenoodts Christophe+Van Noten Walter
8 12.De Bevercrossers 42 19:03:17 Vanwetswinkel Tom+Dezittere Ron+Peeters Kris+Vangeneugden Koen
9 24.Kriekel Cycling 42 19:05:32 Goos Erwin+Mandelaers Bart+Bens Rudy+Deckx Marnix
10 23.CamelionBike 42 19:06:51 De Boulle Carlo+Dupont Frederiek+Coussement Jakob+Baert Tim
11 30.Apres Bikers 42 19:07:58 Van Hoof Peter+Van Genechten Tom+Cuylaerts Eric+
12 18.Spirit Bikers 41 19:01:09 Mertens Erwin+Van Dijck Tom+Wolput Luc+Wyns Kris
13 26.MIX: Cyber 12 A 40 19:02:29 Steemans Jan+Vantolhuyzen Kris+Mars Geert+Helsen Marianne
14 2.Secret Trails Racing 1 40 19:04:08 De Muer Peter+Alaerts Geert+De Bondt Kris+Vangestel Yves
15 13.De Bosbeukers 39 19:00:40 Seyens Kristof+Helsen Jef+Sannen Yves+Dams Tom
16 4.Secret Trails Racing 26% 39 19:01:24 Muller Davy+Parys Cedric+Simons Dave+Winkelman Nico
17 27.Cyber 12 39 19:01:37 Van Dijck Dirk+Verbinnen Dirk+Ceustermans Patrick+Janssens Peter
18 8.MIX: Apk-quality Team 2 Vzw 39 19:04:07 Wijnen Joris+Christiaens Diane+Eersels Niels+Schepers Tom
19 14.MTB Heiende 39 19:09:46 Van Der Veken Dirk+Baete Nico+Demoor Bert+Van De Voorde Peter
20 78.SOLO: Univega Pro Cycling Team 38 19:04:34 Biermans Jean+ + +
21 19.Fekejo 38 19:07:25 Belmans Stefan+Hermans Ken+Ouderits Jo+Verbraeken Mario
22 15.MTB Team Derdaele + Ploeg 2 38 19:10:51 Vanlindt Hans+Meeuwissen Christophe+Rubens Martijn+Vanhees Joris
23 72.SOLO: De Rooy Lennard 37 19:09:22 De Rooy Lennard+ + +
24 87.SOLO: Camping Kampioen 36 19:05:37 Lombrana Luis+ + +
25 5.Secret Trails Racing 95% 36 19:09:18 Merckx Sebastien+Braem Gunter+De Borger Stefan+Ermens Joris
26 74.SOLO: Kona Cass Bike 35 19:00:56 Kristof Stes+ + +
27 79.SOLO: Anja 35 19:02:06 Coeck Sam+ + +
28 84.SOLO: Tiense Trappers 35 19:09:49 Coeckelberghs Danny+ + +
29 16.Rillaarse Bikers B 34 19:00:50 De Rijck Kris+Brems Kurt+Csanyi Gunther+Van Den Eynde Geert
30 11.Team Zijn We Er Bijna ? 34 19:00:59 Lambeau Bartel+Kestens Wim+Lemmens Dries+Pauwels Koen
31 7.B-Cycle 34 19:02:02 Bonroy Christophe+De Becker Ken+Geboes Gunther+Lievens Maarten
32 79.SOLO: Anja 35 19:02:06 Coeck Sam+ + +
33 70.SOLO: Licht Verzet 34 19:02:13 Engelen Jos+ + +
34 6.De Sleutelbeentjes 34 19:08:55 Weckx Dirk+Boets Sven+Brauns Jo+Vleminckx Rob
35 75.SOLO: Peeters Guy 34 19:09:24 Peeters Guy+ + +
36 86.SOLO: Moving Marathon Team 33 19:06:59 De Schrijver Mario+ + +
37 69.SOLO: MTB Team Langdorp 1 33 19:11:39 Nijs Luc+ + +
38 82.SOLO: Suskewiet 2 30 19:01:20 Laenen Tom+ + +
39 77.SOLO: MTB Team Langdorp 1 29 19:01:07 Van De Velde Tom+ + +
40 71.SOLO: Rillaarse Bikers Hirsch 29 19:05:25 Janssens Stefan+ + +
41 80.SOLO:Bike Sport 22 18:38:21 Kindermans Patrick+ + +
42 85.SOLO: Suskewiet 3 21 19:20:42 Waeyemans Bart+ + +
43 81.SOLO: Secret Trails 17 18:29:58 De Mey Reinout+ + +
44 83.SOLO: Suskewiet 1 12 18:25:34 Eykmans + + +
45 73.SOLO: Saeco Mio 7 18:18:17 Van Audenhove Mario+ + +
46 76.SOLO: BCT Booischot Saeco 5 18:16:45 De Graeve Gunther+ + +

(met een kleine correctie)

1 20.Kriekel Cycling Team 1 47 19:07:38 Mattheuwsen Joeri+Cristael Roel+Cristael Sven+Vogels William
2 1.Mtb Team Derdaele + 45 19:03:49 Vandael Ronny+Cardinaels Philippe+Donne Marc+Soers Danny
3 9.Apk-quality Team Vzw 45 19:08:15 Vanhove Chris+Borgers Tim+Mutsaerts Egon+Pauli Kris
4 29.MTB Team Langdorp 43 19:03:04 De Keyser Steven+Willemsens Kris+Bats Ronny+Dierckx Wouter
5 3.Secret Trails Racing 101% 43 19:03:15 Hendricx Steven+De Decker Peter+Hoskens Paul+Kiekens Stijn
6 10.Rillaarse Bikers A 42 19:02:11 Speltinckx Steven+Bruyninckx Joris+Lurquin Frank+Van Cleynenbreugel Bert
7 28.Knoet Cycling Team 42 19:02:45 Coremans Tom+Coremans Jerom+Beddegenoodts Christophe+Van Noten Walter
8 12.De Bevercrossers 42 19:03:17 Vanwetswinkel Tom+Dezittere Ron+Peeters Kris+Vangeneugden Koen
9 24.Kriekel Cycling 42 19:05:32 Goos Erwin+Mandelaers Bart+Bens Rudy+Deckx Marnix
10 23.CamelionBike 42 19:06:51 De Boulle Carlo+Dupont Frederiek+Coussement Jakob+Baert Tim
11 30.Apres Bikers 42 19:07:58 Van Hoof Peter+Van Genechten Tom+Cuylaerts Eric+
12 18.Spirit Bikers 41 19:01:09 Mertens Erwin+Van Dijck Tom+Wolput Luc+Wyns Kris
13 26.MIX: Cyber 12 A 40 19:02:29 Steemans Jan+Vantolhuyzen Kris+Mars Geert+Helsen Marianne
14 2.Secret Trails Racing 1 40 19:04:08 De Muer Peter+Alaerts Geert+De Bondt Kris+Vangestel Yves
15 13.De Bosbeukers 39 19:00:40 Seyens Kristof+Helsen Jef+Sannen Yves+Dams Tom
16 4.Secret Trails Racing 26% 39 19:01:24 Muller Davy+Parys Cedric+Simons Dave+Winkelman Nico
17 27.Cyber 12 39 19:01:37 Van Dijck Dirk+Verbinnen Dirk+Ceustermans Patrick+Janssens Peter
18 8.MIX: Apk-quality Team 2 Vzw 39 19:04:07 Wijnen Joris+Christiaens Diane+Eersels Niels+Schepers Tom
19 14.MTB Heiende 39 19:09:46 Van Der Veken Dirk+Baete Nico+Demoor Bert+Van De Voorde Peter
20 78.SOLO: Univega Pro Cycling Team 38 19:04:34 Biermans Jean+ + +
21 19.Fekejo 38 19:07:25 Belmans Stefan+Hermans Ken+Ouderits Jo+Verbraeken Mario
22 15.MTB Team Derdaele + Ploeg 2 38 19:10:51 Vanlindt Hans+Meeuwissen Christophe+Rubens Martijn+Vanhees Joris
23 72.SOLO: De Rooy Lennard 37 19:09:22 De Rooy Lennard+ + +
24 87.SOLO: Camping Kampioen 36 19:05:37 Lombrana Luis+ + +
25 5.Secret Trails Racing 95% 36 19:09:18 Merckx Sebastien+Braem Gunter+De Borger Stefan+Ermens Joris
26 74.SOLO: Kona Cass Bike 35 19:00:56 Kristof Stes+ + +
27 79.SOLO: Anja 35 19:02:06 Coeck Sam+ + +
28 84.SOLO: Tiense Trappers 35 19:09:49 Coeckelberghs Danny+ + +
29 16.Rillaarse Bikers B 34 19:00:50 De Rijck Kris+Brems Kurt+Csanyi Gunther+Van Den Eynde Geert
30 11.Team Zijn We Er Bijna ? 34 19:00:59 Lambeau Bartel+Kestens Wim+Lemmens Dries+Pauwels Koen
31 7.B-Cycle 34 19:02:02 Bonroy Christophe+De Becker Ken+Geboes Gunther+Lievens Maarten
32 79.SOLO: Anja 35 19:02:06 Coeck Sam+ + +
33 70.SOLO: Licht Verzet 34 19:02:13 Engelen Jos+ + +
34 6.De Sleutelbeentjes 34 19:08:55 Weckx Dirk+Boets Sven+Brauns Jo+Vleminckx Rob
35 75.SOLO: Peeters Guy 34 19:09:24 Peeters Guy+ + +
36 86.SOLO: Moving Marathon Team 33 19:06:59 De Schrijver Mario+ + +
37 69.SOLO: MTB Team Langdorp 1 33 19:11:39 Nijs Luc+ + +
38 82.SOLO: Suskewiet 2 30 19:01:20 Laenen Tom+ + +
39 77.SOLO: MTB Team Langdorp 1 29 19:01:07 Van De Velde Tom+ + +
40 71.SOLO: Rillaarse Bikers Hirsch 29 19:05:25 Janssens Stefan+ + +
41 80.SOLO:Bike Sport 22 18:38:21 Kindermans Patrick+ + +
42 85.SOLO: Suskewiet 3 21 19:20:42 Waeyemans Bart+ + +
43 81.SOLO: Secret Trails 17 18:29:58 De Mey Reinout+ + +
44 83.SOLO: Suskewiet 1 12 18:25:34 Eykmans + + +
45 73.SOLO: Saeco Mio 7 18:18:17 Van Audenhove Mario+ + +
46 76.SOLO: BCT Booischot Saeco 5 18:16:45 De Graeve Gunther+ + +

Uitslag 2009

Scratch Klassement

Plaats Team Rondes Tijd Rijders
1 20.Kriekel Cycling Team 1 47 19:07:38 Mattheuwsen Joeri+Cristael Roel+Cristael Sven+Vogels William
2 1.Mtb Team Derdaele + 45 19:03:49 Vandael Ronny+Cardinaels Philippe+Donne Marc+Soers Danny
3 9.Apk-quality Team Vzw 45 19:08:15 Vanhove Chris+Borgers Tim+Mutsaerts Egon+Pauli Kris
4 29.MTB Team Langdorp 43 19:03:04 De Keyser Steven+Willemsens Kris+Bats Ronny+Dierckx Wouter
5 3.Secret Trails Racing 101% 43 19:03:15 Hendricx Steven+De Decker Peter+Hoskens Paul+Kiekens Stijn
6 10.Rillaarse Bikers A 42 19:02:11 Speltinckx Steven+Bruyninckx Joris+Lurquin Frank+Van Cleynenbreugel Bert
7 28.Knoet Cycling Team 42 19:02:45 Coremans Tom+Coremans Jerom+Beddegenoodts Christophe+Van Noten Walter
8 12.De Bevercrossers 42 19:03:17 Vanwetswinkel Tom+Dezittere Ron+Peeters Kris+Vangeneugden Koen
9 24.Kriekel Cycling 42 19:05:32 Goos Erwin+Mandelaers Bart+Bens Rudy+Deckx Marnix
10 23.CamelionBike 42 19:06:51 De Boulle Carlo+Dupont Frederiek+Coussement Jakob+Baert Tim
11 30.Apres Bikers 42 19:07:58 Van Hoof Peter+Van Genechten Tom+Cuylaerts Eric+
12 18.Spirit Bikers 41 19:01:09 Mertens Erwin+Van Dijck Tom+Wolput Luc+Wyns Kris
13 26.MIX: Cyber 12 A 40 19:02:29 Steemans Jan+Vantolhuyzen Kris+Mars Geert+Helsen Marianne
14 2.Secret Trails Racing 1 40 19:04:08 De Muer Peter+Alaerts Geert+De Bondt Kris+Vangestel Yves
15 13.De Bosbeukers 39 19:00:40 Seyens Kristof+Helsen Jef+Sannen Yves+Dams Tom
16 4.Secret Trails Racing 26% 39 19:01:24 Muller Davy+Parys Cedric+Simons Dave+Winkelman Nico
17 27.Cyber 12 39 19:01:37 Van Dijck Dirk+Verbinnen Dirk+Ceustermans Patrick+Janssens Peter
18 8.MIX: Apk-quality Team 2 Vzw 39 19:04:07 Wijnen Joris+Christiaens Diane+Eersels Niels+Schepers Tom
19 14.MTB Heiende 39 19:09:46 Van Der Veken Dirk+Baete Nico+Demoor Bert+Van De Voorde Peter
20 78.SOLO: Univega Pro Cycling Team 38 19:04:34 Biermans Jean+ + +
21 19.Fekejo 38 19:07:25 Belmans Stefan+Hermans Ken+Ouderits Jo+Verbraeken Mario
22 15.MTB Team Derdaele + Ploeg 2 38 19:10:51 Vanlindt Hans+Meeuwissen Christophe+Rubens Martijn+Vanhees Joris
23 72.SOLO: De Rooy Lennard 37 19:09:22 De Rooy Lennard+ + +
24 87.SOLO: Camping Kampioen 36 19:05:37 Lombrana Luis+ + +
25 5.Secret Trails Racing 95% 36 19:09:18 Merckx Sebastien+Braem Gunter+De Borger Stefan+Ermens Joris
26 74.SOLO: Kona Cass Bike 35 19:00:56 Kristof Stes+ + +
27 84.SOLO: Tiense Trappers 35 19:09:49 Coeckelberghs Danny+ + +
28 16.Rillaarse Bikers B 34 19:00:50 De Rijck Kris+Brems Kurt+Csanyi Gunther+Van Den Eynde Geert
29 11.Team Zijn We Er Bijna ? 34 19:00:59 Lambeau Bartel+Kestens Wim+Lemmens Dries+Pauwels Koen
30 7.B-Cycle 34 19:02:02 Bonroy Christophe+De Becker Ken+Geboes Gunther+Lievens Maarten
31 79.SOLO: Anja 34 19:02:06 Coeck Sam+ + +
32 70.SOLO: Licht Verzet 34 19:02:13 Engelen Jos+ + +
33 6.De Sleutelbeentjes 34 19:08:55 Weckx Dirk+Boets Sven+Brauns Jo+Vleminckx Rob
34 75.SOLO: Peeters Guy 34 19:09:24 Peeters Guy+ + +
35 86.SOLO: Moving Marathon Team 33 19:06:59 De Schrijver Mario+ + +
36 69.SOLO: MTB Team Langdorp 1 33 19:11:39 Nijs Luc+ + +
37 82.SOLO: Suskewiet 2 30 19:01:20 Laenen Tom+ + +
38 77.SOLO: MTB Team Langdorp 1 29 19:01:07 Van De Velde Tom+ + +
39 71.SOLO: Rillaarse Bikers Hirsch 29 19:05:25 Janssens Stefan+ + +
40 80.SOLO:Bike Sport 22 18:38:21 Kindermans Patrick+ + +
41 85.SOLO: Suskewiet 3 21 19:20:42 Waeyemans Bart+ + +
42 81.SOLO: Secret Trails 17 18:29:58 De Mey Reinout+ + +
43 83.SOLO: Suskewiet 1 12 18:25:34 Eykmans + + +
44 73.SOLO: Saeco Mio 7 18:18:17 Van Audenhove Mario+ + +
45 76.SOLO: BCT Booischot Saeco 5 18:16:45 De Graeve Gunther+ + +

7 dagen afzien en genieten

Nadat ik vorig jaar heel goed gereden had in de zevendaagse Trans Schwarzwald besloot ik dit jaar opnieuw deel te nemen. De omloop was nauwelijks veranderd en ik wist dus wat me te wachten stond. Dit jaar stonden er wederom enkele toppers aan de start. Bij de solorijders waren dit het Bulls duo Thomas Dietsch en Stefan Sahm, daarnaast nog een sterke Nederlandse delegatie met oa Van Houts en Bekkink. Het beloofde een zware week te worden.

Dag 1

De eerste dag stonden er 69 km en 1880 hm op het programma. In het begin niet zo lastig, maar daarna toch enkele stevige klimmen. Ik zat goed vooraan in de eerste snelle kilometers en met een grote groep begonnen we aan de eerste lastige klim. Hier viel alles uit elkaar en ik probeerde aan te pikken bij een trio bestaande uit Dietsch, Sahm en Bekkink. Het tempo lag echter net iets te hoog en ik besloot op te lossen. Ik liet mij uitzakken tot de achtervolgende groep. Hier werd er eerst nog vlot rondgerenden, maar even later viel het helemaal stil. Hierdoor waren de koplopers ver weg en zat ik vast. Met nog 30 km te gaan besloot ik dan maar alleen de achtervolging in te zetten. Dit was echter onbegonnen werk, maar ik zette door. Zo kwam ik als 4de over de meet met een achterstand van een minuut of 6 op Dietsch en Sahm die samen over de meet kwamen.

Dag 2

Op de 2de dag was het de koniginnenetappe van 90 km en 2750 hm. En of het nog niet zwaar genoeg ging worden had het s'nachts en s'morgens nog eens stevig geregend. Toch startte ik met volle moed en met als doel een podiumplaats. Van in de startklim lag het tempo vrij hoog en dit had zo zijn gevolgen. De groep viel helemaal uit elkaar en er ontstond een kopgroep van drie solorijders en een duo. Hierbij ikzelf, Dietsch en Sahm. De samenwerking verliep heel vlot en we konden een mooie voorsprong uitbouwen. Hoe langer het duurde, hoe moeilijker ik het kreeg. Na enkele keren jojo te hebben gespeeld moest ik op de laatste lange klim toch lossen vooraan. Zo werd ik mooi 3de op 2 minuten van de koplopers. Maar ik had wel meer dan 6 minuten voor op de 4de, Ramses Bekkink waardoor ik op de 3de plaats kwam in het klassement met een dikke 2 minuten voor op Ramses.

Dag 3

Na de loodzware eerste 2 dagen volgde weer een zware rit van 75 km en 2400 hm. Nu lag het tempo in het begin iets lager, maar nog steeds vrij stevig. De kopgroep bestond deze keer uit 6 solorijders en een duo. Rudi Van Houts viel vooraan weg door een lekke band en Bas Peters moest even later lossen. Toen waren we nog met 4. Het werd een steekspel tussen Ramses en mij met als inzet zowel de dagoverwinning als de 3de plaats in de stand. Ik kende de omloop nog vrij goed van vorig jaar en besloot om zo lang mogelijk te wachten met mijn aanval. Op enkele honderden meters van de top van de laatste klim zette ik alles op alles en boven had ik een klein gaatje. Dan als een zot naar beneden. De laatste km was echter op het vlakke en hier konden Dietsch en Sahm terugkomen. Maar in de bochtige straten konden ze mij niet meer passeren en ook in de sprint kwam en niemand meer over. Zo won in mijn eerste etappe en stond ik iets steviger op de 2de plaats omdat Ramses 15 sec had verloren.

Dag 4

De 4de etappe beloofde kort maar krachtig te worden met 55 km en 2200 hm. Van in de start werd er serieus doorgereden en 4 renners hadden een kleine kloof op de rest. Maar op een smalle passage stonden we allemaal stil omdat er een quad vastzat op de omloop. Toen deze eindelijk weg was werd er weeral fors doorgereden en reden er drie renners weg, Van Houts, Dietsch en Sahm. Ik volgde samen met het eerste duo op korte afstand en reed alles uit de kast om de aansluiting te vinden. Dit lukte en samen reden we vlot rond. Even voorbij half koers stonden we echter weer stil, deze keer omdat er een pijl weg was. We twijfelden en namen uiteindelijk de verkeerde weg. Toen we terug op het juiste spoor staten was onze voorsprong van 3 minuten een achterstand van 1 minuut geworden. We konnen wel nog terug naar de groep rijden, maar meer zat er niet in. Uiteindelijk werd ik nog 3de in de sprint. Door het verkeerd rijden had ik echter mijn 3de plaats nog altijd niet kunnen veilig stellen en zouden er nog enkele zware dagen volgen.

Dag 5

Na de korste etappe volgde nu de langste, 112 km met gelukkig maar 1900 hm. Deze rit werd een snipperdag voor de renners in de top van het klassement. Er reed een groep van 6 renners weg die niet meer meededen voor de eindstand. In de grote achtervolgende groep werd er een gezapig tempo gereden zodat de voorsprong niet te groot werd. Op een aanvalspoging van Ramses na was dit een rustige dag. Ik won nog de sprint van de grote groep en kwam zo als 6de over de meet.

Dag 6

Op dag 6 was er een snelle etappe van 69 km en 1600 hm gepland. Deze rit probeerde Ramses er alles aan te doen om mij eraf te rijden. Ik voelde mij echter heel goed en kon op alle pogingen van Ramses vlot antwoorden. Uiteindelijk reden we met 4 naar de meet. De laatste honderden meters waren bergop en ik probeerde nog eens een rit te winnen. Mijn ketting spartelde echter tegen waardoor ik een gaatje moest laten op Ramses. Ik standde uiteindelijk nog aan zijn wiel op de meet. Spijtig, maar ik voelde mij wel goed en mijn derde plaats kwam niet in gevaar.

Dag 7

De laatste rit telde 83 km en 2100 hm. Er waren nog enkele lastige klimmen, maar voor de rest was het meer dalen dan klimmen. Het tempo lag vrij laag aan de start en zo ontstond er een ruime kopgroep. Ik voelde mij echter goed en besloot om tempo te maken op de lastigere klimmen. Zo werd de groep steeds kleiner en moest ook mij rivaal Ramses lossen. Uiteindelijk reden we met de top drie van het klassement en de eerste 2 duo's naar de laatste steile klim. Hier plaatste Sahm een aanval en moest ik alles uit de kast halen om hem bij te houden. Dit lukte, maar in de laatste afdaling besloot ik geen risico's meer te nemen en zo werd ik 2de op enkele seconden van Sahm die uiteindelijk het eindklassement won. Ik was prachting derde in de eindstand op 8min30 van de leider. In mijn categorie (onder de 30) stond ik zelfs op het hoogste podium.

Het parkoers van de sixrace en flanderscup zal beschikbaar zijn vanaf woensdag omstreeks 18u.

drie keer plat

Vandaag heb ik deelgenomen aan het wereldkampioenschap in het Oostenrijkse Graz. Op een loodzware omloop van 104 km en 3800 hm stond de hele wereldtop aan de start. Ik stond mooi op de 2de rij naast Simoni. De eerste 2 km waren licht hellend en ik kon mij zat hier constant op de eerste rij. Daarna volgde een moordend steile klim van 4 km met steigingpercentages tot 28 % (op het asfalt). Hier zakte ik er helemaal door en stond ik volledig geparkeerd. Ik denk dat ik nog net in de top 100 boven kwam. Daarna vond ik eindelijk een goed tempo en kon ik aan een heuse inhaalrace beginnen. Ik reed veel renners voorbij en aan de eerste bevoorrading na 23 km zat in 58ste. Nog eens 20 km later zat ik net binnen de top 40. Daarna werden de verschillen groter, maar nog steeds haalde ik renners in. Op de hoogste punt van de toer en op 20 km van de meet kwam zelfs de top 20 nog in zicht. In de rotsige afdaling liep het echter mis. Ik ging iets te snel naar beneden en reed lek. Snel vervangen en verder rijden dacht ik, maar mijn nieuwe band ging meteen terug af en zo moest ik opnieuw stoppen om een binnenband te steken. Deze bleef wel hard en ik kon terug vertrekken. Maar ik had nog maar net enkele renners terug ingehaald op ik reed op 10 km van de meet weer lek. Nu had ik echter geen binnenbanden meer en reed ik maar rustig verder met mijn lekke band. Gelukkig kreeg ik van enkele toeschouwers een binnenband en kon ik toch nog verder rijden. Uiteindelijk eindigde ik nog als 47ste nadat ik wel 15 minuten verloren had. Spijtig, want er zat misschien wel een prachtige top 10 plaats in.

Downhillen in Henegouwen

Gougnies een plaatsje in de provincie Henegouwen, ( buitenwijken van Charleroi )was er nog nooit geweest , had enkel op internet een videoke gezien vant parcour en da zag er nie slecht uit wel veel modder te zien, dus voor alle zekerheid mee 2 bikes naar ginder afgereisd. Ginder om 10 u gearriveerd gaan inschrijven op zen waals ( een en al chaos ).En een half uur later eerst naar de jeugdwedstrijd die 2h duurde gekeken rustig wat gegeten en gedronken. Na de jeugd rap eens een toerke verkend en omt kort samen te vatten : alles int bos is bergaf buiten een knikske van 150m en alles op den beton is bergop !.Raar parcourske maar oke iemand mee veel lef int dalen kan hier ver geraken. En om 13.15 was het dan zover en zou de wedstrijd met nen oerknal opgang geschoten worden .

Maar liefst 25 Solorijders waren komen opdagen vandaag in Gougnies deze mochten allemaal voorraan starten en zo stond ik op de eerste startrij dus kans op ne goeie start was groot. Ook enkele grote namen aan de start met name Andy de Rooy, En prof Kevin Ista ( agritubel ).Met zo iemand aan de start weet ge al genoeg da wordt vertrekken tegen 45 -50 per uur .Bij de start was ik als 4e mee weg den Andy de Rooy heeft een schakelprobleem en verliest daar al veel te veel plaatsen ,ik moet voor hem uitwijken en achter mij ist carambole en steken ze tegen de grond . Waarom ze altijd zo hevig willen starten ik snap het nie , den eerste bocht krijg ik dan ook nog in den bocht nen kwak dak int gootje beland van een of ander gefrustreerde waal .Begint hier meer op een boksmacht dan mtb te gelijken want fairplay was in deze wedstrijd echt nie aanwezig.

Denk dat ik na 2 rondes rond positie 10 hang , (geen herkenningspunten andere solos) dus was eigenlijk blind koersen . En het ging goed in de afdaling moest ik telkens wa prijs geven want die walen duiken als kamikazes naar beneden, mag daar ne steen int midden van de weg liggen knal rechtdoor erover, gevolg veel stukken werden er gereden en de techniekers van den decathlon hadden hun handen vol.
Maar de achterstand maakte ik telkens terug goed op de beklimming van de Rue du Maka die elke ronde moest bedwongen worden toch 1,3 km klimmen.

Maar enkele rondes later begint er iets te sissen, khoopte op een verdwaalde slang, maar begon in een keer zwaar te bollen en jawel een leegloperke achteraan. Met ne zo goed als platte band de Maka nog opgereden en dan rap in den auto menne reserve bike genomen da ging rapper as te repareren. Wel serieus wa plaatsen kwijt en denk dak na een uur al op 3 ronden van leider Kevin Ista rijd.

Men inhaalrace kan dus beginnen denk van ongeveer rond positie 20 rijd ik stelselmatig terug naar voren, maar omdat ik nie weet wa solo is en wa team ist moeilijk om u zelf te motiveren om gas te geven. Maar dan moette ne klik maken alles wa ik nu tegenkom raap ik op en laat ik achter.

En zo eigenlijk blijven rijden en eigenlijk enkel echt in de problemen gezeten het laatste kwartier maar opgeven doen we niet en uiteindelijk na 25 rondjes over de meet gebold als 10e van de 25 had ik eigenlijk nie meer verwacht. Kevin Ista won uiteindeklijk de wedstrijd al zag em er ook nimeer al te fris uit , zeker na 2 uur toen wast beste bij hem er ook al af ,want toen vlamde em toch nie meer voorbij zoals int begin.

Tis een goei training geweest voor Langdorp, organisatorisch was het oke, enkel jammer da ze hier genen fairplay kennen roepen en tieren ,duwen trekken boksen kheb et allemaal meegemaakt in Gougnies.

Puur MTB

Naar jaarlijkse gewoonte in de maand Augustus 2 weken vakantie,
en dit jaar naar den ardeche in Frankrijk getrokken.
Naar het schijnt was het daar super om te biken.

Voor het vertrek mij een garmin aangeschaft en de plaatselijke topografische
kaarten zodat we toch onze weg iet of wa zouden terugvinden.

De route du soleil gevolgd tot montelimar en dan binnendoor tot aan onze bestemming. Er is daar geen autostrade,geen vlieghaven,geen nationals,alleen
Departementals maar o zo mooi. Da beloofde.
Voor diegene die er nog ni gaan biken zijn,het is dikwijls angstaanjagend schoon.

eerste dagen kleine ritten,gps leren,weinig hm( 800 à1000m ) en vtt possible ( zo noemen ze da daar)
intussen kennis opgedaan en prachtige ritten gevonden. volgens een plaatselijk boekje (ritten vtt impossible wegens stapstukken tussenin )
vb:rit met enkele stapsukken aan de george met een 2200hm.

vertrokken op 238m , klim naar 935m ,plateau en vervolgens naar 1305m en dan die afdaling . 8km dalen tussen de rotsblokken met een gevoel , das nie te doen.
Wel soms gevaarlijk , schrikwekkend die ravijnen die je passeerd op een paadje van 50cm breed en naast u een 400m dieper met alleen een boomstam als denkbeeldige bescherming.Het is de kick zeggen ze dan.
Zo gaat da kilometers aan één stuk , alles onverhard,alles ruw.Voor een asfaltbaan moet je echt goe zoeken. Alleen een verbindingsweg tussen de dorpen is asfalt.
Het is een avontuur om nie te vergeten.
Heel de weg twee wandelaars gezien en voor de rest niemand buiten enkele dieren. pure mtb.
Wel dangereus om alleen te doen.
Zo was het dag na dag na dag.
De Mama en de kinderen hadden een zwembad en de pappa nen velo.


Ardèche,
volgend jaar komen we terug voor meer avontuur en hopelijk krijg ik er nog enkele warm om mee te gaan.

De klassieker der klassiekers.

Laat de anderen maar zeggen, voor ons is Butgenbach de klassieker van het jaar. Ik denk dat ik al bijna tien jaar afzak naar het mooie dorp in het Oostkanton. Vroeger ging start en aankomst nog door in het centrum van het dorp, sinds verleden jaar, in het aan het meer gelegen centrum Worriken, een plek waar men kan kamperen, watersporten, chalets huren, noem maar op. Beetje jammer, de sfeer was beter in het centrum. Vroeger ging alles door over twee dagen, nu zit alles samen op de zondag. Alhoewel er een camping is, naast het parcours, wordt er door de organisatie al sinds jaren een plek voor ons voorzien op het schoolplein, waar we sinds een paar jaar een grote barbeque op zaterdagavond doen met steeds hetzelde groepje. Ondertussen al een grote groep.

Dus de vrijdagmorgen al vertrokken, ginder tegen de middag aangekomen, als eertse, maar al snel arriveerden de andere getrouwen. na de middag brak de zon door en die zou van het weekend niet meer weggaan, met op zondag een bloedhete dag.

De zaterdag begon zoals gewoonlijk met een tochtje van een dertigtal kilometers op de weg waarna we het parcours gingen verkennen. Jawel de wortels lagen er nog met evenveel, maar in tegenstelling met sommige omlopen maken ze het parcours niet te gevaarlijk, alleen die rug.... Na de middag onder leiding van superredder Nico Berckmans met een twintigtal man gaan zwemmen in het meer, lekker fris maar ons goed geamuseerd met de hoop kinderen in het gezelschap. En jawel daarna tijd voor de barbeque van het jaar. Meer moet dat niet zijn. En de koers? Das pas voor morgen, eerst nog wat sterke verhalen horen en zelf vertellen.

De zondagmorgen op tijd op, want om tien uur beginnen de kids eraan, en die tellen we nog wel wat in ons gezelschap. Dus supporteren maar. Ook onze Mathieu, de voetballer deed naar jaarlijkse gewoonte weer mee. En hij heeft goed afgezien op het lastige parcours, maar genoten. Probleem is wel dat je geen tijd genoeg hebt, met tot gevolg dat we veel te laat gaan eten zijn. Voor mij niet zo een probleem, ik moest na één ronde uit koers, met een pijnlijke rug, Koleirig mijne vlo in de kant gekeild, maar na een tijdje weer gekalmeerd als ik besefte dat ik al 50 geworden ben, zal er moeten mee leren leven zeker, maar ja das de aard van het beest. Maar voor onze Didier, was da minder want die kreeg na een kopstart last van zijn maag, waarschijnlijk het gevolg van de warmte en het latere eten, en hij moest een paar jongens laten rijden, na een tijdje van oprispingen en boeren, er terug doorgekomen, en nog naar de tweede plek gereden na een super Kevin Panhuysen, die met een turbo reed. Maar nog een goede koers gereden en de benen waren ok, dus in orde voor de koers in Aarschot van donderdag.

In tegenstelling tot andere koersen nog tot maandag gebleven, zondagavond een piza gaan eten met kameraden die ook in Butgenbach waren om te supporteren, en bijna flauw gevallen van de honger. Ik denk dat ze die piza in Italie gaan halen waren, gelukkig waren we op verlof maar anderhalf uur is zeker lang genoeg. Maar lekker was em wel.

De maandag nog een rustig tochtje rond het meer gemaakt met de ganse familie, en om drie uur thuis gearriveerd na een keitof weekend.

Mvg. Ronny B.

Wallonia cup

Herbeumont, een gehucht nabij Bertrix was deze zaterdag het decor voor de volgende Wallonia cup... De rit er naartoe op vrijdag liet al wat uitschijnen wat we de zaterdag op onzen boterham kregen. De Semois heeft daar het landschap gevormd en ligt diep verscholen in een bebost dal. Ideaal om te biken dus! Nu nog de place2be vinden... Na een rondvraag in het plaatselijke café, toch het vakantiedorp gevonden waar alles rond gebeurde. We namen een plekje in op de parking en gingen direct verkennen. Bij de eerste offroad kilometer kwam er een smile op ons gezicht en ze is niet meer verdwenen. Het was mtb met een grote M! Veel singletrack, een montee impossible, rotsen, schuine kantjes, paden die voor vrijdag nog geen paden waren, en een zeer gladde afdaling. Zo glad dat er gemakkelijk het BK bierbuikschuiven kon georganiseerd worden. Maar soit!

Zaterdag was het koersdag! De regeling was verschillend. Op de middag de junioren, dames jeugd en nieuwelingen. De volgende reeks om vier uur: elite, beloften, dames, masters 1 en 2, en FUN a en b. Ja, een hele boterham, zeker op de smalle singletracks niet evident. Na een minuut of 8 na de andere categoriën mochten wij ook aan de bak. Het werd al snel duidelijk dat we met twee gingen strijden voor de overwinning. Kurt Tempst had de Transalp gereden en zou sneller naar boven rijden. Maar de koers moest natuurlijk nog gereden worden. De start was even chaotisch. We waren maar met een klein groepje maar Kurt en ik haken in elkaar en gaan bijna liggen... Gelukkig helpen we mekaar op de fiets te blijven en kunnen we vol doorgaan. Tegen de eerste singletrail lig ik op kop. Een snelle eerste ronde gaf wat voorsprong. De tweede ronde ging veel minder goed en Kurt nam veel tijd terug, tot in het wiel zelfs. Gelukkig kwam hij er nooit over en kwam ik er terug goed door de volgende rondes. Het volledige team verzorgers in de technische zone waren zeer welkom bij dit weer! Bedankt mama en de famillie Labie voor de koele bidons en het water!Na een achtste en twee keer tweede, nu eens een overwinning!

Maar dan snel nog Nicolas aanmoedigen die nog wat rondes moest afleggen. Hij had een zeer goede dag en werd derde belofte en vierde algemeen! Zeer mooi resultaat! Ook Fabrice kon een podiumstek bemachtigen en zelfs de hoogste! Hij won de juniorenwedstrijd na een mooi duel met PJ Kindermans. Drie renners van mtbteamlangdorp op het podium dus.

Hopelijk blijft deze wedstrijd bestaan! Zeer mooie omloop en leuke sfeer!

Wet van Murphy

Op een zonnige zondag vertrokken naar Chimay voor eens 100 km te biken in een streek die ik niet zo goed ken. Het was een individuele start dus alles verloopt zeer relaxt. De eerste 10 km geven al een voorproefje van wat gaat komen; Singeltracks bij de vleet en steile klimmetjes met lange afdalingen. Schoon parcour en door het mooie weer goed berijdbaar wanneer het een hele tijd geregend heeft wordt het parcour loodzwaar en kans op een echte modderpoel. De bevoorradingen perfect in orde en op de juiste plaatsen meer moet dat niet zijn en de zon schijnt.

De Wet van Murphy
De eerste kilometers gaan goed vooruit en we houden er een stevig tempo op na met nog een paar volgers. Op km 20 begint de ellende Mijn achterband loopt langzaam leeg. Een klein lekje net onder de velgrand en de notubes krijgt het niet toe. Binnenband gestoken en terug op pad. Direct volle vitesse vooruit. Bij het inhalen van een biker schiet er een steen in mijn achterwiel en het ventiel breekt af. Mijn tweede binnenband gestoken en terug verder. Op 30 km rijden we terug lek een doorn in de band, GEEN binnenbanden meer dus maar te voet. Na 5 km en bijna iedereen mij voorbij geeft een biker zijn binnenband. Deze erin gestoken en de inhaalrace kan beginnen. 25 bikers ingehaald als we aan de laatste bevoorrading zijn gekomen. Maar op kilometerpaal 80 slaagt het noodlot weer eens toe. Een scheur van 5 cm in de buitenband en daar gaat de binnenband met een luide knal. Een biker geeft zijn binnenband om te helpen maar deze is al stuk voordat ik deze heb gebruikt. Nog een biker geeft zijn binnenband en nu geraakt mijn band gemaakt met deze nieuwe binnenband en een oud stuk buitenband. Volle speed er terug tegenaan 10 man terug ingehaald. We zijn toch nog goe bezig totdat het noodlot nogmaals toeslaat en er een scheur van 25 cm ontstaat in de buitenband en dit op 98 km en we staan weer te voet. Het was ook nogeens 102 km dus terug een wandeling en dit op fietsschoenen maakt het dus niet gemakkelijker.
Bij de finish geen goestng meer voor het klassement was waarschijnlijk toch laatste.

Een prachtig parcour en ze zen mij hier zeker terug. In 6 jaar 1 keer lek gereden en nu in 1 marathon ….We hadden eens goei benen en dat maakt het nog moeilijker om te verteren. Wat een biker niet lijden kan.
Op naar de volgende rit.

Eindelijk goe weer.

Jawel het is gelukt, eindelijk een weekend zonder regen. Een verademing. De vrijdag namiddag al naar het verre Kessel vertrokken om onze teamtent op te zetten. We stonden op de zelfde plek van verleden jaar naast de vijver, het leek wel vakantie. En dat is het voor ons ook, aangezien ons verlof dit jaar beperkt blijft tot kamperen langs de parcoursen van de verschillende wedstrijden. Nadat alles opgesteld was, werd het tijd voor de wekelijkse barbeque. En het was zowaar aangenaam vertoeven onder de tent, eindelijk eens zonder nattigheid.

Aangezien ik de donderdag op training nog eens goed tegen de grond gesmakt was met de koersfiets, kwam er van slapen niet veel in huis, ongeveer alles deed nog pijn langs mijn rechterkant. Na een kort ritje was al snel duidelijk dat ik de zondag niet moest starten. Nu is het beter, en ik ga zo dadelijk een tourke doen. De valpartij was het gevolg van een klapband vooraan, shit happens zeker. Maar nu komt er maar geen eind aan. Maar we geven niet op, alhoewel ik de zondagmorgen van El Swa een haak cadeaux kreeg, een stille wenk, om mijn fietske eraan te hangen, en veilig door het leven te stappen. Zoveel kompassie pakt mij nu zie.

In de namiddag regelmatig naar de zes uurs koers gaan zien. waar Crashboom onze enige vertegenwoordiger was, chapeaux zes uur aan een stuk biken op het zelfde parcours op uw eentje, sterk. Alhoewel de start meer deed denken aan een cross country wedstrijd dan aan een zes uurs koers, iedereen vertrok alsof zijn leven er van afhing. Je haalde de solo's er na enige tijd zo uit, ze zaten volledig onder het stof na een tijdje op het stoffige parcoers.

De zondag al om half zeven uit onze tram, de start van Didier was al om half tien. Voor het eerst warmde Didier zich op op de rollen, omdat hij nogal moeilijk startte op vlakkere omlopen, hij heeft dit niet als er een stevige klim in de beginperiode zit. De Kevin had ons een schema bezorgd om op te warmen op de rollen, en dat blijkt blijkbaar goed te lukken. Hij nam zowaar de kopstart, en voerde het peloton bijna een volledige ronde aan. In de tweede ronde moest hij op het fort een gaatje laten op Van der Kinderen en Schuermans, niet toevallig de nummers één en twee van het BK. Ik denk dat vooral Schuermans een echt klimtalent is, hoe die makkelijk bergop gaat, ongelofelijk. Maar Didier hield goed stand op de derde plek, en stond zo mee op het podium, na een goede koers. De overwinning ging naar de Belgische Kamp. Van der Kinderen, voor Schuermans, nadat die in de steilste afdaling een foutje maakte, en de Belg. kampioen moet ge geen meter geven, en weg was hij.

Op het einde van de week vertrekken we naar de klassieker in Butchenbach voor de X de keer al, voor een lang weekend. Ik neem de tent ook mee, dus kom maar af.

Mvg. Ronny B.

Pfffff, Slechten dag

Vorige Zaterdag stond de Antwerp 6 Hours in Kessel op het programma. Parcours was het gedeelte van de flanderscup maar dan zonder de passage in het fort. Uiteindelijk kwamen er 17 Solorenners op dagen voor deze 6 uren wedstrijd en een 50 tal teams. Omstreeks 13.00 een rondje of 2 verkend en viel al bij al mee maar werd al wel duidelijk dat na een paar uur uwe rug totaal geradbraakt zou zijn mee al die putten en die 180°turns da daar liggen. De verwachtingen waren nie al te hoog vandaag want had deze week toch een goei valling opgelopen en voelde tijdens de trainingsritjes al dat gene vette zou zijn.

Om 14.00 werd dan het startschot gegeven langs de vijver richting het fort , weer al eens stof happen. Alle solorijders stonden achteraan maar toch zen er van die gasten die zich als een slang overal tussen wringen, ik zelf zit wa ingesloten maar vind uiteindelijk toch nog een gaatje om wa op te schuiven en kom na de 1e ronde als 8e solo door. Maar vanaf dan gaat eigenlijk alles bergaf behalve het parcours dan. Meteen verkrampen de bovenbenen en begint de rug op te spelen . Ik kan het tempo van de meeste solorenners nie aan en moet deze laten rijden , maar uit ervaring van vorige wedstrijden weet ik da na 4 uur pas echt de koers begint dus moet ik gewoon een tempo zoeken om schade te beperken en alsnog een schoon plaatske te pakken te krijgen.

Uiteindelijk verzeil ik in 13e positie na 3 uur wedstrijd en zou zelfs nog even verder wegzakken, het draaide voor gene meter niemeer eigenlijk en met die warmte was het toch wel effe afzien. Maar dan nog 1u30 te gaan het word wa frisser , de zon is aant zakken en ik voel da ik men tempo kan verhogen,eigenlijk de benen waar ik al gans den dag op zat te wachten. Men tempo gaat een beetje omhoog en ik zie dat ik toch terug nader op enkele voorliggende solos dus blijven geven tis nog maar een uurke ist enige waar ik aan dacht. En in de laatste ronde na 6 uur wedstrijd sla ik men slag wanneer sommige denken da ze hun positie vastliggen hebben in die laatste ronden kom ik aansluiten en ga er meteen er op en er over tand bij schakelen en een langgerekte sprint tot de meet. En met die eindrush schuif ik nog op van 13 naar 10.

Uiteindelijk nog ne redelijke uitslag na echt wel ne rotdag waar het voor geen meter vooruit ging waarschijnlijk nog nie helemaal hersteld van een weekske ziek te zijn.Nu maar hopen da de benen beter zijn over 2 weken in Gougnies.
Ook nog nen dikke merci voor de Ronny die mij geweldig bijgestaan heeft door mijn bevoorrading te regelen.

9de en 2de in de bergprijs

Na de vele trage kilometers in de bergen besloot ik dit weekend op de weg te gaan rijden voor terug wat meer snelheid te krijgen. Hiervoor trok ik naar het Waals-Brabantse La Roche. Het was een prachtige en zeer lastige omloop van 11 km met drie hellingen in die telden voor de bergprijs en nog enkele kortere knikken. Dit zou mij normaal als mountainbiker zeker moeten liggen.

Om 15 uur gingen we dan met een man of 80 van start voor 10 ronden. En van in de eerste ronde werd er serieus doorgereden. Ik zat attent mee vooraan, maar ik was wel niet mee met de eerste kopgroep van 4 man. Op de lastige helling richting aankomst werden de leiders teruggenomen. Daarna zat ik bij zowal elke ontsnapping mee en pakte ik regelmatig enkele puntjes voor de bergprijs. Na enkele ronden toen we met een ruime kopgroep weggereden waren moesten we stoppen voor een tractor die de weg blokkeerde. Na een halve ronde rustig gereden te hebben omdat de rode vlag niet kon passeren konden we terug vertrekken. Ook nu vlogen ze er meteen terug in en zat ik attent mee vooraan. Zo konden we wegrijden met 6 man en hadden we een mooie kloof. Twee ronden later kwamen er nog enkele renners aansluiten zodat er een kopgroep ontstond van 15 man. Ik probeerde zo veel mogelijk punten te sprokkelen voor de bergprijs, maar er was een renner die dit ook deed en iets meer punten pakte als ik. Zo was ik bij het ingaan van de laatste ronde al zeker van de 2de plaats in de bergprijs. Ik sprintte ook nog mee voor de laatste premie, maar ik kwam enkele centimeters te kort om deze te pakken. In de laatste ronde was het pokeren en proberen wag te rijden. Dit lukte bij niemand, tot in de laatste kilometer. Een renner spurtte weg en zou de wedstrijd winnen. Ik probeerde nog mee te doen voor de 2de plaats, maar door krampen kon ik niet doorrijden. Zo eindigde ik als 9de.

Biken in de Italiaanse bergen

Van Malmedy ben ik verder gereden richting Frankrijk en Italië om een goede week in de bergen te trainen en om deel te nemen aan een marathon in Italië. Na een tussenstop in het Franse Valloire zijn we dan toegekomen in Pragelato, een klein stadje midden in de hoge Alpen. Heel de week goed kunnen trainen en de omloop van de marathon kunnen verkennen.

Zondag was het dan zo ver, ik stond met een kleine 200 anderen klaar voor de marathon van 82 km en 1600 hm (op papier). Van in de start werd er serieus doorgereden, toch kon vrij vlot volgen in de eerste snelle kilometers. Aan de voet van de korte klim zat ik helemaal vooraan, maar ik kon het strakke tempo amper volgen en trapte op mijn adem. Gelukkig was het een korte klim en kon ik in de afdaling terugkomen tot de kopgroep. Aan de voet van de lange klim (16 km en 1600 hm) zat ik bij een ruime groep van een man of 15. Maar van aan de voet had ik moeite op te volgen en moest ik de rest laten rijden. Ik kwam maar niet in het juiste tempo en kon ook niet aanpikken toen er steeds meer renners mij passeerden. Het duurde tot de laatste steile 3 kilometers totdat ik opeens wel een goed tempo vond en volk begon in te halen. Zo kon ik voor de top (op 2770 m) al een man of 6 terug inhalen. In de eerste aldaling kon ik nog 2 renners inhalen en in het ellendig lange tussenstuk met relatief korte hellingen en afdalingen tussen 2300 en 2500 m kon ik nog enkele renners inhalen. In de lange afdaling richting finish zette ik nog eens alles op alles en reed ik als een gek naar beneden. Dit loonde en ik haalde nog 2 renners in die zefs niet konden volgen bergaf. Een renners wou echter niet plooien en bleef aan mijn wiel plakken in de laatste 2 km zat nog een heel korte knik en ik probeerde mijn metgezel hier af te schudden. Dit lukte niet en zo moesten we sprinten. Ik won uiteindelijk nog vrij vlot en zou zo toch nog als 9de eindigen op 10 minuten van de winnaar, maar op minder dan 2 minuten van de top 5. Met frisse benen (toch wat veel getraind in de bergen) zat een top 5 er zeker in. Achteraf toch eens op mijn GPS gaan kijken want ik vond 1600 hm wat weinig en uiteindelijk waren het er 2320, heel wat meer dus.

Weeral rotweer

Een week na het EK was het de volgende grote afspraak, het BK in Malmedy. Woensdag reeds gaan verkennen en toen lag de omloop een paar vettige stukjes er vrij goed bij. Maar het mocht weer niet zijn natuurlijk, zaterdag viel er een stevige bij tijdens de open wedstrijd. s'avonds nog een gaan verkennen en nu lag de omloop er vettig en glibberig bij. Maar toch kon ik overal vlot rijden, ook op de beruchte afdaling.

Maar zondag werd het nog erger, een uur voordat we moesten rijden begon het weer hevig te regenen. Dezelfde taferelen als op het EK werden verwacht. Deze keer had ik mij beter voorbereid, nieuwe tandwielen, ketting en grove modderbanden gestoken. Ik starte met als doel een plaats bij de top 5. Dit zou wel heel moeilijk worden met alle Belgische toppers aan de start. En het slechte weer was zeker ook niet in mijn voordeel.

Ik stond mooi op de eerste rij in de start en was dan ook meteen goed weg. Tot aan de voet van de lange startklim zat ik op de eerste rij. Maar toen kwamen de toppers naar voor. Roel Paulissen trok fors door en al de rest moest passen. Dan maar proberen volgen bij de achtervolgende groep. Dit lukte vrij aardig, maar koste toch veel krachten. Ik draaide als 6de de eerste afdaling in. In de eerste volledige ronde kon ik mij nog steeds handhaven in de achtervolgende groep die wel aan het uiteenvallen was. Ik zat nog steeds rond positie 6 met zicht op top 5. Aan de steile afdaling besloot ik te lopen, geen slecht idee omdat er verschillende renners vielen terwijl ik naar beneden liep. In de 2de ronde ging het minder goed en zakte ik terug naar plaats 10. Ook de volgende ronden kwam ik niet echt in een goed tempo en zo zakte ik naar plaats 12. Op 2 ronden van het einde sloeg mijn turbo eindelijk aan en zo kon ik in de laatste ronden nog 2 renners inhalen. Ik kwam maar 15 seconden tekort voor plaats 8. Uiteindelijk strande ik zo op de 10de plaats. Niet echt slecht, maar ik had beter gehoopt.

Ook nog eens meegedaan.

De zaterdag al om tien uur aangekomen, net op tijd nog om een mooi plekje te versieren voor teamtent en caravan. En jawel naar gewoonte kregen we weer een pak regen te verwerken, maar op korte tijd, zodat het het grootste deel van de dag droog was, met een felle frisse bries, aangenaam was anders. Tegen de avond kwam de zon er wat meer door, zodat we toch nog wat konden relaxen buiten met een glaasje wijn . Het parcours droogde evenwel snel op, zodat het er zondag wel redelijk droog zou zijn. Was ook zo, behalve enkele grote plassen, en 1 vettige strook.

En juist daar liep het zondag mis, bij het inhalen van een van de dames, die netjes opzij ging, koos ik een ander spoor ,gevolg pedaal tegen een verdoken boomstronk en buiten wat pijn aan mijn enkel viel dat nog mee dacht ik. Tot ik even van de fiets moest, en ik niet meer in mijn pedaal geraakte, oorzaak, één kant van mijn pedaal afgebroken, wat tijd verloren. Ik dacht eerst dat er een takje of steentje inzat. Maar mijn koers kunnen uitrijden, dus ik ben kontent. Alleen veel last gehad van mijn rug, maar ik was blijkbaar niet alleen, en later op de dag een stijve nek, maar ja ik ben ook niet meer gewoon om anderhalf uur te breken met mijne fiets. Vooral ook het gebrek aan kracht bij het optrekken viel op. En dat moest hier nogal wat gebeuren, veel keren en draaien, nochtans ben ik daar niet zo sterk in, maar ik heb mij heel goed geamuseerd.

Dan de koers van Didier, hij was net niet mee met een groepje van drie waaronder de Belgische kampioen, en zat er een tiental seconden achter. Maar waar hij anders elke ronde sneller gaat, was dat nu niet het geval, de benen waren niet goed, en daar moete dan maar mee leven. Maar hij was zeker niet slecht, want de nummers drie en vier van het Belgisch kampioenschap waren achter hem. Maar normaal zat er meer in. 1. Van Der Kinderen 2. Van De Velde 3 Panhuysen 4. Didier. Maar hij blijft aan de leiding in de Flanders cup, Jens Schuermans, in Malmedy 2 de, kon na zijn val in Malmedy niet starten in Eksel.

Later op de dag samen met El Swa nog de bevoorrading van de Simon gedaan. Het was maar een uurke rijden, dus eens op tijd thuis. Volgend weekend staat er niets op het programma, dus volgende afspraak is Kessel. Normaal vertrekken wij naar het verre Kessel al op vrijdag namiddag. Bij echt Belgisch weer pas de zaterdag. Kessel is echt vakantiestemming zo naast het water, altijd een toffe sfeer en koers.

Mvg. Ronny B.

Moet er nog slijk zijn!?

In plaats van zondag mee te gaan rijden op het BK in Malmedy had ik maar besloten om dat nog even uit te stellen en wat mee ervaring op te doen op minder hoogstaande wedstrijden en Ardennen tochtjes, kwestie van geen domme dingen te doen, en zo stond ik dus zondag in Stavelot klaar met mijn fietske om een 60-tal kilometers te bollen. De eerste 10 kilometers verliepen over vrij vlot berijdbare paden en dus kon ik de beentjes goed losrijden en meteen werd ook het regenjasje terug weggestoken want dit bleek veel te warm te zijn, zelfs toen het water met bakken uit de lucht viel. Na 10 kilometer volgde dan al meteen de eerste van 4 bevoorradingen maar die liet ik zonder twijfelen links liggen aangezien mijn camelbak nog goed gevuld was. Meteen na deze eerste bevoorrading werd duidelijk dat ook het Franstalige gedeelte van ons kleine landje de vorige nacht niet gespaard was gebleven van de gevreesde onweersbuien en dus begon het parcours er alsmaar vettiger bij te liggen. Het beloofde dus nog een zware 50 kilometer te worden en zo gebeurde het dat ik de ene na de andere vettige klim gevolgd door een soms nog vettigere afdaling aan elkaar rijgde totdat ik op zo een 7-tal kilometer voor het einde in aanvaring kwam met moeder aarde, met een pijnlijke pols, elleboog en heup tot gevolg. De eerste momenten voel je natuurlijk niet al te veel pijn en zit je meteen terug op je fiets om zo snel mogelijk je tochtje uit te rijden. Vervolgens ga je dan nog in de namiddag even naar het BK kijken in Malmedy, wat je een gevoel van spijt geeft omdat je zelf niet meedoet, maar tegelijk zie je ook dat de rest van de club alles aan het geven is, wat je al terug wat opbeurt. Goed gereden mannen!!!! Maar dan ’s avonds, wanneer je onder de wol wil kruipen om lekker te gaan slapen, krijg je de bittere pil te slikken. Alles is stijf geworden en op de rechterzijde slapen gaat niet meer. Dan maar de linkerzijde zeker? Okay, als je geen wriemelaar bent die in zijn slaap voortdurend van zijde wisselt, maar voor iemand zoals mij is dat niet evident. Gelukkig is het op dit moment allemaal al wat beter gesteld met de heup, pols en elleboog en zal ik zondag wel zonder stijfheid aan de start van de Flanderscup in Eksel kunnen verschijnen. Ik kijk er al naar uit.

Wouter

Dikke pech...

Dikke pech, maar toch ook veeeel geluk, daarover zo dadelijk meer.

De woensdag naar Malmedy vertrokken . Didier ging met de Vl. Brab afdeling het parcours verkennen. En aangezien ik een weekje verlof had, konden we dan net zo goed daar blijven. We waren zowaar de eerste bewoners van de parking, maar al snel volgden er nog. en geloof het of niet, maar het heeft niet geregend. Om het kort te houden dit was wel de laatste droge dag, met als grote finale de zondag.

Donderdagmorgen samen met Did. en Mat. een mooi tourke gedaan langs de rivier tot op de skipiste van Ofivat, wel gekend van verschillende marathons. Even gegeten en dan aleen het parcours gedaan, voor mij veel te hard bergop en veeel te hard bergaf, mijn besluit stond al vast ik reed hier niet. het zou hoe dan ook niet gelukt zijn, want wanneer ik door het centrum reed, ik wou da tourke van 's mogens nog eens gaan doen, een pijnscheut in mijn bil. Is de carrosserie dan toch versleten? Daarna toch nog lekker gebarbequed.

De vrijdag met Did een tourke langs Francorchamps gedaan waar er net een training was voor een of andere autorace. Ze gingen net iets sneller dan wij. En mijn bil viel mee. Maar dan met onze Mat in de namiddag het parcours in Malmedy afgestapt, en dat had ik beter niet gedaan . Tegen de avond kon ik nog met moeite stappen, waarschijnlijk een spierscheurtje. Vandaag maandag toch gaan werken, ik stap wat moeilijk, trappen op en af is een probleem, maar als ik in mijn zadel blijf zitten lukt fietsen wel, das ook al iets. We zien wel hoe het verder loopt.

De zaterdag stonden de eerste westrijden op het programma, en werd het wat drukker aan de tent, het parcours was door de regen nog gevaarlijker geworden, met vele valparijen tot gevolg. En het zou nog verslechteren.

De zondag dan, met als eerste aan de start de nieuwelingen om tien uur, das vroeg. Om halfzeven op dus, om op tijd te kunnen eten. In een klein stortvloedje werd de start gegeven. Na de startlus Didier op plaats acht, maar alles nog dicht bij elkaar. Bovendien had Didier in Pieter Geluykens een goede kompagnon en ze schoven al snel op, alleen de eerste twee waren te sterk. maar dan liep het mis. Aan de gevaarlijkste afading zat Didier op het wiel van de derde, hij liet nog wat ruimte, om later toe te slaan. Als die gast onderuit gaat, het was een jongen die normaal enkel wegkoersen rijd K. van Roy, en heel snel gestart was, maar dan volledig terugviel, was hij te moe? maakt niet uit, hij lag er. Didier kon onmogelijk weg en knalde er volop op. Resultaat, voorwiel en helm perte totale. Heel ver van de materiaal post. Hij heeft de rest van de hellingen en afdalingen gelopen, juist op de afalt de laatste 500 m. kon hij nog wat fietsen met een wiebelend voorwiel. Gedaan over en out, alles was verloren. Das Dikke KL... het zag er zo goed uit maar das koers zeker. Pieter Geluykens werd dan derde het is hem gegund, een toffe gast, tweede Jens Schuermans, na aankomst 8 keer gehecht aan de knie, overwinnaar werd Jens Vanderkinderen. Proficiat.

Bij de junioren iets droger net voor de start van de elites en beloftes terug regen . Het zit niet mee dit jaar. Veel volk aan de tent geweest ook veel regen gehad, maar niemand van het team ernstig geblesseerd, das ook al iets. Didier is van daag wat stijf, vooraal zijn arm, maar het had veel erger kunnen zijn na zo een smak. Konklusie... een mooi parcours, maar zeker nat een hel, kijk maar naar het aantal geblesseerden dit jaar. En volgend jaar... terug naar Malmedy, pay back time.

Nu nog een hele kuis, alles is slijk, tenten staan te drogen. Terwijl ik werken was heeft de rest van de familie de caravan en de camionette al gekuist. Nu de rest nog, en dan klaar voor volgend weekend de Flanders cup in Eksel. Wij zijn er zeker van de zaterdag. En waar zit dat droog weer?

Mvg. Ronny B.

De hel van Nederland

Na mijn goede prestaties dit seizoen was ik geselecteerd voor het Europees kampioenschap cross-country in het Nederlandse Zoetermeer. Omdat deze omloop mij wel licht was ik woensdag als eens gaan verkennen en toen lag de omloop er droog en snel bij. Vrijdagvoormiddag dan naar ginder vertrokken. Ondanks de hevige regen nog eens gaan verkennen en nu was de omloop al veel lastiger met glibberige bochten en veel moeite om de korte klimmen op te rijden. Zaterdag was het terug droog en alle modder was verdwenen. De omloop veranderd snel met wisselende weersomstandigheden. Dit zou belangrijk zijn voor de koers van zondag omdat er regen werd voorspelt.

En voor een keer kwam de voorspelling ook uit. Het had s'nachts al geregend en ook in de voormiddag viel er af en toe wat regen. Ik dacht dat het nog wel zou meevallen met modder. Maar een uur voor de wedstrijd begon het terug harder te regenen en hierdoor was het opletten geblazen. Ik stond als 66ste aan de start op 93 deelnemers en na de startlus zat ik nog steeds rond deze positie. Op de langere klimmen kon ik wat plaatsen goedmaken en zo schoof ik op richting top 60. Maar toen begon de miserie door het vele slijk dat overal bleef tussen plakken. Al op het einde van de eerste van 8 ronden kreeg ik af te rekenen met schakelproblemen en chain-suck. Ik probeerde de moed er in te houden, maar door deze problemen verloor ik veel plaatsen. In de 2de ronde kon ik de schade nog beperken door hier en daar te lopen op problemen te vermijden. Vanaf de derde ronde was het dan volledig gedaan omdat ik bijna overal problemen had met schakelen en elke klim te voet stond door chain-suck. Ik verloor enorm veel tijd en besloot dan maar gewoon rustig verder te rijden en lopen tot ik omwille van de 80% regel uit de wedstrijd werd genomen. Door de vele opgaven werd ik uiteindelijk nog 70ste. Een verschikkelijk slecht resultaat en een enorme teleurstelling.

In het hol van de leeuw.

Zaterdag stond een wegwedstrijd op het programma, aangezien er geen mtb wedstrijd was dit weekend. En met het kampioenschap voor de deur was het misschien best om de reeks wedstrijden niet te onderbreken, vandaar deze koers op de weg. En waar zou hij gaan rijden, best was een koers met wat hellingen, maar het aanbod was klein , en in Keerbergen was een wedstrijd, met start om vijf uur pas, ideaal want ik was thuis druk in de weer met wat veranderingen aan te brengen in en om het huis, aja de vrouw wil ook wat. En laat keerbergen nu net niet het geboortedorp zijn van de Sweeckskes, zij wonen immers in Schriek, net op de grens met Keerbergen. Maar ons motto is waarom het gemakkelijk doen als het ook moeilijk kan, wij dus naar Keerbergen.

En jawel, een week op voorhand reeds, gaf de weerman dik 20 gr. droog en zonnig. En het komt hier op neer, als wij ons werk zo moesten doen als die mensen, lag onze C 4 al lang klaar, maar zij komen daar fluitend mee weg. Resultaat, een droog begin, maar een kletsnat einde. Aan de start 55 jonge koerspaarden, met maar één doel winnen. Ge zult zeggen das ook zo in het mtb-en, das waar maar daar is het wel ieder voor zich en vlammen maar. Hier zijn wel een pak gasten die alleen maar eerst over die meet willen komen, hoe dan ook.

Dus Didier heeft een heel goeie koers gereden, maar was niet mee met Dieter Sweeck, die er alleen vandoor ging, 2 rondes voor het einde en standhield. Verdiend trouwens, de gebroeders Sweeck rijden er altijd voor, en nu was het dus Dieter die won. Proficiat Dieter. En voor de tweede plaats ging er gesprint worden. Didier kwam door de laatste chicane door op een vijfde plek denk ik, maar had de meet iets verkeerd ingeschat, en kwam te vroeg op topsnelheid, de ervaring zeker . Maar eindigde nog tiende, met een elfste plek tot gevolg.

Conclusie? Hij is klaar voor volgend weekend in Malmedy, hij heeft blijkbaar de trainingen met de bond in Vielsalm goed verteerd. Waar hij verleden jaar eigenlijk stikkapot terugkwam van die stage. Wat een jaartje ouder kan doen. Nu dus de woensdag naar Malmedy , we maken er een lang weekend van, we zullen er daar eens goed van genieten, hopelijk met beter weer als verleden jaar. Ik verheug me al op de barbeque, ajaaa ne mens moet goed eten in aanloop naar een koerske.


Mvg. Ronny B

EK voor Funklasse

De maand juli staat met stip in de agenda aangeduid... Ten eerste is er de "European challenge of mountainbiking", het officieuze EK voor Funklasserijders. Ten tweede is er volgend weekend het BK, waar ik na de valpartij van vorig jaar revanche wil nemen ten opzichte van mezelf. Maar eerst dus naar Pracht!

We (vriendin, Nicolas Bruwiere en mezelf) vertrokken vrijdag middag om het parcours nog te kunnen verkennen voor het donker werd. Het was een rustige rit, maar naarmate we in de buurt van de eindbestemming kwamen waren er toch veel dreigende wolken te bespeuren. En ja hoor, na Habaye-la-neuve was het weer een doorregend weekend van jewelste! Ik won hier verleden jaar, vooral omdat niemand wist dat die wedstrijd er was. Dit jaar ging ik terug om de trui zo goed mogelijk te verdedigen. Ik ging ervan uit dat na vorig jaar de bezetting een pak groter en sterker zou zijn. Dus een podiumplek behalen was zeker al een succes geweest! De verkenning op vrijdag leerde ons dat het parcours er mooier op was geworden. Het was wat technischer en er zaten nieuwe, mooie stukken in, vooral in het laatste gedeelte. De klim naar de startzone was een lange klim, met steiler einde. Samen met de steile, technische knik met wortels ging deze klim een belangrijke rol spelen in de wedstrijd. Dus de organisatie had echt veel moeite gedaan om de bikers naar Duitsland te halen. Als je in een ronde een "speedramp" met snelheidskanon, een technische afdaling dwars door het bos, lange klim, technische klimmen, drops, haarpeldbochten en schuine kantjes hebt, kan je wel spreken van een selectief en mooi parcours.

De wedstrijd dan! Ik zag dat de grote meute deze wedstrijd toch niet had gevonden op de vele kalenders. Of was het de week voor de nationale kampioenschappen, of het slechte weer dat de bikers uit Nederland en België thuishield? In ieder geval waren de sterke Duitsers er wel dit jaar. Verder aangevuld met Polen en andere Belgen was het deelnemersveld sterker dan verleden jaar, maar niet zo sterk als verwacht. Er zat dus muziek in! Ik had een tactisch plan bedacht om zo weinig mogelijk problemen te hebben in de startzone die herschapen was in een modderfeest. Ook de rest van het parcours was een grote schuif - en glijpartij. Door de kopstart te nemen en in de eerste haakse bocht de anderen wat af te houden kon ik de eerste afdaling, de "speedramp", zonder hinder doorrijden en de eerste technische zone als eerste aansnijden. Zo gezegd, zo gedaan en knal daar gingen we! Alles lukte zoals gepland en ik kwam als eerste helemaal beneden toe. Nu was het de bedoeling te zien wie het tempo mee aankon en dan mee in te schuiven en dan te zien wie de sterkste was. Maar, niemand te zien! Dus dan maar tempo rijden, en vooral niet vergalopperen! De eerste lange klim kwam ik al tusen de Junioren die even voor ons waren gestart. Ik probeerde zoveel mogelijk renners in te halen voor de eerste scherprechter: de steile wortelklim... Ik kon deze klim net oprijden, met veel roepen en schreeuwen. De anderen kwamen net aan de voet als ik boven was, en ik zag dat ze moesten afstappen door de meute. Ik kon dan de volgende technische zone snel doorrijden en een eerste kloof was een feit! Dan was het kiezen: hard doorrijden, maar kon ik dat volhouden? Of tempo rijden en goed kijken of er iemand uit de achtergrond kwam... Ik koos voor het tweede, aangezien het parcours er slechter en slechter bijlag. In de derde ronde probeerde ik dan toch wat te versnellen. Met gevolgen: het gat werd groter, maar in de technische afdaling ging het mis, ik schoof weg door de nog veel slechtere staat van het parcours op dezelfde manier als verleden jaar in Malmedy. Alleen nu niet op de ribben, maar op het hoofd. Ik hoorde een krak, maar het bleek de helm, niet het hoofd of de nek. Snel op de bike en we zien wel. Gelukkig is de adrenaline dan zo hoog dat je de pijn niet voelt! Ik reed door maar in de volgende klim zat er een achtervolger in mijn wiel! Hoe kon dat? Ik was toch direct op de bike gesprongen? Maar ja, hop met de geit! Hij bleef in mijn wiel hangen en wou niet overnemen. Ik hoorde zijn ademhaling wel enorm hard bij elke klim, terwijl ik aan het opsparen was voor een laatste cartouche, op de laatste klim. In de laatste ronde was het dan zo relax mogelijk de afdalingen nemen en dan vollen bak naar boven. Zo gezegd, zo gedaan, ik viel niet en ging vol de laatste klim aan. Het gehijg verdween in de achtergrond en de finish riep! Yes! Voor de tweede keer, maar met veel meer moeite is de trui voor mij! Achteraf bleek dat de achtervolger had afgesneden en werd hij gediskwalificeerd. Ik won dan met 4 minuten op twee andere Duitsers.

Dan was het Nicolas zijn beurt om zijn wedstrijd af te werken. Het was een manche van de Rheinland mtb cup. Er waren wel wat Bundesliga renners aanwezig dus tegenstand verzekerd. De organisatie besliste dat de beloften maar 5 ronden moesten afleggen. Wat voor Nicolas een nadeel is, aangezien hij gewoon is van 2 uur te rijden. Hij moest echter maar een tegenstander voor hem dulden en behaalde een mooie tweede plaats! Na een barbecue keerden we terug naar huis, tevreden, maar afgepeigerd door de kou en de regen. En de nek en het hoofd... dat zijn zorgen voor morgen...

Vandaag trokken we met een aflossingsploegske ‘Steven, Wim en ikzelf’ (Geert had in extremis afgehaakt wegens wederzien met Mr Hernia, hopelijk gaat het al wat beter) en éne solorijder ‘Tom’ naar de 2e brugbergrees van de Sasbikers. Dienen berg hebben we niet gevonden, de brug was er wel samen met de kermis en ook nog een 30tal andere ploegen en 13 solorijders. Het was al drukkend warm en we waren goed op tijd om ons tentje te zetten en eens een ronde te verkennen. Deze bestond uit een lange bosdreef ,het Kasteeldomein, veldwegen, bos-singletrack om dan opnieuw via de bosdreef en via een stukje draaien, keren, op en af de kanaaldijk naar de brug te rijden voor de timing en de eventuele wissel. We spraken af om iedere ronde(was ongeveer 4,5km) te wisselen, kwestie van goe te knn vlammen(=intervaltraining!) en de Steven was Chinese vrijwilliger om te starten…Hij deed dat goed en ik kon overnemen als 5e voor mijnen eerste ronde, ergens halverwege begint er iets te ratelen aan mijn achterwiel, ik dacht eerst aan een gebroken spaak en houd wat in, zou ik stoppen om eens te zien.. maar besluit te blijven rijden en even later krijg ik een streep notubes tegen mijn been en het geratel stopt! Damn al ergens in gereden, gelukkig doet de notubes zijn werk en ik kan mij terug concentreren op de race. Op de lange stukken gaat het echt hard en de grote wielen bollen geweldig, tot ongeveer 2,5u wedstrijd blijven we 5e maar de eerste 5 blijven ongeveer binnen dezelfde minuut. Eventjes wordt het heel donker maar het blijft bij wat verdwaalde regendruppels. Bij sommige teams komt de vermoeidheid opzetten en we lopen in op de 2 teams voor ons, Wanneer Geert Wellens bij de wissel met zijn teammaat in elkaar haakt liggen ze alletwee tegen de grond voor 15” en wij schuiven een plaats op en leggen de pees erop. Nummer 3 rijdt in het zicht en Wim rijdt het gat dicht, we rijden voor het podium nu! We rijden een paar ronden samen maar doen het meeste kopwerk en in de voorlaatste ronde slagen we erin een definitieve kloof te maken om zo als 3e over de meet te bollen. Tom heeft ondertussen ook 20rondes afgemaald en wordt zo 6e bij de solorijders. We hebben ons goe geamuseerd en moe maar voldaan krijgen we onze beker, nog iets eten en drinken in de kermistent van de bikers en we knn naar huis. Tot de volgende!

De eerste 5;
Mtb Dream Team 24r 4:09:02 u
Team Wim Tollenaere 24r 4:09:27 u
Mtb Team Langdorp 24r 4:10:17 u
Team Jolan 24r 4:12:07 u
Cyber 12A 24r 4:16:22 u

Om de conditie nog wat aan te scherpen met het oog op het EK van volgende week ben ik gisteren op de weg gaan koersen. In het Waals-Brabantse Tourinnes-Saint-Lambert ging ik samen met een 100 tal andere renners van start voor 21 ronden, goed voor 115 km. De omloop was heuvelachtig, maar voor mij eigenlijk niet lastig genoeg.

Van in het begin werd er een strak tempo gereden en wegrijden was erg moeilijk. Vele hebben het geprobeerd, maar door de strakke wind kwam het steeds weer terug samen. Ik heb ook enkele keren in de aanval gegaan, maar tevergeefs. Dan maar in het peloton gaan zitten. Natuurlijk rijd er op drie ronden van het einde een mooi groepje weg, net als ik achteraan het peloton rijd. Toen ik vooraan kwam was het gat al vrij groot en de samenwerking in het peloton zoek zodat ik de goede vlucht gemist had. Dan maar proberen weg te rijden in de laatste ronde, maar dit lukte niet. Ik probeerde eerst nog mee te sprinten voor de 13de plaats, maar toen ze me voor de 2de keer op de stoep kwakten besloot ik de benen stil te houden. Zo werd ik 31ste en heb ik toch een goede training gehad.

zou het nu echt gaan regenen???

Ik heb vandaag mijn eerste koers gereden sinds Verviers (12 april) *shame
Ik heb een hele tijd niets gedaan omdat ik er effe geen zin meer in had MAAR we zijn weer volledig terug en willen er volledig voor gaan :)

dan de koers van vandaag:
Ik wist niet wat ik vandaag moest verwachten, lang niet gekoerst, lang niet getraint
Nadat ik het parcours was gaan gaan verkennen, kon ik besluiten dat het ongeveer het zelfde parcours als verleden jaar was, een mooi afwisselend parcours wat op mijn lijf geschreven is (als ik goed ben...), maar de start was dit jaar op de weg, en niet op het voetbalveld zoals verleden jaar.
Na de verkenning begon het ineens nogal donker te worden boven ons hoofd, zou het nu gaan regenen?? neuh, k denk het niet...
Een tijdje later was het aan het gieten, we moesten gaan schuilen in de auto of we waren kletsnat, het bleef maar regenen
Dan maar rap de beentjes insmeren en zonder warm te rijden naar de start, (euhm waar is de start eigenlijk) Iedereen stond bij elkaar maar niemand wist waar de start exact was, dan maar starten waar we stonden :)
In de start stond ik door het klassement ver achteraan, in een grote groep want iedereen start samen buiten de nieuwelingen dames die 2min na de grote groep starten

De start blijft gevaarlijk, een heel lang stuk over de weg, bergop bergaf, wat bochtjes, en dan ineens een draai van 90° naar links, die je niet ziet aankomen in zo'n grote groep, je kan het al raden: iedereen remmen dicht en schuiven over het natte wegdek, K kan veel plaatsen winnen langs de zijkant van de weg en kan in de bocht volledig binnenbocht nemen zodat ik snel plaatsen win, ineens die Ik Tomski Bomski rijden zo'n 15 meter voor mij, maar toen vielen ze vlak voor mijn neus (net als verleden jaar) mooi erlangs maar wel wat tijd verloren... Ik voelde me goed en blijf mooi opschuiven, maar de koers is natuurlijk nog lang, ik moet zolang rijden als de elites dus de motor niet opblazen is de boodschap, het zonneke komt er terug wat door en het parcours droogt wat op, er blijft op sommige plaatsen nog zo'n vettig laagje liggen wat behoorlijk kan schuiven, Er was één vettig stukje waar mij racing ralps wat moeilijk deden maar de rest verliep super, goei bandjes :)

Ik vind een goed mannetje om mee samen te werken en blijf een goed tempo rijden,
Ik hoor langs de kant roepen dat ik 4de junior was met voor mij Pieterjan Kindermans, niet aan denken, eigen tempo rijden, ik blijf mijn positie houden tot de laatste halve ronde toen ineens Arnaud Hoyaux terug in mijn wiel zat, ik zet me in de afdaling op kop om snelheid te maken en hem er terug af te rijden, beneden rijd ik een sterk tempo om hem niet te laten recuperen van zijn inspanning, mar ik was er zelf ook een beetje door,
hij probeert nog weg te rijden en ik probeer aan te klampen maar op de laatste klim moet ik toch lossen, ik bol als 5de over de aankomst.
Ik vind het persoonlijk geen slecht resultaat om zolang niet gereden te hebben, hopelijk kan ik mijn conditie nog wat aanscherpen naar het BK toe en krijg ik geen terugval...
Het viel op doordat er volgende week geen wedstrijden zijn (buiten het EK) dat er in elke categorie goede renners aanwezig waren.

uitslagen:

uitslag juniors: 1) Bart de Vocht 2, Leader Bertels 3) Pieterjan Kindermans 4) Arnaud Hoyaux 5) Michiel Andries

andere uitslagen ploeg: nieuwelingen Didier Bats 3de ; elites Tom Geeraerts 8ste (dacht ik)


Dank aan, de supporters voor de aanmoedigingen, aan de bevoorraders, aan HILSeT die deze week mijn mtb volledig in orde zette (btw die Sram XO werkt fantastisch) en aan WAECKENS Wim waarmee ik bijna een hele koers samenwerkte.

chrono, 75km, 1500hm

lierneux is ondertussen een klassiekerke aan het worden. vroeger vertrek vanop de baraque fraiture, nu vanuit het dorpje zelf. het parkoers zoekt hier in de streek eens niet de extremen op : niet het extreem aantal kilometers, niet het extreem aantal hoogtemeters, niet het extreem technische, niet het extreem veel deelnemers, maar alles net iets rustiger. Er zit al eens een stuk veldweg waar je echt kan doorrijden, er is al eens een afdaling waar je met je ogen toe af kunt suizen, er is al eens een klim waar je gewoon op de middenplateau kunt doordrammen, maar toch maar toch...

Een niet extreem steile klim kan ook lang uitvallen en dus ook wel ewa zeer doen, in een afdalingske tussen twee prikkeldraden kan wel eens een spoorke zitten waardoor ge zou kunnen blijven plakken aan de prikkeldraadjes, de zichten op het landschap kunnen al wel eens de adem benemen, een afdalingske onder de kerstbomen kan wel eens als resultaat hebben dat ge een deel van die kerstboom in je open ogen krijgt en effekes aan de kant moet staan kermen (eigen schuld, moet maar eens leren om een zonnebril aan te doen), de streek zit vol met wandelaars en dat blijft toch telkens uitkijken, want die gasten zijn o zo nonchalant (de peter kan ervan meespreken, helm kapot, tijd kapot, een een paar stukken van de peter), na een kilometerke of 50 zijdt ge toch een nureken of twee en een half onderweg en zwaar of niet zwaar als ge goed aan het doorperen zijdt dan zitten er peren in je benen.

De bepijling was ook een beetje "speciaal" : ofwel donkeroranje achtergrond met zwarte pijl er op, ofwel een witte geschilderde pijl op den ondergrond, ofwel kalkstrepen. Op één plaats was er nikske te zien. Gelukkig keerde de wouter kampioen kleppe zjust terug van te ver gereden, en was het duidelijk dat het niet rechtdoor was maar naar links. De bevoorradingen ? Vier op 75 km, dat is elke 15km een bevoorrading, perfect dus.

En de koers ? tja, iets rustiger vertrokken als gewoonlijk, maar toch ging het blijkbaar vrij goed vooruit, want in de ganse rit is er maar ene me voorbij gekomen, inderdaad, el campionissomo dello marathonisti : de wouter. Na een dikke 2h wat naar adem moeten happen, maar ipv te minderen in snelheid zoals ik gewoonlijk doe gewoon wat minder aangedrongen op de steilere hellingen, en dan het laatste uur gewoon op slecht karakter doorgesjeesd, hopende dat die laatste lange zware beklimming van vorig jaar waar ik aan 5 per uur aan het optaffelen geweest was er niet bij zou zitten : het parkoers was namelijk tov vorig jaar helemaal door elkaar gehaald, kwestie van het interessant te houden. En ja, de helling zat er niet bij, en dus vri jgoed binnen kunnen rijden, niet na 75 km maar na 79km. Op die ene tuimelperte na : een dwarsliggende tak schuin over de track. Ikke te loemp/vermoeid om effe mijn voorwiel op te heffen, en mijn voorwiel daar dus niet mee akkoord. Koppig als een ezel bleef dat voor die tak stil staan, en ikke dan maar zelf vol overredingskracht over dat voorwiel en mijn stuur gedoken om toch maar over die tak te geraken, wie weet, stond ik daar anders nu nog te fanterlanten met dat wiel en dien tak. Resultaat ? Een 18de plaats overall, jammer genoeg geen masters2 klassementje, maar ja, toetereigentlijkechtnietoe.

Ook effe de knappe prestatie van onze Toon vermelden, voor de eerste keer langer dan 4h op de bike, als ik het goed heb amper 17j jong, en toch al een schone tijd : bene bene bene !

Na 17u koers was men kjeis oat

Eindelijk na lang er voor getrained te hebben stonden de 24h van westerlo op het programma.
Zaterdag om 16.00 werd de grote meute bikers achter een scooter los gelaten.Maar wat ne start zeg het werd al meteen zwart voor men ogen vant stof ,man man man nog geen 300 m gereden en we zagen al zo zwart als ne mijnwerker. Daarbij nog een warm temperatuurtje van om en bij de 28° C maakte het de eerste uren best lastig. Men start was eigenlijk vrij goed misschien iets te rap, maar vanaf 2 uur koers begon ik men tempo wel wat te verlagen,met de bedoeling om snachts wanneer het iets frisser werd het tempo wat op te drijven. Met dit warme weer was constant eten en drinken de boodschap. De mannen en vrouw van team Kjeis Oat ben ik dan ook zeer dankbaar want ze stonden telkens klaar met een bidon en eten wanneer ik het nodig had.

Na een 5 uur koers liggen we op positie 6 en met nog een uur te gaan voor we de lichten mogen aansteken en het nachtparcours mag aangevat worden.op dat moment volg ik op 2 ronden van de leider op dat moment ,Andy De Rooy ( winnaar in 2008 )

Net voor het ingaan van de nacht neem ik een kleine break van een 5 tal min om wat rustig te eten en te drinken om dan wat gaan te versnellen, want na 6 uur koers , volgt er dus 8u biken int donker en daarna nog eens 10u biken bij daglicht!

En de omschakeling naar het donker verloopt zeer goed heb een veel beter gevoel op de fiets dan de eerste 6 u al begint de maag wel beetje lastig te doen. En snachts rij ik overduidelijk sneller dan andere solorijders ik ruk zo op naar een 4e plaats. Dan beetje een mankement met de verlichting om 3 u snachts .De lamp valt plots uit op een veldweg bij het naderen van een bocht , parcours was wel verlicht maar binnenkant bocht was een donker stukske en daar lag blijkbaar een voor waar men voorwiel dwars inging, gevolg salto met schroef in de brandnetels en wa blauwplekken , maar men lamp marcheerde plots terug wel op halve kracht maar ja tis beter as niks. uiteindelijk nog 3 u gebold om zo menne nachtshift te voltooien en als 4e de dag aan te vatten maar door blijven eten en drinken is men maag inmiddels al serieus van streek geraakt we zitten dan al 14u ver in de wedstrijd en daarvoor had ik enkel nog maar ritten van 10 u afgewerkt,dus wat nu ging komen is allemaal nieuw voor mij. Uiteindelijk besluit ik maar toch om eerst een uurtje te pitten en dan terug aan te zetten.

Nadat slaapje zetten we terug aan maar beste is er dan toch vanaf, eigenlijk zou ik moeten eten maar ik krijg gewoon niks nimeer binnen , bewijst nog maar is hoe moeilijk het is om voedsel op te nemen met een vermoeid lichaam. Intussen zijn we al terug weggezakt naar plaats 6 en begint het int kopke ook nimeer helemaal juist te zitten. Besluit uiteindelijk nog een uurke te bollen en na 17u wedstrijd om er definitief mee te kappen ,haalde op de singletracks nog maar amper 10/u , en aangezien ik dit seizoen nog wa wil koersen besloot ik maar wijselijk om nie alles naar de vaantjes te rijden. Ondanks de vroege uitstap uit de wedstrijd toch een 318 km gebiked in 17u wat op zich ook nie zo slecht is weer al een grens verlegd en misschien volgend jaar beter.

Uiteindelijk zijn we nog als 7e geklasseerd int klassement op 10 deelnemers met 55 ronden.De winnaar was Ken Hermans met maar liefst 94 ronden da zal dik om en bij de 500 km zijn, dikke chapeau voor hem en ook voor men andere concurrenten ,was eigenlijk best een leuke koers en steeds meer zotten die het gaan proberen , mss zetten ze binnenkort wel is een belgisch kampioenschap op poten voor dit soort races laat ons hopen.

Op dit eigenste moment ben ik vrijwel goed gerecupereerd enkel nog nen dag of 2 wa daktarin spray op men achterwerk spuiten en dan vliegen we er volgend weekend weer in met ne 4h in Humbeek.

bakken of verzuipen.

De vrijdagmiddag met een ommetje langs Vielsalm, Didier gaan ophalen. Die was daar op stage met Wielerbond Vlaanderen, naar Habay vertrokken. En onderweg, tewijl men in Vlaanderen nog volop zon had, de eerste druppels tegengekomen. De tenten nog droog kunnen opzetten, welliswaar onder een heeeel donkere hemel. En jawel als we onze inkopen gingen doen voor de barbeque, een eerste stortbui. Maar na enige tijd werd het terug droog. Maar deze avond was wel de fristste van het weekend. Later op de avond arriveerde ook nog Pieter G. Op tijd in bed, ikke een heel week met de vroege gewerkt, en Didier de Ardense heuvels beklommen, we konden onze rust goed gebruiken.

De zaterdag begon goed, het was heel warm, volop zon.... tot vier uur en de funklasse moest starten. een plensbui ongelofelijk. maar er was hoop, dat is maar voor effe een buitje, wel vergeet het, vier uur heeft dat spul geduurd, enkel in het midden van de tent stond je nog wat droog. En Mathieu had nog zo gehoopt om zijn nieuwe bmx gaan te proberen op het plaatselijke parcours. Niks daarvan, onze jongens in koers verdronken net niet, voor Pietrer letterlijk te nemen, die kwam zonder remmen te zitten en dook na een afdaling in de vijver. Ondertussen waren ook de Bruwieres en Kevin aangekomen. Vanaf acht uur stopte het met regenen en konden we er nog een gezellige avond van maken. Een goed pintje wijn gedronken, aja ik moest niet rijden. Doordat Anne op school moest present zijn voor een sportdag was ik alleen met de gasten op pad, en we zijn niet omgekomen van de honger, das ook al iets.

De zondagmorgen begon grijs, maar al snel trok het open en het werd warm, heel warm, op de bevoorrading in volle zon was het puffen. Bij de masters was het nog heel vettig, er werd dan ook besloten sommige stukken van het parcours te verwijderen. Maar als Didier moest rijden om twaalf uur begon het op te drogen. Een heel steile lange brede startklim, dus Didier was goed weg. Hij kende juist een dipje in de derde ronde, maar kwam er dan terug door, met een zevende plek als resultaat. Blijkbaar had hij de zware trainingen goed doorstaan. Nu nog eens bekijken wat er de volgende twee weken gaat gebeuren, volgend weekend weten we nog niet goed , het weekend daarna een wegkoers, en dan naar het BK in Malmedy. Na de koers van Didier nog gaan supporteren voor de rest van de jongens, alles afbreken,en naar huis. Om acht uur thuisgekomen, en nu mag ik de garage gaan opkuisen want er is nog wat te zien daar.... Verveling, wat is da, da kenne kik ni.


Mvg. Ronny B

Nu de examens eindelijk gedaan zijn kon ik terug eens gaan mountainbiken. Dit weekend was het de 6de manche van de Benelux cup in Habay La Neuve. Om de omloop nog eens goed te verkenning trok ik zaterdagmiddag naar ginds. Toen we daar aankwamen scheen de zon nog, maar het werd steeds donkerder. Snel gaan verkennen, maar in de 2de ronde begon het al te regenen. Dan maar een beetje op de weg gaan losrijden en daarna gaan schuilen. Ondertussen bleef het maar regenen en was de droge omloop een modderpoel geworden (vraag maar aan de deelnemers van de open wedstrijd. Het duurde tot s’avonds voor dat het stopte met regenen.

Zondagmorgen was het dan wel droog, maar koud en mistig. Gelukkig kwam de zon er toch door en kon de omloop snel opdrogen. Toen wij van start moesten gaan was de meeste modder verdwenen. Het enige probleem was dat de vele wortels op het parkoers nu bloot kwamen te liggen en deze waren verraderlijk glad. Niet echt mijn ding, maar toch ging ik er vol voor. In de lange en steile startklim kon ik mij niet inhouden en trok ik het peloton al op een lint. Ik draaide als 2de het bos in en hier bleef ik de eerste halve ronde rijden. Het tempo lag echter net iets te hoog voor mij en ik moest een groepje van een man of 5 laten passeren. De volgende ronde speelde ik jojo met deze groep. Dit kon ik niet volhouden en in de 3de ronde moest ik definitief lossen. Ook Jimmy Tielens en Bjorn Brems kwamen mij nog voorbij. Hierdoor reed ik lange tijd in 9de positie. De 2de wedstrijdhelft ging het iets beter en zo kwam ik dichter bij Rudi Van Houts die vooraan gelost was. Ook met hem speelde ik lang jojo, maar in de laatste ronde moest hij definitief lossen. Omdat Bjorn nog moest opgeven men kettingproblemen werd ik uiteindelijk nog 7de. Niet slecht zo vlak na de examens.

drotsen, dwortels, ddrops, dleute.

Kwart na negen, dardennen, Malmedy, slaperige parking, twee auto’s, vier bikers, camelbacks, drinkbussen, regenvestjes, bandenspanning, schoenen, helmen, koekjes, hartslagmeter, donkere wolken, beetje zon. Twintig graden warmer dan vorige keer : nu 11, toen -11.

Nieuw aanloopstukje, procentje of 20 op den asfalt, waar is die track waar is die track ? Eens terugdraaien, wat zoeken, ach, daar is em. Een buurtbewoner met t-shirt van de raid des hautes fagnes staart ons na als we het bos induiken. Opduiken, want planeet aarde krult 4 meter omhoog. De track krinkelt en kronkelt, de ene haarspeldbocht is te nemen, de andere niet, de temperatuur stijgt, de adem stokt, de adrenaline bonkt.

De laatste afdaling van vorig weekend wordt een opdaling, herinneringsschimmen flitsen voorbij, lichte regen blijft steken in de kruinen van de bomen, trappen oprijden is minder handig dan eraf rijden, dit is het voorgeborgte van het Nirvana. Lange klim, vol rotsblokken, ik moet er af, hartslag zit tegen de 180 en we zijn pas begonnen. Boven, hergroepering, verder richting de reinhardsteintracks. We dollen langs over en rond de bomen de rotsen de wortels. Pie, gij kunt da, gij kunt da, Pie draait om en probeert nog eens, Pie kan da ! Wat een beetje technische bijsturing en enthousiaste aanmoedigingen kunnen doen !

Singletrackske ontaardt in twee haarspeldbochten annex drops, ene gaat op zijn snoet, andere kan er juist af : da ka nie, ikke moet dat ook kunnen. de broeders bruwiere moedigen elkaar aan, we stellen ons op om ze op te vangen, blijven proberen, hilariteit, tlukt, Pieter vindt een ander trackske, hehe, dit lukt ook. We duiken nu echt naar beneden, langs op en over rotsen, hier een probeersessie, daar een schuifpartij, het blijft maar klimmen en dalen. Wandelaars kijken ons met grote ogen na.

We biken langs de klaterende Warche, rem toe, scherp rechts, steil omhoog, Pieter en Bosse roepen “Hey, zelfs met de bocht in één keer erop geraakt”, ikke roep “Hey, zelfs met te ver rijden, en terugkeren en mijn ketting manueel goed leggen, en rechtdoor, in één keer erop geraakt !”. Deze klim herinner ik me van deze winter en van vorig weekend, toen we eraf reden in één lange file. Dun spoortje, de fully werkt perfect mee, hier over steen, daar effe uit het spoortje door het gras, nu weer in spoortje, links van die steen, blijven zitten, hartslag klimt hoger en hoger, zwaar, heel zwaar, raak ik boven ? Neen dus, 20 meter voor het einde verzuren de armen, effe verstrooid, effe stappen. Koekie eten, nog een koekie eten. Oh what a day for a daydream !

En zo gaat dit maar door, dit is niet meer het voorgeborgte, dit is het Nirvana zelf. Ik denk aan mezelf van een vijf tot tien jaar geleden : had ik toen geweten dat ik nu over dergelijke natte wortels in steile flanken zou zweven, ik had mezelf zot verklaart. En toch, en toch… Met de juiste bandenspanning, de juiste zweeftechniek, de korrecte zotheidsgraad en dit fijne gezelschap lukt dat allemaal, regen of gene regen. Na nog een probeersessie (ge kunt niet geloven langs hoeveel kanten die drie dartele jonge veulentjes langs een stel bomen annex zware dropoffs kunnen rijden), rijden we richting Mont.

Op zoek naar een mooie beekafdaling. Vorige week erop gereden, deze week er af. Er zit wel een grote wandeling op, een paar keer “Ciaow, Bella” roepen (“zeg, tis toch tegen mij he”, roept de dame me na), en ze gaan allemaal vlotjes aan de kant.

Het begint te drashen, daarom had ik die regenvest mee ! De Pieter loodst ons over de apotheose van de rit, mijn lichtje is langzaam aan het uitgaan, maar toch blijft dit glimmend genieten, schuiven, stoempen, zweven, het brede stuur hapert al eens langs een boom, de remmen krijsen decibels, dit is het parkoers van het BK. En het is echt wel een BK waardig, wat is me dit voor een schitterende lus ! Zelfs in de gietende regen…

Doornat, doorkontent, doorbiked schrikken we het parkingske terug wakker. These are the days ! Thanks, Pieter, Nicholas en Olivier voor de fantastische dag !

Gewonnen!!

Als ontspanning tussen de examens ben ik vandaag een wegkoers gaan rijden. In Tielt-Winge was er een open wedstrijd van 99km. De omloop was door de wind en enkele hellingen redelijk zwaar. Aan de start stonden 61 renners waaronder een groot aantal buitenlanders, vooral Nieuw-Zeelanders, Engelsen en Zuid-Afrikanen.

Van in de eerste ronde waren er aanvalspogingen. Ik was dan ook attent en bij de eerste echte ontsnapping was ik mee. Bij het ingaan van de 2de ronde ontstond er een kopgroep van 15 man met ook hier een groot aantal buitenlanders. De samenwerking verliep vrij vlot en we konden een mooie kloof slagen. Bij het ingaan van de 2de ronde was er een premie en ik kon deze vrij vlot pakken. De volgende ronden bleef alles goed ronddraaien en kwam het peloton niet dichter. Rond half koers was de fut er echter uit en kwam het peloton sterk opzetten. Gelukkig werd er terug rondgereden en konden we verder uitlopen. In de 2de wedstrijdhelft waren er enkele aanvalspogingen in de kopgroep waar ik regelmatig bij was. Alles kwam echter terug samen. Op 4 ronden van het einde was er weer een aanvalspoging en hierdoor dunde de kopgroep uit tot een man of 10. Ik was nog steeds mee en kon vrij vlot volgen. Bij het ingaan van de voorlaatste ronde pakte ik de laatste premie en trok daarna nog eens vol door op de klim na de aankomst. Hierdoor kon is samen met een andere renner wegrijden van de rest. De samenwerking verliep goed en we konden een mooie kloof slaan. De stukken wind op kop waren wel vrij zwaar, maar de rest kwam niet echt dichter. Net voor het ingaan van de laatste ronde kwamen er wel twee renners fel opzetten. Maar toen kregen we het bericht van de wedstrijdwagen dat we in de laatste ronde zaten omdat er een ongeval gebeurt was. Het was nog een kleine kilometer tot aan de meet en we gaven alles om voorop te blijven. Dit lukte en we moesten sprinten voor de overwinning. In deze sprint kon ik vrij vlot mijn metgezel remonteren en zo won ik voor het eerst een wegwedstrijd. Ondanks de examens heb ik dus toch de goede vorm te pakken.

Het ongeval waardoor de wedstrijd moest ingekort worden betrof een seingever die door een bus van de Lijn werd omvergereden.

sinterklaas

Malmedy is zo een beetje mijn tweede thuis op bikegebied. Diegenen die mee waren deze winter hebben dat wel gemerkt! De marathon is dan ook samen met La Reid, de wedstrijd die ik al het meest heb gereden. We waren al zeer vroeg op zaterdag naar de Hoge Venen vertrokken. Op de camping waar we telkens verbleven vonden we ook nu een plaatsje met zicht op de Warchennevallei. Het zonnetje scheen en een (aangepaste) bbq versterkte ook de innerlijke mensch. Een nachtje slapen en het sinterklaasfeest voor MTB kon beginnen

Zondag was dan koersdag. Na de 8e plaats op de Ardennes Trophy was ik gebrand op een goede prestatie op de "kidstrophy" van de RDHF: de 67km. Na een korte opwarmrit van de camping tot de start voelden de beentjes goed. De parking van de Expo stond boemvol, dus volk genoeg. Tussen al dat volk de toch oh zo herkenbare blauwbloezen van mtbteamlangdorp die er weer in grote getalen aanwezig waren! Ik kende het parcours van buiten en kon dus goed inschatten wat er nog komen moest. Ik mocht van een zeer vriendelijke kerel toch op de eerste rij starten ondanks een daginschrijving en weg waren we. Ik koos mijn wiel uit om de startklim aan te vatten, maar die viel opeens stil. Dan maar een eigen ritme zoeken, maar het was net te traag om de kopgroep bij te benen. Dan na de eerste afdaling zat ik toch in hun wiel. De volgende klimmende kilometers naast de autostrade voelden nog niet goed aan. Dus weer een klein gaatje en de volgende afdaling weer erbij. Het was accordeon, tot de volgende klim, waar de groep definitief uit het zicht verdween. Logisch, als je naar de samenstelling kijkt, met o.a. Carabin, Mineur, Telly Parys, Baus van Barracuda, Kris e.a. Ik zocht het eigen tempo en vond het ook. Ondertussen was Wim Peers al uit de achtergrond voorbijgestoven en nog een renner van Barracuda. Ik vond ondertussen aansluiting na de lange stappassage en de kilometers voor de splitsing gingen pijlsnel. Na de splitsing kon ik afstand nemen van Wim en enkele renners die van de 90 terug waren komen aansluiten. Het ging zeer goed en de afdaling tot aan het kasteel deed het beste vermoeden: alle gladde stenen en wortels waren stilaan opgedroogd en de remmen konden volledig open gelaten worden. Aan het kasteel stonden dan traditioneel de supporters en met veel geroep en gefluit voelden de beentjes super! De volgende kilometers waren diegenen die het beste in het geheugen stonden gegrift. Mijn supporters riepen aan het kasteel dat er concurrenten vlak voor mij waren. Ik zag dan ook een barracudarenner rijden in de verte. Op de lange singletrail na de barrage was Baus nog niet te zien, maar na de zeer technische pasage (met vangnet ) naarbenedenendirectterugnaarboven doorhetkleinebeekje, zat ik in zijn wiel. Ook Eli smeyers was in het zicht. Hij reedt de middellange afstand, maar alle mikpunten zijn goed! Op een smalle passage die wat vlakker was, nam ik de kop, om mijn tempo aan te geven en zo even te kunnen recupereren. Tot mijn verbazing reed ik op de volgende afdaling alleen... Dus, gas open en gaan! De laatste steile klim en hooow, effe links in plaats van rechtdoor? Ok dan, hopelijk geen verborgen klimmeke, jawel, toch wel, maar het was niet lang! Dan de supercoole laatste afdaling met trappen en off we go to the finish. Ik had net geen krampen, en aan de aankomst kwamen de braakneigingen van de sprint, maar het bleven neigingen... Ik werd 7e scratch, net achter teammate Kris en niet goed genoeg voor het podium in mijn categorie.

Na 18 uur slaap, jawel de kidstrophy eist zijn tol, kijk ik tevreden terug op de race. Het team was enorm vertegenwoordigd. Bij thuiskomst las ik dan nog goede resultaten van andere leden op de Flanders cup in Vilvoorde... Let's keep it going!

Belgiës Mooiste.

Wat een ritje, amajnie. Ik had 116,7km en 2800hm, in een tijd van 6h53 en dat in dardennen... Eigenlijk vind ik deze bijna zo zwaar als een Cristalp, omdat ge - op één strookske in de hoge venen na - nooit eens op je gemak zit. Altijd omhoog, altijd omlaag. De toppers doen er hier 5h15 over (Joris Massaer), in de Cristalp is de eindtijd net onder of net boven de 6h.

Na het organiseren van de chrono hadden de sterren zich wel slecht gerangschikt : al mijn spieren zaten vast : tot mijn scheenbenen toe, alles potdicht. Dinsdag ziek, tot zaterdag konstant pijn aan mijn benen : een chrono organiseren (en die de dag erna ook nog eens zelf rijden – al is dat niet helemaal juist, ik had 94km op zondag) is een pak zwaarder dan er eentje rijden.

Maar zondagmorgen, tiens, dat komt goed. Geen superbenen maar de pijn was er wel eindelijk uit. Zoals gewoonlijk een startplaats in de eerste box en goed vertrokken. Eerst 500meter vlak, en dan direct de eerste genummerde klim (van in totaal 20) : eentje van 1,5km met een dikke 10%. Ideaal om iedereen op zijn juiste plaats te rangschikken. Op de eerste klimmekes kon ik met de fully toch regelmatig zonder forceren over de wortelkens een ganse rij bikers voorbij steken die liever vier op een rij speelden. Hartslag netjes onder controle (een slag of 4 lager dan theux), gaan met de benaan. Het rijden van dergelijke "koers" komt er eigenlijk op neer om zo rustig mogelijk zo rap mogelijk te rijden. Tis een obbie.

Onderweg ook wat aan het kwebbelen met Ronny Roeland, gekend van zijn prachtprestatie in de Cape Epic samen met Dirk Rossignol. De Ronny zat in mijn wiel, en vond dat dat in orde was. Zegt em olijk : “Pie, ge doet gij dat goe, ik blijf hier zitten en zjust voor de meet spurt ik je voorbij”. Waarop ikke droogweg : “hoh, das nie erg, eerste of tweede dat doet er eigenlijk niet toe”… Ronny was uieindelijk wel 20minuten rapper dan tekkik… Maar ja..

Wat ook een hobbie is, dat is dit parkoers. Vroeger zaten er al eens dingetjes in die niet te fietsen waren, maar nu was zo goed als alles te doen, bij momenten weliswaar vrij technisch. Grappigste (al was dat eigenlijk niet grappig) was een zeer steile singletrack naar beneden, los door het dennebos, met op het einde een bocht van 90graden in de helling. Ik kon die nog net pakken, maar aan het zware takkengekraak bleek dat degene die na mij kwam het net niet had kunnen pakken en letterlijk in den decor wat aan het afbreken was. De risico’s van het vak !

Juist op het punt waar ik vorig jaar heb moeten opgeven hoorde ik een raar "fisteren", tiens, komt er latex uit mijnen band ? Gestopt om eens na te kijken, maar ik vond niks. Raar. Ikke weer weg. Die eerste 30/40 kilometer zijn echt moordend, en de frisse jus begon toch wat uit mijn lijf te geraken. De beentjes begonnen wat strammer aan te voelen, wat gezien de voorgeschiedenis in de week eigenlijk niet zo verwonderlijk was. Dan overgeschakeld op plan B : nog 5 slagen van de hartslag gehaald, want 115-40 = 75km, en das nog ver, heel ver.

Op km50 bevoorrading : de pa van Elias stond er, kreeg een ferm rijsttaartje in mijn bakkes geduwd, mijnen vlo (en die van Elias die er ook net was) gesmeerd, iets bij gedronken, mijn pulle gevuld, en terug op de vlo. De kilometers voor die bevoorrading zijn vrij vlot bollende kilometers boven op de venen, alleen bolden die voor geen meter. Na de bevoorrading bolde het echter opeens weer wel. Goej taartjes precies.

Hier krijg je ook prachtige zichten : je kan twee à drie kilometer in de verte kijken, en ziet veel bikers rijden op de brede groene lanen. Opeens zie je dan een groep alle richtingen uitspetteren, en eentje overkop gaan. Tiens. Eentje was precies niet van de fiets gegaan, dus ik wist welke kant ik uit moest. Maar dat mislukte, en ik stond tot over mijn enkels in een diepe blub. Wellness-center Hoge Venen !

En dan telden de kilometers af richting Reinhardstein. Prachtige fietskilometers, zalige zichten, en een vloekende Pie. Waarom kunde gij nu nie gewoon ook eens de 65 of de 90 rijden ? Stoem kieken toch… Volgende problemeke : mijn camelback was opeens leeg, en die drinkbus met al die zoetigheid in zakte veel te snel. Ik had een bevoorrading overgeslegen, en dat bleek geen goed idee te zijn. Aan een oversteek stond een seingever met Spa Rood in zijn handen, ikke gestopt “je peux?”, drinkbus open, spuitwater erin en ikke weer weg met nen dikken merci… Aan Reinhardstein de Lowie die met zijn busje opgevers aan het ophalen was. De Lowie helpt de mensen van de organisatie en hem eens uitgelegd dat de Roland, de big chieff van Malmedy, nen dikken vetten klootzak is, ons zo’n zwaar parkoers presenteren ! Lachend de helletocht verder gezet. Vlot ging het allemaal niet meer, maar ik had wel het gevoel dat ik nog uren zou kunnen rijden. Was wel wat bang voor de laatste hellingen waar er toch een paar kleppers van 15 en zelfs 20% tussen zitten, maar dat zien we dan wel weer.

Nu en dan stak er me eens iemand voorbij van de 115km, maar dat waren (bijna) altijd mensen die pech gehad hadden of die in een latere golf vertrokken waren. Zo was er eentje die aangevlogen kwam en me toe riep : “ah, de pieter, nu ben ik al de ganse dag aan het koersen om je iets te kunnen vragen”. We waren bijna boven op een lange klim van een procenteke of 15, en de pie dacht bij zijn eigen : “lap, khem het weer zitten”. “Zeg, ge hebt gij den Ironbike toch gedaan he ?”. Mijn oren spitsten zich, want tijdens Malmedy vragen over den Ironbike krijgen, dat past wel. “Jip, vier keer, wel maar twee keer kunnen uitrijden”. “Hoe zwaar is dat eigenlijk ? “ “Hoh, gewoon zeven keer een rit als deze he, maar dan wel iet langer. Soms ben je bijna 12 uur onderweg”. Ik dacht, nu zal em wel zwijgen, maar hij bleef maar kwebbelen. En ikke ook, kzat dus nog wel goed…

De vorige twee edities van deze RDHF had ik niet kunnen uitrijden wegens ziekte, en drie jaar geleden was deze maar 105km lang. Ik kende de “finale” dus eigenlijk niet. En wat een finale ! Vier zeer stevige hellingen, waarvan ik er toch een paar stukken te voet gedaan heb. Kwestie van mijn beentjes niet helemaal in een kramp te trekken. Toen we eindelijk het plakkaat “helling 1”, “670m” “8%” zagen staan dacht ik onmiddellijk, en straks “helling 0” en dan “helling -1” en “helling -2” en zo verder tot -20… En ja, er volgden wel degelijk nog een drietal kleine scherpe dingetjes…

Tiens, wie we hier hebben, Ken VandenBulke en Kris Hertsens, die waren al gewassen en kwamen hun spullekes oppikken in een camping : “zeg mannen, gijllie zijdt twee grote “leegaerts” (luierikken int skoon nederlands), nu al gestopt met werken !” Ik moest nog twee hellingen en een kilometer of zes. “jamma, jamma, gij hebt langer plezier”. Ik dacht bij mijn eigen, jaja, plezier… Ondertussen zaten we terug tussen de massa bikers van de 90 en de 65. Velen van hen deden zo goed als alle hellingen te voet, en ik paste weer mijnen truuk “hijg” toe. Een biker die afkomt met een ritmisch astmatische hijg, die laat men namelijk nogal gemakkelijk passeren. En als ge dan voorbij zijdt, dan denkt ge “weer gelukt”… De laatste afdaling was een beauty, maar er zat nu echt wel te veel volk op. Hier en daar kon je er nog wel eens eentje voorbij (zelfs een paar keer in een haarspeldbocht), maar dit stoorde wel een beetje. Nu ja, storen is een groot woord.

Aan de aankomst stonden toevallig Roland en Lowie. Roland was al gebriefd over mijn idee van zijn zware parkoers, beetje bijgeklapt en op één of andere manier erin geslaagd de Roland zijn half lege pint te pakken te krijgen en helemaal leeg te maken.

Merci Roland ! Twas weer een zeer memorabel en fijn dagje !

Fun in het park.

Volgens de voorspellingen van het KMI werd het vandaag zomers, met 26 gr. en kans op een buitje. Ze hadden voor 100% gelijk... tenminste als een buitje minimum 5 uur duurt, er tien gr. mag van de temp. gedaan worden, dan hadden ze inderdaad gelijk. Anders?

Het begon al met het naar Vilvoorde rijden, ik vond dat de lucht er maar grijs uitzag. En jawel rond 9 uur begon het te miezeren, en het zou pas juist voor de start van de laatste reeks om half 3 stoppen. Deze jongens moesten ook twee afdalingen niet doen, en het aantal rondes werd teruggebracht van 15 naar 10. Na afloop zal daar wel niemand kwaad voor geweest zijn. Als de koers gedaan was, werd het zowaar nog aangenaam weer. Het was dan ook al 4 uur gepasseerd. Jammer voor de inrichters ook, die dat nu al de tweede keer op rij voorhebben. Pech. Anders was het een mooi parcours geworden, wat gewijzigd tegenover verleden jaar. Johan van de LMTB was speaker van dienst, je zal hem zeker nog leren kennen, voor diegenen die... want hij is ook speaker in augustus tijdens onze Flanders-cup wedstijd in Langdorp. Hij hield de sfeer er nog in.

Dan de wedstrijd van onze Didier, wel nu eens goed gestart zie, en hij kwam na één ronde door in derde positie, op een overbrugbare achterstand op 1 en 2. Maar dat was buiten Jens van der Kinderen gerekend, die er met een rotvaart vandoor ging, en onbedreigd won. Didier ging naar plek twee, en ging de laatste ronde in met een 50 m. voorsprong op nummer 3 jens Schuermans, die twee weken geleden in Eupen onbedreigd won. En de laaste ronde had Jens nog wat over en reed een heel sterke ronde, en de rollen werden omgedraaid, Jens op 2 Didier op 3. Sterk, want Didier heeft ook altijd nog een snelle laaste ronde in de benen. Maar een goeie koers gereden. En hij staat nu samen met Jens Schuermans aan de leiding in de Flanders-cup.

En Didier was niet de enige op het podium vandaag, ook Olivier Bruwiere bij de junioren, en Wim Feyaerts bij de masters 1 deden hem dat na. Ieder op plek 3.

De tent en alle toebehoren zijn aan het drogen, ik heb zowaar al gegeten, nu een lekkere douche en plat in de zetel. En ik... neen ik heb niet gereden, deze week zo een last van rug en schouder gehad, dat zelfs op de weg trainen niet plezant meer was, maar het zal wel eens beteren zeker. Ik heb me in ieder geval geamuseerd in het park ondanks het kl... weer.

Mvg. Ronny B.

en ook de chrono

Check it out :
http://www.mtbteamlas-ravx.be/Home/tabid/72/EntryId/7/Interview-met-Ken-in-Het-Nieuwsblad.aspx

Een van onze deelnemers aan de Hagelandse Chrono heeft op zaterdag in de eerste 5km zijn fototoestel verloren. Het gaat om een Olympus toestel, in een zwart zakje.
Als er iemand dit toestel gevonden heeft, gelieve contact op te nemen met
alainmatthys at gmail . com

967 foto's online

Alle foto's van afgelopen weekend staan online.
De foto's van de Hagelandse chrono kunnen doorzocht worden op startnummer.

Als je de originele foto's wil kan je dit doen met een mailtje naar webmaster_kris at mtbteamlangdorp.be
Vermeld wel je startnummer en de nummers van de foto's die je wil ontvangen (staat vermeld bij iedere foto).

Dag iedereen,

Als "chief" van MTB Team Langdorp kijk ik terug op een super mountainbike weekend.

- meer dan 800 deelnemers
- MOOI weer!!!
- veel vermoeide maar blije gezichten
- slechts enkele ongevallen - en nummer 13 - blijkbaar toch niet zomaar bijgeloof ;-) Spoedig herstel gewenst van het ganse team!
- meer dan lovende commentaren op de fora
- een super gemotiveerd MTB Team Langdorp aan het werk gezien

SUPER SUPER SUPER!



Toch heb ik enkele aandachtspunten waarover ik een aantal van jullie wil aanspreken.

Wij hebben de Hagelandse chrono steeds als een recreatieve wedstrijd georganiseerd. Het doet me pijn te moeten horen dat sommige laag vliegers tragere deelnemers woorden naar het hoofd slingeren. Mag ik jullie er even aan herinneren dat mountainbiken vooral een gezellig samen zijn is? Een inspanning die ook ontspanning is? Gevolgd wordt door samen en pint drinken en sterke - overdreven verhalen vertellen? Hou dit zo!

Wat de pijlen betreft, jullie hebben een punt. Maar ik ben voorstander van het gebruik van pijlen met rekkers - nieten en nagels horen niet meer in de bomen.
We zoeken naar een oplossing voor dit probleem.

Als ik de fora er op na lees vind ik veel commentaar op het wegwerpen van drinkbussen onderweg.
MTB Team Langdorp heeft gekozen om zijn bevoorradingen uit te rusten met drinkbussen. Elk jaar een ernstige investering. Mocht in de toekomst blijken dit jullie aanzet om de bossen te overladen met afval zullen wij als team beslissen om dit systeem af te schaffen.
Als mountainbiker fiets je graag in de vrije natuur. Zorg ervoor dat de schaarse natuur die ons nog rest geen stortplaatsen worden!


Ik zie jullie graag in 2010 terug voor onze 10e editie!!!
We gaan hier een speciale editie van maken!

Tot dan!!

Sportieve groeten,

Wim

TIENDE Hagelandse Chrono

Noteer nu alvast :

5 en 6 juni 2010 voor opnieuw een spetterend en verrassend super BIKE event.

En ja, we hebben nu al een pak ideekes voor jullie in petto. Dit wordt een feesteditie !!!

(neen, ge kunt nog niet inschrijven)

Diplomas van de 700 finishers staan online op onderstaande site
http://www.mtbteamlangdorp.be/chrono/diplomas/2009/

Als je je diploma wil afdrukken en de info is niet meer juist (uitslag was op het moment van aanmaken van de diplomas nog niet definitief), stuur dan een mailtje naar kris.berckmans at pandora.be voor een nieuw diploma op basis van de definitieve uitslag.

Fotos komen in de loop van deze week online.

De mensen die het weer eens fantastisch vonden dit weekend, fan van ons willen worden of hun commentaren willen geven kunnen ook terecht op de Facebook pagina van de Hagelandse chrono of op de diverse mountainbike fora

wat mijmeringen.

vwola. zjust terug thuis van de chrono opnieuw gereden te hebben. Maar dan wel MET het stuk dat we in Langdorp geschrapt hadden omdat we te veel kilometer hadden. Ik had vandaag dus 94km...

In theorie zouden we een onbewaakte overweg genomen hebben, maar op het laatste moment dan toch maar via 2km beton naar de brug tegen Testelt geweest, dit uit veiligheidsoverwegingen, want ge weet toch maar nooit. Liever iets te veel km/asfalt dan één van jullie die er niet meer is.

Het viel op dat vooral in Holsbeek inderdaad wat te veel verhard zat, maar er is ondertussen een zwaar idee ontstaan om daar iets aan te doen, maar dat zien jullie dan volgend jaar wel weer. Eigenlijk vond ik persoonlijk het idd. best leuk dat we eerst begonnen met de singletrack heaven van Langdorp, om pas daarna de bergskeus aan te pakken, en de laatste 20km zijn net iets minder zwaar, wat eigenlijk absoluut geen kwaad kan.

Wat betreft de pijltjes : de pijltjes die wij gebruiken worden met rekkers gemonteerd. Op deze manier kunnen we SUPERmilieuvriendelijk te werk gaan : geen nietjes, geen plaklint, totaal geen sporen van ons na onze doorkomst. Jammerlijk genoeg zijn ze inderdaad een beetje te klein, en kan je niet altijd goed lezen welke kant ze uitwijzen. Maar liever dat dan van die pijlen van vroeger die ge enkel met plaklint en nietjes kon monteren.

Wat betreft de vuiligheid : de bedoeling van mijn "narijden" op zondag is dat ik nog eens goed nakijk of alles inderdaad perfect opgeruimd is, zoals de parkoers-teams eigenlijk moeten doen. Awel, dat was dus inderdaad zo : Tomski en ikke hebben 4 papierkes gevonden, en paar pijltjes die vergeten waren. Nikske bidonnen, nikske vuiligheid, no nothingue.

Wat betreft het eventuele gebruik van kalk zoals sommigen suggereren : dit lukt niet. In deze streek zijn zo veel tochten dat als iedereen hiermee begint, het al rap een vuile vieze vettige bazar zou worden. Not Done dus.

Het enige wat nog zichtbaar is van onze doortocht is wat platgereden gras, en das al. En zo zou het bij ELKE organisatie moeten zijn, want het wordt steeds maar moeilijker en moeilijker om alle goedkeuringen te krijgen. Ik heb hier in de streek de laatste tijd een paar dingen gezien waarvan ik toch denk : "zijn die kwieten nu zo stom, of willen ze met opzet de boel naar de kloten helpen ???"

Wat betreft de foto's : er komen opnieuw een dikke duizend (chrono + toertocht) GRATIS foto's op de website. Wel nog effe geduld aub.

Wat betreft de uitslag : ik heb een aantal veranderingen doorgekregen, iedereen zal een antwoord krijgen, maar aub ook nog effe geduld.

Wat betreft de Sven Nijs : echt tof he, superdesuper dat Sven bij ons is komen rijden. En das zelfs nen toffen ket, heb er achteraf nog een babbeleke mee kunnen slaan. Neen, hij kon niet blijven voor het podium, moest nog naar een trouwfeest.

Aantal deelnemers ? Iets meer dan 800, net een paar mensen meer dan drie jaar geleden.

Den uitslag ? We hebben wat problemekes gehad omdat er zo weinig voorinschrijvingen waren. Daardoor een record aantal mensen moeten intypen en er waren een paar tikfoutjes en andere problemekes. Stuur gewoon een mailtje met je opmerking naar pieter.vuylsteke@gmail.com en dat komt allemaal in de kaba.

Een dikke proficiat van onzentwege aan alle winnaars : en das op dergelijke organisaties eigenlijk iedereen die uitgereden heeftof zijn grenzen verlegt. Het was voor ons echt fijn om jullie zo'n dagje te bezorgen, en we hopen van U hetzelfde !

En ik peinz dak in naam van het bestuur (al zal onze Boss dat ook nog wel eens doen) het volgende mag skreiven : ook een dikke dikke merci aan ALLE leden die zich weer maar eens drie dagen volledig gegeven hebben ! Want wat jullie deelnemers zien is maar een fractie van wat er op den achtergrond allemaal gebeurt.

Tot volgend jaar voor de TIENDE editie !!!

Den Uitslag

Scratch Klassement
Plaats Naam Voornaam Tijd Gemiddelde Nummer Club M/V
1 VANDENBULKE KEN 3:9:0 26,98 794 Team L.A.S.- Team Team L.A.S. - RavX M 1977
2 NYS SVEN 3:10:31 26,76 3 TOERIST M 1976
3 HENDERIECKX KRIS 3:12:42 26,46 673 M 1977
4 HERTSENS KRIS 3:12:45 26,45 674 M 1969
5 PEETERS ERIK 3:13:12 26,39 755 M 1977
6 URKENS HANS 3:14:24 26,23 243 TREK-KMC M 1974
7 WIJCKMANS KRISTOF 3:16:16 25,98 280 APRES BIKERS M 1977
8 TEMPST KURT 3:16:32 25,94 282 M 1971
9 WOUTERS TOM 3:17:7 25,87 277 APRES BIKERS M 1981
10 VLEUGELS BRAM 3:18:20 25,71 276 GOEMAN SCOTT CYCLING M 1981
11 VANKERCKHOVEN KOEN 3:18:42 25,66 621 M 1983
12 GETTEMANS JAN 3:19:46 25,52 198 JONGE RAKKERS VOLLEZELE M 1963
13 RUBBENS STIJN 3:20:16 25,46 332 PERVELO RTVT M 1985
14 JANSSEN KOEN 3:20:44 25,4 216 M 1972
15 SMEYERS ELI 3:22:44 25,15 147 Waaslandmountainbiketeam.be M 1985
16 DE WYNGAERT FILIP 3:23:4 25,11 599 M 1980
17 WELLENS PATRICK 3:23:36 25,04 383 M 1968
18 CRISTAEL ROEL 3:23:39 25,04 756 M 1981
19 SMITS TIM 3:23:45 25,03 231 TEAM SAECO M 1971
20 VERBOVEN BERT 3:23:57 25 765 JAN M 1978
21 VERBOVEN JAN 3:24:0 25 764 M 1980
22 VAN DEN PLAS TOM 3:24:2 24,99 714 M 1970
23 SCHAEKEN GERD 3:24:4 24,99 526 M 1979
24 MATTHYS ALEXIS 3:24:16 24,96 415 M 1982
25 BOGAERT VAEST 3:24:31 24,93 329 M 1970
26 BAX LIEVEN 3:25:30 24,81 210 FUJIMTBMASTERS M 1978
27 LENAERTS BRUNO 3:26:21 24,71 639 M 1967
28 WAECKENS WIM 3:26:23 24,71 188 Connections Racing Team M 1975
29 VOS DAVY 3:26:26 24,7 626 M 1982
30 JORIS KOEN 3:26:29 24,69 625 M 1983
31 VANDERSTRAETEN JOERIE 3:26:38 24,68 587 M 1977
32 DRIESEN RONNY 3:27:0 24,63 703 M 1970
33 CARDINAELS PHILIPPE 3:27:4 24,62 738 M 1972
34 WANNIJN JOERI 3:27:16 24,6 255 FUNNY BIKERS M 1984
35 KIELICH DIRK 3:27:41 24,55 611 M 1977
36 VERBAKEL RUUD 3:27:49 24,54 217 PHARMA CYCLING M 1979
37 CLAES JAN 3:28:21 24,47 389 M 1974
38 TAELMAN FRANKY 3:28:32 24,45 552 CHAMIZO SPORTFUL TEAM M 1965
39 MERTENS WIM 3:28:43 24,43 367 M 1978
40 VAN DEN EYNDE MICHA 3:28:46 24,42 632 M 1983
41 DE BAETS BJORN 3:28:59 24,4 69 Stiffmeisters M 1977
42 VAN HOECK LUC 3:29:16 24,37 140 M 1967
43 SOMERS LEO 3:29:21 24,36 735 M 1964
44 WUILMUS WOUTER 3:29:25 24,35 201 SAECO M 1985
45 MERGAERTS MICHEL 3:29:29 24,34 490 HANDINHAND M 1982
46 PROOST ERIK 3:29:31 24,34 82 M 1973
47 OOMS GUNTER 3:29:38 24,32 787 M 1969
48 STOCKX DIETER 3:30:12 24,26 110 Dc Construct M 1980
49 GEVERS JOS 3:30:14 24,25 196 M 1979
50 DAMS TOM 3:30:19 24,24 475 M 1983
51 LABEEUW LODE 3:30:35 24,21 405 M 1971
52 SCHRAEPEN DAVID 3:30:38 24,21 400 M 1977
53 HERMANS KEN 3:30:51 24,18 522 M 1973
54 VANGEEL YVES 3:31:1 24,16 779 M 1979
55 KERKHOFS RORY 3:31:25 24,12 363 M 1985
56 CAMILLE MARTIN 3:31:47 24,08 374 M 1977
57 BECKERS RONALD 3:32:13 24,03 364 M 1988
58 BLOCKX JURGEN 3:32:39 23,98 72 M 1978
59 SULS ANDREAS 3:32:47 23,96 202 DE VETZAKKEN M 1958
60 BEVERS MARC 3:33:9 23,92 246 BRACHTSE BIKERS M 1957
61 POORTMANS LUC 3:33:15 23,91 279 APRES BIKERS M 1969
62 PARDAENS MAARTEN 3:33:17 23,91 259 GRANVILLE CONNECTIONS M 1974
63 STAELENS DIETER 3:33:20 23,9 94 M 1983
64 BEDDEGENOODTS CHRISTOPHE 3:33:39 23,87 1 KNOETCYCLING TEAM M 1982
65 MERTENS WARD 3:33:50 23,85 239 WAASLAND MTB TEAM M 1987
66 VANLANGENAEKER PAUL 3:33:54 23,84 127 Janssen Cycling Team M 1962
67 CORNELIS DANNY 3:33:55 23,84 692 M 1969
68 VANLINDT HANS 3:34:3 23,82 780 M 1980
69 VAN UFFEL WIM 3:34:12 23,8 305 HANDINHAND BAAL M 1967
70 THEUWS CHRIS 3:34:40 23,75 410 M 1980
71 VANHOOF JEF 3:34:42 23,75 203 M 1984
72 BEULENS GERT 3:34:43 23,75 775 M 1967
73 SCHOOFS BENNY 3:35:2 23,71 723 M 1970
74 DE GEETER GERT 3:35:37 23,65 789 M 1978
75 STANDAERT SVEN 3:36:0 23,61 79 Vc Karel Van Wijnendaele M 1974
76 LOMBRANA LUIS 3:36:3 23,6 696 M 1965
77 ROELANDS RONNY 3:36:20 23,57 317 M 1964
78 OSAER DAVID 3:36:27 23,56 54 Lingier Versluys M 1980
79 KOENEN DAVY 3:36:29 23,55 409 M 1970
80 KESSELS ARD 3:36:29 23,55 240 PEERKES BIKETEAM M 1974
81 DUPONT FREDERIEK 3:36:39 23,54 113 De Herders M 1983
82 COREMANS DIRK 3:37:5 23,49 564 MBK TRISPORT M 1967
83 VANDAEL RONY 3:37:13 23,47 704 M 1968
84 VAN DEN AKKER HUGO 3:37:22 23,46 381 M 1968
85 BROECKX MICHEL 3:37:35 23,43 242 M 1976
86 WILLEMS JAN 3:37:46 23,41 385 M 1972
87 MACKEN JOHAN 3:37:49 23,41 186 Mountainbikers Aarschot M 1971
88 DEVIJVER MARC 3:37:52 23,4 222 M 1958
89 URKENS DAVY 3:38:7 23,38 241 M 1980
90 VAES STEFAN 3:38:10 23,37 761 M 1968
91 BERTELS ROB 3:38:21 23,35 620 M 1980
92 SANTING YVAN 3:38:24 23,35 501 BELGO FLAT M 1965
93 JENNEN LUC 3:38:38 23,32 593 M 1965
94 GELDHOF PETER 3:38:47 23,31 672 M 1972
95 LUYTEN SVEN 3:39:8 23,27 150 M 1991
96 CUYLAERTS ERIC 3:39:10 23,26 281 APRE BIKERS M 1970
97 DEJAEGHER JAN 3:39:11 23,26 719 M 1980
98 COOLS JIMMY 3:39:14 23,26 194 VCKVW M 1963
99 VAN CAMP MAARTEN 3:39:24 23,24 753 M 1984
100 OOSTERLINCK TIM 3:39:33 23,22 579 M 1979
101 VAN DER AUWERA JO 3:39:48 23,2 663 M 1983
102 FRANCKAERTS FIRMIN 3:40:10 23,16 576 M 1958
103 VAESEN JORIS 3:40:11 23,16 173 Team Joven M 1978
104 DESMET IVES 3:40:13 23,15 322 M 1976
105 NIJS JOHAN 3:40:14 23,15 533 M 1961
106 VAN KEIRSBILCK KURT 3:40:21 23,14 406 M 1968
107 MUTSAERTS EGON 3:40:25 23,13 128 Apk-quality Team M 1983
108 KNOCKAERT SAMMY 3:40:36 23,11 11 De Forumbikers M 1982
109 BAL JELLE 3:40:42 23,1 636 M 1979
110 VANTOURNOUT DRIES 3:40:57 23,08 430 M 1980
111 VAN BAELEN JOHAN 3:41:4 23,06 268 M 1964
112 PROOST KRIS 3:41:15 23,05 725 M 1968
113 SCHIETTECATTE KOEN 3:41:16 23,04 351 M 1974
114 DE VOGHT PETER 3:41:16 23,04 741 M 1965
115 IMBERECHTS TOM 3:41:17 23,04 220 HOPDUVERS ASSE M 1974
116 KEPPENS BART 3:41:26 23,03 702 M 1978
117 VANGOIDSENHOVEN STEVEN 3:41:27 23,03 476 M 1982
118 TAYMANS JEAN-PIERRE 3:41:29 23,02 770 M 1968
119 VANLEMBEKE PETER 3:41:36 23,01 16 De Forumbikers M 1970
120 VAN DER VEKEN GERT 3:41:37 23,01 418 M 1978
121 WILLEMSE WIETSE 3:41:49 22,99 283 VENTOUX MTB M 1980
122 BORRE GERT 3:41:51 22,98 219 M 1968
123 DE BOCK SVEN 3:41:58 22,97 224 M 1979
124 VAN DE WEYER ROCCO 3:42:18 22,94 658 M 1973
125 HAYEN DAVID 3:42:41 22,9 479 M 1979
126 LABIE OLIVIER 3:42:44 22,89 752 M 1988
127 PEETERS JOHAN 3:42:45 22,89 562 CHAMIZO SPORTFUL M 1974
128 JANSSEN GUNTER 3:42:59 22,87 95 M 1968
129 VOS PIETER 3:43:47 22,78 638 M 1976
130 VAN CRAEN STIJN 3:43:49 22,78 537 M 1976
131 MEIR WOUT 3:43:52 22,78 278 M 1981
132 GAETHOFS TOM 3:44:1 22,76 676 M 1986
133 BENS RUDY 3:44:2 22,76 758 M 1960
134 GRADE JIMMY 3:44:9 22,75 417 M 1971
135 NUYTS TOM 3:44:23 22,72 592 M 1980
136 MAES STEFAN 3:44:26 22,72 403 M 1967
137 VAN HOLDERBEKE GERT 3:44:27 22,72 102 M 1969
138 VAN HOVE PETER 3:44:29 22,71 591 M 1974
139 VERHEYEN WIM 3:44:30 22,71 156 M 1976
140 VISSERS TIM 3:44:39 22,7 221 M 1986
141 VAN ECHELPOEL GILBERT 3:44:39 22,7 354 M 1966
142 WELTE BENNIE 3:44:51 22,68 447 M 1963
143 ROSSIGNOL DIRK 3:45:0 22,66 341 2XTREMETEAM M 1963
144 CAPPAERT SAMMY 3:45:1 22,66 287 DUST DEVILS M 1971
145 BOECKMANS BART 3:45:4 22,65 191 Mtb Rudi M 1987
146 DELAGRANGE BART 3:45:7 22,65 233 SVTB WAREGEM M 1959
147 ROSSIGNOL JEAN-LUC 3:45:15 22,64 340 AFFLIGEMS WT M 1957
148 RAES DAVE 3:45:17 22,63 440 DE ZWETTE MAANEN M 1974
149 VANDERVELPEN PATRICK 3:45:22 22,62 373 M 1966
150 DIAS BRUNO 3:45:23 22,62 46 M 1973
151 SCHOUPPE OLIVER 3:45:29 22,61 772 M 1976
152 VANTHIELEN WIM 3:45:37 22,6 462 M 1963
153 VERSTEEVEN DOMIEN 3:45:44 22,59 699 M 1969
154 BALIS GIJS 3:45:45 22,59 553 TRAININGTOOLS M 1982
155 ACKAERT BERT 3:45:52 22,57 187 M 1982
156 PELGRIMS JOHAN 3:45:52 22,57 477 M 1967
157 STUCKENS KRIS 3:45:54 22,57 420 M 1972
158 VAN EYNDE MARC 3:46:5 22,55 223 M 1962
159 VAN HOOVELS BART 3:46:7 22,55 174 Wolfsdonk Oep Wielen M 1979
160 GEERINCK DANNY 3:46:12 22,54 436 DZM M 1972
161 BEUTELS TOM 3:46:20 22,53 111 Hasselt Duatlon Team (hdt) M 1975
162 SMOLDERS ALEX 3:46:25 22,52 368 M 1960
163 NEYENS IVO 3:46:27 22,52 612 M 1967
164 DIELISSEN RAF 3:46:43 22,49 677 M 1970
165 BOELEN PETER 3:46:49 22,48 42 Mtb Team Las Ravx M 1972
166 BUITENHEK RENE 3:47:3 22,46 536 M 1969
167 WEEMAES FILIP 3:47:5 22,45 225 DE RITSERS M 1983
168 BOKKEN EDDY 3:47:5 22,45 204 FUJI M 1971
169 BERCKMOES PETER 3:47:14 22,44 809 M 1975
170 VERBEECKE STEVIE 3:47:14 22,44 808 M 1978
171 ADRIAENSEN THOMAS 3:47:29 22,41 582 M 1991
172 BERGHMANS KAREL 3:47:31 22,41 458 M 1978
173 MARIEN WILLY 3:47:42 22,39 390 M 1964
174 GOEDERTIER FRANK 3:48:0 22,36 548 MEERDAAL2000 M 1977
175 BALLARAN JOS 3:48:0 22,36 205 M 1980
176 HUYBRECHTS JAN 3:48:6 22,35 542 MEERDAAL2000 M 1963
177 VIAENE PASCAL 3:48:7 22,35 602 M 1975
178 VAN ROSSUM TOM 3:48:7 22,35 399 M 1970
179 MEIR WIM 3:48:13 22,34 326 M 1964
180 JACOBS ARNOUT 3:48:23 22,33 273 M 1988
181 VAN DESSEL WILFRIED 3:48:36 22,3 594 M 1967
182 THEYS SVEN 3:48:39 22,3 190 M 1979
183 BEIRINCKX TOM 3:48:43 22,29 473 M 1978
184 DEPREZ MARCO 3:48:44 22,29 293 MTB MEERHOUT M 1975
185 VAN LANDEGHEM HEDWIG 3:48:50 22,28 312 M 1965
186 DELAERE JOOST 3:49:9 22,25 449 ON2WHEELS M 1970
187 VERMEIRE KURT 3:49:17 22,24 297 26INCH COLLECTIVE M 1970
188 REVIS DAAN 3:49:17 22,24 319 M 1972
189 VAN HOOFF BERT 3:49:17 22,24 36 M 1978
190 WILLEM VOS 3:49:18 22,24 622 M 1986
191 SCHUTTERS RAF 3:49:18 22,24 541 M 1981
192 POCKELE TOM 3:49:19 22,23 387 M 1987
193 HAMELINK LEANDER 3:49:21 22,23 236 M 1979
194 VAN DEN BOSSCHE PHILIP 3:49:25 22,23 335 WAASLAND MTB TEAM M 1968
195 WEYNS PETER 3:49:27 22,22 211 RABC M 1966
196 VERSTRATE BART 3:49:31 22,22 619 M 1978
197 VANNUETEN BART 3:49:41 22,2 518 M 1979
198 VERBEUREN MARIO 3:49:55 22,18 48 Belgo Flat Mtb M 1962
199 VAN DEN DUNGEN PETER 3:49:55 22,18 272 M 1969
200 VAN GESTEL PETER 3:49:59 22,17 740 M 1969
201 DE BOULLE CARLO 3:50:2 22,17 350 M 1981
202 LINGIER MIEK 3:50:14 22,15 804 M 1971
203 GORIS RONALD 3:50:17 22,14 307 KNOET M 1967
204 SANTEMA MARTIN 3:50:22 22,13 228 M 1972
205 HAESEN BART 3:50:26 22,13 623 M 1973
206 HEYLEN BERT 3:50:29 22,12 627 M 1976
207 LION PASCAL 3:50:30 22,12 55 M 1972
208 COVAX JAN 3:50:44 22,1 614 M 1962
209 MEYNAERTS BENY 3:50:48 22,09 811 M 1965
210 VERHEYEN GUIDO 3:50:53 22,08 152 M 1959
211 DANEELS WERNER 3:50:54 22,08 357 M 1969
212 MATTHEUS BEN 3:50:55 22,08 701 M 1962
213 CEYSSENS JORIS 3:50:55 22,08 290 MTB ZOLDER M 1978
214 VAN LEEMPUTTEN HERBERT 3:50:57 22,08 525 M 1974
215 MANNENS STEVEN 3:51:3 22,07 732 M 1981
216 VAN ACKERBROECK PETER 3:51:7 22,06 100 Midweek Specials M 1979
217 JANSSENS SVEN 3:51:11 22,06 157 Bct Saeco Bikers M 1983
218 WERELDS IVAN 3:51:28 22,03 480 M 1966
219 BOGHAERTS SVEN 3:51:48 22 519 M 1984
220 TACHELET STIJN 3:52:1 21,98 647 M 1976
221 PELEMAN GUNTER 3:52:3 21,97 561 SAECO M 1971
222 MATTHIJS DAAN 3:52:3 21,97 135 M 1991
223 ZWINNEN PATRICK 3:52:3 21,97 342 M 1975
224 VERTOMMEN JURGEN 3:52:6 21,97 30 M 1971
225 DE BORGER STEFAN 3:52:22 21,94 17 Downhillbikers M 1964
226 VAN CAEYZEELE FRANK 3:52:33 21,93 698 M 1970
227 MOUTON ANDY 3:52:37 21,92 554 FASCYCLINGTEAM M 1971
228 SAENEN CHRISTOPHE 3:52:41 21,91 730 M 1980
229 DE PELECYN CHRISTOPHE 3:52:44 21,91 484 M 1977
230 VAN GOOL DAVY 3:52:45 21,91 469 M 1972
231 DESWERT STIJN 3:52:48 21,9 66 Slijkdabbers M 1978
232 VLOEMANS ERIC 3:52:49 21,9 248 SLIJKDABBERS M 1971
233 VANBERGHEN MARC 3:52:50 21,9 249 SLIJKDABBERS M 1963
234 JANS EDDY 3:52:59 21,88 528 M 1969
235 DEPESTEL DANNY 3:52:59 21,88 15 De Forumbikers M 1983
236 VAN RAEMDONCK WERNER 3:53:2 21,88 439 M 1961
237 BOLLEN PHILIP 3:53:2 21,88 646 M 1980
238 VAN AUDENHOVE MARIO 3:53:18 21,86 382 M 1971
239 COECK SAM 3:53:22 21,85 492 M 1981
240 THEYS PETER 3:53:27 21,84 303 M 1971
241 HAVERHALS GUNTHER 3:53:27 21,84 286 DUST DEVILS M 1974
242 BLEYS TOM 3:53:36 21,83 44 M 1975
243 PAESMANS TOM 3:53:37 21,83 437 SV VOSSEM M 1974
244 NOYEZ CHRISTOPHE 3:53:44 21,81 472 M 1976
245 GULDENTOPS LUC 3:53:44 21,81 413 M 1973
246 DE SCHUYTER LIEVEN 3:53:50 21,81 512 M 1966
247 VERCAUTEREN MICHEL 3:53:50 21,81 532 M 1967
248 VANOVERBEKE JOOST 3:54:7 21,78 624 M 1973
249 VAN MULLEM GUTHER 3:54:12 21,77 483 M 1975
250 STES KRISTOF 3:54:12 21,77 498 KONA M 1984
251 LUYPAERT DIETER 3:54:21 21,76 213 M 1978
252 EMONDS NIELS 3:54:22 21,76 523 M 1983
253 SERNEELS LUC 3:54:33 21,74 377 M 1967
254 JOOS GERT 3:54:48 21,72 679 M 1979
255 HANNES BOB 3:54:48 21,72 678 M 1969
256 WAEGENAER FRANCIS 3:54:50 21,71 116 Mtb Team Las Ravx M 1970
257 CLAES JAN 3:54:52 21,71 684 M 1980
258 SINTOBIN WILLIAM 3:54:53 21,71 431 LIGIER VERSLUIS M 1970
259 PAULUS HANS 3:54:55 21,7 503 M 1982
260 BOECKX GLENN 3:54:57 21,7 195 M 1977
261 STERCKX DAVID 3:54:59 21,7 777 M 1978
262 VROMAN DAVID 3:55:4 21,69 298 BRIGANDSBIKERS M 1971
263 DE WAEL SERGE 3:55:4 21,69 653 M 1967
264 VAN BREMPT TOM 3:55:7 21,69 92 M 1972
265 DE GROOTE TOM 3:55:7 21,69 529 M 1975
266 HENDRICK ROGER 3:55:20 21,67 401 M 1962
267 DUFOUR KURT 3:55:20 21,67 32 Downhillbikers M 1972
268 STUBBE MICHIEL 3:55:26 21,66 99 M 1982
269 ADAMS ANDRE 3:55:29 21,65 446 MARCOPOLO CYCLING TEAM M 1957
270 VERHENT WOUTER 3:55:33 21,65 656 M 1981
271 VERWIMP JO 3:55:37 21,64 294 EFFE BOLLE M 1983
272 DENNIE THOMAS 3:55:44 21,63 778 M 1987
273 SERNEELS ROALD 3:55:52 21,62 324 M 1966
274 VAREWYCK JOERI 3:55:53 21,62 53 M 1979
275 DE PELECIJN RUBEN 3:56:0 21,61 234 M 1982
276 WOUTERS PATRICK 3:56:7 21,59 655 M 1962
277 PAELINCK PETER 3:56:8 21,59 489 REEVAX M 1967
278 LIBBRECHT DIEDERIK 3:56:25 21,57 423 M 1970
279 PETIT RON 3:56:28 21,56 270 M 1960
280 MATHYS FLIP 3:56:36 21,55 441 DE ZWETTE MAANEN M 1981
281 LAUWEREYS PHILIP 3:56:44 21,54 726 M 1966
282 TEN HARTOG PATRICK 3:56:58 21,52 556 M 1959
283 VAN DROOGENBROECK SVEN 3:57:0 21,51 126 Goeman Scott Cycling M 1970
284 SCHILLEBEECKX WIM 3:57:3 21,51 323 M 1969
285 DE LOOF STIJN 3:57:7 21,5 64 Stiffmeisters M 1974
286 CIROUX BRUNO 3:57:16 21,49 628 M 1978
287 BLOEMEN PATRICK 3:57:23 21,48 361 M 1970
288 VAN DER STEEN JAN 3:57:23 21,48 545 ATB KEMPEN M 1984
289 COUSSEMENT JACOB 3:57:26 21,47 424 M 1988
290 THIELEMANS JOHAN 3:57:33 21,46 359 M 1967
291 VAN HOOF LUC 3:57:43 21,45 720 M 1964
292 VAN DEN EYNDE KAREL 3:57:59 21,43 271 DE BIERBIKERS M 1960
293 FOETS TOM 3:58:14 21,4 232 CAMPINA M 1970
294 VAN HOORICK PETER 3:58:22 21,39 776 M 1974
295 DE LEERSNYDER DOMINIQUE 3:58:23 21,39 107 M 1971
296 NIJS MARCO 3:58:24 21,39 129 M 1983
297 VAN WOENSEL JIM 3:58:27 21,38 39 De Schotters M 1974
298 SUETENS BJORN 3:58:38 21,37 574 M 1970
299 VAN DEN EYNDE WALTER 3:58:38 21,37 633 M 1955
300 PLAS STEF 3:58:40 21,36 535 M 1971
301 DEHERTOGH IVAN 3:58:45 21,36 488 M 1961
302 NAGELS BJORN 3:58:52 21,35 468 M 1979
303 VAN TENDELOO DIRK 3:58:56 21,34 466 M 1951
304 LAUWERS LUDO 3:59:4 21,33 206 M 1959
305 VAN EESTER STEVEN 3:59:4 21,33 660 M 1978
306 MUES FILIP 3:59:5 21,33 103 M 1975
307 VAN NIEUWENHOVE JELLE 3:59:12 21,32 642 M 1982
308 CUYLAERTS GINO 3:59:18 21,31 254 M 1969
309 DELANNOY SIMON 3:59:34 21,28 487 M 1988
310 BRUGGEMAN GEERT 3:59:42 21,27 540 M 1962
311 DE PUTTER HANS 3:59:54 21,25 667 M 1973
312 SARENS HANS 3:59:55 21,25 250 M 1978
313 CROONENBORGHS TOM 4:0:0 21,25 366 M 1985
314 VERLINDEN JELLE 4:0:12 21,23 384 M 1981
315 VERREET GIRRIT 4:0:26 21,21 610 M 1967
316 BASTIAENS FRANK 4:0:30 21,2 530 M 1959
317 VERECKEN DIDIER 4:0:32 21,2 471 M 1983
318 DE BRUYNE DAVY 4:0:33 21,2 470 M 1978
319 LOOS RONNY 4:0:35 21,19 463 M 1970
320 DISCART TOM 4:0:38 21,19 258 M 1973
321 SLEGERS GERT 4:1:5 21,15 256 M 1973
322 VANDENHENDE RIENO 4:1:8 21,15 70 M 1972
323 DIHAESE BART 4:1:8 21,15 257 M 1976
324 MERTENS NICO 4:1:16 21,13 284 DUST DEVILS M 1974
325 LAMBAERTS STIJN 4:1:17 21,13 662 M 1978
326 BRAEM GUNTER 4:1:22 21,12 106 Secret Trails M 1971
327 DE HAES TONY 4:1:28 21,12 306 KNOETCYCLING TEAM M 1971
328 EYKENS BERT 4:1:33 21,11 346 M 1963
329 DE CLERCQ PATRICK 4:1:35 21,11 515 BOSBIKERS M 1969
330 SCHMETS GEOFFREY 4:1:35 21,11 393 M 1979
331 STEURS TOM 4:1:40 21,1 572 SAECO M 1992
332 SYMONS FRANK 4:1:48 21,09 570 M 1970
333 TORFS NICO 4:1:55 21,08 146 Connections Racing Team M 1977
334 VAN BAELEN JONAS 4:1:55 21,08 496 M 1985
335 URKENS RENE 4:2:3 21,07 227 M 1954
336 VERHOEVEN DAVE 4:2:4 21,06 149 M 1978
337 HAUBLUSTAINE ANDRE 4:2:6 21,06 391 M 1959
338 VAN DEN PUT JIMMY 4:2:6 21,06 313 M 1970
339 DE NEEF ULRICH 4:2:11 21,05 438 DZM M 1970
340 DIERCKXENS KOEN 4:2:18 21,04 573 M 1971
341 WUYTS STAF 4:2:22 21,04 506 M 1960
342 HERMANS WIM 4:2:23 21,04 485 M 1979
343 VAN ESCH RONNY 4:2:25 21,03 668 M 1980
344 VAN AIGHEN BASTIN 4:2:37 21,02 356 M 1982
345 VLEMINCKX FRANKY 4:2:39 21,01 136 Bct Saeco Bikers M 1974
346 GEBOERS KOEN 4:2:46 21 715 M 1970
347 LESCRENIER KATRIEN 4:2:52 20,99 578 V 1978
348 VERVLOESEM MARC 4:3:0 20,98 235 M 1971
349 VAN MECHELEN LEEN 4:3:12 20,97 369 V 1961
350 VAN DE VELDE KRIS 4:3:19 20,96 695 M 1973
351 DEKKERS CHRIS 4:3:26 20,95 635 M 1975
352 VAN HERCK TOON 4:3:29 20,94 497 M 1982
353 PAUWELS STEVEN 4:3:41 20,92 474 M 1975
354 VAN UYTENFANGHE STIJN 4:3:44 20,92 516 M 1981
355 FEYAERTS TOM 4:4:7 20,89 759 M 1982
356 PARYS CEDRIC 4:4:19 20,87 168 Secret Trails M 1980
357 BECKERS JEROEN 4:4:29 20,86 598 M 1979
358 CLAESEN MARC 4:4:30 20,85 429 M 1964
359 JAN BOLLEN 4:4:43 20,84 142 M 1971
360 PEETERS ERWIN 4:4:49 20,83 448 PAPALON M 1972
361 VANDEPAER BART 4:5:21 20,78 547 MEERDAAL2000 M 1964
362 VERMEULEN JAN 4:5:33 20,76 274 M 1989
363 DUMONT ALBERT 4:5:40 20,75 728 M 1961
364 BEKKER STEVEN 4:5:45 20,75 265 M 1975
365 CEYSSENS KOEN 4:6:1 20,73 289 MTB ZOLDER M 1967
366 MOONS WIM 4:6:22 20,7 78 M 1966
367 GORIS PAUL 4:6:25 20,69 395 M 1960
368 BICKX DAVID 4:6:37 20,67 327 M 1974
369 THIJS JAN 4:6:43 20,67 452 M 1953
370 PEETERS DOMINIK 4:6:53 20,65 119 M 1972
371 KEYMOLEN WIM 4:7:2 20,64 795 M 1964
372 SEY BARRY 4:7:3 20,64 180 Wacky Racers Knokke M 1974
373 STUBBE PETER 4:7:6 20,63 269 WACKYRACERS M 1967
374 THIELEMANS MARC 4:7:14 20,62 544 M 1957
375 VAN DER STEEN WILLY 4:7:18 20,62 543 ATB KEMPEN M 1958
376 VAN DUFFEL JURGEN 4:7:22 20,61 645 M 1979
377 MEULEMANS NICO 4:8:1 20,56 184 Mtb De Campina M 1969
378 BAEYENS STEVEN 4:8:9 20,55 300 DZM M 1979
379 VAN ROSSUM FRESCO 4:8:12 20,54 754 M 1963
380 BOX PETER 4:8:26 20,52 505 M 1960
381 BAEE JEROEN 4:8:33 20,51 339 M 1986
382 VANDIJCK TOM 4:8:34 20,51 616 M 1976
383 JACOBS FRANK 4:8:47 20,49 40 M 1977
384 DIDDENS HUGO 4:8:48 20,49 613 M 1959
385 GROENWALS JURGEN 4:8:49 20,49 252 M 1970
386 DE BAERE JAN 4:8:52 20,49 318 M 1980
387 SUETENS TOM 4:8:56 20,48 729 M 1980
388 EVERAERT MICHAEL 4:9:0 20,48 697 M 1969
389 DE MEESTER GUY 4:9:0 20,48 212 M 1966
390 VAN DER ELST GEERT 4:9:18 20,45 386 M 1966
391 CORNET HARRY 4:9:29 20,44 355 M 1971
392 DE ROECK TOM 4:9:30 20,44 145 De Megabikers (bekkevoort) M 1982
393 VAN DE VOORDE TINNEKE 4:9:41 20,42 534 V 1970
394 VAN ASSCHE TOM 4:9:42 20,42 238 M 1978
395 BOUCKAERT BERNARD 4:9:43 20,42 460 M 1974
396 HALLAERT DANIEL 4:9:46 20,41 421 M 1958
397 VAN REGENMORTEL STIJN 4:10:2 20,39 467 M 1983
398 HILVEN WERNER 4:10:5 20,39 253 FUJI MTB MASTERS M 1975
399 POSSEMIERS JOERI 4:10:17 20,37 615 M 1975
400 GORIS ERIC 4:10:22 20,37 524 M 1963
401 VAN DE LAER DAVE 4:10:26 20,36 680 M 1984
402 DE BAETS JOHAN 4:10:26 20,36 665 M 1977
403 SAMAEY GILL 4:10:32 20,35 481 M 1981
404 PAULI KRIS 4:10:42 20,34 531 M 1979
405 BOMBAERT SABINE 4:10:59 20,32 551 PERVELO V 1971
406 CLEEMPUT GERT 4:11:0 20,31 773 M 1973
407 VANDENABBEELE STEVEN 4:11:1 20,31 771 M 1974
408 MICHIELSSEN FRANS 4:11:1 20,31 19 M 1964
409 DE TRE ANN 4:11:3 20,31 550 PERVELO V 1976
410 RAEYMAECKERS PATRICK 4:11:6 20,31 292 VAN GANSEWINKEL M 1968
411 MENDEL RUUD 4:11:8 20,3 443 M 1960
412 RUTTEN WALTER 4:11:19 20,29 546 M 1963
413 WALRAEVEN HANS 4:11:27 20,28 581 M 1965
414 CAES BERT 4:11:28 20,28 507 M 1967
415 NIK LUYTEN 4:11:29 20,27 122 M 1978
416 VERBELEN KOEN 4:11:46 20,25 659 M 1973
417 HUYGHE IVAN 4:11:47 20,25 404 M 1971
418 VAN DEN EYNDE PETER 4:12:2 20,23 402 M 1969
419 SPAEPEN STEVEN 4:12:14 20,21 687 M 1985
420 WYLLINCK RONNY 4:12:18 20,21 97 M 1969
421 DE LANGE GEERT 4:12:20 20,21 130 M 1972
422 FERKET MARC 4:12:26 20,2 580 M 1954
423 VAN MOFFAERT HERMAN 4:12:32 20,19 538 M 1963
424 WUYTS FRANK 4:12:35 20,19 805 M 1968
425 FROONINCKX JOHAN 4:12:38 20,18 499 CONNECTIONS M 1969
426 DILIEN WIM 4:13:3 20,15 509 M 1981
427 PETEREYNS JO 4:13:8 20,14 495 M 1969
428 QUICK RUDI 4:13:9 20,14 47 M 1963
429 ARIEN YOERI 4:13:11 20,14 288 M 1973
430 DE KEYSER LUC 4:13:20 20,13 345 M 1972
431 SMETS JAN 4:13:20 20,13 445 M 1973
432 DHOLLANDER RIK 4:13:31 20,11 595 M 1950
433 DE SWAEF STEFAN 4:13:43 20,1 371 M 1965
434 SCHRAEGEN EGON 4:13:44 20,09 264 M 1967
435 HANEGREEFS KARL 4:14:2 20,07 10 M 1967
436 BLAAS ARJEN 4:14:9 20,06 767 M 1966
437 MOONS DIRK 4:14:14 20,06 504 TTHZ M 1966
438 SELLESLAGH GUNTER 4:14:17 20,05 694 M 1975
439 MARLY MICHEL 4:14:30 20,03 347 M 1956
440 MATHIEU MICHEL 4:14:33 20,03 12 M 1967
441 TROMMELEN MICHEL 4:14:40 20,02 309 M 1965
442 DEMETS STEFAAN 4:14:44 20,02 51 Bike@holics M 1977
443 DAS WILFRIEED 4:14:46 20,01 609 M 1962
444 MERTENS SVEN 4:14:58 20 109 M 1980
445 CELERIER MARIO 4:15:0 20 185 Mtb Aarschot De Klusjesman M 1970
446 GEUBBELMANS HANS 4:15:19 19,97 275 EXTRIEM BAZAAR M 1978
447 ANDRIES DENIS 4:15:19 19,97 25 Team Margi M 1986
448 CLOOSTERMANS MATHIAS 4:15:29 19,96 559 M 1994
449 BREUGELMANS LUC 4:16:2 19,91 73 Atb Herentals M 1968
450 VAN LINTER JONATHAN 4:16:6 19,91 517 M 1993
451 NELEN KRISTIEN 4:16:35 19,87 618 V 1978
452 PARMENTIER GINO 4:16:39 19,87 378 M 1973
453 VANDERMAESEN KAREL 4:17:0 19,84 465 M 1957
454 DE SOMERE DIDIER 4:17:1 19,84 571 M 1961
455 VERMEYLEN JAN 4:17:1 19,84 301 M 1970
456 VANDEVOORDE THEO 4:17:4 19,83 299 HOPDUVELS ASSE M 1954
457 COOLS WIM 4:17:7 19,83 370 M 1980
458 VAN TILBURG PETER 4:17:8 19,83 407 M 1967
459 VANDERVORDT DAVE 4:17:35 19,79 349 M 1982
460 DE SCHEPPER PHILIP 4:17:53 19,77 733 M 1976
461 NYS PETER 4:18:1 19,76 464 M 1967
462 KOEKOECKX BART 4:18:3 19,76 183 M 1981
463 JANSSENS HANS 4:18:7 19,75 348 M 1970
464 BUELENS JOHAN 4:18:28 19,73 86 M 1958
465 BOECKX JEF 4:18:32 19,72 422 M 1983
466 CORNELIS YANNICK 4:18:59 19,69 337 WAASLAND MTB TEAM M 1985
467 SIJMUS BRAM 4:19:0 19,69 31 Singletrackracers M 1977
468 DE MAERE WOUTER 4:19:4 19,68 311 M 1974
469 VAN STEENSEL HUGO 4:19:17 19,66 117 M 1964
470 DEWIT JIMMY 4:19:34 19,64 197 M 1967
471 REQUETTE EMMANUEL 4:19:34 19,64 444 IROUTE M 1974
472 MERTENS SARA 4:19:38 19,64 643 V 1978
473 VAN ROMPAEY JURGEN 4:19:43 19,63 365 M 1973
474 AKKERMANS RUBEN 4:19:50 19,62 143 The Incredibles M 1976
475 GRUYAERT JOHAN 4:19:54 19,62 331 M 1970
476 PERSOONS DIRK 4:20:22 19,58 691 M 1954
477 MEULDERS MICHEL 4:20:34 19,57 649 M 1970
478 AUDENAERT STEVEN 4:20:39 19,56 664 JO M 1979
479 DE KINDER JOAN 4:20:41 19,56 569 M 1978
480 LAENEN PAUL 4:20:46 19,55 394 M 1961
481 HOFMANS EVELIEN 4:20:49 19,55 575 V 1983
482 VERHAGE ANDY 4:20:51 19,55 304 M 1971
483 VERBEECK PEDRO 4:20:57 19,54 199 WOEW M 1971
484 DE GRAEVE GUNTHER 4:20:58 19,54 428 BCTSAECOBIKERS M 1974
485 GODDE MARC 4:21:5 19,53 18 Downhillbikers M 1957
486 HELSEN CHRISTOPH 4:21:7 19,53 585 M 1975
487 VERSTRAETEN FILIP 4:21:20 19,51 657 M 1975
488 CROLS WERNER 4:21:20 19,51 785 M 1971
489 VAN DE PUTTE KIM 4:21:21 19,51 133 Vrije Vogels Nazareth V 1984
490 VAN DEN DRIESSCHE PHILIP 4:21:26 19,5 716 M 1986
491 VILAIN OLIVIER 4:21:38 19,49 263 HORSPISTE M 1970
492 WOLLANTS FREDDY 4:21:48 19,48 120 M 1954
493 VERHAEGHEN DAVY 4:21:48 19,48 671 M 1977
494 DELHAUSSE PATRICK 4:21:54 19,47 457 M 1965
495 MOLENBERG ERIK 4:22:13 19,44 502 BELGOFLAT M 1962
496 HAAK LINDSEY 4:22:21 19,43 791 V 1980
497 FONCK STIJN 4:22:34 19,42 792 M 1979
498 PIERLET GEERT 4:22:56 19,39 563 M 1966
499 LAUWERS FILIPPE 4:23:0 19,39 781 M 1973
500 VAN BOXTEL PAUL 4:23:13 19,37 737 M 1983
501 EDER LAJOS 4:23:14 19,37 209 HUNGARY M 1977
502 VAN DEN BOOM LENNY 4:23:19 19,36 707 M 1966
503 GIJSEMANS GERT 4:23:27 19,35 87 M 1981
504 VERTOGEN PATRICK 4:23:29 19,35 685 M 1968
505 WILLEMS TIM 4:23:32 19,35 170 V'lox M 1980
506 COCHET WIM 4:23:33 19,35 491 M 1981
507 VAN ROMPAEY DANNY 4:23:35 19,34 166 V'lox M 1973
508 SCHEPERS TOM 4:23:48 19,33 459 M 1978
509 WEYNANTS BIRGER 4:23:51 19,32 160 M 1981
510 CAUWENBERGH KATJA 4:23:57 19,32 500 APK QUALITY V 1975
511 BERLANDER GREGORY 4:24:0 19,31 586 M 1970
512 VAN DE VOORDE ISABEL 4:24:5 19,31 90 26inchcollective V 1977
513 LAUWERS MANUEL 4:24:20 19,29 207 M 1981
514 STRUYF RUDI 4:24:43 19,26 549 MEERDAAL2000 M 1960
515 VAN DE PUTTE BOB 4:24:49 19,25 189 M 1968
516 DIERICK YVES 4:25:0 19,24 565 M 1969
517 THEYS-VANDENOUDENAERDE JEROEN 4:25:11 19,23 601 M 1973
518 DUNON ERWIN 4:25:17 19,22 577 M 1973
519 FABRICE CHARLOT 4:25:25 19,21 328 M 1970
520 VANCLUYSEN BERT 4:25:58 19,17 514 PROSPEED MTB TEAM M 1973
521 SIMONS DAVE 4:26:0 19,17 26 Secret Trails M 0
522 VAN HIRTUM TOM 4:26:2 19,17 634 M 1970
523 SIMONS STEVE 4:26:4 19,16 675 M 1979
524 DEWIT RUDI 4:26:25 19,14 33 Mountainbike.be M 1963
525 VAN BAELEN SENNE 4:26:29 19,13 320 M 1983
526 LAEKEMANS ISIDORA 4:26:38 19,12 681 V 1962
527 FINCKEN BRAM 4:26:59 19,1 80 M 1981
528 WELLENS STEFANUS 4:27:1 19,09 766 M 1959
529 DELLAFAILLE WIM 4:27:18 19,07 650 M 1969
530 GEVAERT MARLON 4:27:22 19,07 426 M 1976
531 VANHAMME RONALD 4:27:25 19,07 49 Mountainbike.be M 1972
532 GYSELINCKX BERT 4:27:31 19,06 706 M 1969
533 VAN PARYS HENN 4:27:40 19,05 244 M 1962
534 DERWEDUWEN TOM 4:27:43 19,04 762 M 1967
535 VEREECKEN ROBBY 4:27:45 19,04 89 Team Saeco M 1968
536 LAENEN DAVID 4:27:45 19,04 125 Blue Riders M 1980
537 CLOOSTERMANS LUC 4:27:45 19,04 558 M 1966
538 VAN DEN BERGH CHRISTOPHE 4:27:50 19,04 302 M 1972
539 HOPSTAKEN PAUL 4:28:2 19,02 408 M 1969
540 PEETERS BART 4:28:4 19,02 454 M 1987
541 JORIS MANUEL 4:28:10 19,01 172 Bike Brothers M 1982
542 TESSEUR PHILIP 4:28:18 19 690 M 1969
543 VERSWIJVEL FRANK 4:28:23 19 260 DUST DEVILS M 1962
544 DEGREVE MARC 4:28:26 18,99 631 M 1963
545 BUTTIENS HEIDI 4:29:5 18,95 158 Downhillbikers V 1971
546 VAN DEN OEVER RONALD 4:29:9 18,94 739 M 1973
547 BOMBEEK YVES 4:29:13 18,94 456 M 1970
548 FAUCONNIER JEAN-PIERRE 4:29:20 18,93 121 M 1983
549 AERTS WALTER 4:29:21 18,93 461 M 1959
550 MOMMEN DOMINIQUE 4:29:34 18,91 251 M 1960
551 DE BEKKER JAN 4:29:34 18,91 760 M 1972
552 VAN OIRBEEK KEVIN 4:29:38 18,91 713 M 1977
553 COLETTE PIERRE 4:29:57 18,89 343 REUMONJOIE BIKERS TEAM M 1957
554 ALONSIOUS YVES 4:30:2 18,88 71 M 1975
555 VANBERGHEN KRIS 4:30:28 18,85 171 Bike Brothers M 1979
556 VOETS GWEN 4:30:36 18,84 453 V 1982
557 JACOBS JAMES 4:31:15 18,8 352 M 1980
558 VAN GORP MARC 4:31:17 18,79 745 M 1965
559 POCKELE STEFAAN 4:31:28 18,78 388 M 1963
560 ROSSELLE GIANNI 4:31:43 18,76 743 M 1976
561 COOLS JOERI 4:31:45 18,76 435 M 1987
562 GERITS PETER 4:32:0 18,75 67 M 1968
563 VAN HECKE CHRISTOPHE 4:32:23 18,72 666 M 1977
564 ARIEN ALAIN 4:33:14 18,66 722 M 1971
565 BERGE HANS 4:33:16 18,66 721 M 1970
566 CLAEYS KRIS 4:33:18 18,66 654 M 1972
567 DEMUNTER SVEN 4:33:26 18,65 98 Wacky Racers Knokke M 1971
568 CREEMERS KARL 4:33:29 18,64 629 M 1971
569 CAES PETER 4:33:34 18,64 112 Kjeis Oat M 1967
570 SOENENS JURGEN 4:34:20 18,59 178 Brigandsbikers M 1981
571 DE CLEENE MAARTEN 4:34:52 18,55 455 M 1981
572 JANSSEN DANNY 4:35:17 18,52 344 M 1967
573 FREDERICKX MARC 4:35:29 18,51 637 M 1967
574 DE HAUWERE ROBIN 4:35:31 18,51 176 De Herders M 1978
575 DE MUNCK JAN 4:35:51 18,48 712 M 1955
576 WOUTERS SVEN 4:36:6 18,47 724 A M 1981
577 MARIENS PIETER 4:36:10 18,46 689 M 1980
578 VAN HECKE ERWIN 4:36:51 18,42 419 M 1980
579 TEMPELS RONNY 4:37:41 18,36 200 ORIGINAL BIKERS M 1962
580 VERBOVEN JAN 4:37:59 18,34 557 M 1972
581 PAUWELS BENNY 4:39:2 18,27 177 Team Margi M 1967
582 BREEMANS MARIJN 4:39:8 18,27 81 M 1989
583 GILIS SORVEN 4:40:5 18,2 590 M 1984
584 DEVESTER KOEN 4:40:16 18,19 315 M 1968
585 GEERTS BRUNO 4:40:32 18,17 731 M 1972
586 VANWOLPUTTE RUDI 4:40:34 18,17 801 M 1963
587 WEYENS BART 4:40:36 18,17 316 M 1970
588 VAN DER WEE JIM 4:40:44 18,16 800 M 1964
589 RUTS JONNY 4:40:47 18,16 261 DE SPOEDGEVALLEN M 1971
590 LAENEN DANIEL 4:41:13 18,13 124 Blue Riders M 1957
591 DESNEL ARNAUD 4:41:26 18,12 494 M 1981
592 VANDORMAEL LUC 4:41:34 18,11 683 M 1965
593 DHAENENS FRANK 4:41:37 18,1 230 CAMELEON BIKE M 1985
594 VAN LOON IVO 4:41:38 18,1 20 Downhillbikers M 1961
595 ADRIAENSSEN GUY 4:41:41 18,1 644 M 1960
596 WILLEMS ERIK 4:41:52 18,09 148 V'lox M 1952
597 VERHAMME JORIS 4:42:37 18,04 793 M 1978
598 HOOYBERGHS DENNIS 4:43:0 18,02 414 M 1964
599 SCHEPERS MARC 4:43:0 18,02 338 GOORBIKERS M 1965
600 LIMPENS BART 4:43:3 18,01 750 M 1980
601 CHARETIER EDDY 4:43:57 17,96 588 M 1967
602 VERHAEGHE ANDRE 4:43:59 17,95 237 M 1959
603 DENDIEVEL ROSEMIE 4:44:3 17,95 718 V 1980
604 STILLAERT JURGEN 4:44:19 17,93 788 M 1978
605 VAN DER HEYDEN TOM 4:44:36 17,91 412 M 1978
606 BOS PETER 4:44:41 17,91 52 M 1968
607 VAN GOIDSENHOVEN KRIS 4:45:16 17,87 630 M 1973
608 DE GREVELEER STEVEN 4:45:50 17,84 131 Wk Noord West Brabant M 1985
609 SLIEPERS SVEN 4:46:6 17,82 608 M 1969
610 DEDECKER ANJA 4:46:32 17,79 790 V 1969
611 WAER FREDERIK 4:46:47 17,78 688 M 1982
612 LOY ROBERT 4:47:3 17,76 589 M 1965
613 DERUE MIGUEL 4:47:14 17,75 774 M 1981
614 JELLE LUCAS 4:48:26 17,68 648 M 1986
615 PAEREWIJCK GWEN 4:48:28 17,67 749 M 1979
616 ROZEMA JOHN 4:48:59 17,64 144 Twc Pijnenburg M 1961
617 PAELEMAN TOM 4:49:5 17,64 229 CAMELEON BIKE M 1981
618 PEETERS GEERT 4:50:11 17,57 138 Cats Bikers Olloy M 1971
619 VRACHTEN JOHAN 4:50:22 17,56 425 M 1973
620 DELME RONNY 4:50:40 17,54 108 M 1965
621 VAN DEN OEVER JOHN 4:50:45 17,54 736 M 1975
622 MERTENS JO 4:51:46 17,47 796 M 1964
623 MATTHEEUWS KRIS 4:51:48 17,47 334 M 1977
624 BOELHOUWER SJOERD 4:52:54 17,41 797 M 1963
625 FITZGERALD PAUL 4:52:55 17,41 74 M 1964
626 LUYTEN FONS 4:52:57 17,4 798 M 1961
627 MAENE PETER 4:53:33 17,37 641 M 1971
628 DIRKS STIJN 4:53:44 17,36 640 M 1977
629 DEGOLS LUC 4:54:1 17,34 617 M 1958
630 VANDENBUSSCHE CARL 4:54:3 17,34 652 M 1981
631 LANNOO STEVEN 4:54:9 17,33 651 M 1975
632 DE GREEF PETRA 4:54:9 17,33 763 V 1971
633 ZWIJSEN JAN 4:54:25 17,32 155 M 1962
634 VANBERGEN LIEVEN 4:54:29 17,31 527 M 1978
635 WUYTS STIJN 4:54:32 17,31 162 V'lox M 1980
636 VANDENEYNDE KIM 4:54:32 17,31 604 M 1980
637 TORFS LUDO 4:54:32 17,31 59 M 1963
638 MELOTTE PASCAL 4:55:1 17,28 434 M 1977
639 BRIERS DAVID 4:55:14 17,27 68 M 1979
640 ORENS ROBERT 4:55:54 17,23 161 Bike Brothers M 1954
641 VALLES JONNY 4:56:14 17,21 362 M 1961
642 STEVENS BENJAMIN 4:56:26 17,2 76 M 1993
643 VAN DER PERRE KURT 4:56:31 17,19 511 DE KRAVAALBIKERS M 1970
644 VAN KERCKHOVEN JEROEN 4:56:35 17,19 22 Team Margi M 1980
645 VAN TUNRHOUT NATHALIE 4:56:55 17,17 711 V 1969
646 DESMEDT BRUNO 4:57:46 17,12 717 M 1965
647 VAN SINDEREN BAS 4:57:59 17,11 396 M 1972
648 ROBINNE BEN 4:58:0 17,11 333 M 1970
649 VRANCKEN KAREL 4:58:20 17,09 600 M 1973
650 VAN DER STRUYFT PETER 4:58:44 17,07 310 M 1974
651 VAN HELVOIRT ALEX 4:58:48 17,06 398 M 1957
652 VAN ESCH KEVIN 4:58:59 17,05 397 M 1975
653 DE WOLF SAM 4:59:8 17,04 137 M 1981
654 NACKAERTS KRIS 4:59:40 17,01 375 M 1977
655 LAARMANS KOENRAAD 4:59:46 17,01 607 M 1980
656 SMETS SVEN 5:0:47 16,95 167 Wielervrienden Nieuwrode M 1988
657 MALEZSEWSKI KRIS 5:1:54 16,89 115 M 1968
658 VANZANDVOORT ROB 5:2:35 16,85 450 NEDERLAND M 1956
659 FRANKEN KURT 5:2:36 16,85 314 M 1965
660 TORFS FLOR 5:4:25 16,75 169 Connections Racing Team M 1956
661 VAN HOOGDALEM TIM 5:5:50 16,67 218 M 1986
662 BLOCKX BERT 5:7:8 16,6 769 M 1978
663 JESPERS STIJN 5:8:57 16,5 603 M 1980
664 MINY SERGE 5:9:16 16,49 296 M 1956
665 LEEMANS LUDO 5:9:35 16,47 451 WTC TILT M 1958
666 VAN DE REYD WIM 5:10:8 16,44 744 M 1982
667 EYSKENS KOEN 5:10:10 16,44 747 M 1985
668 HELSEN JEF 5:10:12 16,44 746 M 1983
669 DEWITTE JURGEN 5:11:6 16,39 806 M 1976
670 VERHELST HERMAN 5:11:11 16,38 802 M 1965
671 VANDAM KRIS 5:11:24 16,37 803 M 1972
672 GEBOERS EDDIE 5:11:29 16,37 670 M 1960
673 POLLIER STIJN 5:12:3 16,34 482 M 1981
674 DEHEYN TONY 5:12:13 16,33 807 M 1971
675 THYS TOM 5:12:34 16,31 56 M 1984
676 SWINNEN JEAN-PIERRE 5:13:15 16,28 567 M 1955
677 PAEREWIJCK SIDNEY 5:13:15 16,28 748 M 1974
678 DE BOOT PIETER 5:14:20 16,22 751 M 1979
679 JACOBS HENDRIK 5:14:23 16,22 57 M 1984
680 SCHOUKENS PAUL 5:14:25 16,22 192 M 1970
681 VAN KERCKHOVEN THOMAS 5:14:54 16,19 21 Team Margi M 1981
682 HERMANS RUUD 5:16:57 16,09 88 M 1965
683 PLATTEUW STEVEN 5:19:25 15,96 693 M 1973
684 VAN DER STAEY MAARTEN 5:19:28 15,96 139 M 1977
685 VAN LOOVEREN STAF 5:19:31 15,96 555 M 1954
686 WEYMANS BENNY 5:22:53 15,79 427 DE MEGABIKERS BEKKEVOORT M 1973
687 DIRCKX LUC 5:23:19 15,77 782 M 1965
688 GOELEN STEVE 5:23:20 15,77 783 M 1976
689 JANSSENS IVO 5:23:23 15,77 784 M 1970
690 VAN GOETHEM ELS 5:23:43 15,75 308 VAN EYCK WAMBEEK SPORTIEF V 1982
691 VAN DER VEN JOAN 5:30:19 15,43 62 M 1969
692 VERBAKEL DENNIS 5:30:25 15,43 61 M 1972
693 VAN DEN BROEK WILLEM 5:30:28 15,43 60 M 1976
694 MATTHYS ALAIN 5:31:19 15,39 416 OVERBIKE M 1953
695 TIJSSEN BJORN 5:31:33 15,38 63 M 1974
696 VERSCHUEREN KEVIN 5:35:1 15,22 727 M 1980
697 DE SMET RONRAD 5:38:26 15,06 568 M 1960
698 VERTOMMEN KOEN 5:39:44 15,01 24 Team Margi M 1981
699 LIPPENS ANDRE 5:43:28 14,84 411 M 1969
700 VAN DER HEYDEN BERT 5:53:35 14,42 23 Team Margi M 1980
701 MATTHYS MARIO 6:5:10 13,96 37 Wacky Racers Knokke M 1974



Tot en met 18
Plaats Naam Voornaam Tijd Gemiddelde Nummer
1 LUYTEN SVEN 3:39:8 23,27 150 1991
2 ADRIAENSEN THOMAS 3:47:29 22,41 582 1991
3 MATTHIJS DAAN 3:52:3 21,97 135 1991
4 STEURS TOM 4:1:40 21,1 572 1992
5 CLOOSTERMANS MATHIAS 4:15:29 19,96 559 1994
6 VAN LINTER JONATHAN 4:16:6 19,91 517 1993
7 STEVENS BENJAMIN 4:56:26 17,2 76 1993



Dames
Plaats Naam Voornaam Tijd Gemiddelde Nummer
1 LESCRENIER KATRIEN 4:2:52 20,99 578 1978
2 VAN MECHELEN LEEN 4:3:12 20,97 369 1961
3 VAN DE VOORDE TINNEKE 4:9:41 20,42 534 1970
4 BOMBAERT SABINE 4:10:59 20,32 551 1971
5 DE TRE ANN 4:11:3 20,31 550 1976
6 NELEN KRISTIEN 4:16:35 19,87 618 1978
7 MERTENS SARA 4:19:38 19,64 643 1978
8 HOFMANS EVELIEN 4:20:49 19,55 575 1983
9 VAN DE PUTTE KIM 4:21:21 19,51 133 1984
10 HAAK LINDSEY 4:22:21 19,43 791 1980
11 CAUWENBERGH KATJA 4:23:57 19,32 500 1975
12 VAN DE VOORDE ISABEL 4:24:5 19,31 90 1977
13 LAEKEMANS ISIDORA 4:26:38 19,12 681 1962
14 BUTTIENS HEIDI 4:29:5 18,95 158 1971
15 VOETS GWEN 4:30:36 18,84 453 1982
16 DENDIEVEL ROSEMIE 4:44:3 17,95 718 1980
17 DEDECKER ANJA 4:46:32 17,79 790 1969
18 DE GREEF PETRA 4:54:9 17,33 763 1971
19 VAN TUNRHOUT NATHALIE 4:56:55 17,17 711 1969
20 VAN GOETHEM ELS 5:23:43 15,75 308 1982



Vijftigers, en meer.
Plaats Naam Voornaam Tijd Gemiddelde Nummer
1 SULS ANDREAS 3:32:47 23,96 202 1958
2 BEVERS MARC 3:33:9 23,92 246 1957
3 DEVIJVER MARC 3:37:52 23,4 222 1958
4 FRANCKAERTS FIRMIN 3:40:10 23,16 576 1958
5 DELAGRANGE BART 3:45:7 22,65 233 1959
6 ROSSIGNOL JEAN-LUC 3:45:15 22,64 340 1957
7 VERHEYEN GUIDO 3:50:53 22,08 152 1959
8 ADAMS ANDRE 3:55:29 21,65 446 1957
9 TEN HARTOG PATRICK 3:56:58 21,52 556 1959
10 VAN DEN EYNDE WALTER 3:58:38 21,37 633 1955
11 VAN TENDELOO DIRK 3:58:56 21,34 466 1951
12 LAUWERS LUDO 3:59:4 21,33 206 1959
13 BASTIAENS FRANK 4:0:30 21,2 530 1959
14 URKENS RENE 4:2:3 21,07 227 1954
15 HAUBLUSTAINE ANDRE 4:2:6 21,06 391 1959
16 THIJS JAN 4:6:43 20,67 452 1953
17 THIELEMANS MARC 4:7:14 20,62 544 1957
18 VAN DER STEEN WILLY 4:7:18 20,62 543 1958
19 DIDDENS HUGO 4:8:48 20,49 613 1959
20 HALLAERT DANIEL 4:9:46 20,41 421 1958
21 FERKET MARC 4:12:26 20,2 580 1954
22 DHOLLANDER RIK 4:13:31 20,11 595 1950
23 MARLY MICHEL 4:14:30 20,03 347 1956
24 VANDERMAESEN KAREL 4:17:0 19,84 465 1957
25 VANDEVOORDE THEO 4:17:4 19,83 299 1954
26 BUELENS JOHAN 4:18:28 19,73 86 1958
27 PERSOONS DIRK 4:20:22 19,58 691 1954
28 GODDE MARC 4:21:5 19,53 18 1957
29 WOLLANTS FREDDY 4:21:48 19,48 120 1954
30 SIMONS DAVE 4:26:0 19,17 26 0
31 WELLENS STEFANUS 4:27:1 19,09 766 1959
32 AERTS WALTER 4:29:21 18,93 461 1959
33 COLETTE PIERRE 4:29:57 18,89 343 1957
34 DE MUNCK JAN 4:35:51 18,48 712 1955
35 LAENEN DANIEL 4:41:13 18,13 124 1957
36 WILLEMS ERIK 4:41:52 18,09 148 1952
37 VERHAEGHE ANDRE 4:43:59 17,95 237 1959
38 DEGOLS LUC 4:54:1 17,34 617 1958
39 ORENS ROBERT 4:55:54 17,23 161 1954
40 VAN HELVOIRT ALEX 4:58:48 17,06 398 1957
41 VANZANDVOORT ROB 5:2:35 16,85 450 1956
42 TORFS FLOR 5:4:25 16,75 169 1956
43 MINY SERGE 5:9:16 16,49 296 1956
44 LEEMANS LUDO 5:9:35 16,47 451 1958
45 SWINNEN JEAN-PIERRE 5:13:15 16,28 567 1955
46 VAN LOOVEREN STAF 5:19:31 15,96 555 1954
47 MATTHYS ALAIN 5:31:19 15,39 416 1953



Vanaf 40
Plaats Naam Voornaam Tijd Gemiddelde Nummer
1 HERTSENS KRIS 3:12:45 26,45 674 1969
2 GETTEMANS JAN 3:19:46 25,52 198 1963
3 WELLENS PATRICK 3:23:36 25,04 383 1968
4 LENAERTS BRUNO 3:26:21 24,71 639 1967
5 TAELMAN FRANKY 3:28:32 24,45 552 1965
6 VAN HOECK LUC 3:29:16 24,37 140 1967
7 SOMERS LEO 3:29:21 24,36 735 1964
8 OOMS GUNTER 3:29:38 24,32 787 1969
9 POORTMANS LUC 3:33:15 23,91 279 1969
10 VANLANGENAEKER PAUL 3:33:54 23,84 127 1962
11 CORNELIS DANNY 3:33:55 23,84 692 1969
12 VAN UFFEL WIM 3:34:12 23,8 305 1967
13 BEULENS GERT 3:34:43 23,75 775 1967
14 LOMBRANA LUIS 3:36:3 23,6 696 1965
15 ROELANDS RONNY 3:36:20 23,57 317 1964
16 COREMANS DIRK 3:37:5 23,49 564 1967
17 VANDAEL RONY 3:37:13 23,47 704 1968
18 VAN DEN AKKER HUGO 3:37:22 23,46 381 1968
19 VAES STEFAN 3:38:10 23,37 761 1968
20 SANTING YVAN 3:38:24 23,35 501 1965
21 JENNEN LUC 3:38:38 23,32 593 1965
22 COOLS JIMMY 3:39:14 23,26 194 1963
23 NIJS JOHAN 3:40:14 23,15 533 1961
24 VAN KEIRSBILCK KURT 3:40:21 23,14 406 1968
25 VAN BAELEN JOHAN 3:41:4 23,06 268 1964
26 PROOST KRIS 3:41:15 23,05 725 1968
27 DE VOGHT PETER 3:41:16 23,04 741 1965
28 TAYMANS JEAN-PIERRE 3:41:29 23,02 770 1968
29 BORRE GERT 3:41:51 22,98 219 1968
30 JANSSEN GUNTER 3:42:59 22,87 95 1968
31 BENS RUDY 3:44:2 22,76 758 1960
32 MAES STEFAN 3:44:26 22,72 403 1967
33 VAN HOLDERBEKE GERT 3:44:27 22,72 102 1969
34 VAN ECHELPOEL GILBERT 3:44:39 22,7 354 1966
35 WELTE BENNIE 3:44:51 22,68 447 1963
36 ROSSIGNOL DIRK 3:45:0 22,66 341 1963
37 VANDERVELPEN PATRICK 3:45:22 22,62 373 1966
38 VANTHIELEN WIM 3:45:37 22,6 462 1963
39 VERSTEEVEN DOMIEN 3:45:44 22,59 699 1969
40 PELGRIMS JOHAN 3:45:52 22,57 477 1967
41 VAN EYNDE MARC 3:46:5 22,55 223 1962
42 SMOLDERS ALEX 3:46:25 22,52 368 1960
43 NEYENS IVO 3:46:27 22,52 612 1967
44 BUITENHEK RENE 3:47:3 22,46 536 1969
45 MARIEN WILLY 3:47:42 22,39 390 1964
46 HUYBRECHTS JAN 3:48:6 22,35 542 1963
47 MEIR WIM 3:48:13 22,34 326 1964
48 VAN DESSEL WILFRIED 3:48:36 22,3 594 1967
49 VAN LANDEGHEM HEDWIG 3:48:50 22,28 312 1965
50 VAN DEN BOSSCHE PHILIP 3:49:25 22,23 335 1968
51 WEYNS PETER 3:49:27 22,22 211 1966
52 VERBEUREN MARIO 3:49:55 22,18 48 1962
53 VAN DEN DUNGEN PETER 3:49:55 22,18 272 1969
54 VAN GESTEL PETER 3:49:59 22,17 740 1969
55 GORIS RONALD 3:50:17 22,14 307 1967
56 COVAX JAN 3:50:44 22,1 614 1962
57 MEYNAERTS BENY 3:50:48 22,09 811 1965
58 DANEELS WERNER 3:50:54 22,08 357 1969
59 MATTHEUS BEN 3:50:55 22,08 701 1962
60 WERELDS IVAN 3:51:28 22,03 480 1966
61 DE BORGER STEFAN 3:52:22 21,94 17 1964
62 VANBERGHEN MARC 3:52:50 21,9 249 1963
63 JANS EDDY 3:52:59 21,88 528 1969
64 VAN RAEMDONCK WERNER 3:53:2 21,88 439 1961
65 DE SCHUYTER LIEVEN 3:53:50 21,81 512 1966
66 VERCAUTEREN MICHEL 3:53:50 21,81 532 1967
67 SERNEELS LUC 3:54:33 21,74 377 1967
68 HANNES BOB 3:54:48 21,72 678 1969
69 DE WAEL SERGE 3:55:4 21,69 653 1967
70 HENDRICK ROGER 3:55:20 21,67 401 1962
71 SERNEELS ROALD 3:55:52 21,62 324 1966
72 WOUTERS PATRICK 3:56:7 21,59 655 1962
73 PAELINCK PETER 3:56:8 21,59 489 1967
74 PETIT RON 3:56:28 21,56 270 1960
75 LAUWEREYS PHILIP 3:56:44 21,54 726 1966
76 SCHILLEBEECKX WIM 3:57:3 21,51 323 1969
77 THIELEMANS JOHAN 3:57:33 21,46 359 1967
78 VAN HOOF LUC 3:57:43 21,45 720 1964
79 VAN DEN EYNDE KAREL 3:57:59 21,43 271 1960
80 DEHERTOGH IVAN 3:58:45 21,36 488 1961
81 CUYLAERTS GINO 3:59:18 21,31 254 1969
82 BRUGGEMAN GEERT 3:59:42 21,27 540 1962
83 VERREET GIRRIT 4:0:26 21,21 610 1967
84 EYKENS BERT 4:1:33 21,11 346 1963
85 DE CLERCQ PATRICK 4:1:35 21,11 515 1969
86 WUYTS STAF 4:2:22 21,04 506 1960
87 VAN MECHELEN LEEN 4:3:12 20,97 369 1961
88 CLAESEN MARC 4:4:30 20,85 429 1964
89 VANDEPAER BART 4:5:21 20,78 547 1964
90 DUMONT ALBERT 4:5:40 20,75 728 1961
91 CEYSSENS KOEN 4:6:1 20,73 289 1967
92 MOONS WIM 4:6:22 20,7 78 1966
93 GORIS PAUL 4:6:25 20,69 395 1960
94 KEYMOLEN WIM 4:7:2 20,64 795 1964
95 STUBBE PETER 4:7:6 20,63 269 1967
96 MEULEMANS NICO 4:8:1 20,56 184 1969
97 VAN ROSSUM FRESCO 4:8:12 20,54 754 1963
98 BOX PETER 4:8:26 20,52 505 1960
99 EVERAERT MICHAEL 4:9:0 20,48 697 1969
100 DE MEESTER GUY 4:9:0 20,48 212 1966
101 VAN DER ELST GEERT 4:9:18 20,45 386 1966
102 GORIS ERIC 4:10:22 20,37 524 1963
103 MICHIELSSEN FRANS 4:11:1 20,31 19 1964
104 RAEYMAECKERS PATRICK 4:11:6 20,31 292 1968
105 MENDEL RUUD 4:11:8 20,3 443 1960
106 RUTTEN WALTER 4:11:19 20,29 546 1963
107 WALRAEVEN HANS 4:11:27 20,28 581 1965
108 CAES BERT 4:11:28 20,28 507 1967
109 VAN DEN EYNDE PETER 4:12:2 20,23 402 1969
110 WYLLINCK RONNY 4:12:18 20,21 97 1969
111 VAN MOFFAERT HERMAN 4:12:32 20,19 538 1963
112 WUYTS FRANK 4:12:35 20,19 805 1968
113 FROONINCKX JOHAN 4:12:38 20,18 499 1969
114 PETEREYNS JO 4:13:8 20,14 495 1969
115 QUICK RUDI 4:13:9 20,14 47 1963
116 DE SWAEF STEFAN 4:13:43 20,1 371 1965
117 SCHRAEGEN EGON 4:13:44 20,09 264 1967
118 HANEGREEFS KARL 4:14:2 20,07 10 1967
119 BLAAS ARJEN 4:14:9 20,06 767 1966
120 MOONS DIRK 4:14:14 20,06 504 1966
121 MATHIEU MICHEL 4:14:33 20,03 12 1967
122 TROMMELEN MICHEL 4:14:40 20,02 309 1965
123 DAS WILFRIEED 4:14:46 20,01 609 1962
124 BREUGELMANS LUC 4:16:2 19,91 73 1968
125 DE SOMERE DIDIER 4:17:1 19,84 571 1961
126 VAN TILBURG PETER 4:17:8 19,83 407 1967
127 NYS PETER 4:18:1 19,76 464 1967
128 VAN STEENSEL HUGO 4:19:17 19,66 117 1964
129 DEWIT JIMMY 4:19:34 19,64 197 1967
130 LAENEN PAUL 4:20:46 19,55 394 1961
131 DELHAUSSE PATRICK 4:21:54 19,47 457 1965
132 MOLENBERG ERIK 4:22:13 19,44 502 1962
133 PIERLET GEERT 4:22:56 19,39 563 1966
134 VAN DEN BOOM LENNY 4:23:19 19,36 707 1966
135 VERTOGEN PATRICK 4:23:29 19,35 685 1968
136 STRUYF RUDI 4:24:43 19,26 549 1960
137 VAN DE PUTTE BOB 4:24:49 19,25 189 1968
138 DIERICK YVES 4:25:0 19,24 565 1969
139 DEWIT RUDI 4:26:25 19,14 33 1963
140 LAEKEMANS ISIDORA 4:26:38 19,12 681 1962
141 DELLAFAILLE WIM 4:27:18 19,07 650 1969
142 GYSELINCKX BERT 4:27:31 19,06 706 1969
143 VAN PARYS HENN 4:27:40 19,05 244 1962
144 DERWEDUWEN TOM 4:27:43 19,04 762 1967
145 VEREECKEN ROBBY 4:27:45 19,04 89 1968
146 CLOOSTERMANS LUC 4:27:45 19,04 558 1966
147 HOPSTAKEN PAUL 4:28:2 19,02 408 1969
148 TESSEUR PHILIP 4:28:18 19 690 1969
149 VERSWIJVEL FRANK 4:28:23 19 260 1962
150 DEGREVE MARC 4:28:26 18,99 631 1963
151 MOMMEN DOMINIQUE 4:29:34 18,91 251 1960
152 VAN GORP MARC 4:31:17 18,79 745 1965
153 POCKELE STEFAAN 4:31:28 18,78 388 1963
154 GERITS PETER 4:32:0 18,75 67 1968
155 CAES PETER 4:33:34 18,64 112 1967
156 JANSSEN DANNY 4:35:17 18,52 344 1967
157 FREDERICKX MARC 4:35:29 18,51 637 1967
158 TEMPELS RONNY 4:37:41 18,36 200 1962
159 PAUWELS BENNY 4:39:2 18,27 177 1967
160 DEVESTER KOEN 4:40:16 18,19 315 1968
161 VANWOLPUTTE RUDI 4:40:34 18,17 801 1963
162 VAN DER WEE JIM 4:40:44 18,16 800 1964
163 VANDORMAEL LUC 4:41:34 18,11 683 1965
164 VAN LOON IVO 4:41:38 18,1 20 1961
165 ADRIAENSSEN GUY 4:41:41 18,1 644 1960
166 HOOYBERGHS DENNIS 4:43:0 18,02 414 1964
167 SCHEPERS MARC 4:43:0 18,02 338 1965
168 CHARETIER EDDY 4:43:57 17,96 588 1967
169 BOS PETER 4:44:41 17,91 52 1968
170 SLIEPERS SVEN 4:46:6 17,82 608 1969
171 DEDECKER ANJA 4:46:32 17,79 790 1969
172 LOY ROBERT 4:47:3 17,76 589 1965
173 ROZEMA JOHN 4:48:59 17,64 144 1961
174 DELME RONNY 4:50:40 17,54 108 1965
175 MERTENS JO 4:51:46 17,47 796 1964
176 BOELHOUWER SJOERD 4:52:54 17,41 797 1963
177 FITZGERALD PAUL 4:52:55 17,41 74 1964
178 LUYTEN FONS 4:52:57 17,4 798 1961
179 ZWIJSEN JAN 4:54:25 17,32 155 1962
180 TORFS LUDO 4:54:32 17,31 59 1963
181 VALLES JONNY 4:56:14 17,21 362 1961
182 VAN TUNRHOUT NATHALIE 4:56:55 17,17 711 1969
183 DESMEDT BRUNO 4:57:46 17,12 717 1965
184 MALEZSEWSKI KRIS 5:1:54 16,89 115 1968
185 FRANKEN KURT 5:2:36 16,85 314 1965
186 VERHELST HERMAN 5:11:11 16,38 802 1965
187 GEBOERS EDDIE 5:11:29 16,37 670 1960
188 HERMANS RUUD 5:16:57 16,09 88 1965
189 DIRCKX LUC 5:23:19 15,77 782 1965
190 VAN DER VEN JOAN 5:30:19 15,43 62 1969
191 DE SMET RONRAD 5:38:26 15,06 568 1960
192 LIPPENS ANDRE 5:43:28 14,84 411 1969



19 tot 39 jaar
Plaats Naam Voornaam Tijd Gemiddelde Nummer
1 VANDENBULKE KEN 3:9:0 26,98 794 1977
2 NYS SVEN 3:10:31 26,76 3 1976
3 HENDERIECKX KRIS 3:12:42 26,46 673 1977
4 PEETERS ERIK 3:13:12 26,39 755 1977
5 URKENS HANS 3:14:24 26,23 243 1974
6 WIJCKMANS KRISTOF 3:16:16 25,98 280 1977
7 TEMPST KURT 3:16:32 25,94 282 1971
8 WOUTERS TOM 3:17:7 25,87 277 1981
9 VLEUGELS BRAM 3:18:20 25,71 276 1981
10 VANKERCKHOVEN KOEN 3:18:42 25,66 621 1983
11 RUBBENS STIJN 3:20:16 25,46 332 1985
12 JANSSEN KOEN 3:20:44 25,4 216 1972
13 SMEYERS ELI 3:22:44 25,15 147 1985
14 DE WYNGAERT FILIP 3:23:4 25,11 599 1980
15 CRISTAEL ROEL 3:23:39 25,04 756 1981
16 SMITS TIM 3:23:45 25,03 231 1971
17 VERBOVEN BERT 3:23:57 25 765 1978
18 VERBOVEN JAN 3:24:0 25 764 1980
19 VAN DEN PLAS TOM 3:24:2 24,99 714 1970
20 SCHAEKEN GERD 3:24:4 24,99 526 1979
21 MATTHYS ALEXIS 3:24:16 24,96 415 1982
22 BOGAERT VAEST 3:24:31 24,93 329 1970
23 BAX LIEVEN 3:25:30 24,81 210 1978
24 WAECKENS WIM 3:26:23 24,71 188 1975
25 VOS DAVY 3:26:26 24,7 626 1982
26 JORIS KOEN 3:26:29 24,69 625 1983
27 VANDERSTRAETEN JOERIE 3:26:38 24,68 587 1977
28 DRIESEN RONNY 3:27:0 24,63 703 1970
29 CARDINAELS PHILIPPE 3:27:4 24,62 738 1972
30 WANNIJN JOERI 3:27:16 24,6 255 1984
31 KIELICH DIRK 3:27:41 24,55 611 1977
32 VERBAKEL RUUD 3:27:49 24,54 217 1979
33 CLAES JAN 3:28:21 24,47 389 1974
34 MERTENS WIM 3:28:43 24,43 367 1978
35 VAN DEN EYNDE MICHA 3:28:46 24,42 632 1983
36 DE BAETS BJORN 3:28:59 24,4 69 1977
37 WUILMUS WOUTER 3:29:25 24,35 201 1985
38 MERGAERTS MICHEL 3:29:29 24,34 490 1982
39 PROOST ERIK 3:29:31 24,34 82 1973
40 STOCKX DIETER 3:30:12 24,26 110 1980
41 GEVERS JOS 3:30:14 24,25 196 1979
42 DAMS TOM 3:30:19 24,24 475 1983
43 LABEEUW LODE 3:30:35 24,21 405 1971
44 SCHRAEPEN DAVID 3:30:38 24,21 400 1977
45 HERMANS KEN 3:30:51 24,18 522 1973
46 VANGEEL YVES 3:31:1 24,16 779 1979
47 KERKHOFS RORY 3:31:25 24,12 363 1985
48 CAMILLE MARTIN 3:31:47 24,08 374 1977
49 BECKERS RONALD 3:32:13 24,03 364 1988
50 BLOCKX JURGEN 3:32:39 23,98 72 1978
51 PARDAENS MAARTEN 3:33:17 23,91 259 1974
52 STAELENS DIETER 3:33:20 23,9 94 1983
53 BEDDEGENOODTS CHRISTOPHE 3:33:39 23,87 1 1982
54 MERTENS WARD 3:33:50 23,85 239 1987
55 VANLINDT HANS 3:34:3 23,82 780 1980
56 THEUWS CHRIS 3:34:40 23,75 410 1980
57 VANHOOF JEF 3:34:42 23,75 203 1984
58 SCHOOFS BENNY 3:35:2 23,71 723 1970
59 DE GEETER GERT 3:35:37 23,65 789 1978
60 STANDAERT SVEN 3:36:0 23,61 79 1974
61 OSAER DAVID 3:36:27 23,56 54 1980
62 KOENEN DAVY 3:36:29 23,55 409 1970
63 KESSELS ARD 3:36:29 23,55 240 1974
64 DUPONT FREDERIEK 3:36:39 23,54 113 1983
65 BROECKX MICHEL 3:37:35 23,43 242 1976
66 WILLEMS JAN 3:37:46 23,41 385 1972
67 MACKEN JOHAN 3:37:49 23,41 186 1971
68 URKENS DAVY 3:38:7 23,38 241 1980
69 BERTELS ROB 3:38:21 23,35 620 1980
70 GELDHOF PETER 3:38:47 23,31 672 1972
71 CUYLAERTS ERIC 3:39:10 23,26 281 1970
72 DEJAEGHER JAN 3:39:11 23,26 719 1980
73 VAN CAMP MAARTEN 3:39:24 23,24 753 1984
74 OOSTERLINCK TIM 3:39:33 23,22 579 1979
75 VAN DER AUWERA JO 3:39:48 23,2 663 1983
76 VAESEN JORIS 3:40:11 23,16 173 1978
77 DESMET IVES 3:40:13 23,15 322 1976
78 MUTSAERTS EGON 3:40:25 23,13 128 1983
79 KNOCKAERT SAMMY 3:40:36 23,11 11 1982
80 BAL JELLE 3:40:42 23,1 636 1979
81 VANTOURNOUT DRIES 3:40:57 23,08 430 1980
82 SCHIETTECATTE KOEN 3:41:16 23,04 351 1974
83 IMBERECHTS TOM 3:41:17 23,04 220 1974
84 KEPPENS BART 3:41:26 23,03 702 1978
85 VANGOIDSENHOVEN STEVEN 3:41:27 23,03 476 1982
86 VANLEMBEKE PETER 3:41:36 23,01 16 1970
87 VAN DER VEKEN GERT 3:41:37 23,01 418 1978
88 WILLEMSE WIETSE 3:41:49 22,99 283 1980
89 DE BOCK SVEN 3:41:58 22,97 224 1979
90 VAN DE WEYER ROCCO 3:42:18 22,94 658 1973
91 HAYEN DAVID 3:42:41 22,9 479 1979
92 LABIE OLIVIER 3:42:44 22,89 752 1988
93 PEETERS JOHAN 3:42:45 22,89 562 1974
94 VOS PIETER 3:43:47 22,78 638 1976
95 VAN CRAEN STIJN 3:43:49 22,78 537 1976
96 MEIR WOUT 3:43:52 22,78 278 1981
97 GAETHOFS TOM 3:44:1 22,76 676 1986
98 GRADE JIMMY 3:44:9 22,75 417 1971
99 NUYTS TOM 3:44:23 22,72 592 1980
100 VAN HOVE PETER 3:44:29 22,71 591 1974
101 VERHEYEN WIM 3:44:30 22,71 156 1976
102 VISSERS TIM 3:44:39 22,7 221 1986
103 CAPPAERT SAMMY 3:45:1 22,66 287 1971
104 BOECKMANS BART 3:45:4 22,65 191 1987
105 RAES DAVE 3:45:17 22,63 440 1974
106 DIAS BRUNO 3:45:23 22,62 46 1973
107 SCHOUPPE OLIVER 3:45:29 22,61 772 1976
108 BALIS GIJS 3:45:45 22,59 553 1982
109 ACKAERT BERT 3:45:52 22,57 187 1982
110 STUCKENS KRIS 3:45:54 22,57 420 1972
111 VAN HOOVELS BART 3:46:7 22,55 174 1979
112 GEERINCK DANNY 3:46:12 22,54 436 1972
113 BEUTELS TOM 3:46:20 22,53 111 1975
114 DIELISSEN RAF 3:46:43 22,49 677 1970
115 BOELEN PETER 3:46:49 22,48 42 1972
116 WEEMAES FILIP 3:47:5 22,45 225 1983
117 BOKKEN EDDY 3:47:5 22,45 204 1971
118 BERCKMOES PETER 3:47:14 22,44 809 1975
119 VERBEECKE STEVIE 3:47:14 22,44 808 1978
120 BERGHMANS KAREL 3:47:31 22,41 458 1978
121 GOEDERTIER FRANK 3:48:0 22,36 548 1977
122 BALLARAN JOS 3:48:0 22,36 205 1980
123 VIAENE PASCAL 3:48:7 22,35 602 1975
124 VAN ROSSUM TOM 3:48:7 22,35 399 1970
125 JACOBS ARNOUT 3:48:23 22,33 273 1988
126 THEYS SVEN 3:48:39 22,3 190 1979
127 BEIRINCKX TOM 3:48:43 22,29 473 1978
128 DEPREZ MARCO 3:48:44 22,29 293 1975
129 DELAERE JOOST 3:49:9 22,25 449 1970
130 VERMEIRE KURT 3:49:17 22,24 297 1970
131 REVIS DAAN 3:49:17 22,24 319 1972
132 VAN HOOFF BERT 3:49:17 22,24 36 1978
133 WILLEM VOS 3:49:18 22,24 622 1986
134 SCHUTTERS RAF 3:49:18 22,24 541 1981
135 POCKELE TOM 3:49:19 22,23 387 1987
136 HAMELINK LEANDER 3:49:21 22,23 236 1979
137 VERSTRATE BART 3:49:31 22,22 619 1978
138 VANNUETEN BART 3:49:41 22,2 518 1979
139 DE BOULLE CARLO 3:50:2 22,17 350 1981
140 LINGIER MIEK 3:50:14 22,15 804 1971
141 SANTEMA MARTIN 3:50:22 22,13 228 1972
142 HAESEN BART 3:50:26 22,13 623 1973
143 HEYLEN BERT 3:50:29 22,12 627 1976
144 LION PASCAL 3:50:30 22,12 55 1972
145 CEYSSENS JORIS 3:50:55 22,08 290 1978
146 VAN LEEMPUTTEN HERBERT 3:50:57 22,08 525 1974
147 MANNENS STEVEN 3:51:3 22,07 732 1981
148 VAN ACKERBROECK PETER 3:51:7 22,06 100 1979
149 JANSSENS SVEN 3:51:11 22,06 157 1983
150 BOGHAERTS SVEN 3:51:48 22 519 1984
151 TACHELET STIJN 3:52:1 21,98 647 1976
152 PELEMAN GUNTER 3:52:3 21,97 561 1971
153 ZWINNEN PATRICK 3:52:3 21,97 342 1975
154 VERTOMMEN JURGEN 3:52:6 21,97 30 1971
155 VAN CAEYZEELE FRANK 3:52:33 21,93 698 1970
156 MOUTON ANDY 3:52:37 21,92 554 1971
157 SAENEN CHRISTOPHE 3:52:41 21,91 730 1980
158 DE PELECYN CHRISTOPHE 3:52:44 21,91 484 1977
159 VAN GOOL DAVY 3:52:45 21,91 469 1972
160 DESWERT STIJN 3:52:48 21,9 66 1978
161 VLOEMANS ERIC 3:52:49 21,9 248 1971
162 DEPESTEL DANNY 3:52:59 21,88 15 1983
163 BOLLEN PHILIP 3:53:2 21,88 646 1980
164 VAN AUDENHOVE MARIO 3:53:18 21,86 382 1971
165 COECK SAM 3:53:22 21,85 492 1981
166 THEYS PETER 3:53:27 21,84 303 1971
167 HAVERHALS GUNTHER 3:53:27 21,84 286 1974
168 BLEYS TOM 3:53:36 21,83 44 1975
169 PAESMANS TOM 3:53:37 21,83 437 1974
170 NOYEZ CHRISTOPHE 3:53:44 21,81 472 1976
171 GULDENTOPS LUC 3:53:44 21,81 413 1973
172 VANOVERBEKE JOOST 3:54:7 21,78 624 1973
173 VAN MULLEM GUTHER 3:54:12 21,77 483 1975
174 STES KRISTOF 3:54:12 21,77 498 1984
175 LUYPAERT DIETER 3:54:21 21,76 213 1978
176 EMONDS NIELS 3:54:22 21,76 523 1983
177 JOOS GERT 3:54:48 21,72 679 1979
178 WAEGENAER FRANCIS 3:54:50 21,71 116 1970
179 CLAES JAN 3:54:52 21,71 684 1980
180 SINTOBIN WILLIAM 3:54:53 21,71 431 1970
181 PAULUS HANS 3:54:55 21,7 503 1982
182 BOECKX GLENN 3:54:57 21,7 195 1977
183 STERCKX DAVID 3:54:59 21,7 777 1978
184 VROMAN DAVID 3:55:4 21,69 298 1971
185 VAN BREMPT TOM 3:55:7 21,69 92 1972
186 DE GROOTE TOM 3:55:7 21,69 529 1975
187 DUFOUR KURT 3:55:20 21,67 32 1972
188 STUBBE MICHIEL 3:55:26 21,66 99 1982
189 VERHENT WOUTER 3:55:33 21,65 656 1981
190 VERWIMP JO 3:55:37 21,64 294 1983
191 DENNIE THOMAS 3:55:44 21,63 778 1987
192 VAREWYCK JOERI 3:55:53 21,62 53 1979
193 DE PELECIJN RUBEN 3:56:0 21,61 234 1982
194 LIBBRECHT DIEDERIK 3:56:25 21,57 423 1970
195 MATHYS FLIP 3:56:36 21,55 441 1981
196 VAN DROOGENBROECK SVEN 3:57:0 21,51 126 1970
197 DE LOOF STIJN 3:57:7 21,5 64 1974
198 CIROUX BRUNO 3:57:16 21,49 628 1978
199 BLOEMEN PATRICK 3:57:23 21,48 361 1970
200 VAN DER STEEN JAN 3:57:23 21,48 545 1984
201 COUSSEMENT JACOB 3:57:26 21,47 424 1988
202 FOETS TOM 3:58:14 21,4 232 1970
203 VAN HOORICK PETER 3:58:22 21,39 776 1974
204 DE LEERSNYDER DOMINIQUE 3:58:23 21,39 107 1971
205 NIJS MARCO 3:58:24 21,39 129 1983
206 VAN WOENSEL JIM 3:58:27 21,38 39 1974
207 SUETENS BJORN 3:58:38 21,37 574 1970
208 PLAS STEF 3:58:40 21,36 535 1971
209 NAGELS BJORN 3:58:52 21,35 468 1979
210 VAN EESTER STEVEN 3:59:4 21,33 660 1978
211 MUES FILIP 3:59:5 21,33 103 1975
212 VAN NIEUWENHOVE JELLE 3:59:12 21,32 642 1982
213 DELANNOY SIMON 3:59:34 21,28 487 1988
214 DE PUTTER HANS 3:59:54 21,25 667 1973
215 SARENS HANS 3:59:55 21,25 250 1978
216 CROONENBORGHS TOM 4:0:0 21,25 366 1985
217 VERLINDEN JELLE 4:0:12 21,23 384 1981
218 VERECKEN DIDIER 4:0:32 21,2 471 1983
219 DE BRUYNE DAVY 4:0:33 21,2 470 1978
220 LOOS RONNY 4:0:35 21,19 463 1970
221 DISCART TOM 4:0:38 21,19 258 1973
222 SLEGERS GERT 4:1:5 21,15 256 1973
223 VANDENHENDE RIENO 4:1:8 21,15 70 1972
224 DIHAESE BART 4:1:8 21,15 257 1976
225 MERTENS NICO 4:1:16 21,13 284 1974
226 LAMBAERTS STIJN 4:1:17 21,13 662 1978
227 BRAEM GUNTER 4:1:22 21,12 106 1971
228 DE HAES TONY 4:1:28 21,12 306 1971
229 SCHMETS GEOFFREY 4:1:35 21,11 393 1979
230 SYMONS FRANK 4:1:48 21,09 570 1970
231 TORFS NICO 4:1:55 21,08 146 1977
232 VAN BAELEN JONAS 4:1:55 21,08 496 1985
233 VERHOEVEN DAVE 4:2:4 21,06 149 1978
234 VAN DEN PUT JIMMY 4:2:6 21,06 313 1970
235 DE NEEF ULRICH 4:2:11 21,05 438 1970
236 DIERCKXENS KOEN 4:2:18 21,04 573 1971
237 HERMANS WIM 4:2:23 21,04 485 1979
238 VAN ESCH RONNY 4:2:25 21,03 668 1980
239 VAN AIGHEN BASTIN 4:2:37 21,02 356 1982
240 VLEMINCKX FRANKY 4:2:39 21,01 136 1974
241 GEBOERS KOEN 4:2:46 21 715 1970
242 LESCRENIER KATRIEN 4:2:52 20,99 578 1978
243 VERVLOESEM MARC 4:3:0 20,98 235 1971
244 VAN DE VELDE KRIS 4:3:19 20,96 695 1973
245 DEKKERS CHRIS 4:3:26 20,95 635 1975
246 VAN HERCK TOON 4:3:29 20,94 497 1982
247 PAUWELS STEVEN 4:3:41 20,92 474 1975
248 VAN UYTENFANGHE STIJN 4:3:44 20,92 516 1981
249 FEYAERTS TOM 4:4:7 20,89 759 1982
250 PARYS CEDRIC 4:4:19 20,87 168 1980
251 BECKERS JEROEN 4:4:29 20,86 598 1979
252 JAN BOLLEN 4:4:43 20,84 142 1971
253 PEETERS ERWIN 4:4:49 20,83 448 1972
254 VERMEULEN JAN 4:5:33 20,76 274 1989
255 BEKKER STEVEN 4:5:45 20,75 265 1975
256 BICKX DAVID 4:6:37 20,67 327 1974
257 PEETERS DOMINIK 4:6:53 20,65 119 1972
258 SEY BARRY 4:7:3 20,64 180 1974
259 VAN DUFFEL JURGEN 4:7:22 20,61 645 1979
260 BAEYENS STEVEN 4:8:9 20,55 300 1979
261 BAEE JEROEN 4:8:33 20,51 339 1986
262 VANDIJCK TOM 4:8:34 20,51 616 1976
263 JACOBS FRANK 4:8:47 20,49 40 1977
264 GROENWALS JURGEN 4:8:49 20,49 252 1970
265 DE BAERE JAN 4:8:52 20,49 318 1980
266 SUETENS TOM 4:8:56 20,48 729 1980
267 CORNET HARRY 4:9:29 20,44 355 1971
268 DE ROECK TOM 4:9:30 20,44 145 1982
269 VAN DE VOORDE TINNEKE 4:9:41 20,42 534 1970
270 VAN ASSCHE TOM 4:9:42 20,42 238 1978
271 BOUCKAERT BERNARD 4:9:43 20,42 460 1974
272 VAN REGENMORTEL STIJN 4:10:2 20,39 467 1983
273 HILVEN WERNER 4:10:5 20,39 253 1975
274 POSSEMIERS JOERI 4:10:17 20,37 615 1975
275 VAN DE LAER DAVE 4:10:26 20,36 680 1984
276 DE BAETS JOHAN 4:10:26 20,36 665 1977
277 SAMAEY GILL 4:10:32 20,35 481 1981
278 PAULI KRIS 4:10:42 20,34 531 1979
279 BOMBAERT SABINE 4:10:59 20,32 551 1971
280 CLEEMPUT GERT 4:11:0 20,31 773 1973
281 VANDENABBEELE STEVEN 4:11:1 20,31 771 1974
282 DE TRE ANN 4:11:3 20,31 550 1976
283 NIK LUYTEN 4:11:29 20,27 122 1978
284 VERBELEN KOEN 4:11:46 20,25 659 1973
285 HUYGHE IVAN 4:11:47 20,25 404 1971
286 SPAEPEN STEVEN 4:12:14 20,21 687 1985
287 DE LANGE GEERT 4:12:20 20,21 130 1972
288 DILIEN WIM 4:13:3 20,15 509 1981
289 ARIEN YOERI 4:13:11 20,14 288 1973
290 DE KEYSER LUC 4:13:20 20,13 345 1972
291 SMETS JAN 4:13:20 20,13 445 1973
292 SELLESLAGH GUNTER 4:14:17 20,05 694 1975
293 DEMETS STEFAAN 4:14:44 20,02 51 1977
294 MERTENS SVEN 4:14:58 20 109 1980
295 CELERIER MARIO 4:15:0 20 185 1970
296 GEUBBELMANS HANS 4:15:19 19,97 275 1978
297 ANDRIES DENIS 4:15:19 19,97 25 1986
298 NELEN KRISTIEN 4:16:35 19,87 618 1978
299 PARMENTIER GINO 4:16:39 19,87 378 1973
300 VERMEYLEN JAN 4:17:1 19,84 301 1970
301 COOLS WIM 4:17:7 19,83 370 1980
302 VANDERVORDT DAVE 4:17:35 19,79 349 1982
303 DE SCHEPPER PHILIP 4:17:53 19,77 733 1976
304 KOEKOECKX BART 4:18:3 19,76 183 1981
305 JANSSENS HANS 4:18:7 19,75 348 1970
306 BOECKX JEF 4:18:32 19,72 422 1983
307 CORNELIS YANNICK 4:18:59 19,69 337 1985
308 SIJMUS BRAM 4:19:0 19,69 31 1977
309 DE MAERE WOUTER 4:19:4 19,68 311 1974
310 REQUETTE EMMANUEL 4:19:34 19,64 444 1974
311 MERTENS SARA 4:19:38 19,64 643 1978
312 VAN ROMPAEY JURGEN 4:19:43 19,63 365 1973
313 AKKERMANS RUBEN 4:19:50 19,62 143 1976
314 GRUYAERT JOHAN 4:19:54 19,62 331 1970
315 MEULDERS MICHEL 4:20:34 19,57 649 1970
316 AUDENAERT STEVEN 4:20:39 19,56 664 1979
317 DE KINDER JOAN 4:20:41 19,56 569 1978
318 HOFMANS EVELIEN 4:20:49 19,55 575 1983
319 VERHAGE ANDY 4:20:51 19,55 304 1971
320 VERBEECK PEDRO 4:20:57 19,54 199 1971
321 DE GRAEVE GUNTHER 4:20:58 19,54 428 1974
322 HELSEN CHRISTOPH 4:21:7 19,53 585 1975
323 VERSTRAETEN FILIP 4:21:20 19,51 657 1975
324 CROLS WERNER 4:21:20 19,51 785 1971
325 VAN DE PUTTE KIM 4:21:21 19,51 133 1984
326 VAN DEN DRIESSCHE PHILIP 4:21:26 19,5 716 1986
327 VILAIN OLIVIER 4:21:38 19,49 263 1970
328 VERHAEGHEN DAVY 4:21:48 19,48 671 1977
329 HAAK LINDSEY 4:22:21 19,43 791 1980
330 FONCK STIJN 4:22:34 19,42 792 1979
331 LAUWERS FILIPPE 4:23:0 19,39 781 1973
332 VAN BOXTEL PAUL 4:23:13 19,37 737 1983
333 EDER LAJOS 4:23:14 19,37 209 1977
334 GIJSEMANS GERT 4:23:27 19,35 87 1981
335 WILLEMS TIM 4:23:32 19,35 170 1980
336 COCHET WIM 4:23:33 19,35 491 1981
337 VAN ROMPAEY DANNY 4:23:35 19,34 166 1973
338 SCHEPERS TOM 4:23:48 19,33 459 1978
339 WEYNANTS BIRGER 4:23:51 19,32 160 1981
340 CAUWENBERGH KATJA 4:23:57 19,32 500 1975
341 BERLANDER GREGORY 4:24:0 19,31 586 1970
342 VAN DE VOORDE ISABEL 4:24:5 19,31 90 1977
343 LAUWERS MANUEL 4:24:20 19,29 207 1981
344 THEYS-VANDENOUDENAERDE JEROEN 4:25:11 19,23 601 1973
345 DUNON ERWIN 4:25:17 19,22 577 1973
346 FABRICE CHARLOT 4:25:25 19,21 328 1970
347 VANCLUYSEN BERT 4:25:58 19,17 514 1973
348 VAN HIRTUM TOM 4:26:2 19,17 634 1970
349 SIMONS STEVE 4:26:4 19,16 675 1979
350 VAN BAELEN SENNE 4:26:29 19,13 320 1983
351 FINCKEN BRAM 4:26:59 19,1 80 1981
352 GEVAERT MARLON 4:27:22 19,07 426 1976
353 VANHAMME RONALD 4:27:25 19,07 49 1972
354 LAENEN DAVID 4:27:45 19,04 125 1980
355 VAN DEN BERGH CHRISTOPHE 4:27:50 19,04 302 1972
356 PEETERS BART 4:28:4 19,02 454 1987
357 JORIS MANUEL 4:28:10 19,01 172 1982
358 BUTTIENS HEIDI 4:29:5 18,95 158 1971
359 VAN DEN OEVER RONALD 4:29:9 18,94 739 1973
360 BOMBEEK YVES 4:29:13 18,94 456 1970
361 FAUCONNIER JEAN-PIERRE 4:29:20 18,93 121 1983
362 DE BEKKER JAN 4:29:34 18,91 760 1972
363 VAN OIRBEEK KEVIN 4:29:38 18,91 713 1977
364 ALONSIOUS YVES 4:30:2 18,88 71 1975
365 VANBERGHEN KRIS 4:30:28 18,85 171 1979
366 VOETS GWEN 4:30:36 18,84 453 1982
367 JACOBS JAMES 4:31:15 18,8 352 1980
368 ROSSELLE GIANNI 4:31:43 18,76 743 1976
369 COOLS JOERI 4:31:45 18,76 435 1987
370 VAN HECKE CHRISTOPHE 4:32:23 18,72 666 1977
371 ARIEN ALAIN 4:33:14 18,66 722 1971
372 BERGE HANS 4:33:16 18,66 721 1970
373 CLAEYS KRIS 4:33:18 18,66 654 1972
374 DEMUNTER SVEN 4:33:26 18,65 98 1971
375 CREEMERS KARL 4:33:29 18,64 629 1971
376 SOENENS JURGEN 4:34:20 18,59 178 1981
377 DE CLEENE MAARTEN 4:34:52 18,55 455 1981
378 DE HAUWERE ROBIN 4:35:31 18,51 176 1978
379 WOUTERS SVEN 4:36:6 18,47 724 1981
380 MARIENS PIETER 4:36:10 18,46 689 1980
381 VAN HECKE ERWIN 4:36:51 18,42 419 1980
382 VERBOVEN JAN 4:37:59 18,34 557 1972
383 BREEMANS MARIJN 4:39:8 18,27 81 1989
384 GILIS SORVEN 4:40:5 18,2 590 1984
385 GEERTS BRUNO 4:40:32 18,17 731 1972
386 WEYENS BART 4:40:36 18,17 316 1970
387 RUTS JONNY 4:40:47 18,16 261 1971
388 DESNEL ARNAUD 4:41:26 18,12 494 1981
389 DHAENENS FRANK 4:41:37 18,1 230 1985
390 VERHAMME JORIS 4:42:37 18,04 793 1978
391 LIMPENS BART 4:43:3 18,01 750 1980
392 DENDIEVEL ROSEMIE 4:44:3 17,95 718 1980
393 STILLAERT JURGEN 4:44:19 17,93 788 1978
394 VAN DER HEYDEN TOM 4:44:36 17,91 412 1978
395 VAN GOIDSENHOVEN KRIS 4:45:16 17,87 630 1973
396 DE GREVELEER STEVEN 4:45:50 17,84 131 1985
397 WAER FREDERIK 4:46:47 17,78 688 1982
398 DERUE MIGUEL 4:47:14 17,75 774 1981
399 JELLE LUCAS 4:48:26 17,68 648 1986
400 PAEREWIJCK GWEN 4:48:28 17,67 749 1979
401 PAELEMAN TOM 4:49:5 17,64 229 1981
402 PEETERS GEERT 4:50:11 17,57 138 1971
403 VRACHTEN JOHAN 4:50:22 17,56 425 1973
404 VAN DEN OEVER JOHN 4:50:45 17,54 736 1975
405 MATTHEEUWS KRIS 4:51:48 17,47 334 1977
406 MAENE PETER 4:53:33 17,37 641 1971
407 DIRKS STIJN 4:53:44 17,36 640 1977
408 VANDENBUSSCHE CARL 4:54:3 17,34 652 1981
409 LANNOO STEVEN 4:54:9 17,33 651 1975
410 DE GREEF PETRA 4:54:9 17,33 763 1971
411 VANBERGEN LIEVEN 4:54:29 17,31 527 1978
412 WUYTS STIJN 4:54:32 17,31 162 1980
413 VANDENEYNDE KIM 4:54:32 17,31 604 1980
414 MELOTTE PASCAL 4:55:1 17,28 434 1977
415 BRIERS DAVID 4:55:14 17,27 68 1979
416 VAN DER PERRE KURT 4:56:31 17,19 511 1970
417 VAN KERCKHOVEN JEROEN 4:56:35 17,19 22 1980
418 VAN SINDEREN BAS 4:57:59 17,11 396 1972
419 ROBINNE BEN 4:58:0 17,11 333 1970
420 VRANCKEN KAREL 4:58:20 17,09 600 1973
421 VAN DER STRUYFT PETER 4:58:44 17,07 310 1974
422 VAN ESCH KEVIN 4:58:59 17,05 397 1975
423 DE WOLF SAM 4:59:8 17,04 137 1981
424 NACKAERTS KRIS 4:59:40 17,01 375 1977
425 LAARMANS KOENRAAD 4:59:46 17,01 607 1980
426 SMETS SVEN 5:0:47 16,95 167 1988
427 VAN HOOGDALEM TIM 5:5:50 16,67 218 1986
428 BLOCKX BERT 5:7:8 16,6 769 1978
429 JESPERS STIJN 5:8:57 16,5 603 1980
430 VAN DE REYD WIM 5:10:8 16,44 744 1982
431 EYSKENS KOEN 5:10:10 16,44 747 1985
432 HELSEN JEF 5:10:12 16,44 746 1983
433 DEWITTE JURGEN 5:11:6 16,39 806 1976
434 VANDAM KRIS 5:11:24 16,37 803 1972
435 POLLIER STIJN 5:12:3 16,34 482 1981
436 DEHEYN TONY 5:12:13 16,33 807 1971
437 THYS TOM 5:12:34 16,31 56 1984
438 PAEREWIJCK SIDNEY 5:13:15 16,28 748 1974
439 DE BOOT PIETER 5:14:20 16,22 751 1979
440 JACOBS HENDRIK 5:14:23 16,22 57 1984
441 SCHOUKENS PAUL 5:14:25 1

Ik word dit jaar 13, een ongeluksgetal of niet?
Eerste wedstrijd in Hofstade, een goede start maar na twee rondes was het ermee gedaan.
Ik kwam thuis en voelde me niet zo goed.Sinds toen ziek, ziek en nog is ziek, ijzer tekort, antibiotica enz...
Averbode kwam eraan, veel supporters en ik dacht me beter te voelen dus rijden maar.Zevende plaats.
Het ging beter dan in Hofstade maar toch niet zoals het moest.
Kelmis kwam eraan, ik werd elfde maar na de woensdagtraining had ik 's avonds koorts!
Weer naar de dokter, terug antibiotica en ijzerpillen want dat was nog niet inorde.
Ik wist dat het PK eraan kwam en hoopte dat het daar goed zou gaan.
30 mei de grote dag in Kortenaken.
' s morgens hartslag 52, dat zat goed.
Na de parkoersverkenning wist ik dat het een zware wedstrijd zou worden met een hoogteverschil van 70m volgens André.
We moesten 5 ronden van 3.5km afleggen, ik had een goede start en ik kwam in een groepje van 4 renners terecht.
Gianni Vandoninck, Thomas Vandevelde en Stijn Caluwe waren al uit het zicht verdwenen.
1 van de mederenners, een wegkoereur zei" dit doe ik nooit meer, nooit van mijn leven".We bleven met drie over, Kenneth Coomans, Elias Vanhecke en ik.In de derde ronde versnelde Kenneth en ik kon nipt aanklampen.Hem mocht ik niet laten gaan want dat was ook een brabander.We bleven met drie, weer versnelde er iemand , nu was het Elias, ik beet door en loste niet.In de vijfde en laatste ronde bleven we samen en het liep uit op een sprint.Ik gaf alles en in de laatste rechtelijn, bergop, ging ik erop en erover, niet over Elias maar wel over Kenneth en dat was belangrijk want zo werd ik Provinciaal Kampioen.
Ik heb de trui en ben super gelukkig!!!!
Hopelijk gaat het nu alleen nog maar beter worden.


Jarvid lemmens

Vier dagen afzien en genieten

Na mijn positieve ervaringen in de meerdaagse Trans Schwarzwald van vorig jaar besloot ik dit jaar eens deel te nemen aan de alpentour. Dit is een vierdaagse in het Oostenrijkse Schladming. Start en aankomst waren elke dag op dezelfde plaats, maar de ritten waren wel verschillende. Samen met mijn ouders, Tom Geeraerts en mechanieker Gerry hadden we een appartement gehuurd op 2 km van de start. Woensdagavond zijn we ginder aangekomen en donderdag hebben we de vallei verkend en wat losgereden. Vrijdagmorgen wilden we ons klaarmaken voor de eerste rit. Toen we echter het reservemateriaal uit de cammionet van Gerry wouden halen bleek dat alles gestolen was. Ze hadden het extra slot doorgeknipt en het raam uit de achterduur gesneden. Al onze reservewielen (7 in totaal) en een doos met banden waren verdwenen. De stemming was enorm bedrukt en we hadden niet veel zin om te starten. Toen we toch richting start reden deed het gerucht de ronde dat er een dievenbende was opgepakt met een hoop gestolen reservemateriaal. Bij de politie bleek dit waar te zijn en als bij wonder was dit ons reservemateriaal. We kregen dit echter niet onmiddellijk terug omdat het bewijsmateriaal was. Maar toch waren we zeer blij dat alles teruggevonden was. Zaterdagavond hebben we dan alles teruggekregen.

Vrijdag stond de eerste rit van 69 km en 2500 hoogtemeters op het programma. Aan de start stond zowat heel de wereldtop van de marathon met onder anderen Lakata, Dietsh, Longo, Platt, Sahn, Buchli, Vermeulen,…. Ik wist niet goed wat te verwachten in zo’n sterk deelnemersveld. Er werd van in de start serieus gevlamd en ik kom met moeite volgen. Op de eerste lange klim kwam ik beter in mijn tempo en kon ik beginnen met inhalen. Dit ging steeds beter en de laatste klim heb ik samen met crosser Jan Verstraeten gereden. Uiteindelijk werd ik 19de en ik was best tevreden met deze uitslag.

De tweede rit moest met 5 km worden ingekort omdat het s’nachts gesneeuwd had vanaf 1200 meter. Hierdoor werd het 56 km en 2200 hoogtemeters. Nu zat ik van in de start mee vooraan en kon ik de eerste 15 km volgen bij de kopgroep. Op de langste klim van de dag viel alles uiteen en moest ik de top 10 laten rijden. Samen met een Tsjech kon ik een goed tempo rijden en zo konden we nog enkele renners inhalen. Zo werd ik nog 10de en schoof ik in de stand op naar plaats 15.

De derde rit was de kortste, maar met 52 km en 2000 hoogtemeters wel best pittig. Ook hier werd er van in de start weer hard gereden en moest ik de kopgroep van 15 man laten rijden. Ik zat in de achtervolgende groep en het duurde 15 km voordat we konden aansluiten bij de kop. Op de lastige lange klim van de dag kon ik vrij goed overleven in de voorste geleden en we kwamen met vier van boven voor plaats 7. De laatste klim was echter moordend steil met enkele looppassages en hier moest ik nog enkele renners voor laten. Zo werd ik weeral 10de en klom ik naar plaats 12 in de stand.

De laatste etappe van 72 km en 3000 hoogtemeters beloofde de zwaarste te worden. Ik was ondertussen ook al redelijk ziek geworden met hoofdpijn, verstopte neus en hoesten als voornaamste symptomen. Van in de start was het 18 km klimmen tot het hoogste punt, 1849 meter. Hierdoor werd er iets minder gevlamd als de andere dagen en kon ik vrij vlot volgen in de steeds kleiner wordende kopgroep. Na 10 km waren we nog met een man of 10 in de achtervolging op leider Lakata. Deze groep viel helemaal uiteen op de lange klim en ik kon bij wonder blijven volgen met de besten. Zo kwam ik samen met wereldtoppers Dietsh, Longo en Buchli boven op de top. Ook in de afdalingen kon ik vlot volgen en in het tussenstuk naar de volgende klim viel het tempo stil. Ik probeerde wat samenwerking te krijgen in de groep, maar dit lukte niet. Dan ben ik maar alleen in de achtervolging gegaan op de koploper. Tot mijn grote verbazing kwamen de achtervolgers niet direct terug en kwam ik zelfs dichter op de leider. Het was echter nog ver tot de finish en ik besloot gewoon mijn eigen tempo te rijden. Op 20 km van de meet kwam de Zwitser Buchli terug en reden we samen een strak tempo. Dit tempo was iets te hoog voor mij en op de laatste klim van de dag moest ik hem laten rijden. Ik voelde de inspanningen en ook de andere achtervolgers haalden mij nog in. Ik zat zo kapot dat ik niet meer kon aanpikken. Gelukkig was de klim bijna gedaan en kon ik aan de laatste 5 km afdaling beginnen. Zo werd ik prachtig 5de in de koninginnenrit op 2 minuten van de winnaar. Een onverhoopt resultaat waardoor ik in de eindstand op plaats 8 terecht kwam.

Dit is wederom een bewijs dat meerdaagse ritten mij wel liggen. Ook wil ik mijn ouders bedanken voor de begeleiding en bevoorrading, Gerry voor het onderhouden van de fietsen en de gouden handen van Tom voor zijn dagelijkse massages.

Wallonia Cup Eupen

Vorig jaar was Eupen een verrassend toffe wedstrijd. Dit kwam door het feit dat het de eerste koers was vorig jaar zonder modder, het toffe parcours en de goede locatie. Enige tegenvaller was dat ik als tweede funklasser niet mee op het podium mocht. Tja, in die dingen kan ik me zelfs al niet meer druk maken. Ge moet niet vragen wat er de laatste tijd zoal is gebeurd op wedstrijd.

Maar das een ander verhaal! Na een lange rit kwamen we dus toe met z'n vieren in de Picasso met al ons gerief. Zoals eerder al beschreven is het nen hele puzzel, maar het lukt. Aan de start stonden we met de gezellige bende van altijd klaar om erin te vliegen. We werden ook afgeroepen deze keer, dus een goede startpositie was een feit. Dan ging daar ene staan met zijn geweer in ons richting. Chance had die losse flodders gekocht van die Belgische militairen in Holland. Maar dat lawaai, was me dat verschieten! Hartslag 180 bij de start en nog genen trap gegeven. De startronde was een rondje rond het voetbalplein om dan het bos in te duiken. Ik kroop in het wiel van de altijd zo hevig startende medemens die dan snel verdwijnt in de achtergrond. Dus slim, in het wiel en dan voor zijn neus het bos indraaien. Er was echter nog een slimme die dat plannetje had ( Davy Huygens ) en hij ging mee met mij de eerste afdaling in. We reden de eerste technische passage in en waren direct met twee weg. In de afdalingen ging het vlot vooruit en ik kon altijd net al vrouwen en nieuwelingen inhalen vlak voor een afdaling zodat de anderen altijd een gaatje moesten dichten. Op het einde van de eerste ronde kwam Davy snel dichter toen ik moest afstappen op een nieuwe maar ondertussen oh zo gladde klim. Opeens hoorde ik mijn achtervolger zijn band van de velg schieten... Exit Davy. Ik had een kleine voorsprong en reed hetzelfde tempo verder, het was nog lang. Ik ging dus als eerste de tweede ronde in. Op het einde van de tweede ronde komt mijn achtervolger zeer dicht. Door een foute inhaalbeweging zelfs in mijn wiel. We besluiten samen te rijden, maar ik dacht weer tactisch te spelen door vrouwen en nieuwelingen op de juiste momenten langs de juiste kant te passeren. Dat laatste heeft mij zeker parten gespeeld. Hoe goed het ging in het paseren de eerste ronden, hoe slecht ging dat nu. Ik verloor zeer dom 30 sec en het was verloren...

Tweedes dus achter dezelfde eerste dan verleden jaar. En weer geen podium... Maar de gedachten waren al bij morgen...

Moet er nog zand zijn?

Zaterdag was het weer zover , de 10 uren van Grobbendonk. Een van de koersen waar ik alttijd top wil zijn en dit jaar vooral een test voor de 24 uren van Westerlo die amper 1 maand later wordt gereden. Bij de solos enkele grote namen aan de start: Eric Vyncke, Ben Mattheus en Gust Verbraeken ( winnaar vorig jaar )

Om 10 uur weerklinkt het startschot en vlammen 100 bikers waaronder 14 solos over 1.5 km beton richting de eerste single track . Natuurlijk ging dit weer niet zonder het nodige duw en trek werk. Nog voor we de single track opdraaiden zag ik al een paar bikers in het struikgewas liggen. En even later gaat er nog een over de kop mijn voorligger knalt er pardoes op en ik kan nog net alles dichtgooien om er niet bij te gaan liggen. Maar ondanks alles ben ik toch nog als 4e solo uit de startblokken geschoten.

Na 1u30 koers is het duidelijk dat de eerste 2 ( Verbraeken en Vyncke) van een niveau apart zijn want dan zetten ze alle andere solos al op 1 ronde. Hun tempo ligt dus veel te hoog voor mij en voor de rest en het is duidelijk da we voor plaats 3 zullen rijden want die mannen hebben voorgaande jaren al getoond dat er weinig verval opkomt bij hun. Ik rij op dat moment nog 4e en krijg gezelschap van Kristof Stes, met wie ik goed kan mee ronddraaien , ieder om beurt een ronde op kop.

Na goed 3u koers komen we dichter op de derde maar ook achter ons zen nog enkel solos die naderen in totaal zen we met een 5 man aant strijden voor een 3e plaats. Maar bij de overname beurten van men metgezel voelde ik al dat hij op de rechte stukken meer fond had dan ik in de benen en ik hem meter voor meter moest laten gaan , op zoek naar een eigen tempo dat ietjes lager ligt. Tussen 3 en 4 uur wedstrijd krijg ik het voor het eerst dus moeilijk en val ik terug naar positie 7 maar blijf hen redelijk in het vizier houden, al begint de rug hevig te protesteren tegen al dat los zand en putten in het parcours.

Na goed 6 uur wedstrijd is het dan zover en levert men tactiek van iets trager te gaan rijden iets op .Ik beland terug in 3e positie na iet wat snellere ronde tijden en omdat de andere een pauze nemen om te eten en wat te bekomen. Daar heb ik geen tijd voor en hanteer formule 1 pitstops eten in achterzak drinkbus wisselen en gaan met die mountainbike. Eten en drinken gebeurt dan ook bij mij op de fiets.

Een uurtje later hebben die mannen blijkbaar terug frissere benen en halen ze me een voor een terug bij.
En net op dat moment krijg ik een 2e appelflauwte zeg maar , ga ik eens onderuit in de afdaling van de zandduin , rap terug rechtkrasselend op die fiets maar hun tempo lag te hoog en dus lig ik terug in positie 7.Ondertussen was de pijn aan de rug bijna niet meer uit te houden en stonden de handvaten in men handen gekerfd, met andere woorden alles begon pijn te doen, maar opgeven staat nie in men woordenboek ik moest en zou 10 uur op die bike zitten.

Even nog een bang moment in de koers, hoge bomen vangen veel wind en met momenten was er veel wind, dus krak zij nen dikke tak en hij viel naar beneden gelukkig een paar meters achter men achterwiel en nie op andere bikers hunne kop.

Uiteindelijk krijg ik in het laaste uur terug gemakkelijker en kan ik men ronde tijden nog iets versnellen maar de anderen hadden op het einde nog meer over als ik blijkbaar en dus bollen we over de meet in positie 7.

Uiteindelijk werd de wedstrijd gewonnen door Gust Verbraken deze reed 43 ronden goed voor 236,5 Km en 3 ronden meer dan de 2e Eric Vyncke. Kristof Stes vervolledigde het podium bij de solos

Tijd: 10u 14min 52sec , Afstand: 181.5 Km , 33 Ronden

Al bij al best tevreden afstand is zoals gehoopt , plaats in klassement had ik iets meer van verwacht maar ja niveau in België wordt maar steeds sterker. Nu goed recupereren en dan over een maand er in vliegen in de 24u van Westerlo waar me een ritje van 300 kilometers of meer te wachten zal staan.

Derde keer goede keer?

Jawel, gisteren twee keer geprobeerd om mijn verslag op de site te krijgen, twee keer ging het verslag verloren in de wondere wereld van computerland. Waar is de tijd dat alles nog gebeurde met pen en papier. In de hoop dat het nu wel gaat lukken, hier mijn verslag.

De zaterdagmorgen vertrokken naar Eupen, daar aangekomen enige tijd moeten zoeken naar een geschikte plaats voor caravan en teamtent. Er moest op de gewone parking opgesteld worden, waar al een pak wagens kris kras door elkaar stonden. Er was immers de zaterdag een wedstrijd voor de kids. Al direkt eens goed op mijn hand geklopt, de ondergrond was beenhard. Na een literke bloed achtergelaten te hebben op Eupense grond stond alles zoals het moest, goed verankerd, het was nodig want er stond een stevige bries. Dan wat kunnen rusten tot de kids hun wedstrijden gereden hadden. Daarna verkenning van het parcours, en al snel kwam naar boven dat ik veel te weinig met de mtb getraind heb, van zodra het wat steiler en sneller ging , kwam ik niet meer vooruit , staart tussen de benen. In Averbode had ik geen probleem, maar hier liep het van geen kanten. Na een lekker doucheke nog tot elf uur buiten gezeten, de wind was gaan liggen en het was zalig buiten. Hier en daar wat babbelen, meer moet dat niet zijn.

De zondagmorgen kwamen Pieter G. de Bruwieres, en Toon aan , in één Citroen Picasso, met vier man, vier fietsen , en sportzakken. Olivier zat zowaar met zijn sportzak op zijn schoot. Het leek wel een commercial van Citroen dit moest eigenllijk gefilmd worden.

Dan de koers. Didier was niet goed gestart, maar dat kennen we al. Hij dook als 12 de het bos in. Direkt waren er al grote verschillen, maar hij klom na nog eens een heel snelle laatste ronde nog naar een 5 de plek. hij was goed maar had geen super gevoel. Waarschijnlijk zal de Ridley Tour nog wat in zijn benen gezeten hebben. Maar das niet erg, binnen twee weken in Vilvoorde moet dat in orde zijn. Hij vertrekt daar ook als leider in de Flanders-cup, zodat hij in ieder geval al een goede startpositie heeft. Bij wie de Ridley Tour volledig uit de benen was ,was Jens Schuurmans, die won met ruime voorsprong.

Dan mijn koers, wel die was kort. Mijn nummer was al op mijn fiets, toen Pieter opmerkte dat het wel trikkie was op sommige plaatsen, met stenen en wortels. Ik dacht even aan bijna vijftig jaar van littekens en breuken, en besloot maar niet te starten. Eerst nog wat zelfvertouwen opdoen. In de motorsport zegt men wel eens dat iedereen één keer te veel valt, en dat daarna de schrik er inzit, wel we zullen zien , maar wie zei alweer I will be back....

Dus nu op naar onze chrono en toertocht, hopend op nu eens goed weer. Maak jullie borst maar nat, we vliegen er in.


Mvg. Ronny B.

het betere ardennen werk

Maandag 1 juni stond de ardennen trophy op de marathon kalender. Samen met de 2 pieters en luc hilset vetrokken aan de carpool in aarschot . Aangekomen in la reid hebben we ons direct begeven naar de inschrijving. Ik en de pieter g hadden ons ingeschreven voor de 65 km waar luc hilset en pieter v voor de 85 km gingen. Mede door het prachtige weer was er veel volk afgekomen naar la reid.Na de inschrijving zijn we ons gaan klaar maken zodat we nog tijd hadden voor een opwarmingske en een paar plaskes (zenuwen he).We hadden ons vroeg genoeg aan de start gezet zodat we niet achteraan moesten starten.Samen met pieter g stond ik dan ook op de eerste rij van de tweede startbox(hier ging de hartslag al de hoogte in).

dan was het zover PANG en weg waren we, voor 65 km van het betere ardennen werk. De startklim was steil en redelijk lang en had me voorgenomen om snel te starten om opstoppingen te vermijden op de eerste singeltracks wat me ook vrij goe gelukt is.Na de eerste km's heb ik dan ook vlug mijn eigen tempo beginnen rijden om me zeker niet op te blazen of krampen te krijgen zoals in waimes waardoor ik veel tijd verloren had en dit wou ik vandaag absoluut vermijden.
Net zoals in waimes was het mtb gehalte zeer hoog van steile technische klimmen en afdalingen naar brede paden en smalle singeltracks bestrooid met wortels of stenen, met andere woorden pure mtb dus. Na het parcours een paar keer bestudeert te hebben op het internet wist ik dat het einde nog het lastigste was, en het was ook zo. 2 lange klimmen van meer dan 3 km, niet te steil of technisch maar wel lang, zeer lang er kwam precies geen einde aan(da bleef ma duren).
jaja hier staat het bordje van de laatste km, nog een singeltrackske dat een paar keer op en af gaat en voila we zijn binnen. Moe maar zeer voldaan rijd ik over de meet in een tijd van 4u23 goed voor een 147 plaats scratch, waar ik best tevreden mee ben.

Na de finish zijn we nog iets gaan gaan drinken en eten en hebben we nog wat nagepraat over deze schitterende rit. Na een fantashtische dag zijn we dan maar terug gekeerd richting aarschot.
Nu vlug naar het volgende bike event de hagelandse chrono, niet om te rijden maar om te helpen. Het gaat een zeer mooie editie worden daar ben ik nu al van overtuigd.

Vlamme oep den asfalt.

Door Andre Coppers werd voorgesteld om eens met een volledige mtb ploeg deel te nemen aan een rittenwedstrijd op de weg. Didier zag dat direkt zitten en de boel was vertrokken. De bond zorgde voor een volgwagen met sportbestuurder en mecanicien. En zo stonden er donderdag morgen zes renners klaar aan de start voor het grote avontuur.

Lommel.
Rit 1 proloog 3,2 km. En direkt liep het al fout, als Didier samen met Pieter Geluykens wat ging losrijden werd pieter geramd door iemand die vol aan het spurten was als opwarming , kop in de grond. Eerst viel het blijkbaar mee, blauwe hand dat ging geen probleem geven. Pieter startte niet zo ver voor Didier, dus ik naar zijn vertrek gaan zien. Na het startsein bij het verlaten van het startpodium versnelde hij niet echt, en na 100 m in de eerste bocht viel hij neer. Samen met zijn pa naar daar gespurt, waar eerst gedacht werd aan epilepsie, maar wat bleek later in het ziekenhuis, dit was een gevolg van de eerdere klap, men noemt dit een hersentrauma, een algemeen begrip, om te zeggen, erger dan een hersenschudding. Resultaat twee maand geen mtb koersen. de sfeer was direkt al weg. Didier moest vertrekken terwijl men Pieter aan het inladen was in de ziekenwagen. Niet bevorderlijk, maar mijn kop stond ook niet meer zo direkt naar een uitslag. Normaal was Pieter drie nachten bij ons gebleven, hij woont immers in Arlon. Gelukkig mocht hij na een nacht ziekenhuis al naar huis.
Rit 1 rit in lijn, een 70 km. één grote ronde van een dertig km. dan nog plaatselijke rondes. Al gauw ging het gerucht, wagen in het peloton gereden. Effe stressen, maar gelukkig iedereen van de ploeg zien passeren. Ik had Didier ook gezegd om niet te gek te doen, een sprint in zo een pak, er waren een 150 vertrekkers, zottewerk. Koers mooi in de groep uitgereden. tevreden maar toch een wrange nasmaak het kon beter beginnen. gemiddelde boven de 43 km/uur

Goetsenhoven.
Rit 2, weer een 70 km. maar nu met hellingen die in de kuiten kruipen. Na een eerste grote ronde alles uiteen, Didier in de eerste groep. Door versnellingkontrole, helemaal achteraan moeten vertrekken, en dik 20 km moeten vlammen om vooraan in peloton te geraken , zo snel ging het. In de spurt bergop kwam hij goed naar voor langs rechts,er zat een mooie plek in tot... de deur dicht en vol in de remmen, weg mooie plek. Ook opgave van Jens van Rompay, moegestreden door de hoge snelheden. Vandaag op heuvelend terrein nog in de 40 gem.

Balen.
Rit 3. 70 km. het dorp van Tommeke dus dat moet een spurt worden. Man vlamme dat die doen. Mijn respect voor die gasten op de weg is toch wel wat groter geworden. Een gemiddelde van 43,66, de snelste rit uit de ronde. Nog heel wat bochten in het parcours ook. Soms efkes ogen dichtdoen. Een rit ook zonder incidenten, en dus massaspurt, Didier mooi in het bolleke van het peloton.

Kessel-Lo.
Rit 4. De konigingenrit , 800 m. kassei, die mag gezien worden, Parijs Roubaix waardig die dan ook nog flink bergop loopt, dan nog in Linden een serieuse klim waar de bergprijs is. Vier ronden, weer een 70 tal km. De laatste vluchters worden gepakt op 100 m van de meet en weer spurt met een klein peloton. Alle topspurters van de nieuwelingen van de partij en een milimeter spurt, gewonnen door Kim Van Leemput, die ook door de bonificaties de tour wint. Voor Laurens Sweeck die daarvoor de leider was. Straf van de Sweeck, die is zowel in cyclo cross, mtb, als op de weg beresterk . Gemiddelde van deze warme zware rit 40,8 km/uur jawadde.Didier in de eerste groep, in het algemeen klassement 41 ste op 31 sec.

Vier van de zes jongens hebben uitgereden, waarbij twee eerste jaars. Ik zou zeggen chapaux, en dat met een voorbereiding van enkel mtb wedstrijden. Bij Didier was het geleden van Nieuwrode net na de winter dat hij nog een wegkoers gereden had, wat ook voor de andere geldt. De top van het wegwielrennen bij de nieuwelingen was hier aanwezig, het ging heeeeel snel. En ik heb als Pa vastgesteld, dat de sterss langs de kant hier nog groter is dan in de bos. maar het was plezant, en daar doen we het toch voor.

Mvg Ronny B

4de

Na de vele mountainbikewedstrijden van de afgelopen weken ben ik dit weekend nog eens op de weg gaan koersen. Als doorgedreven training reed ik met de fiets naar Hoeleden, dan een wedstrijd van 95 km en nog eens met de fiets naar huis. De wedstrijd zelf verliep over 13 ronden en er stonden 70 renners aan de start. Er werd van in de eerste ronden goed doorgereden om zo snel mogelijk weg te geraken. Ik probeerde ook enkele keren mee te glippen, maar we geraakten niet weg. In de derde ronden trok David Meys fors door op een strook vals plat. Ik moest alles geven om bij te blijven, maar we reden wel met drie man weg van de rest. Tegen een hels tempo reden we met drie twee ronden op kop. Daarna kwam er een groepje aansluiten en waren we met een kleine 20 man. De samenwerking verliep vrij vlot en we konden wegblijven. Op 2 ronden van het einde trok Wim Vanuffel fors door en dezelfde drie man van in het begin reden weg. Nu kwam er nog 4 man aansluiten en we gingen met 7 de laatste ronde in. David Meys was duidelijk de sterkste en demarreerde meermaals. Ik haalde hem enkele keren terug, maar de 4de keer was er te veel aan. Ik twijfelde even en de vogel was gaan vliegen. Daarna heb ik nog even geprobeerde om alleen het gat te dichten, maar dit lukte niet. Zo moesten we met zes sprinten voor de 2de plaats. Ik begon op kop aan de laatste rechte lijn en wachtte af tot ze aangingen. Dit duurde te lang en toen de sprint werd ingezet kwam ik te laat om ze nog te remoteren. Zo eindigde ik als 4de. Weeral niet slecht en een goede training.

VIDEO

Gisteren maar is een tochtje van de BDR kalender gaan doen in Weibern, ze serveerden een tochtje in een mooie omgeving, niet technisch en bijna geen singletrack maar met 1050 hm op 50 km ist toch al redelijk wa klimmen maar nie zo stijl , dus eigenlijk iets ideaal voor mij om op te gaan trainen voor men urenraces.

Na een goeie 2 uur rijden met de wagen in Weibern aangekomen en met een licht betrokken hemel vreesde ik toch even dat me een plensbui te wachten stond, maar uiteindelijk kwam de zon er nog door voor een heerlijke bikedag.Alles uitgeladen en dan begaf ik me naar de inschrijving waar ik men jean marie pfaff duits probeerde in te schrijven want papierkes kennen ze daar nie , ge moet daar uwe naam op geven en u krijgt een nummerplaat om aan u zelf of uwen bike te hangen ( ge moest maar is te rap rijden in zone 30: Flits!) . Nadat da gelukt was (heeft toch wel 5 min geduurd voor em mij verstond) ben ik maar op mennen bike gesprongen en doken we meteen het bos in voor ne lange klim.

Na een drie kwartier rijden kwamen we aan de doorsteek van de Nette ,waar vlak er na de eerste bevoorrading zich bevond op die bevoorradingen komde niks tekort ,koekskes ,taart, en bruin water maar da was zo slecht nog nie ,had een fris smaakske.Na daar de nodige energie opgeslagen te hebben de tocht maar verder gezet en men duits wat verder beoefend met enkele bikers. Men gemiddelde lag dan ook maar rond de 16/u ,maar zelfs op de lange klimmen krijg ik het nergens moeilijk dus de conditie is er.

Uiteindelijk krijgen we dan een goeie 15 km voor het einde een zicht op het kasteel van Olbrück naar waar deze tocht is vernoemd.En na iets minder dan 3 uur bollen zijn we terug aan de sporthal waar nog nen duitsen braadworst wachtte op mij om opgegeten te worden.

Was een leuk dagje en nu op naar de 10h van grobbendonk volgende week zaterdag.

Turbo laat op gang.

De zaterdag om 10 uur Didier naar Bekkevoort gedaan , vanwaar Andre Coppers vertrok met de selektie nieuwelingen naar Apeldoorn. Dat kwam goed uit, dat ik de zaterdag eens vrij had en niet op de koers zat. Thuis moet ook nog wat gebeuren, resultaat? Als ik mij neerplofte in de zetel 's avonds had ik precies vijf koersen gereden. Wat is de les hier? Wie veel fietst kan voor de rest niks meer , alle pezen deden pijn.

De zondag om halfacht in de regen naar Apeldoorn vertrokken. We kwamen daar aan en wat deed het, inderdaad het regende nog, het minderde wel. Maar tot en met de start van Didier bleef het miezeren.

Om 12 uur dan de start, slechte start, hij kwam achter de tech. zone door na goed 500 m. op plek 34. Dat zag er niet goed uit op een wel smal parcours. De volgende doortocht plaats 24, hij kwam niet vooruit. Maar dan bij de laatste doortocht zag ik het direkt, er zat terug vaart in . Plek 16, maar hij ging nu wel snel. En zowaar kwam hij nog terug tot een negende plek met plek 8 net voor hem. Later bleek inderdaad dat hij in het begin niet vooruit kwam, de turbo sputterde zeker. Sport blijft een ingewikkeld ding. Vast staat dat de konditie goed zit.

Nu donderdag begint De Ridley Tour, een vierdaagse wegwedstrijd, inklusief een proloog. De wielerbond Vlaanderen heeft een ploeg van zes man, allemaal mtb-ers afgevaardigd. Dat zal dus een belevenis worden. 150 vertrekkers, inklusief een karavaan volgwagens. Dat is eens iets anders als door de bossen razen. Wel een mooi initiatief van de bond. En zeker in die jongens hun ontwikkeling een stap voorwaarts. Dat wil wel zeggen dat mijn weekend goed gevuld gaat zijn. Vandaar dat ik ook voor Apeldoorn gepast heb, en enkel gaan kijken ben. En thuis wat gewerkt heb. Didier kijkt er al vast naar uit. Verslag zal hier na het weekend ook wel volgen.


Mvg. Ronny B.

Dit weekend was het de 5de manche van de Benelux cup in het Nederlandse Apeldoorn. Omdat ik hier nog nooit gereden had zijn we van zaterdagmiddag vertrokken zodat ik de ronde nog enkele keren kon verkennen. Zaterdag was het nog een droge en vrij snelle omloop met enkele korte klimmetjes en enkele technische draai en keer stukken in de bos. In de nacht van zaterdag op zondag heeft het dan vrij hevig geregend en was de omloop veel zwaarder geworden. Gelukkig hebben de reeksen voor ons de omloop wel wat meer berijdbaar gemaakt.
Ook deze keer stonden weer heel wat veldrijders aan de start met ondermeer Nys, Al en Vanthourenhout. Ik stond op de 2de startrij en zat na de startlus ronde de 15de positie. Op de iets langere klimmen kon ik opschuiven richting top 10. Het tempo lag hier echter net iets te hoog voor mij en ik moest lossen. Zo kwam ik in een achtervolgende groep van 5 man terecht met onder andere Nicolas Vermeulen en Tim Meeuwsen. Ondanks een redelijke samenwerking konden we niet dichter komen op de top 10. Tot in de laatste ronde bleven we met 5 man samen. In de laatste ronde reed Tim weg, ik kon het gat vrij vlug dichten en met 2 reden we weg van de rest. In een van de snelle bochten ging ik echter onderuit en schoot er een kramp in mijn been. Hierdoor kon ik niet direct verder fietsen en haalde de rest van de groep mij terug in. Toen ik eindelijk terug verder kon was het gat te groot geworden om nog terug te komen. Ook was mijn remhendel van mijn achterrem afgebroken en kon ik niet meer remmen. Zo finishte in als 15de. Spijtig van mijn val, anders zat de 11de plaats er zeker in.

Vandaag was het de 4de wedstrijd voor de Benelux cup en het Benelux kampioenschap in Averbode. Het parkoers was vlak bij de deur en er was al veel over geschreven op voorhand. De voorbije week ben ik dan ook enkele keren gaan verkennen om te zien hoe het er bij lag. Het was een vlakke omloop met veel stukken waar het door de mulle ondergrond zwaar rijden was. Ook was er nog een lange zandstrook waar ik mij wel in mijn sas voelde.

De startlijst was vrij imposant met niet alleen Absalon, Paulissen en Meirhage aan de start. Er stonden ook een heel deel veltrittoppers aan de start zoals Nys, Vantourenhout, Al, Stybar en nog veel meer. Ik stond op de 2de brede startrij en besloot om links te gaan staan. Achteraf gezien een slechte beslissing want dit stuk bolde niet zo goed en er haalde mij een hoop renners in langs rechts. Op de eerste brug kwam ik ronde de 40ste positie door. Door de vele smalle passages was inhalen bijna onmogelijk. Toch kon ik in de eerste ronde al opschuiven richting top 30. Daarna was het proberen op nog enkele groepjes in te halen. Dit lukte vrij aardig en na 3 ronden zat ik ronde de 20ste plaats. Ik moest van de inspanning wel even bekomen waardoor ik even moest lossen bij het groepje waar ik zat. Even later kwam ik er weer door en kon ik terug de aansluiting vinden. Ik probeerde zo veel mogelijk op te schuiven want er begonnen gaten te vallen. Even zag ik voor mij het groepje rijden dat voor de 8ste plaats reed. Ik probeerde het gat te dichten maar dit lukte niet. In de laatste ronde heb ik dan geprobeerd om het groepje waar ik in zat uit elkaar te krijgen. Dit lukte vrij aardig, alleen Vantoerenhout kon nog volgen. We konden ook nog een renner inhalen die voor ons gelost was. In de laatste meters hield ik het tempo hoog zodat er niemand meer over kon komen. Zo eindigde ik op een 13de plaats. Ondanks de mindere start toch nog een mooi resultaat met al de toppers aan de start. Ook dank aan alle supporters die mij vooruit geroepen hebben.

Organisatie was af.

De vrijdagavond al naar Averbode vertrokken, om de tenten te zetten, er waren al verschillende jongens van de club daar om te helpen. De sfeer zat er al goed in, ik was samen met Didier daar blijven slapen in de caravan, Pieter G bleef slapen in de aanhangwagen van Trico Paul. Tot dik 11 uur buiten zitten babbelen, kortom vakantiesfeer, aja we zaten dan ook zeker 20 km van huis.

Raar hoe snel een dag op een race altijd voorbij vliegt, ik heb al 2 jaar de boek van Sven Nijs bij om eens te lezen , ben al dikwijls aan de eerste blz. begonnen, maar nog nooit verder geraakt. Hier en daar wat staan lullen, fietsen kuisen, en voor je het weet zit je al bij kaarslicht onder de tent. Eerst 's morgens gaan flyeren op de toertocht, parcoursverkenning naar de aspiranten en de fun klasse gaan kijken, druk druk druk.... maar wat kan een mens beter doen. Verschillende leden van de club aan de slag, en iedereen was het eens, heel zwaar.

Dit brengt mij bij het volgende, voor aanvang van dit weekend is er veel te doen geweest om dit kampioenschap. Het is geen Ardennen landschap akkoord, maar dat is in vlaanderen en NL. zelden het geval. Het zou voor cyclocrossetrs zijn, niet lastig en dan... niet lastig? wie durft dat nog zeggen? En dank zij de naam Sven Nijs is het wel op tv geweest, er was een massa volk, en ik denk dat het wel duidelijk is dat de ,,echte mtb ers ook hard kunnen fietsen. De nummers 1 en 2 hebben toch ook al wel genoeg bewezen in het mtb- en Absalon was toch ook goed bezig denk ik. En Onze Kevin heeft het toch ook heel goed gedaan. En nog nooit zo een perfekt georganiseerde mtb wedstrijd gezien, prima sfeer. En waarschijnlijk zal er nu wel eens een uitslag in de kranten komen. Maar ja ieder zijn mening, maar ik heb de mijne hier toch maar lekker gezegd.

Dan de koers zondag, met jawel ikke precies een jaar na mijn klapper, terug aan de start. En genoten heb ik,..... maar ook afgezien. Maar daar doen we het toch voor, allez ikke toch. een 50 ste plek, al zal ik er niet met in de gazet komen, maar toch ben ik kontent, voila zie.

Dan de koers van onze Didier. Door twee koersen te missen moet hij altijd vanachter starten, maar hij reed een heel sterke koers, kwam uit de achtergrond terug naar een 7 de plek. het waren vandaag dubbele punten, dus kan hij hopelijk volgende week iets meer naar voor staan in de start. In ieder geval is de form er terug, na ons verlof. Alleen kwam dat vorige week niet naar boven, maar dat verhaal hebben we al gedaan. Ook in de andere reeksen deden onze jongens het goed.

Dan na de koers met de hele bende alles afgebroken, en wieder nach haus. Alles in de garage gesmeten, de rest is voor morgen. En nu zo dadelijk als aangekondigd, een dikke frit met veel saus. Op naar Apeldoorne volgende week.

Mvg Ronny B.

Inhaaleeeuh!

Na een prachtige koers bij de mannen op zondag, waar de afdaling van de brandweer even lichtblauw kleurde en vele renners ongetwijfeld de afdaling van hun leven reden, was het Julien Kapsalon ( volgens een Nederlandse achter ons ) die met de overwinning was gaan lopen. Jose Antonio Bermuda ( zelfde Nederlandse achter ons ) zorgde voor spektakel samen met andere grootheden. Tof om te zien dat een aantal Belgen waaronder onze eigen Kevin zich zeer goed konden handhaven tussen al dat klim en daalgeweld. De sfeer en ambiance was super, zeker toen de enige Israëliet zijn benen opblies in de startklim.

Maar even terugspoelen:

Donderdag was een traditionele schooldag voor Houffa: de hele tijd ( zoals leerlingen altijd doen ) op het horloge piepen. Dan voor de enige keer in een schooljaar de leerlingen 5 min. vroeger laten vertrekken ( Wat heeft de Goethals vandaag? ) en hopla de auto in met Toon en Bosse. Dan Nicolas ophalen en de rit naar het sinterklaasfeest der mountainbikers was een feit. Daar aangekomen konden we niet snel genoeg op onze bike zitten. De ronde werd direct aan een serieuze inspectie onderworpen (voor sommigen iets te kort in contact moeten komen...) Het lag zeer goed, behalve dus een modderstuk dat er uiteindelijk werd uitgehaald. Het beloofde mooi te worden, zeker als je al een paar maanden naar de wedstrijd werkt. We gingen naar de camping waar het madammeke ons weer ontving zoals elk jaar. Tegen een uur of negen stonden we daar met een man of 20.

Vrijdag was een dag van rondsnuisteren in de standjes, en inschrijven... Ja, meer hebben we niet gedaan. Inschrijven alleen duurde al een middag! Oei, als dat maar goed kwam! Maar dan: Planning verandert! Tof, zo de laatste moment. Na wat gepraat en overleg in de rij wisten we dat de nieuwe regeling problemen ging geven... Maar ja, niks aan te doen!

Zaterdag hebben we dan bevoorrading gedaan voor de andere teamleden. Nicolas, Tom, Simon, Toon en Jarne gingen eerst aan de bak. Ze reden voor wat ze waard waren op het warme, droge circuit. Dan ging Bosse koersen met zijn selectiekleren tussen die bomen van juniors van de wereldbeker. Intussen was het tijd om stillaan zelf alles te prepareren. Het was raar, want zo laat koersen ( 17.45 ) was wennen... Aan de start werd de eerder besproken programmawijziging echt rampzalig. Eerst masters 1 en 2, gemengd met FUN A laten starten, gevolgd door de nieuwelingen, waarna de vrouwen ook nog eens mochten starten op het circuit. Ook de duur van de wedstrijd werd ingekort met een ronde. Lap, daar gaat de voorbereiding voor de elitekoersen van volgend seizoen... Maar ja, amuseren en explosief koerske dan? Ge moogt gerust zijn: Startbox 1?, nep, ok logisch, 2? Spijtig... startbox 3? Nee, ook niet shit..., 4? neee ze, 5? Ah, ja, hier sta ik se! Er staan meer renners voor mij dan achter mij... Kalm blijven Goethals en reageert u af op de pedalen... KNAL daar gaat iedereen weg... Ik vertrek als 170e ongeveer om na de startklim als ongeveer 50e door te komen. Dus met andere woorden alles uit de kast om toch iets of wat vrij te kunnen rijden overal en niet te moeten wachten. De eerste grote cartouche was leeg en ik voelde me precies of ik had net een marathon gereden... Na een rustige afdaling van het Lycée, kwam ik aan de steile knik waar een aantal gasten stonden te twijfelen. Ik dook dan maar in het gat en werd bijna van de fiets getrokken want ik moest mijn beurt afwachten! Een ander spoor kiezen was blijkbaar verboden...
Beneden was het terug volle gas, want ik recupereerde goed in de afdalingen. Aan den brandweer werd ik naar beneden gestuurd en door de vele aanmoedigingen in de klim kreeg ik vleugels. Wat moeten die profs hier voelen? Dan de eerste grote ronde in en gaan. Ik kon goed opschuiven en hoorde de mensen altijd maar een betere ranking roepen. In de laatste ronde klom ik op tot de 24e plaats algemeen en weetikveel welke plaats bij FUN A ( geen klasement ). Ondanks alles heb ik me super geamuseerd. En ben ik ook dik tevreden met die inhaalrace.

Terug efkens doorspoelen!

Zondag in de auto naar huis was het stillekes... Rock Werchter is een evenement dat een aantal ingrediënten weet te combineren tot een succesrecept. Wel, Houffalize is dat voor de mtb. Ondanks alles omtrent die zaterdag, blijft het iets magisch. DUS: see you next year! Maar volgende week gaan we eerst nog crossen rond de vijvers!

Totale chaos

Zoals vele van onze clubleden de donderdagavond al vertrokken, we hadden gelukkig een mooi plekske in het midden van het dorp. Een hoop bekende gezichten, en al direkt een gezellige avond, waarop een koude nacht volgde. De vrijdag al direkt een mooi toerke gedaan, op de weg welliswaar, terwijl Didier het parcours ging verkennen. Ik had al lang besloten om mijn entree nog een weekje uit te stellen tot in Averbode. Het afhalen van de startnummer van Didier nam een uur in beslag, dat beloofde. Dit is al jaren zo men leert blijkbaar niet bij. Daarna nog wat gaan fietsen, en zowaar er in geslaagd om met mtb banden op de weg plat te rijden, onderweg een pomp moeten zoeken en dan telkens met een rotgang weer weg, en zo terug aan de caravan geraakt. Dat weten we ook weer, altijd een reserve bandje meenemen, men is nooit te oud om te leren. Dan 's avonds een gezelligge barbeque gehouden, waar goed is gedronken , bij onze volgende rondrit de volgende morgen moest er zelfs even halt gehouden worden door iemand , om de maag wat te ontlasten. Neeeeen niemand van de club, die zaten ergens anders. Die zijn onschuldig.

Dan tegen elf uur gaan kijken naar de verschillende reeksen, en gaan supporteren voor onze clubleden. Didier moest pas om 17.45 starten samen met de masters, en de fun A die er nog bijgekomen waren. Heel veel volk dus.

Net voor de start stelde Didier vast dat hij zijn chip niet bij had, niet verwondelijk, de systemen veranderen nogals eens, dus hij door het raam van de caravan gekropen om zijn chip te halen. Geen probleem tijd genoeg, men had al wat vertaging. Wat normaal is gezien de massa volk in alle reeksen. Maar dan begon het.

Didier was al heel lang ingeschreven, toch stond hij vanachter in de start, naast hem een jongen die zowaar zijn eerste mtb koers reed, raar. Ook in de andere reeksen van dat... Ik had plaatsgenomen in de materiaalpost in de aanloopronde, en wist al direkt dat het fout ging lopen. de vorige reeks was nog aan het biinnenlopen als het startschot al gegeven werd. En jawel de eersten kwamen voorbij, en zij haalden bij mij al de jongens van de vorige reeks in. Na een hoop renners de eerste nieuwelingen, met Didier op een 5 de plek binnen 100 m van de eerste, dus alles was nog mogelijk. Blijkbaar had hij de startklim van gem. 14% goed verteerd. Maar dan, de eertse doken aan de brandweer naar beneden, weer omhoog en raar, boven kwamen zij in de staart van het peloton terecht, de organisatie had tijdens de koers het parcours gewijzigd. Ik heb al veel meegemaakt maar dat was nieuw. En dan begon het, niemand wil opzij, men verwacht ook niet dat de kop van de wedstrijd voorbij wil, er werd gevloekt , gevochten zelfs, de totale chaos. Niemand van de renners was verwittigd van deze parcours aanpassing. Reden was dat de 4 cross een stuk van het parcours nodig had om te trainen, en dan? de starturen lagen al lang vast, zelfs zonder vertaging kwam dit nooit goed.

Je kan dit niet begrijpen, je laat iedereen genoeg startgeld betalen, en dan is het klaar zeker. Een andere reden zie ik niet. Na de koers dikke ambras aan de aankomst, resultaat geen podium, geen uitslag. Het podium zou naar verluid zondagmorgen doorgegaan zijn. Laat wel verstaan, de eerste drie kloppen wel, maar dan. Didier heeft een uitslag gezien de zondag waarop hij twaalfde staat, voor hem een paar namen waarvan ik zeker ben dat dat niet kan, gezien hun achterstand al bij de eerste doorkomst, of ze moeten met een brommer gereden hebben. In ieder geval is er nu maandag namiddag nog nergens een uitslag te vinden.

Hoe dan ook een spijtige zaak, een uitslag speelt hier ook geen rol meer, een totaal vervalste koers, jammer voor de renners natuurlijk. Didier had goede benen, des te jammer. Maar volgende zondag payback time zullen we dan maar denken. Op naar Averbode. Gelukkig waren er op zondag nog heel mooie wedstrijden te volgen, Dus een mooi weekend, met toch wel een heeeel wrange nasmaak.


Mvg. Ronny B.

Slechte dag

Dit weekend was het het grootste mountainbike-evenement in België, de wereldbeker in Houffalize. Om de omloop voldoende te kunnen verkennen was ik al van donderdagavond richting ardennen getrokken. Vrijdagvoormiddag ben ik dan de omloop gaan verkennen en deze lag er op sommige stukken nog vrij glibberig bij. Maar door het mooie weer van vrijdag droogde het snel op. Normaal zou ik dan zaterdag hebben deelgenomen aan het BK voor studenten, maar omdat niemand van iets wist en er niets voorzien was is dit niet door gegaan. Geen nood want ik moest zondag bij de grote mannen meerijden en ik had voor het eerst een redelijke startplaats met mijn nummer 133. Zaterdag nog gesupporterd voor de vele teamleden die in de verschillende categoriëen meereden en ook nog eens de omloop verkend. Deze lag er nu helemaal droog en snel bij.

Zondag was het dan zo ver, met 205 man stonden we klaar voor 1 startronde en 5 grote ronden. De eerst meters van mijn start verliepen vrij goed en ik kon al wat opschuiven. Maar van zodra we de steile klim opdraaiden liep het mis. Een valpartij vlak voor mijn neus waardoor ik te voet stond en een hoop plaatsen verloor. Toch kon ik op de klim nog een hoop renners terug inhalen en draaide ik ronde plaats 130 het bos in. Na de gebruikelijk opstoppingen zat ik nog steeds rond deze positie. In de afdaling richting finish liep het weeral mis, door deze afdaling te snel te willen nemen maakte ik een stuurfout en ging ik over kop, zonder veel ergs welliswaar, maar ik was weer een plaats of 20 kwijt. Zo kwam ik rond de 150ste positie door na de startronde. Ik probeerde de eerste ronde op te schuiven, maar dit lukte niet. Ik kreeg nauwelijks lucht en mijn rug deed pijn. Dan maar hopen dat ik er nog door zou komen naarmate de koers vorderde. Dit gebeurde ook, maar toch bleef het moeizaam rijden. De laatste 3 ronden ging het wel een beetje beter en kon ik nog wat renners inhalen. Zo belande ik uiteindelijk op een 116de plaats. Dit was niet echt wat ik gehoopt had, volgende keer beter zeker.

Gewonnen !

Gisteren was het te doen op een mijnterril in Mons voor een wallonia cup. Zaterdag voelden de benen echt goed bij het losrijden dus ik had er zin in!

Ginder aangekomen was het aan het regenen en lag het parcours er extreem glad bij. Tijdens de koers van Didier en Pieter stopte het met regenen en droogde het parcours nog redelijk snel op. Tijdens de opwarming voelde ik me even goed als zaterdag.

Ik startte op de 2de rij maar in de start was er een hapering waardoor ik redelijk vanachter de eerste klim opdraaide. In deze klim kon ik veel goedmaken en sloot aan bij de kop als 4e. Een halve ronde ben ik hier blijven hangen en ben dan naar de 2e plaats gereden achter Jeroen Van De Vijver.

Bij het opdraaien van een betonstrook ging ik onderuit door de gladde modderlaag, zo snel mogelijk opgestaan en weer vertrokken. De volgende ronde heb ik op de langste klim van het parcours de leiding genomen en toen ik boven kwam zat ik alleen : Jeroen reed op een meter of 50 achter mij. De volgende 2 ronden heb ik liggen sukkelen door de gladde ondergrond. Ik ben een paar keer moeten afstappen en ben tegen een paar takken gereden.

De laatste twee ronden gingen super goed! Ik voelde me al veel beter als in het begin. Na de 6de ronde kwam ik als eerste over de meet met 1minuut en 3 seconden vorsprong op Jeroen! Mijn eerste overwinning dit jaar is binnen! hoopelijk komen er nog!

chrono over 68km en 1100hm

Rance is een klein dorpje in Henegouwen, ergens verloren in de door bossen overdekte heuvels tussen Beamont en Chimay. Prachtige streek dus, maar wel een beetje regengevoelig, en dat zullen we geweten hebben...

Dit was het eerste chronoke na de Cape Epic, van een verschil gesproken. Toen ik in brussel passeerde nog effe gehoopt dat het ginds niet zou regenen, want de baan lag poederdroog, maar dat was iets te veel gevraagd want toen begon het echt te drashen. Tegen 9h15 was dat nog een klein "smukk regentje", dus twas met de regenfrak te doen.

Onmiddellijk werd het duidelijk dat mijn voorband prima was, maar de achterband niet zjust. Als de kilometriek daarop had gestaan, dan zou ik er een stuk van 75 gehad hebben, vooraan was dat een goede 68. Kiliometers aan stuk glibberen en blibberen, door de voorband vrij stabiel, maar toch, aangenaam is anders. Nu, het gaf wel een lekkere extra dimensie aan de tocht : dikwijls was het supersteil naar beneden, waar je dan twee kansen had : je gleed op het glibberbrugske, of in het beekske...

Wat wel superaangenaam was, dat was de streek, lang geleden dat ik nog eens zoveel single tracks in één rit tegengekomen ben, mt dikwijls prachtige zichten op verre landschappen of op eikebronsthoutige van lente zwangere bosstukjes. Zalig. Chimay (op 15km van ginds) herinner ik me wel als veel rotsiger (tja, op een droge 15 augustus is alles rotsig) en toch veel steilere klimmekes. Vandaag zat er ook wel wat asfalt en zo tussen, maar dat was absoluut niet erg. Die voor geen meter bollende ondergrond was zo al een zwaar genoege beproeving.

Aan één bepaalde afslag zag ik 66 53 1st passage staan. Dacht, tiens, wasda. Daarop volgde een schitterende lus van een dikke 20km rond het meer van le lac du val joly, waarlijk mooi, en er viel heel goed op te rijden want hier passeerde bijna niemand, en ook waarlijk in la douce france. Op het einde van die lus was de bepijling opeens nog slechter dan ze al was er voor. Tot dan toe stonden de pijlen er wel (gele borjes, witte verf op de asfalt en hier en daar een lint), maar was het idd. flink uit je doppen kijken. Een chronorijder moet niet alleen hard kunnen fietsen, maar moet ook hard kunnen rondloeren. Maar op het einde van die lus toch twee keer net niet een afslag gemist. En dan, en dan, kwam ik in een schitterende singletrack afdaling die... ik al eens gedaan had. Ik had de kaart van de 66km bekeken en had dat niet gezien. Ik had die "1ière passage" wel in mijnen kop aan de vorige splitsing, maar dacht dat dit voor de 53km was. Toch een beetje ongerust...

Aan die splitsing bleek ik toch zjust te zitten, op het andere bordje stond in piepletterkes "66 2ième passage". Aha. Goe bezig... Vrij goed kunnen doorperen tot aan de laatste bevoorrading, en toen begon het. Hier was werkelijk (ech waar) iedereen gepasseerd en samen met de vermoeidheid was het echt stoempen, slippin and slaajdin voor elke paar honderd meter. En die telden zo traag af.

Telkens weer op de fiets, van de fiets, op de fiets van de fiets. Twee of drie klimmekes waren me te steil, maar die diepe putten, dat is echt mijn ding niet, peinz altijd van overkop te gaan. De regen, die was al lang weg, maar de mud, amajnie, lang geleden dat ik nog eens zo in de mud gereden heb. Maar ja, remember Anderlues van een aantal jaren geleden, daar kon het ook zo spoken, en dat is daar ook vlakbij.

In 3h37 (volgens mijn klok 3h36, maar swat) gefinished. Ik had nummer 132, er waren er 149 vertrokken en amper de helft was binnen. Yess, dacht ik, eindelijk nog eens een goed klassement, kon niet meer misgaan. Maar toen kwam de aap uit de mouw : den helft van die helft had die lus rond het meer niet gedaan, en de "kontroleurs" aan de finish waren een beetje "loemp", ze hadden niet genoteerd wie er geen drie "knipjes" had. Hoe ze het juist gaan doen om een deftig klassement op te stellen, da weet ik niet. Zo belangijk is dat niet echt, want het was een super training, maar toch, grr...

Nat begin

Net als we om acht uur aankwamen begon het te regenen, het mocht weer niet zijn, een hele week droog en jawel... tis weer van dat. Didier vertrok direkt voor de verkenning, kwam na één ronde langs, en vertelde dat het al behoorlijk glibberig werd, op voor een tweede ronde, als hij terug kwam zag ik het al, het was niet beter geworden, één kant lekker slijk, en pak vlees van de bil op de Ardense heuvels achtergelaten. Bandenkeus was nu gemakkelijk, het zouden inplaats van Pythons, Bulldogs worden. Het was een technisch mooi parcours, door de regen spekglad geworden.

De start was op een heel smal weggetje, en hij moest ver naar achter starten, niet goed dus, er volgde nog een flessenhals bij het ingaan van het bos. Hij ging rond de vijftiende plek het bos in denk ik. Na een ronde waren er al twee heel ver voorop, Didier was op weg naar een groepje van een paar man als achtste denk ik. Wat opviel waren een paar Waalse jongens die zich blijkbaar heel goed thuisvoelden op zo een parkoers. Bij Didier was het geleden van in september dat hij zo een parkoers voor de wielen kreeg. Maar met volgende week Houffalize, kwam dit parkoers perfekt. Didier kwam nog tot een vierde plek, het podium was al gaan vliegen, en het werd nog een spannende laatste ronde. De leider in het klassement, Pieter Geluykens kwam sterk terug, en voor plaats vier en vijf ging het tussen Pieter en Didier. Op de laatste heel steile klim, een klein muurke op de flank van een mijnterril, ging Pieter nog net voor de top over Didier. Maar Didier geeft niet rap op, en met een alles of niks poging in de voorlaatste rechte lijn, kwam hij terug op het wiel van Pieter. Het kon nog, maar ge kent dat, tis nat en voor dat ge het weet, weg grip en tegen de grond. Maar hij had geprobeerd, dus een vijfde plek. Pieter had geluk, want na de aankomst stond binnen de korste keer zijn achterband plat. Winnaar werd Jens Van Rompay.

Ge zou nu zeggen dan een lekkere douche, forget it. Een tent met zijwand en banken, en dat was het, geen water. Oeps, dan zich maar gewassen met een fles water van 1,5 l . Spijtig dat een verder mooie organisatie zo een steek laat vallen. Misschien moet hier de bond wat strenger worden .

Met een goed gevoel naar huis, na eerst de andere jongens nog wat aangemoedigd te hebben. Extra proficiat aan Olivier, die won bij de junioren. Met Houffalize en Averbode voor de deur, zijn de skibenen van Didier nu wel weg, en na een zware trainingsweek een goede koers gereden, dus Houffalize here we come.



Mvg Ronny B

Nipt 2de

Na de vele cross-country wedstrijden die ik in het seizoensbegin gereden heb besloot ik dit weekend nog eens voor de marathon te gaan. In het Duitse Sundern stond de SKS marathon op het programma. Een mooie, snelle en toch vrij lastige marathon over 2 ronden, goed voor 100 km en 2500 hoogtemeters. Van vrijdagmiddag vertrokken naar ginder om nog een deel van de omloop te kunnen verkennen. Deze was bijna dezelfde als vorig jaar, alleen dat het nu kurkdroog was tegenover de modder van verleden jaar.

De start was deze keer om 10u45 en met verschillende startboxen. Hierdoor moest je geen uur op voorhand staan wringen om van voor te staan. Aan de start stonden naast de top 3 van vorig jaar nog een hele hoop Belgische, Nederlandse en Duitse marathonspecialisten. 2 mannen om extra in het oog te houden waren de winnaar van vorig jaar Ramses Bekkink en de 3de van vorig jaar en ook 3de in de Trans-Schwarzwald Luks Kubis. De eerste 6 kilometer waren over asfalt en met de wind op kop. Ik hield me dan ook verborgen in het peloton om net voor het opdraaien van de off-road naar voren te schieten. Ik zat direct mee vooraan en zou hier ook blijven. Er werd meteen goed tempo gereden en het peloton verbrokkelde helemaal. Eerst waren we nog met een vrij grote groep van een man of 20, maar enkele klimmen later was dit nog 10 man. Hierbij ook een deel renners die gekozen hadden voor de korte afstand van 55 km. Op de lastige klimmen bleek al snel wie de beste renners waren. Vooral Ramses maakte een sterke indruk en ik had het met momenten moeilijk om te volgen. De rest van de kopgroep trouwens ook want we reden met 3 man weg. Op de snelle tussenstukken en afdalingen konden er wel nog enkele renners terugkomen. Net voor het ingaan van de 2de ronde viel de kopgroep dan helemaal uit elkaar. Er ontstond een groepje van 4 man met hierbij 1 renner die afdraaide richting finish. Zo gingen we met 3 de 2de ronde in. De voorsprong op de rest werd steeds groter en ik en Ramses reden goed tempo. De derde man nam niet over. Halfweg de 2de ronde moest hij bij een versnelling van Ramses definitief lossen en zo waren we nog met 2. Ik voelde wel dat Ramses net iets sterker was, maar toch bleef ik relatief vlot volgen. Op de laatste steile en lange klim op 5 km van de meet zou het dus gaan gebeuren. Ik begon op kop maar Ramses kwam er al vrij snel over. Ik probeerde nog aan te pikken maar dit lukte niet. Hij reed meter per meter weg. Toch gaf ik mij nog niet gewonnen en bleef ik alles geven. Helemaal boven was mijn achterstand 30 seconden. Ik reed dan nog als een zot naar beneden om aan de finish te stranden op 10 seconden. Zo kwam ik net te kort voor de overwinning. Maar als ik eerlijk ben moet ik wel toegeven dat de sterkste heeft gewonnen.

Mee met de familie Bats

Zondag was er een manche van de Benelux cup in Oldenzaal. Ik had het geluk dat ik meemocht met Ronny Bats. Om 7 uur zijn we ongeveer vertrokken voor een lange, zeer lange autorit. Na wat omleidingen en 3x langs hetzelvde pannenkoekenhuisje gereden te zijn kwamen we aan in Oldenzaal tegen iets over 10. Na de Masters ben ik snel het parcours gaan verkennen en dan met didier wat gaan opwarmen. In de start was ik meteen goed weg, Ik reed rond de 10 plaats. Samen met Dries Heylen en een nederlander heben we 5 van de 6 ronden samen gereden , in de voorlaatste ronde zat ik nog aleen met die Nederlander. Ik was er zeker van dat ik voor hem kon eindigen maar hij speelde redelijk smerig en reed in de laatste 2 kilometer een Dame omver voor een bochtje in het zand, deze viel vlak voor mij en hij was weg natuurlijk! Ik ben uitijndelijk als 7e geindigd in totaal en 2e belg. Ik was zeer blij natuurlijk, het parour lag me wel zo snel. Nu ben ik geselecteerd voor de wereldbeker in Houffalize! joepie!
bedankt aan de Familie Bats!

tot de volgende keer!

Dit weekend stond de Beneluxcup in Oldenzaal op het programma. De eerste twee wedstrijden had ik gemist omdat ik op skivakantie was.
Na mijn goede resultaten in de eerste koersen mocht ik met de Vlaamse selectie mee naar Oldenzaal. Zaterdag morgen dus vertrokken met Andre Coppers. Nadat we aangekomen waren eerst het parcours gaan verkennen. Tijdens de verkenning voelden de benen redelijk goed. De goesting om erin te vliegen zondag was dus goed aanwezig. Na 's avonds een paar spelletjes biljart in het hotel kropen we onder de dekens om de volgende dag in vorm te zijn voor de wedstrijd.

Na een stevig ontbijt op zondagmorgen vertrokken we om tien uur met de fiets naar het parcours. De ouders waren ondertussen ook al aangekomen na een rit vol van omleidingen en gevloek. De start naderde stilaan en dus gingen we al wat losrijden. Nadat de benen ingesmeerd waren was het bijna tijd om naar de start te gaan. Nog even rondgereden met Olivier "Bosse" Bruwiere die met mijn ouders naar Oldenzaal gekomen was. En dan naar de start.

Mijn start was niet bijster goed en dus draaide ik ongeveer 25ste de smalle startstrook op. Ik voelde al meteen dat de benen niet echt goed waren en moest al dadelijk een paar renners laten passeren. Ik hoopte dat de benen in het verloop van de koers zouden beteren maar dit was niet het geval. De mannen die ik normaal probleemloos kan volgen moest ik nu laten gaan. Ik probeerde dan maar het tempo zo hoog mogelijk te houden. Op het einde van de wedstrijd werden mijn rondetijden nog iets beter maar ze waren nog lang niet snel genoeg.

Uiteindelijk finishte ik zwaar teleurgesteld 17de. Op een parcours dat me normaal moet liggen en dat ik normaal graag doe.
Maarja iedereen kent al wel eens een slechte dag. En we gaan ons hie ni laten doen door een tegenvallende prestatie zulle.
Ik ga er volgend weekend in Bergen weer met volle moed tegenaan.

Grts Didier.

8ste ondanks materiaalpech

Na 2 goede wedstrijden van de Benelux cup stond ik 4de in de tussenstand. Daarom had ik besloten om toch maar richting Nederland te trekken voor de 3de wedstrijd in Oldenzaal. Zaterdagmiddag vertrokken om de omloop nog eens te kunnen verkennen. Omdat ik er eens gereden had en ik wist dat het een vrij vlakke omloop was besloot ik om het eens met mijn 29” bike te proberen. Op verkenning ging het vrij vlot en ik had er eigenlijk wel zin in.

Zondag stonden weer vele toppers aan de start (wel minder dan vorige week omdat het ook Bundesliga was in Duitsland. Ik stond op de 2de startrij en was meteen goed mee in de start. In de eerste zandstrook was er een kleine hapering waardoor er iemand op mijn achterderailleur reed. Ik had dit niet gemerkt en reed gewoon verder. Even later liep mijn ketting er af en moest ik enkele renners laten passeren. Dit was nog niet zo erg, maar op het steile klimmetje liep mijn ketting er weer af en zo kon een kopgroep van 8 man wegrijden. Nu had ik wel door dat mijn derailleur scheef stond en ik schakelproblemen had. Toch kon in nog terugkomen tot bij de kopgroep en de aansluiting vinden bij het ingaan van de 2de ronde. Op het steile klimmetje wou ik naar mijn middenblad schakelen, maar weeral liep mijn ketting eraf en stond ik te voet. Hierdoor waren dezelfde 8 renners gaan vliegen en moest ik nog 2 anderen laten passeren. Deze 2 kon ik snel terug inhalen. De kopgroep had toen al een voorsprong van ongeveer 30 seconden. Op deze snelle omloop was dit echter bij onmogelijk om dicht te rijden. Ik heb nog 2 ronden alles gegeven, maar ik kwam nauwelijks dichter. Ondertussen had een van mijn 2 metgezellen moeten lossen en was ook vooraan de kopgroep in 2 gesplitst. Met 2 tegen 4 was onbegonnen werk om terug te komen. We verloren echter niet veel terrein en misschien zou er nog iemand stilvallen vooraan. Daarom hield ik het tempo strak en zo kon er uit de achtergrond ook niemand meer terugkeren. In de laatste ronde konden we toch nog een van onze voorgangers inhalen en zo gingen we met 2 de laatste zandstrook in. Ik wist dat ik hier op kop moest zitten en deed dit dan ook. Mijn metgezel probeerde nog binnendoor te komen maar ik hield de deur dicht. Zo kom ik toch nog als 8ste eindigen. Wederom een prachtig resultaat en bevestiging van de goede conditie. Maar zonder materiaalpech had er meer in gezeten.

Na wat treuzelen wegens de regen toch de nachtrit gedaan met El Swa, Den Tommy, De Steven en de Geert Van Moto Bael. We waren iets te vroeg vertrokken, want een nachtrit in de klaren, da versta ik nie goe. Ik vond vooral het stuk voor de bevoorrading super, ik realiseerde me toen dat het van de beginjaren van de chrono geleden was dat ik nog eens hier tussen rillaar, messelbroek en testelt geweest was. verre herinneringen aan fijne zomeravond verkenningen met de ganse groep van indertijd kwamen terug boven. En zo in den donkeren, fijn fijn fijn.

Na de bevoorrading werd ik verrast door een prachtige afdaling die ik niet kende, net naast de klim die we elk jaar doen/deden met de hagelandse chrono. iel iel interessant... Het goede nieuws was ook dat de mensen van Rillaar wegens hun goede kontakten WEL op de tienbunder hun dingen mochten doen. Nen mensch kan daar als organisator jaloers op zijn, of nen mensch kan daar kontent over zijn dat er tenminste nog één club mag biken op deze mythische berg. Ik persoonlijk ben daar dus kontent over ! En nog kontenter zullen we zijn als we daar volgend jaar in den donkeren over die superafdalingen mogen denderen... Hoe raar het ook mag zijn, maar in den donkeren lukken technische dingen nu eenmaal beter dan in den klaren.

Hoewel het in het veld heel vettig lag, toch (zo goed als) overal kunnen oprijden met een python, al stond de vering van mijn (nieuwe) fully iets te zacht, maar dat was dus eerder een voordeel dan een nadeel. Soms was het wel drie keer duwen om een stukske wiel vooruit te geraken, maar tis een obby é. Beentjes zijn wel nog niet hersteld van de cape epic, maar dat zal wel komen.

Spijtig genoeg nog een vervelend ongeval op 1 km van de finish, iemand van ons zwaar overkop gegaan met toch wat schade aan lijf, leden, kledij, fiets en lamp. Zjust op de moment dat er geen offroad meer was, stoem stoem stoem...

Na de wedstrijd in Verviers ben ik met de fiets richting Grand-Halleux gereden. Hier was het op Paasmaandag de eerste wedstrijd van de EBBT. Na 40 km en in de donker kwam ik aan in Grand-Halleux.

Na een korte nacht stonden we om 10 uur klaar voor een rit van 48 km in 2 verschillende lussen van 24 km. Ik was blijkbaar niet de enige die de dubbel Verviers-Grand-Halleux ging doen want er stonden vele toppers aan de start. De grootste concurrent zou Nicolas Vermeulen worden die in Verviers als 2e was geëindigd. In de start voelde ik wel goed hoe zwaar de koers van zondag was geweest, maar blijkbaar de rest ook want ik kwam toch bij de eersten boven. Er vormde zich geleidelijk aan een kopgroep van een man of 8 met de verwachte namen zoals Vermeulen, Hertsens, Jacobs en Massaer. We bleven samen tot op het einde van de 1ste ronde. Bij het ingaan van de 2de ronde ging Nicolas in de aanval. Ik moest eerst even passen maar ik kon naar het einde van de lange klim toch terugkomen. De rest van de kopgroep moest definitief lossen en het zou tussen mij en Nicolas gaan. Ik voelde echter de inspanningen van de dag er voor steeds meer en ik kreeg het heel moeilijk op de volgende lange klim met veel wortels. Ik deed er alles aan om te volgen maar uiteindelijk moest ik Nicolas laten rijden. Daarna besloot ik om op mijn eigen tempo verder te rijden en mijn 2de plaats veilig te stellen. Dit lukte vrij goed tot ik kort na elkaar eerst viel en daarna even moest stoppen voor een tak in mijn wiel. Zo kon de 3de even dichterbij komen. Toen ik dit zag draaide ik de gas weer vol open en kwam ik toch nog als 2de over de meet. Wederom een schitterend resultaat.

6de plaats

Afgelopen weekend was het de 2de wedstrijd van de Benelux cup. Deze keer was de plaats van afspraak Pepinster. Omdat het de eerste keer was dat hier een wedstrijd werd georganiseerd ben ik zaterdagmorgen vertrokken om de omloop goed te kunnen verkennen. En ze hadden hun best gedaan, een mooie een zware omloop met een combinatie van alles wat een MTB omloop moet hebben: korte en lange steile klimmen, snelle en technische afdalingen en enkele technische passages.

Na mijn goede prestatie van vorige week stond ik vrij gemotiveerd aan de start. Ondanks dat er enkele toppers afwezig waren door de wereldbekermanche in Zuid-Afrika stonden er niet minder dan 160 renners aan de start van verschillende nationaliteiten zoals Noren, Britten, Zwitsers, Esten en veel meer. Ik stond op de 2de startlijn en was vastbesloten om deze keer wel goed te starten. Dat deed ik ook en ik draaide als 3de de eerste afdaling in. Hier reed Nicolas Vermeulen al weg van de rest. Ik keek een beetje de kat uit de boom en reageerde niet direct. Op de volgende klim kwam er dan toch reactie van een Noor en een Zwitser. Hun tempo lag iets te hoog en ik moest passen. Zo kwam ik in een grote achtervolgende groep terecht van een man of 10. Hier verliep de samenwerking niet zo goed en hierdoor kregen de 3 leiders al snel een mooie voorsprong. De volgende ronden werd de achtervolgende groep steeds kleiner. Half koers waren we nog met 5 man. Een ronde later viel Bart Brentjens hier letterlijk weg zodat we nog met 4 man streden voor de 4de plaats. We waren aan elkaar gewaagd en gingen dan ook samen de laatste ronde in. Niemand kon echt wegrijden tot in de technische strook in de bos. Ik maakte een kleine stuurfout waardoor er een gat viel. De 2 renners voor mij waren gaan vliegen. Ik heb wel de 4de man nog kunnen afschudden, maar het gat op de 2 andere was te groot. Hierdoor eindigde ik op een prachtige 6de plaats en als 3de elite. Weer een mooi resultaat en een bevestiging van mijn goede conditie.

Een bui teveel

Op Pasen maar eens richting Brussel getrokken voor een ritje rond de E40. Men had ook een iets langere afstand voorzien wat weer eens plezanter is. Vertrokken aan de sporthal (accomodatie top) en de toon was al direct gezet voor het hele parcour. Het wordt op sommige stukken glibberen. De dagen ervoor parcour super bereidbaar en de nacht zelf regen. Bovenste laag verzopen en onderlaag droog wat resulteert in een pelleke modder. Het was dus een zware tocht door deze modder. Prachtige omgeving met vele beukenbossen en nu stonden de bosanemonen wel open wat een prachtig beeld was. Steile helling in het bos lukte juist en de hartslag piekte nog eens naar boven toe. De afslag naar de extreem maar niet genomen wegens de grootte hoeveelheid modder op de wegen. Het ging goed en na een goede 24 km dook de eerste bevoorrading op. Snel verder richting de 50 km. Dit was een ferme lus door prachtige bossen maar blijkbaar niet voor vele bikers te zien aan de weinige bandensporen. Na een goede 42 km komen we terug langs de bevoorading en nu nog een eindspurtje naar de finish en het zit er weer op. Gedoucht in een privedouche. Manne in een sporthal heeft een scheidsrechter ook een douche!!!! Dan promotie gemaakt voor de chrono en op naar huis voor paaseieren rapen.

Wat wil een mens nog meer!

Afgelopen weekend stond een klassieker op het menu olne-spa-olne. Een ritje over een klein 70 km met zeker genoeg hoogtemeters. Het venijn zit hem daar dan ook in de staart. Met 3 man van de club naar ginder en massastart om 9 uur genomen. Aan de auto's te zien veel volk en ook redelijk veel noorderburen waren afgezakt naar dit dorpje.
Onder een piepend zonnetje maar in korte mouwen gestart en weg was de meute. Eerste km moeilijkheden om in mijn ritme te geraken maar na een paar km toch het goede ritme gevonden en we konden verder.
Verdomme verkeerd gereden in de afdaling rap terug naar boven met ne man of 8. We gaan in vliegend tempo naar beneden totdat er iemand beslist om uit het goede spoor te rijden en van dichtbij eens wilt genieten van prikkeldraad. Alle remmen toe en juist nog kunnen stoppen. Hier zeer veel tijd verloren maar ja dat gebeurd nu eenmaal.
Bergop altijd goed tempo gereden en op het vlakke iets proberen te recupereren. Toch eens leren rapper op dieje grootte plateau te schakelen. Da helpt om vooruit te komen. Halfweg een dejavu gevoel van deze wegen hebben we nogaleens gedaan. En ja hoor mijne euro valt. Toertocht van Spa liep over gelijkaardige wegeltjes maar toen in veel slechtere omstandigheden. Regen en modder maar nu was het goed opgedroogd met hier en daar een modderpassage maar goed berijdbaar.
De terugweg naar Olne was nu aan de beurt en er was nog iets over in het vat dus het tempo maar een beetje opgetrokken wat goed lukte. De krachten goed gedoseerd en de laatst bergop voelde ik een kramp naderen maar het einde was in zicht. Altijd dezelfde spier die wil verkrampen. Wie weet de oplossing??
Aangekomen en best tevreden van mijn ritje. De fille was al binnen en de webbie zou nog binnenkomen.

Uitslag
fille 158
Peter 202
Webbie 283

Dit allemaal op 353 deelnemers die de aankomst hebben bereikt.
Een geslaagde tocht en dit onder een licht bewolkte hemel wat wil een mens nog meer?

DE ZON

Groeten
Peter

9de plaats

Dit weekend was het de eerste grootte afspraak in België, de eerste wedstrijd van de Benelux cup in Bertrix. Vorig jaar een van de ergste wedstrijden qua weersomstandigheden die ik ooit gereden heb met een combinatie van slijk en sneeuw. Dit jaar waren de voorspellingen een stuk beter met mooi lenteweer. Van zaterdag richting Ardennen getrokken om de omloop in droge omstandigheden te verkennen. Op 5 meter na was alles droog en kon er dus veel sneller gereden worden. Met 2 lange klimmen en 2 technische stukken toch een mooie omloop om het seizoen mee te beginnen.

En dat het zwaar zou worden bleek aan het enorme aantal topper dat aan de start stond. Vanuit Nederland waren alle toppers op Rudy Van Houts na aanwezig en ook alle goede Belgen stonden aan de start (zonder Paulissen weliswaar). Omdat ik vorig jaar nog net in de top 25 geëindigd was in het klassement mocht ik op de 3de startlijn vertrekken. Mijn start was alweer niet bijster goed en ronde de 35ste positie draaide ik het bos in. De benen voelden wel goed aan en op de eerste klim kon ik al enkele renners inhalen. Ook op de 2de klim reed ik heel wat renners voorbij. Zo kwam ik op het einde van de 1ste van 8 ronden rond de 20ste positie door. Het tempo van deze renners was te traag voor mij en ik zette mijn inhaalrace voort. Op het einde van de 2de ronde was ik al opgeschoven richting 10de plaats. Het probleem was wel dat ik nu helemaal alleen zat op meer dan 1 min 30 van de kopgroep van 9 man. Hierdoor werd het moeilijk om nog dichter te komen. Dan maar een strak tempo rijden en hopen dat er nog enkele renners zouden stilvallen. Op 1 renner na gebeurde dit echter niet en zo heb ik de rest van de koers alleen op de 9de plaats gereden. Ook in de laatste ronde veranderde er niets en kwam ik dus als 9de over de meet. Opnieuw een mooi resultaat en opnieuw had er met een betere start misschien meer in gezeten

Krak Krak Krak ==> DNF

Juist terug thuis van men 2e wedstrijd dees jaar. Deze werd verreden in Burgh-Haamstede ( Nederland ) . Na 1u50 met den auto gereden te hebben gearriveerd ent parcours is gaan verkennen.

Ik dacht vooraf dat het zoals gewoonlijk een draai keer parcourske op een vlak terrein zou worden typisch voor de lage landen, maar da werd na 100 m verkenning al serieus duidelijk dat da hier een lastig parcouske zou worden. Zonder overdrijven, maar deze komt qua zwaarte dicht bij het niveau van den bosberg,enkel rijden we hier maar 4 ipv 6 uur .De mulle zandondergrond en gene meter vlak om te recupereren ,met dan nog op plaatsen paden bezaaid met boomschors da voor gene meter bolt is da een van de beste parcoursen die dees jaar onder men wielen al waren gepasseerd.

Voor de wedstrijd zelf zag ik het volledig zitten een 9 tal solisten aan de start ,hier op een parcours met zeer leuke klims en afdalingen die elkaar opvolgen moet ne top 5 mogelijk zen mits ne goede start.Startvolgorde werd bepaald op datum van inschrijving en blijkbaar was ik bij de eersten want mocht starten vanop de eerste rij, de moraal begon te groeien. 12u00 en pats startschot gegeven en we scheren weg door een bochtige aanloop richting sigletrack en verzilver mijn startpositie in een 2e plaats op de singletrack recht naar boven.Een superstart die dan even snel naar de kloten geholpen is door men tandwielen die nie meer willen , jawel versleten. Waar ik in de opwarming geen een schakelprobleem tegenkom heb ik na 100 m wedstrijd een krakende fiets nie om aan te horen, van 2e plaats is dan geen spraken meer verzeil zelfs helemaal achteraan, heb dan geprobeerd een versnelling te vinden da nog wa bolde , maar klassement was daar al naar de vaantjes.

Met enkel nog 21*32 als combinatie van men versnelling mogelijk rij ik op die koffiemolen maar wa verder als training en heb ik in 2u30 tijd toch nog 42 km gebiked en toen vond ik het welletjes en ben ik er maar mee gestopt. Jammer voorval ,maar 1 ding is zeker volgend jaar wil ik revanche en staat deze voortaan met rood aangestipt, deze wedstrijd is echt een verplaatsing naar nederland waard ze hebben daar gewoon een superparcours , binnenkort worden er zelfs de NK voor de jeugd verreden en in Oktober de finale van de ATB Zomercup.

De wedstrijd zelf werd uiteindelijk gewonnen door Bas Bloeming die zo goed als van start tot finish aan de leiding lag.Ik richt me nu op de volgende wedstrijd binnen 2 weken in Bladel tevens een 4 uurs in Nederland.

PS :voor de fans van mijn videos, voortaan moet je surfen naar volgende website de andere , 2fast2follow.tk zal niet meer worden geupdate.

I baaik it, and I laaik it.

Vanmorgen was het effe schrikken : mijn keel was ferm opgezwollen en mijn stem was weg. Was het de kou van vannacht ? Is het de koude wind van telkens maar klimmen en afdalen van gisteren ? Is het een bijeffect van het eten van stof in de enorme stofwolk van de eerste uren van de dag ? Na een half uurtje kwam er terug een klein beetje kraaiegekras uit, en pas veel verder op de dag werd het wat beter.

De rit beloofde net dezelfde ellende als gisteren, maar dat pakte eventjes anders uit ! We begonnen met een rustige 20km stof happen in het peloton gevolgd door een minder rustige klim. In tegenstelling tot gisteren kregen we nu lange en bij momenten behoorlijk steile klimmen, iets wat me veel beter ligt dan dat constant op en neer golven. We komen in een goed ritme, en amuseren ons.

Op de voorlaatste klim gaat mijn licht terug even uit en moet ik terug in mijn tunnel. Ik vraag Didi om de groepjes te laten rijden en ons eigen tempo aan te nemen, want we weten dat de laatste 30km van de rit zeer zwaar zullen worden. Na een kilometerslange zeer geleidelijke klim langs een spoorweg volgt dan een zeer fijne al even lange afdaling. Gedurende 8km laten we ons gewoon bollen, in het begin proberen we nog effe een team te volgen, maar na een tijdje laten we ze gewoon rijden en zorgen we zo voor een zalige lange rustpauze tot aan de bevoorrading. Eten en drinken hadden we al op de fiets gedaan, maar wat cola kan er altijd bij.

De bussen en camelbacks worden bijgevuld, en we vertrekken voor de laatste lange klim. Ondertussen is het bloedheet geworden, en dit is geen makkie. Eerst asfalt, daarna offroad vol zandbakken. De rustpauze heeft me duidelijk deugd gedaan, en we maken een lekker tempoke. We trekken hier door het natuurpark van de Kogelbergen. Dit jaar was het de heetste zomer ooit in Zuid-Afrika, de natuur is dus niet echt op haar best, veelal is alles uitgebloeid, en ziet het er gewoon stoffig en versleten uit. Maar deze passage door het natuurpark is best wel fijn.

Het probleem van de laatste 30km ligt echter niet echt in deze 11km zweterige lange klim, maar in het stuk dat erna komt : eventjes 15km Hagelandse Chrono ertussen : een opeenvolging van echt steile niet zo lange klimmekes. Nu is het Died die effe op zijn tanden moet bijten, oa omdat hij net zijn laatste bus met drinken verloren is. Ikzelf had gelukkig iets te veel mee, en hij krijgt mijn nog volle bus. Ik moet mijn klassieke peptalk wel terug effe bovenhalen : “ik denk dat deze toch wel echt de laatste klim is hoor” (er kwamen er nog een stuk of vijf…) of “tiens, ge staat precies kompleet stil, scheelt er iets ?”. Truken van de foor om het mateke nu en dan wat op te peppen… Maar het heeft wel geholpen !

De laatste 7km waren een fantastische singletrack richting de aankomst, zalig zoeven tussen de bomen, bijna geen trap bij geven en toch lekker biken. Om over de prikkeldraadomheiningen te geraken, waren er boomstam constructies aangelegd, zjust iets voor onze Niels Albert. Hihi…

Uitslagen Belgische Teams

33. Lingier-Versluys Niek Lingier , Bart Van Hecke 5:11.52,8
59. 02 Bikers Dieter Roman , Thijs Verhaegen 5:35.18,9
60. 2XtremeMasters Masters Dirk Rossignol , Ronny Roelandt 5:35.28,8
119. Pedal to the metal Diederik Libbrecht , Pieter Vuylsteke 6:00.04,5
203. KRAFT 8:17.30,2 Tom Cuylaerts , Danny Smets 6:28.51,9
205. Joven Belgian MTB Jos Kerkhofs , Daniel Evrard 6:29.01,2
221. 2ManyBikersB Peter Verkest , Bob Malfliet 6:35.27,7
237. FIZIK BIKE TRIBE Stef Plas Belgium , Tinneke Van de Voorde 6:39.46,2
314. mopani Masters John Roosen , Koen Van Looy 7:09.47,2
340. NomaDesk.com Christophe Van Lierde , Patricia Vandendriessche 7:17.11,7
404. MIE KATOEN Belgium Herman Van den Borre , Freddy Verdoodt 7:52.41,6
422. 2manybikers Dietbrand Van Durme , Giovanni Bauwens 8:04.19,4
500. albrecht-servranckx Johan Albrecht , Jan Servranckx 9:14.39,2

One of these days, I'm gonna

desintegrate into little pieces...


Voor de eerste keer slaap ik vrij goed, maar, vreemd, ik sta wel kompleet verduusd op en geraak niet wakker. De boterhammekes met confituuuuuur smaken me niet (aan die toestanden met ei en muesli moet ik al helemaal niet denken), de frisse Pie van gisterenavond is kompleet verschwunden. Hoe kan dat nu ? Ik weet het nog altijd niet, net zoals in de rest van het leven is het er de ene dag wel, en de andere niet…

En moet dit nu net juist één van de saaiste mtb-ritten ooit zijn ? Enige iet of wat leuke was een zeer lange klim doorheen een zandrijke Limbabwaans aandoende omgeving. Gisteren werden we gewaarschuwd dat de afdaling hierop volgend vol putten en zandbakken ging zitten, en dat was dus dikke fun : biken !

En daarna ? Kilometerslange brede provinciale wegen, dat zijn niet geasfalteerde offroad banen voor het gewone verkeer : de droogte creëert een keiharde rood uitslaande ondergrond. Dit moet de meest voorkomende soort wegbedekking zijn in gans Afrika. Je kan er geen 120km/h op doen met de auto, maar kostprijs/kwaliteit een uitstekende oplossing. Niet alleen zijn die banen oersaai, ze liepen dan nog door een konstant glooiend landschap : geen meter vlak, telkens een paar honderd meter best hard steigen gevolgd door een paar honderd meter afdaling, dus nooit geen deftige recuperatie.

Ik kroop op den duur dan maar in mijn tunnelke en in het wieleken van Died en maalde de kilometers routineus af. Trager rijden had niet veel zin, maar tis wel raar als ge ziet dat ge gewoon niet rapper meer kunt dan voortsukkelen aan hartslag 135, terwijl omslagpunt rond de 170 zit en maximum hartslag 188 is… Maar dat is nu eenmaal meerdaagsen rijden : omslagpunten en maxima veranderen constant van dag tot dag, je kan je enkel nog baseren op je eigen gevoel. Op de laatste dag hebben we nog eens alles uit de kast gehaald en toen was nog een maximum hartslag van 160 mogelijk…

Enige dat ik nog weet is dat ergens halverwege die donkere tunnel we de Ronny en Dirk, de Belgische krachtpatser Masters, tegengekomen zijn die plat stonden : geen bommekes, geen banden meer : game over, return to Belgium. Of toch niet, den Died heeft hen van het nodige materiaal voorzien, en wat later vlogen ze ons fris en monter voorbij. De laatste 20km bevatten wel wat deftig mtb-materiaal, maar ik moet eerlijk toegeven dat de lichtjes in mijn tunnelken niet genoeg schenen om er ook maar iets van te herinneren (buiten die Braziliaanse met haar camera die commentaar vroeg voor op de Braziliaanse tv).

Na de rit ben ik dan op zoek geweest naar een restaurantje, en heb er een fantastische dubbele portie spagetti gegeten. Nog veel leuker was de babbel met de Zuid-Afrikaan die hetzelfde idee gehad had. Eigenlijk zijn dit toch wel de mooiste momenten van zo’n buitenlands avontuur : het gebabbel met andere nationaliteiten die bezeten zijn van dezelfde sport. Ook grappig was te merken dat de uitbaatster net hetzelfde accent had in het Engels als de Nederlanders. Afrikaans wordt vooral gesproken op het platteland, zowel door de blanken als door de kleurlingen. Bij momenten best grappig als je mensen van totaal de andere kant van de wereld ongeveer dezelfde taal als jezelf hoort praten…

Ach, ja, den uitslag. In 6h20 reden we de 115km, pas 145ste algemeen, maar we stijgen in de algemene rangschikking één plaatsje. Verrassender is wat er met Sauser gebeurd is : ergens een wiel of een band in frut vaneen gereden, voortgeholpen door een motor, en maar 15minuten straftijd in eerste instantie. De dag erna werd dit herzien naar 1uur straftijd, en stond Sauser op het podium te memmen over “politics” en dat hij niks had willen verzwijgen, en dat het allemaal niet serieus was. Wat een onnoezel manneke toch ! Waarom zou hij minder straftijd moeten krijgen dan iemand anders ??? Voor zover ik het kan beoordelen heeft hij echter eigenlijk zichzelf de kans ontnomen om deze Cape Epic te winnen door met veel te licht materiaal op zwier te gaan. Deze ondergrond verdient toch net iets meer dan een bandje van 300gram, om maar iets te zeggen…

Ook grappig om vermelden is dat ik eindelijk begrijp waarom men constant over de wereldkampioen Sauser bezig is, terwijl het toch onze Roel is die wereldkampioen marathonbiken is. Wel, de Cape Epic is op de kalender ingeschreven als een… XC wedstrijd ! Wie zei er daar weer dat ik te oud was om nog XC wedstrijden te rijden ??? WHOEOEOEAAAAA !!!!


Uitslag Belgische Teams :
25. Lingier-Versluys Niek Lingier , Bart Van Hecke 5:13.27,4
53. 02 Bikers Dieter Roman , Thijs Verhaegen 5:43.58,5
85. 2XtremeMasters Masters Dirk Rossignol , Ronny Roelandt 5:56.49,3
145. Pedal to the metal Diederik Libbrecht , Pieter Vuylsteke 6:21.13,1
203. 2ManyBikersB Peter Verkest , Bob Malfliet 6:38.52,2
221. Joven Belgian MTB Jos Kerkhofs , Daniel Evrard 6:46.16,6
248. KRAFT 8:17.30,2 Tom Cuylaerts , Danny Smets 6:57.22,9
251. NomaDesk.com Christophe Van Lierde , Patricia Vandendriessche 6:57.46,5
263. FIZIK BIKE TRIBE Stef Plas Belgium , Tinneke Van de Voorde 7:00.28,2
346. mopani Masters John Roosen , Koen Van Looy 7:28.11,2
389. MIE KATOEN Belgium Herman Van den Borre , Freddy Verdoodt 7:50.30,6
426. 2manybikers Dietbrand Van Durme , Giovanni Bauwens 8:05.31,3
504. albrecht-servranckx Johan Albrecht , Jan Servranckx 9:08.17,1

La Primavera

Maar eens afgezakt naar een streek die we niet zo goed kennen voor een ritje van 50 km en 1200 hm. Door de overvloedige neerslag van de afgelopen dagen zou dit wel eens zeer pittig kunnen worden.

De eerste km waren opwarming met af en toe een proevertje wat er te wachten staat aan modder. De beklimmingen volgen elkaar op in zeer snel tempo niet te steil maar lang en zwaar door de modder. De afdalingen waren zeer gevaarlijk en met nogal wat zeer scherpe haarspeldbochten en dit is nu net niet mijn geliefkoosde bochtenwerk.

Na een lange beklimming komen we boven aan de steengroeves met een azuurblauwe waterpartij. Even waan je je in het zuiden van frankrijk maar de regen en de modder brengen je snel terug naar de realiteit.

Nu duiken we een prive stuk in (jajaj men moet dat ook aanvragen ginder) met een prachtig bos maar la primavera is te vroeg. De bosanemonen stonden niet open anders was dit een tapijt van bosanemoon geweest. Na een technische steile zware klim komen we op den top te staan en een zeer spectaculaire afdaling volgt naar de bevoorrading. Toch maar snel doorgereden vooraleer ik kou begon te krijgen. Het parcour begon er zwaarder en zwaarder bij te liggen en niet teveel mensen volgde de 50 km. De 2 de bevoorrading was een feestmaal. Spek met eieren, lasagna, aqarius, banaan, .... was voorrading. Nog een knetterend haardvuur erbij zodat de verkleumde mensen terug iets kleur kregen.
Op het laatste deel nog eens goed de snelheid opgedreven en nog 3 everzwijnen gezien die net voorbij stormde over de singeltrack.

Een warme douche bij de aankomst en zeker een tocht om nogmaals te rijden. Maar hopelijk komt het zijn naam dan na. Het begin van de lente.


Peter

I'm the king of Hell Fire, and

you are gonna burn Burn BURN !!!


Deze mannen beweren dat ze absoluut de zwaarste en grootste hebben van de wereld. Allé, kwa mtb-organisatie dan toch. Kwa parkoers is het niet korrect, dat is en blijft de Ironbike (zelfde aantal dagen, zelfde aantal kilometer, dubbel aantal hoogtemeters), kwa organisatie zou het echter wel eens kunnen. Alles is piekfijn uitgedacht en geregeld. Als er iets fout gaat, dan wordt dat gecorrigeerd en blijft het gecorrigeerd.

Vroeger vertrokken ze in Krysna en was de Cape Epic één lange run richting Kaapstad. Nu vertrekken ze in Kaapstad, gaan naar een locatie, doen daar een lokale rit, en gaan dan pas naar de volgende. Daardoor moeten we maar op een drietal verschillende plaatsen kamperen. Drie keer prachtige locaties. Op de site zijn er douches, is er iets te krijgen om te eten (al stelt dat niet zo veel voor), een enorme eettent voor ’s morgens en ’s avonds, en de duizend rode tentjes voor de overnachting. Je moet zelfs geen matras meenemen, zelfs dat voorzien ze…

Ook wat betreft de magische uitstraling is dit absolute wereldtop : elke dag is er een half uur televisie coverage in Zuid-Afrika, beelden van het evenement komen in de ganse wereld in het sportnieuws (in België uiteraard niet, wat nog maar eens aanduidt dat Belgische Sportstations geen flauw idee hebben over wat topsport eigenlijk is - ik heb gehoord dat ze onlangs zelfs een voetbalmatch van de rode duivels uitgezonden hebben ?????? ).

Ter plaatse zindert die magie ook elke dag, maar je moet ze wel opzoeken. Na de rit die Bart Brentjens gewonnen had, stond hij gewoon in zijn blote bast tussen de anderen aan te schuiven om een douche te nemen. Eindelijk kreeg ik hem te pakken om een praatje mee te maken en hem de groeten te laten doen aan zijn broer Cas, een al even sympathieke kerel waar ik nog Ironbike mee gedaan heb.

De derde rit dan. Deze keer waren we wel attentief weg, en dat mocht wel : na 300 meter begon de klim al, eerst steil op asfalt, en alras heel steil offroad. Een brede kapotte weg vol stenen en stof waar je met enige koncentratie bijna alles op kon rijden, maar waar je bij het verslappen van de concentratie onmiddellijk voet aan de grond moet zetten. Zulke startjes zijn ons ding wel, en we waren dus goed mee. Vandaag was het dat ik Tom Ritchey, jip die kerel van dat hard-core lichtgewicht materiaal met een moustache in de vorm van een stel fantastische barends, eigenhandig de band zag opblazen van zijn mateke. Een Ruandees waarmee hij de Epic reed, dit ter inzameling van fondsen voor een ontwikkelings project in Ruanda. Ik weet dat ik hem een klopje op zijn rug gegeven heb, maar kweet niet meer waarom, ofwel wil ik het niet zeggen, maar dat ben ik dan weer vergeten…

Zuid-Afrika ligt op dezelfde breedte als Spanje, dus een zonnebril is hoogst wenselijk. Edoch, je kan die beter pas wat later op de dag aandoen, want we vertrekken reeds rond 7h ’s morgens, en ook daar staat de zon dan heel laag aan de horizon (we zijn dan wel aan de andere kant van de wereld, maar de zon komt er ook laag op en gaat laag onder, niet zjust omgekeerd). De stofwolk waar je bij de eerst snelle passages door moet is dan ook fenomenaal. De helikopterbeelden tonen het peloton als een alles verwoestende voortrazende niets ontziende kilometerslange slang. Middenin de slang, op die offroad wegen vol met stenen, putten, zandbakken, stofzakken, plotse sporen en vreemde bochten zie je absoluut niks. Je probeert om zoveel mogelijk door je neus te ademen, want dat stof verteert je longen waarmee je vertwijfeld naar zuurstof zoekt. Eat it, and beat it, en zie dat je niet verward geraakt in één of andere enorme valpartij waar je in vernesteld als de beentjes van een verteerd muisje in de braakbal van een uil.

Vandaag offroad snelheden gehaald tot 60km/h, niet effekes, maar minuten aan een stuk, jawel in een afdaling. Vreemd genoeg kwam er ons nog een team voorbijgedaasd aan zeker nog 10km/h sneller. The fast and the furious, maar dan zonder furious, twaren best gezellige kereltjes.

Misschien wel de mooiste singletrack van de week kregen we ook vandaag gepresenteerd : precies of ze die net uit het struikgewas gehakt hadden, een kilometerslange slingerende op en neer track langs een bergkant. Een sjans dat er geen tijgers wonen in Afrika (alleen maar leeuwen, giraffes, krokodillen, nijlpaarden, vogelkes en nog wat andere beesjes). Zoals gewoonlijk schieten Diederik en ikke vooruit als het fijn natuurmountainbiken wordt : het groepje waar we op de baan maar net bij konden aanklampen knallen we er hier direct af, op de volgende klim halen we er nog een paar zwetende buffels op wielen bij, aan de laatste bevoorrading stoppen we amper, en de laatste klim van een paar kilometer rijden we lekker up tempo. Doorheen de straatjes van het dorpje jagen we de snelheid nog eens op tot boven de 45km/h, en weer halen we een top 70 plaats. Eerst rit hadden we 6h30, tweede rit 5h30, nu nog amper 4h50 gereden. In de tussenstand worden we 83ste, en 118de algemeen. Iets wat vanaf nu niet meer zal veranderen.


Uitslag van de belgen :
19. Lingier-Versluys Niek Lingier , Bart Van Hecke Belgium 3:46.03,9
37. 50. 2XtremeMasters Masters Dirk Rossignol , Ronny Roelandt 4:12.58,9
53. 02 Bikers Dieter Roman Belgium , Verhaegen 4:30.09,8
100. Pedal to the metal Diederik Libbrecht , Pieter Vuylsteke 4:50.37,9
215. Joven Belgian MTB Jos Kerkhofs , Daniel Evrard 5:24.21,5
249. NomaDesk.com Christophe Van Lierde , Patricia Vandendriessche 5:38.26,1
275 . FIZIK BIKE TRIBE Stef Plas Belgium , Tinneke Van de Voorde 5:44.25,6
294. 2ManyBikersB Peter Verkest , Bob Malfliet 5:51.24,3
330. mopani Masters John Roosen , Koen Van Looy 6:03.22,5
382. MIE KATOEN Belgium Herman Van den Borre , Freddy Verdoodt 6:23.48,4
421. KRAFT 8:17.30,2 Tom Cuylaerts , Danny Smets 6:36.42,1
464. 2manybikers Dietbrand Van Durme , Giovanni Bauwens 6:51.21,8
503. albrecht-servranckx Johan Albrecht , Jan Servranckx 7:28.07,2

Mr Sandman, give me a dream.

Vandaag een iets kortere rit : 102km voor 1550hm. We staan in vak C, maar maken een beginnersfout in de start : died staat te veel te babbelen in het startblok, en volgt niet onmiddellijk mijn wiel na het startschot, hij geraakt dan ook vast in het gewoel en wordt nog gehinderd door een valpartij. Ik moet heel veel teams terug voorbij laten voordat we terug samen zitten. En iets verder staan we dan kompleet stil aan een prachtige singletrack waar de eersten zo oprijden maar waar wij dus eerst minutenlang stilstaan en daarna er te voet op mogen. In de massastarten van een meerdaagse is het – net als bij XC ritten eigenlijk – uiterst belangrijk om de eerste 2km vollen bak te vertrekken, en om dan je eigen tempo op te pikken. Soit, al doende leren we, het zal ons voor de rest van de week niet meer overkomen…

Gezien het wedervaren van gisteren laten we ons het eerste gedeelte van de rit rustig meedrijven in de groepjes. Veel van het landschap zien we niet, want alles wordt verduisterd door een enorme stofwolk, je ziet geen steek voor je ogen. Vandaag vestigt de cape epic een nieuw record : we doorkruisen maar liefst acht verschillende wijnhaarden. Tzal een stoffig wijntje worden, dat Villirsdorp 2009’tje… . Plots zie ik ook een prachtig wit paard 100meter onder ons wegdraven, waarom vroeg iedereen ’s avonds toch of het een een lange hoorn had op zijn voorhoofd en welk soort poeier ik in mijn drinkbus kap ?

Na de eerste 30km vielen de klimmetjes weg, en kwamen we op de tiepische afrikaanse wegen terecht : vrij breed, niet geasfalteerd, roodbruin van kleur. Veel verloren tijd maakten we goed doordat we in een groepje terecht kwamen waar één kerel maar bleef doorgaan. Net als de rest van de week ontbrak elke coördinatie in de pelotonnekes : van ronddraaien heeft daar precies nog niemand gehoord.

Na de bevoorrading verlieten we dan de brede wegen, om verder te gaan op jeeptracks. Edoch, viel dat even tegen. Die jeeptracks lagen vol met zandbakken, waar zo goed als geen doorkomen aan was. Sommige waren maar een drietal meter lang, anderen een twintigtal meter, en er zat er ook eentje in van 2 tot 3 honderd meter. Maar wij Belgskes zijn wel teen en tander gewend, en onze tegenstanders spraken ons later nog aan als Mr Sandmen… Eenmaal je de truk namelijk doorhebt : stuur goed vasthouden, gat naar achter, laat de snelheid van de fiets het ploegwerk maar doen, en toch blijven speuren naar de minst diepe sporen, niet te agressief trappen in het zand want dan graaf je jezelf toch maar in, dan lukt dat allemaal wel vrij goed.

Naast de track door de boesjes fietsen was ook niet altijd een goed idee, want velen reden er plat. Eén belgisch team had maar liefst 8 platte banden, een ander vestigde een record met 19 platte banden !!! Nu, dat team had dan ook een totaal verkeerde bandenkeuze gedaan : buitenbandjes keihard opgepompt met binnenbandjes er in. Tja, dat is de bandenevolutie van de laatste 10 jaar totaal negeren. Died en ikke reden met Hutchinson Tubeless Ready bandjes met latex vloeistof erin, opgepompt ergens tussen 1.5 en 2kg voor onze 80kg. Wij zijn de ganse cape epic geen enkele keer plat gereden, ik heb zelfs nooit een doorn gevonden in mijn band…

Na deze zandpassage een volgende lange vrij steile klim. Hier waren we wat bang voor, omdat we een volgende warmteklop vreesden. Maar die bleef uit. Het stukje hierna was echt zalig roc d’azur alike fietsen : rotsig pad, soms hoge snelheden, soms alles dicht voor korte bochtjes, hier al eens over springen, daar al eens ene voorbij glippen. Mijn ketting viel op een bepaald moment af, en het duurde verdorie lang tegen dat ik Diederik terug bijgehaald had. Sterken Beer, dat mateke van me, dat zal verderop in de week nog pijn doen, dacht ik bij mezelf.

Het feest kon niet blijven duren, en we werden nogmaals getracteerd op een stuk snel te vergeten brede afrikaanse niet-geasfalteerde wegen. Dit was niet zo erg, want zo tikten de kilometers snel weg. Nog één klimmeke, naar de mast, en dan naar beneden. Edoch, dat viel effe tegen : 2 km vrij steil klimmen, een korte stappassage, en telkens we bijna aan de mast waren, effe naar beneden en dan van de andere kant terug richting mast. Ik zei nog iets verkeerds tegen een sterke dame, waarna ze wat gepikeerd vollen bak de afdaling indook. Died en ikke daarachter, ik wil na een tijdje overnemen, en rij ze dan ook nog eens bijna de gracht in. Nu voel ik me helemaal schuldig, en neem dan ook de laatste drie kilometer volledig voor mijn rekening. Met snelheden tot 45km/h stuiven we over het laatste stukje asfalt naar den arrivee, als 66ste in onze categorie en 98ste algemeen. Ons beste resultaat van de week. In de rangschikking schuiven we op naar de 65ste en 97ste algemeen.

En toen bleek die dame nog wel een vlaamse te zijn ook zeker : Katrin van der Spiegel is een Antwerpse die negen jaar geleden ge-emigreerd is naar Australië, daar haar gezinneke gesticht heeft en nu met haar Australisch ventje meedeed aan de Cape Epic… Wat is de wereld klein !


Uitslagen van de Belgische Teams :
21. Lingier-Versluys Niek Lingier , Bart Van Hecke Belgium 4:34.44,0
50. 50. 2XtremeMasters Masters Dirk Rossignol , Ronny Roelandt 5:03.52,0
52. 02 Bikers Dieter Roman Belgium , Verhaegen 5:05.44,6
98. Pedal to the metal Diederik Libbrecht , Pieter Vuylsteke 5:30.09,4
260. MIE KATOEN Belgium Herman Van den Borre , Freddy Verdoodt 6:30.40,6
273. NomaDesk.com Christophe Van Lierde , Patricia Vandendriessche 6:35.56,6
299. FIZIK BIKE TRIBE Stef Plas Belgium , Tinneke Van de Voorde 6:41.44,0
304. 2ManyBikersB Peter Verkest , Bob Malfliet 6:43.44,0
380. mopani Masters John Roosen , Koen Van Looy 7:16.44,8
466. Joven Belgian MTB Jos Kerkhofs , Daniel Evrard 7:51.52,9
472. 2manybikers Dietbrand Van Durme , Giovanni Bauwens 7:53.57,6
501. KRAFT 8:17.30,2 Tom Cuylaerts , Danny Smets 8:17.30,2

The Highway To Hell is hot hot hot.

Na de proloog worden we door de organisatie van Kaapstad overgebracht naar Gordon’s Bay, waar we terechtkomen in een luxe-suite van een schitterend hotel. Slaapkamer, badkamer, salon en keuken. Deze luxe overvalt ons, maar we profiteren er van om nog een laatste keer te slapen in een lekker zacht beddeken : vanaf morgen is het in tentekes te doen.

Voor de eerste keer om 5h opstaan. Voor de eerste keer op dergelijk ontiegelijke vroege uur proberen om iets te eten, voor de eerste keer proberen om goed te kunnen kakken, voor de eerste keer ons klaarmaken voor de start. Wat zijn we allemaal vergeten ?

We bekijken het profiel van de rit al eens, en het blijkt al onmiddellijk de zwaarste rit van de week te worden : 115km, 2700hm. De eerste klim is een lange asfaltklim van een tiental kilometer, ideaal om je helemaal op te blazen. Verderop het parkoers komen nog een tweetal lange klimmen, en ertussen is het constant op en neer. Dit zullen we netjes moeten aanpakken, om de week al niet van de eerste dag te verputsen. De inspanning van gisteren blijken we beiden wel goed verteerd te hebben.

Bij de startopstelling komen we blok B terecht, Diederik voelt zich niet goed op zijn gemak. Dat kan toch niet dat we zo goed zijn dat we zo ver van voor staan ? Die Antwerpenaren toch he… De muziek staat veel te luid, het duurt allemaal veel te lang, en de speaker “Mike the mike”, speciaal overgevlogen uit de Transalp, roept veel te hard. Diederik zijn hartslag is gelukkig geen 130 meer zoals gisteren voor de start, maar we zijn beiden best wel nerveus… Wat staat er ons allemaal te wachten ?

Het startpistool knalt, en de bende trekt zich in gang. Op de asfaltklim zoeken we ons ritme, ik vraag wel tien keer aan Diederik of we niet te snel aan het rijden zijn, maar hij voelt zich kiplekker. De andere deelnemers ook, en ze schieten ons aan alle kanten voorbij. We houden ons echter aan ons aanvalsplan : niet te voortvarend vertrekken. Gevolg is wel dat we aan de eerste stappassage heel veel tijd verliezen. Op één of andere manier geraak ik er wel een drietal minutekes eerder door, maar dat laat me toe om een paar fotokes te trekken. Het is trouwens de enige dag dat ik mijn fototoestel bij heb, eigenlijk lukt dat toch niet al te best, biken en foto’s maken. De foto’s van de organisatie en sportograf zijn o zo veel beter…

En dan begint het echt : de asfalt verdwijnt en we komen terecht in enorme bossen, ttz, in enorme afgebrande bossen. De as prikt vervelend in onze keel, het is absoluut geen zicht : alles is hier een drietal weken geleden verkoold, de natuur is aan een nieuwe cyclus toe.

Ik herinner me een enorm steile klim waar Died en ikke in feite alle te snelle starters terug voorbij gereden zijn : zij stappen, en wij rijden er lekker op. Ons treintje hopt verder rustig van het ene team naar het andere, hier lijkt de omgeving op wat je voorgeschoteld krijgt in de marathon van Neeroeteren : ligt den Limbabwe dan toch in Afrika ?

Grappig is ook het zwarte “XXX” team : één van de twee stinkt ongelofelijk naar de look. Bij navraag blijkt dat den enen een beetje ziekjes is, en dat den anderen zich daartegen wilde beschermen door een enorme hoeveelheid lookboter te eten. Kpeinz wel dat het geholpen heeft…

Aan de tweede bevoorrading krijgen we onze voorgekoelde bussen (waarvan ik er telkens eentje in mijn camelbak giet), en eten we iets bij. Ons teameke draait lekker vlot, zonder forceren zijn we al heel goed opgeschoten, dit komt goed ! Dat denken we toch…

We rijden een asfaltbaan over (die weeral vol staat met toeschouwers), en vatten de klim aan naar het hoogste punt, 9km voor 500meter klimmen. Niks aan, ware het niet dat de ondergrond er vrij slecht bij ligt, en dat de temperatuur hier al opgelopen is naar een lustige 42graden, de zon brandt genadeloos op ons bolleke, we zweten als een rund, en Died geraakt van het ene moment op het andere geen poot meer vooruit. Ik maak me zware zorgen toen ik zie dat als er andere teams passeren, hij gewoon stil staat te wachten tot ze allemaal gepasseerd zijn, ipv rustig verder te stappen. Dit is niet normaal… We sukkelen dan ook de ganse klim, en doen over dit stuk meer dan een uur.

Ook de rest van de rit doen we heel heel op het gemakske : 45km in 3h. Maar gezien de warmteklop is dat misschien wel de slimste beslissing van de ganse week geweest. Na 7h30 zit de rit er eindelijk op, we worden toch nog 109de bij de venten en 157ste algemeen. Ronny en Dirk staan nu zesde bij de masters, maar ze zien het echt nog 100% zitten…

Waarna de dag afgesloten wordt met het drinken van de recup drank, en van nog extra liters vanalles. De routine zet zich in gang : bike naar de bike-wash en het bike-park, afhalen sporttas, douche nemen, alles klaar leggen voor morgen, eten en eten en eten, dan om 18h naar het officiele eten, de preview voor morgen en dan dodo’ke doen.


Uitslagen van de Belgen :
25. Lingier-Versluys Niek Lingier , Bart Van Hecke 5:13.27,4
53. 02 Bikers Dieter Roman , Thijs Verhaegen 5:43.58,5
85. 2XtremeMasters Masters Dirk Rossignol , Ronny Roelandt 5:56.49,3
145. Pedal to the metal Diederik Libbrecht , Pieter Vuylsteke 6:21.13,1
203. 2ManyBikersB Peter Verkest , Bob Malfliet 6:38.52,2
221. Joven Belgian MTB Jos Kerkhofs , Daniel Evrard 6:46.16,6
248. KRAFT 8:17.30,2 Tom Cuylaerts , Danny Smets 6:57.22,9
251. NomaDesk.com Christophe Van Lierde , Patricia Vandendriessche 6:57.46,5
263. FIZIK BIKE TRIBE Stef Plas Belgium , Tinneke Van de Voorde 7:00.28,2
346. mopani Masters John Roosen , Koen Van Looy 7:28.11,2
389. MIE KATOEN Belgium Herman Van den Borre , Freddy Verdoodt 7:50.30,6
426. 2manybikers Dietbrand Van Durme , Giovanni Bauwens 8:05.31,3
504. albrecht-servranckx Johan Albrecht , Jan Servranckx 9:08.17,1

My name is Gladiator : 17km, 530hm.

Ik val opeens van mijnen stoel toen Died me verklaarde dat hij in de proloog er wel eens een enorme lap op zou willen geven. Huh? Nu al te veel peptalk gegeven ? Ik was naar hier gekomen voor een rustige langeduur trainingsweek, maar tijdens de verkenningen is gebleken dat het parkoers op deTafelberg ons zeer goed ligt : drie steile bergopjes van een drietal kilometer, en een aantal zeer snelle afdalingen op een rotsige ondergrond met nogal wat keikes er op. Niet voor de laatste keer deze week moet ik wat denken aan de ondergrond in de Roc d’Azur.

Het ergste dat je kan doen op een meerdaagse is echter je helemaal het pleuris rijden op een proloog. Ons aanvalsplan wordt dan ook wat bijgesteld : ik leg een strak gelijkmatig tempo op bergop, op de 2km asfalt tegen wind rust Diederik uit in mijn wiel, en ik zet ook de lijnen uit in de afdaling. Died moet roepen als het te snel gaat.

Elke 30seconden vertrekt een team, wij worden om 10h26m30s losgelaten, en zo goed als direct halen we een eerste team al in. Door de steilte van de helling, en de adrenaline van het begin van de zo lang verhoopte race vliegt de hartslag toch net iets te hoog de lucht in, maar het lukt allemaal vrij goed. Het ene team na het andere moet eraan geloven.

In de eerste afdaling worden we niet gehinderd, de volgende klim is de langste en de zwaarste. Een klein kwartiertje later – voor mij op mijn normale omslagpunt – komen we boven. Het parkoers staat vol met enthousiaste inwoners van Kaapstad, we wanen ons echte gladiatoren...

Ik knal het stukske asfalt van onder mijn wielen, en we storten ons in de snelle afdaling. Hier moeten we wel tussen andere teams door slalommen, maar ook dit lukt vrij behoorlijk. Nog effe bergop, en hier kijken we niet meer naar de hartslag : gaan met de benaan : de laatste km is een prachtige singletrack, maar je kan er niet voorbij steken. Died roept nog : pakt die laatste twee teams ook nog maar. Dit lukt net, en we kunnen vollos bakkos de singletrack afdenderen. Hehe, dit ging goed. De profs moeten nog rijden, maar we zijn voorlopig 32ste in onze kategorie.

Sauser en zijn mateke winnen de proloog in 41minuten, Niek Lingier en Bart Van Hecke worden beste Belgische renner. Dirk Rossignol (zesde deelname !) en Ronny Roelandt worden bij de masters 5de en tweede Belgische team. Dieter Roman – een piste renner notabene - en Stijn Verhaegen worden derde Belg. Net als de rest van de week worden wij 4de Belgskes, in onze categorie “venten”, worden we 73ste, en 98ste algemeen (op een totaal van 600teams).


Uitslagen van de Belgen :
30. Lingier-Versluys Niek Lingier , Bart Van Hecke 50.36,9
61. 2XtremeMasters Masters Dirk Rossignol , Ronny Roelandt 54.26,9
63. 02 Bikers Dieter Roman , Stijn Verhaegen 54.35,7
98. Pedal to the metal Diederik Libbrecht , Pieter Vuylsteke 56.34,0
163. KRAFT 8:17.30,2 Tom Cuylaerts , Danny Smets 1:00.11,8
220. 2ManyBikersB Peter Verkest , Bob Malfliet 1:03.24,8
232. Joven Belgian MTB Jos Kerkhofs , Daniel Evrard 1:03.44,1
325. MIE KATOEN Belgium Herman Van den Borre , Freddy Verdoodt 1:08.09,5
356. FIZIK BIKE TRIBE Stef Plas Belgium , Tinneke Van de Voorde 1:09.29,5
377. 2manybikers Dietbrand Van Durme , Giovanni Bauwens 1:10.33,5
451. NomaDesk.com Christophe Van Lierde , Patricia Vandendriessche 1:14.28,4
507. albrecht-servranckx Johan Albrecht , Jan Servranckx 1:18.00,6
573. mopani Masters John Roosen , Koen Van Looy 1:18.00,6

Eindelijk, eindelijk, tis maandag 16 maart, het vliegtuig richting het mythische Kaapstad vertrekt met den Diederik en ikke aan boord. De vliegtuigreis met Turkish Airlines verloopt voorspoedig, al duurt ze wel 20uur. Dinsdag zijn we dan ook stikkapot, en staat er enkel lummelen en slapen op het programma.

De dagen voor de Cape Epic worden gevuld met kennismakingen met een aantal andere Belgische teams, en met een drietal verkenningsritjes. Eentje met Roald, een vriend van Diederik die in Kaapstad woont, en waar we getrakteerd worden op een hoop (al dan niet legale) fantastisch singletrackskes.

We gebruiken deze ritjes voor de laatste afstellingen van de fietsen. Ook vinden ze in een lokale bike-shop eindelijk de reden van het onophoudelijk gekraak dat uit den Died zijn fully komt : een versleten/slechte snelspanner. Nog nooit gehoord dat dat de reden kan zijn, maar na het vervangen van de snelspanner is het probleem wel opgelost !

Deze ritjes zijn vooral interessant om wat af te tasten hoe Diederik en ikke met onze bike omgaan, we hebben namelijk nog nooit samen gereden : hoe groot is het verschil bergop ? Hoe groot is het verschil op de technische passages ? Op de snelle afdalingen ? Heel snel blijkt dat er wel een verschil is, maar dat dat – volgens mij - helemaal niet hinderlijk zal zijn. Ik vermoed dan ook dat na een paar dagen er gewoonweg geen verschil meer zal zijn. Den Died gelooft me niet, maar ik denk hij zichzelf schromelijk onderschat, raar om dat als westvlamingske vast te stellen bij een Antwerpenaar. Ik start dan ook de operatie “peptalk” op…

Er is nog één groot probleem : zal de proloog, en zelfs de race wel doorgaan ? De ganse Kaap-provincie staat namelijk in brand, na de heetste zomer ooit. Tijdens de week in Kaapstad brandt 1/4de van de Tafelberg af, onder andere ook stukken van de proloog. De beelden over deze branden reizen zelfs de ganse wereld rond… Niemand kan dan ook de ganse proloog verkennen, want sommige stukken zijn afgesloten.

De eerste van het jaar

Het BK voor studenten op de weg had ik dit jaar aangeduid als een van de wedstrijden die ik zeker wou meerijden. Waarom? Gewoon studenten onder elkaar, die het elkaar lastig maken voor de lol van het koersen. Na nog maar goed en wel genezen te zijn van wat buikgrieperige toestanden, die de rem hadden gezet op het trainen was het uitrijden van deze koers dan ook de enige doelstelling, maar van in het begin bleek ook dit geen gemakkelijke klus te worden want er waren enkele mannen in vorm aanwezig, waaronder ook Kevin Van Hoovels. Deze jongens trokken van in het begin goed door en zo werd er acht ronden lang hard aan de boom geschud totdat ik uiteindelijk de kopgroep moest lossen. Echter geen grootte schande want enkele waren mij al voorgegaan en er zouden er nog volgen, ook mannen waarvan ik weet dat ze zeker beter getraind hadden dan mij. We hebben dan uiteindelijk met een klein groepje gewoon blijven doorrijden en zo de koers kunnen uitrijden, zij het wel met een achterstand op de kopgroep. Al bij al ben ik dus tevreden met de 17e plaats maar er zat een 15e in als ik niet gehinderd werd in de eindspurt van ons groepje. Conclusie, ik ben blij dat ik heb uitgereden maar er is nog serieus werk aan de winkel, nog veel TRAINEN dus.

Nachtrit Esbeek (NL)

VIDEO

Zaterdag naar holland afgezakt voor de lichtjestocht in Esbeek, had me daar vooringeschreven want deze tocht is in Nederland vrij populair.Op een goeie maand waren alle tickets al verkocht. Met 1500 Bikers in een donker bos met sommige hun hele fiets versiert met kerstboomverlichting en een geweldige sfeer dat is de lichtjestocht kort samengevat. parcours ( 30 Km) is ook speciaal te noemen want we passeren door enkele lokale bedrijven en koeienstallen. Heb me er kostelijk geamuseerd en een filmpje gemaakt.

Maar 4de

Nadat er vorig jaar geen BK voor studenten op de weg georganiseerd werd was het dit jaar wel het geval. Plaats van afspraak was Grace-Hologne, op dezelfde omloop waar ik 2 jaar geleden Belgisch kampioen geworden was. Deze keer stond ik met veel ambitie aan de start om mijn trui terug te pakken.

Met 24 studenten gingen we van start voor 25 ronden van 2,2 km op een relatief vlakke omloop. Zoals gewoonlijk had ik er zin in en trok ik meteen goed door om de concurrentie te testen. Op de snelle omloop was het echter moeilijk om de wedstrijd te controleren of om alleen weg te rijden. Bijkomend probleem was dat ze mij nu wel kenden en dus constant op mijn wiel reden als ik aanging. Daarom was het moeilijk koersen en moest ik veel op kop rijden om de aanvallen te neutraliseren. En als ik zelf wegreed dan zat half het peloton op mijn wiel. Uiteindelijk konden we met nog een 10 tal ronden wegrijden met 7 renners. Hierbij zaten er 3 van dezelfde ploeg en ze speelden het slim. Om de beurt aanvallen en daarna op het wiel rijden. Zo kon een van hen op 5 ronden van het einde een mooie kloof slaan en snel 20 seconden nemen. Ik heb nog geprobeerd van terug te komen, maar alleen kreeg ik het gat niet dicht. Zo kon deze renner alleen aankomen en moest ik sprinten voor de 2de plaats. Ik probeerde nog weg te rijden in de laatste ronde, maar dit lukte niet. In de sprint werd ik nog 3de, goed voor een 4de plaats in de uitslag. Ik was teleurgesteld omdat er meer in zat, maar op de weg wint niet altijd de beste.

Hoe vettiger hoe prettiger.

Vandaag start van de Flanders cup, jarenlang in Zottegem, dit jaar in Bambrugge. In Zottegem was het dikwijls ploeteren, en hier was het nog veel erger. Maar een week neerslag maakt elk parcours tot een hel, of ge moet een Bosberg in uw achtertuin liggen hebben. Dus het beloofde een toffe vettige dag te worden. Ik had Didier het parcours laten verkennen met mijn fiets, hij moet al om half tien van start, dus veel tijd na de verkenning rest er dan niet. Hij kon dan tenminste al met een propere fiets starten. Een brede start, en direkt de modder in, na 100 m. zat iedereen al op zijn adem. Didier goed weg als eerste. Deze week verstopte neus, verder geen last. Enkel 3 keer beetje op de rollen gereden, examens weet je wel. Afwachten dus.

Na enige tijd zagen wij in de verte de renners passeren. Twee leiders, Jens Schuermans, en Jens van Rompay, op 50 m Kevin Panhuyzen, nog eens 50 m verder Didier. Maar ik zag dat hij wel inliep op de derde. Maar het was ploeteren, de snot kwam goed los, en hing ongeveer overal. Ongeveer halfkoers kwam hij bij de beide leiders, en hij ging direkt aan kop. Jens Van R kreeg het lastig en moest als eerste lossen. bij het ingaan van de laatste ronde had Didier een tiental meter op Jens S, die kwam terug op het achterwiel van Didier, maar toen die direkt weer versnelde moest hij definitief lossen. Afwachten dan, het waren lange minuten, en de spanning steeg. Jawel Didier kwam er aan als eerste, hij had nog een heel gat geslagen die laatste ronde. Tweede werd Jens Schuermans, derde Jens Van Rompay.

Het zeer zware parcours zorgde voor heel grote verschillen tussen de renners. Er werd met minuten gesmeten. Ook zag je soms iemand volledig wegzakken. Dit was loodzwaar. Na het podium dadelijk naar huis, jawel nog examens . Maar het kort af, en dan skiverlof, zie het maar als hoogtestage, best zwaar. Per dag zeven uur op de latten. Vanaf dat de liften opengaan, tot sluitingstijd. Jammer dat we moeten gaan eten s'middags. Ja wij bekennen, wij zijn lichtjes verslaafd. En daarna de rest van het seizoen. En ik hoop dat ik dan ook terug op mijn bike zit.


Mvg Ronny B.

genaaid!

Gisteren de eerste wedstrijd van het sezoen gereden in thieusies. tijdens de opwarming voele ik me zeer goed dus ik keek uit naar de wedstrijd zelf. Ik vertrok op de 3de rij en na een kleine starthappering toch nog goed vanvoor gekomen tegen we boven waren. In de helft van de eerste ronde sloeg mijn voorwiel weg vlak voor een beekje met stukken rioolbuis. Ik viel met mijn knie recht op zo'n stuk beton en moest zeker 5 min blijven liggen van de pijn. Ik dacht te stoppen maar ben uiteijndelijk toch verder gereden nadat alle juniors , masters en dames mij al lang voorbij waren. buiten de pijn in de knie voelden mijn benen super, ik haalde elke ronde renners in tot ik uiteindelijk als 8ste over de meet bolde. na de koers van Nicolas meteen naar huis en dan naar spoed waar ze mijn knie hebben moeten naaien. draadjes in gestoken! Ik mag nu 10 dagen niet sporten of fietsen en kan tot nu toe amper mijn been bewegen. Ik hoop in bertrix trug te kunnen starten met hetzelvde gevoel van gisteren!


greetzzz
bosse

Wat een mooie dag! Een lentezonneke, redelijk aangename temperatuur en een droog parcours... Wat moet een biker nog meer hebben??? "Goei benen" natuurlijk!

We waren al vroeg op weg, ik moest als eerste rijden, dan Bosse en Toon (Juniors) en als laatste met de beloften de Nicolas. Het was nog zeer fris deze morgen in de abdij. Na de inschrijvingen die redelijk vlot gingen was het tijd om voor te bereiden. Het parcours werd verkend en het stemde tot tevredenheid, met mooie stukjes erin. Spijtig genoeg waren er ook een aantal snelle platte stroken die echt niet bolden... De startlijst leerde mij dat er wel iets inzat. Podium was een doel. Aan de andere kant was het de eerste koers en uit de voorbije jaren bleek wel dat ik een koers of 3 nodig had om er "in te geraken". Ik heb ook een nieuwe manier van trainen, dus das ook afwachten!

De start was een nerveuze bedoening, maar dan alleen door mezelf... Ik was zenuwachtig zoals voor een BK! Er werd rustig gestart en ik kon een slechte startpositie in een bocht en een klim goedmaken. De koproep was gevormd. Tot ineens van achteren een zwarte schicht vertrekt. Roan Windmolders vertrok en ik ging hem niet meer terugzien... Kalm blijven Goethals, niet zoals vroeger erachter springen en later dan een slag van de hamer krijgen. Dus eigen tempo zoeken, het is de eerste koers van het seizoen. De anderen maakten telkens een klein foutje of kregen materiaalpech en zo verdween man per man uit mijn wiel. Ik kon telkens daarvan profiteren om een klein kloofje te slaan, wat de anderen telkens moesten dichten. Zo werden de concurenten vermoeid en reed ik eigenlijk bijna altijd alleen. Ik kon telkens de nieuwelingen en dames op de juiste momenten inhalen en werd dus ook niet opgehouden. Roan reed vandaag verschrikkelijk sterk en hem bijbenen was niet meer mogelijk. In de voorlaatste ronde kwam er nog een renner gevaarlijk dicht, maar ik perste er nog een snelle ronde uit en kwam met een grote achterstand (van de eerste) maar met een ruime voorsprong (op de tweede) binnen. Een tweede plaats dus!

Het was een koers met de kop, de benen zijn er nog niet... De volgende weken zullen we zien hoe het evolueert!

Tis weer begonnen

Ja ook de lente is begonnen, maar daar gaat het hier niet over. Vandaaag stond voor Didier de eerste mtb wedstrijd van 2009 op het programma. Een beetje onverwacht, maar door het droge weer van de voorbije week, kwam het idee om er maar in te vliegen, een weekje vroeger dan gepland. Normaal zou Bambrugge volgende week de eerste wedstrijd geweest zijn.

Ik heb hier jaren geleden ook nog gereden, maar het parcours is ondertussen wel grondig veranderd. maar nog steeds een mooi parcours, vertrek op het binnenplein van een oude abdij. Het was de tweede wedstrijd van de Wallonia cup, na vorige week Dinant. Het was afwachten, hoe de conditie zou zijn, er waren jongens bij die al aan hun derde wedstrijd begonnen. Deze week was ook nogal raar verlopen, door een uitwisselingsprogramma met een Poolse school, die hier een week verbleven, had hij voornamelijk veel kilometers met de bus en te voet gedaan.

Dan de start, al bij al niet slecht weg, glipte nog naast een valpartij in de start, en hij kwam dan ook als zesde door bij de eerste passage aan de bevoorrading. Pieter geluykens had dan al een voorsprong, en men zou hem pas terugzien aan de aankomst. De tweede ronde zat Didier, samen met nog twee jongens in de achtervolging. De derde ronde kwam hij alleen als tweede door op een twintigtal seconden denk ik. Maar het gat was gemaakt en hij bleef hangen. Dat bleef zo tot de laatste ronde. Pieter verzwakte niet, Didier stelde zijn tweede plaats veilig. Derde werd in een spannende sprint Jens van Rompay, voor de Nederlander Rien Terpstra. Knap ook van Jens, hij was vorig jaar nog Belgisch Kampioen bij de 14 jarige aspiranten.

We mogen zeker tevreden zijn, met deze uiitslag, We kennen Pieter al jaren als tegenstander van Didier bij de aspiranten, dikwijls spelen ze haasje over. Pieter had ook in Dinant verleden week gewonnen , hij is dus goed bezig. Pieter is perfekt tweetalig, woont in Arlon, heeft Nederlandstalige ouders, afkomstig van het Antwerpse, maar voor hun job al jaren werkzaam in de Wallonie.

En dan na de koers zo snel mogelijk naar huis, want de examens staan voor de deur. Zo ook volgende week, die wedstrijd valt midden in de examens, dus snel koersen en direkt naar huis. Dus of ik volgende week al start? Dat zullen we moeten afwachten, zal allemaal een beetje snel moeten gaan daar denk ik. Maar starten doen we zeker een van de weken, eens zien hoever we al staan. De wil is er al maar de benen dat is iets anders....

Mvg Ronny B.

Effekes langs deze weg een mercieke voor alle aanmoedigingsmailekes voor de cape-epic ! Bedankt, groupies...


Het is een heel lange weg geweest, het heeft heel veel voeten in de aarde gehad, maar we zijn er klaar voor : morgen vliegtuig richting Kaapstad !

Alles is begonnen met mijn zeer zware val in de Swiss Bike Masters, ergens half juli 2008. Aan 40/45 per uur sloeg mijn wiel uit mijn handen, en schoven ikke en mijn fietske los over het grind. Mijn fiets had geen schaafwonden (tis nen geanodiseerden), ikke wel. Heb daar vijf minuten zitten jammeren dat het nu genoeg geweest was, dak er mee ging ophouden, dat het moest gedaan zijn met die onnozelheden, dat... Totdat ik tegen mijn andere ik zei : "ge goa hie joan tog nie loatn doen zekr, onnoezel kiekn" en alzodoende mijn tocht verderzette. Wat verder een wijde haarspeldbocht, ikke nog 5cm wijder, en ikke weer los over kop, met een gebroken bar-end tot gevolg. In de gietende regen toch uitgereden op slecht karakter, met al bij al een schonen tijd van 9h10 tot gevolg.

Dan, "bergvakantie" : twee weken camperen in Saas-Grund, twee vierduizenders en verschillende 8uur wandelingen, een betere manier om je duurkonditie te trainen bestaat er niet. Tot op de dag van vandaag geniet ik nu nog voordeel hiervan. Tijdens die vakantie, opeens mail : "hey, pie, der zijn er die drie keer meedoen aan de cape-epic loterij en niet mogen meedoen, en der zijn er die één keer meedoen aan de loterij en wel mogen meedoen. Wir sind dabei !!!" Mijn eerste gedacht was, "lap, ik heb het zitten", want op dat moment kon ik dus echt geen fiets meer zien.

Augustus was de terug oplaad maand. Samen met zoonlief nog een ferme wandelvakantie in de parc des écrins, en al een paar toertochten met peter van schoenbeek, waar ik dus alle kleuren van de regenboog zag. Vooral de zwartere...

September begon met een totaal uitgeregende en vermodderde Bastognarde, uitrijden was hier de boodschap, nu en dan eens goed doortrekken op een bergop, en ik herinner me ook dak twee keer heb moeten zoeken waar mijn crank nu weer gevallen was. Maar het gevoel begon toch wel wat terug te keren. Twee weken later dat andere september-pareltje : Hollange, eigenlijk mijn beste rit van het jaar. Gekoerst gelijkst zot in een groepje onder het motto "samen sterk", met als resultaat een top 10 plaats, en podium bij de masters. En de zekerheid dat de roc d'azur "wel ging lukken". BK marathon laten schieten omdat ik wat ziekjes was, en het parkoers een bike-marathon onwaardig was.

Oktober, Roc d'Azur. Samen met Luc HILSET Pauwels en zijn vrouwke op appartement in Fréjus. Schitterend weer, schitterende atmosfeer onder de vele MTB Team Langdorpers. De marathon en de XC gereden, en die gingen supergoed. Het was drie jaar geleden dat ik nog in fréjus geweest was, maar eigenlijk ben ik nogal altijd verliefd op dit fantastische parkoers. En als er dan nog eens een goede uitslag bij komt, superfijn. En nu begon de voorbereiding voor de cape epic echt, met... drie weken rust. Geen totale rust, want ik weet van vroeger dat ik dan totaal rusteloos wordt, maar wel amper gefietst, en een beetje beginnen met lopen.

In november en december werd er opnieuw wat gefietst, vooral rustige LSD-alike ritten tot een kilometerke of 100. Het leuke was dat er altijd gezelschap was van clubmatekes, en pannenkoeken achteraf. Biken werd beperkt tot ottenburg, retie en twee fantastische nachtritten met de club. Ook werd de krachttraining in de fitnesszaal opgestart en uitgebouwd, en vooral de stabilisatietraining. En, een grote ontdekking : ik kan amper een dik half uur lopen op de asfalt, want dan doen mijn fietsspieren zo veel pijn of zijn ze zo murm dat ik gewoon stilval. Maar door een "probeerselke" ontdekte ik dat offoad lopen een totaal ander verhaal is : zonder probleem kon ik 1h tot 1h15 lopen op een parkoerske over de Kesselse Bergen. Tja, zelfs bij het lopen bennek dus eerder een biker dan een asfaltzja...

Begin januari, telefoon van Paul Ponnet. "Zeg Pieter, we moeten eens klappen". Van het een kwam het andere, en we zijn nu dus samen een website aan het maken met over de trainingsaanpak en - opvolging van zowel individuele sporters bij een coach, als van groepen (denk maar aan een voetbalvereniging met zijn eerste ploeg en 10 jeugdteams). Agenda's, (groeps-)planningen, grafieken, testen, rapporten, alles... Dit project naast mijn gewone job als freelancer zorgde zowiezo voor drie maanden van hoogspanning. Probleem met thuis werken is dat de klok er niet werkt : op den bureau is er een klok waarop je kan zien wanneer het zo ongeveer tijd is om naar huis te gaan, maar thuis lukt dat niet zo. Gevolg zijn vele weekends en vele avonden vol met programmeren, en dit is ook de reden waarom er geen/amper nog verhalekes op de site kwamen...

Terwijl iedereen in belgië ziek werd, werd ik vreemd genoeg gespaard. Mijn vrouwke en jongste zoon waren bijna 4 weken pert total, ikke bleef lustig doortrainen... Eind januari een lactaattest, en die was vrij goed. Tot 240Watt geen detecteerbaar lactaat. Problematisch was echter mijn bloeddruk, die was al 16/10 nog voor de test begon, en aan 360W was ie opgelopen tot 26/10. En dat is dus iets dat je bij intensieve stukken wel degelijk zeer goed voelt, je benen ontploffen niet, je longen ontploffen niet, maar ge geraakt niet vooruit... Den ouwen zit dus sedertdien aan de pil...

Trainingsgewijs veranderden de LSD-alike ritten in extensieve duur-alike ritten, op licht heuvelend parkoers - wat dat dat dan ook mag zijn. De GPS stuurde me van thuis uit richting glabbeek, tienen, zoutleeuw, st truiden, aalst, borgloon, mielen, heks, gellingen, jeuk, veulen, velm, op- en neerhespen, linter, zo goed als alle onmogelijke onbekende dorpjes in het schitterende haspengouw werden aangedaan. Het tempo werd gevoelig opgekrikt, en elke keer ging het beter. Op mountainbike gebied was het ook een zeer fijne tijd : de fantastische clubrit in den diepvries van Malmedy, de rit met de club AMB in Theux en het avontuur in Hawai. Niet vergeten, de hilarische sneeuwrit in Gulpen (jammer dat daar geen verhaal van gekomen is), het schitterende Huldenberg, het muddy ZoeNK waar ik eindelijk een goed gevoel in de benen kreeg, en vorig weekend op zaterdag de zwaarste versie van de Haspengouw rit, en op zondag Spa Bruis.

Dan een week komplete rust, zodat ik mijn werk kon afmaken, zaterdag nog een kompleet uitgeregende rit, vandaag eens wat bergskes gaan doen in de omgeving. En we zijn der klaar voor. Let The Games Begin !

5de na een verschrikkelijk slechte start

Vandaag was het de 2de wedstrijd in het Turkse Alanya. Het weer was veel beter dan vrijdag met een mooi zonnetje en aangename temperaturen. Op de omloop in de bergen was het wel wat frisser. Het vele water van vrijdag was op veel plaatsen goed weggetrokken, toch was het hier en daar nog redelijk vettig. Het parkoers was hetzelfde als vrijdag met een extra lus van 1,5 km met heel veel stenen.

Aan de start stonden dezelfde 65 renners van vrijdag. De startvolgorde was wel niet aangepast aan de uitslag van vrijdag. Hierdoor stond ik maar op de 4de startrij. Alles was goed geregeld met linten per startrij. 30 sec voor de start gingen de linten weg en was het een chaos en gedrum. In de start haakte ik dan ook ineen met een andere renner en verloor ik enorm veel plaatsen. Pas rond de 50ste positie kon ik terug vertrekken. Nog meer gedrum en chaos bij de eerste technische passage. Ik maakte mij enorm kwaad, maar dit haalde niets uit. Dan maar proberen om zo veel mogelijk renners in te halen. Zo kwam ik op het einde van de eerste ronde rond de 30ste positie door. Met nog 5 ronden te gaan had ik wel nog even tijd om nog meer renners in te halen. Net als vrijdag had ik goede benen en haalde ik ronde na ronde meer renners in. Bij het ingaan van de laatste ronde zat ik net binnen de top 10. Ik kon nog enkele renners inhalen en eindigde als 5de. Opnieuw een prachtig resultaat, maar met een goede start zou ik waarschijnlijk op het podium gestaan hebben.

Ook de andere Belgen deden het goed met een 7de plaats voor Patrick Gaudy, Rob Vangenechten werd 8ste en Bjorn Brems 15de.

4de in het Turks bad

Deze week zit ik in Turkije voor de deelname aan 2 UCI wedstrijden in Alanya. Van maandagnacht zit ik in Turkije en dinsdag en woensdag ben ik de omloop gaan verkennen. Het probleem is wel dat de omloop op 15 km van de stad licht op 800 m hoogte. Het is dus een dik uur klimmen voordat je kan gaan verkennen. Het weer was de afgelopen dagen niet echt goed met dinsdag wat regen en voor de rest geen echt warm weer. De omloop lag er vrij vettig bij met heel veel rotsen en steile passages bergop en bergaf.

Vandaag was het dan de eerste wedstrijd. Aan het stand was het bewolkt maar droog. Toen we met de bus de bergen inreden begon het wel wat te regenen. Op de omloop regende het al wat harden. Tijdens de verkenning was de omloop was het glibberig maar doenbaar. Een half uur voor de start begon het echter pas echt te regenen en van opwarmen was er niet veel sprake. Aan de start stonden heel wat nationaliteiten met Belgen, Duitsers, Nederlanders, Tsjechen, Russen, Turken en nog anderen. In de gietende regen en bij koude temperaturen gingen we dan van start voor 6 ronden. Al na 10 meter was ik strontnat en slecht weg omdat ik door de plassen moest rijden en zo goed als stil stond. De eerste ronde moest er veel gelopen worden omdat er veel technische passages waren waar je niet kon inhalen. Ik probeerde toch zo veel volk als mogelijk te remonteren en kwam als 17de door na de eerste ronde. Door de aanhoudende regen en het vele water op de omloop zou het een ware afvallingsrace worden. Ik hou wel van extreme omstandigheden en reed elke ronde beter. Half koers kwam de top 10 in zicht en met nog 2 ronden te rijden was ik zelf naar plaats 4 opgeschoven. Het bleef ondertussen ontzettend hard regen en sommige passages waren herschapen in modderpoelen.

Zo was er een passage door de beek die nu zo diep was geworden dat je er niet meer kon doorrijden. De laatste ronde kwam het water tot over mij middel en was het meer zwemmen dan fietsen. Net voor het ingaan van de laatste ronde loste mijn band lucht en moest ik verder met hoop en al 0,5 bar in mijn band. Ondanks dit zag ik met nog een halve ronde te gaan de 2de en 3de voor mij uitrijden. Ik kon geen risico’s meer nemen met mijn band en zag ze terug wegrijden. Mijn 4de plaats kwam echter niet meer in gevaar en zo behaalde ik een prachtig resultaat in deze internationale race. Hopelijk is het zondag beter weer en kan ik nog eens alles geven.

En jawel, het was weer zover. Zondag 8 maart stond de eerste wegkoers op het programma om opnieuw gewoon te worden aan het wedstrijdritme. Net zoals vorig jaar ging ik die in Nieuwrode rijden, op amper 10 kilometer van de deur. Het weer zag er in de voormiddag net zo slecht uit als vorig jaar: regen en wind. Maar gelukkig klaarde het in de namiddag op en konden we tegen twintig voor twee vertrekken naar Nieuwrode met een stralend zonnetje.

Eens aangekomen gaan inschrijven. Amai nummer 81, er gaan hier zeker genoeg vertrekkers zijn. Na een korte opwarming de beentjes gaan insmeren om dan nog wat gaan los te rijden. En dan om tien voor drie naar de start. Natuurlijk stonden die manne daar al wa langer en ik moest dus vanachter aansluiten. Maar vanachter starten zijn we gewoon, dus geen probleem.
Na het startsein dus direct begonnen met opschuiven. Borduurke op, borduurke af , over het fietspad en na ongeveer een kilometer zaten we al bij de eerste tien.

De eerste ronde bleef het bij enkele aanvallen die op niets uitdraaiden. En dan in het begin van de tweede ronde (denk ik toch, ik houd de rondes niet echt bij) demareerde er iemand. Ik reageerde iets te laat maar ik sprong er toch nog achter. Blijkbaar als enigste, ik dus ongeveer 30m voor het peleton en nog 30 m voor mij de koploper. Maar met de wind op kop viel ik stil en stilaan liep het peleton me in. Maar de koploper bleef gaan. En tja ge kunt ed al raden e, ik miste de goede vlucht, want Rob Leemans bleef maar doorgaan en al snel was hij uit het zicht.

De rest van de koers was bleef het peleton samen op uitzondering van Rob Leemans natuurlijk, die zou uiteindelijk de koers winnen. Maar aangezien mountainbikers nooit opgeven ben ik de hele koers lang blijven geven. Ik zat in bijna elke verdere ontsnapping, maar die haalden niet veel uit. In de laatste ronde konden we met drie man nog een beetje wegrijden van het peleton, maar in de laatste ronde worden de sprinters wakker e.
Stilaan begonnen de benen ook te verzuren.

Voor de laatste bocht raakte ik ingesloten en ik kon niet weg. Daarom moest ik ongeveer drie kilometer naast het peleton rijden om vanvoor te geraken. Eigenlijk had ik toen mijn sprint al gereden. Op 500m van de finish zat ik nog redelijk vanvoor, maar wanneer ze voor mij nog bijna vielen en moesten remmen was het over. Uiteindelijk nog 38ste geworden.

Geen bijster goede uitslag. Maar voor mij telt dat de benen al redelijk goed waren en dat ik mij heel de koers gegeven heb. Kortom een heel goede training.

Nu zijn we klaar om er in Bambrugge terug in te vliegen. Eindelijk terug MTB wedstrijden. Das teminste echt koerse.

Tot in Bambrugge,

Grts Didier

Zondag 1 Maart gingen we met 8 clubleden naar Aywaille, DE tocht van Pieter!
We hadden er al wat over gehoord maar ik was toch erg benieuwd, Om half 8 hadden we afgesproken aan de carpool. Ginder aangekomen was het aangenaam weer, lekker bikeweer buiten dat de ondergrond nu niet was bevroren en er wat modder lag! De rit begon met een stevige klim als opwarmer! Volgens pieter was het minder technisch als malmedy maar ik vond er toch wel wat stukken tussenzitten die super waren! ook door de modder en gladde stenen. Na 3 platte banden en een paar fiets uur later kwamen we aan een laatste stevige en lange klim! Deze was toch de moeite want de laatste afdaling was echt super! niemand is erg hard gevallen en echt pech hebben we niet gehad (zelfs Toon niet) dus de rit was zeer geslaagd , toffe mensen en een van de schoonste ritten!

Ik kom nog mee richting de ritten van pieter!

Eindwinnaar kustcriterium

Dit weekend was het eindelijk de laatste wedstrijd van het mountainbike kustcriterium. Deze wedstrijd ging door in Knokke-Heist. Ik stond aan de leiding in het klassement met maar 45 punten voor op Nico Berckmans. Omdat er een wedstrijd wegviel voor het eindklassement moest ik zeker voor Nico eindigen en liefst met nog iemand ertussen.

Vrijdagavond al richting kust vertrokken om de omloop goed te kunnen verkennen zaterdag. Het is een omloop met naar mijn mening nogal veel verharde wegen. Door de weersomstandigheden was het ook minder zwaar dan andere jaren. De gevreesde modderstrook in de polders lag kurkdroog en er stond nauwelijks wind.

Aan de start stonden niet alleen de strandspecialisten maar ook enkele cyclo crossers met als uitschieter Sven Vantourenhout. Van in de start zat ik goed mee vooraan. Omdat er niet veel wind stond werd er niet hard gekoerst en op enkele pogingen na bleef alles samen tot aan het keerpunt aan het Zwin. Hier werd er wel doorgereden en in het tumult moest ik vrij snel van de fiets. Hierdoor verloor ik enkele plaatsen en zat ik maar rond de 30ste positie. Ik kon snel opschuiven en op de snelle stukken door de polders ontstond er een ruime kopgroep van wel 30 man. Een duo kon wegrijden en kreeg al snel enkele honderden meters cadeau omdat er totaal geen samenwerking was in het peloton. Terug op het stand vielen er wel enkele gaten, maar door het trage tempo kwamen de meesten terug. Ik heb dan enkele keren zwaar aan de boom geschud, maar zonder veel resultaat. In Duinbergen moesten we dan terug het strand af en een lus met enkele pittige klimmen doen. Hier trok ik ook door en nu vielen er wel slachtoffers. Terug op het stand haalden we het leidersduo in en waren we nog met een 15 tal renners. Ook hier was er geen sprake van samenwerking en werd er veel aangevallen. Ik probeerde zo veel mogelijk mee te zijn of ging zelf in de aanval. Wegrijden ging echter niet en bij het Zwin trok Sven Vantourenhout fors door. Alleen ik, Nicolas Vermeulen en Nico Berckmans konden volden. Het viel echter stil en de rest kwam terug. Ook hier meer aanvallen dan samenwerking. Op de enige lastige strook in de polders trok Sven nog eens fel door. Nicolas pikte aan en ik moest door een stuurfoutje 10 meter laten. Sven en Nicolas reden weg en haalden een ontsnapte wegrenner in. Met drie hadden ze 50 meter en ik kon deze kloof alleen niet dichten. Davy Commeyne kwam bij mij maar weigerde over te nemen. Hierdoor reden de leiders verder weg en kwam de rest terug tot bij mij. Een terug op het strand was er niemand die wilde samenwerken met mij en hierdoor was het podium gaan vliegen. Ik heb dan maar alleen de achtervolging ingezet, en toen konden ze ineens wel rijden. Er ontstond een achtervolgende groep van 5 man, maar de achterstand was te groot om nog terug te keren. De laatste keer dat we van het strand moesten trok in nog eens door en alleen Nico kon nog aanpikken. Ik reed de hele lus met klimmetjes vol op kop en deed Nico pijn. In de laatste rechte lijn moesten we sprinten voor de 4de plaats. Nico ging aan maar ik kon hem vlot remonteren. Zo werd ik 4de, toch was ik enorm ontgoocheld omdat er veel meer in zat als er wat beter werd samengewerkt in de achtervolging. Nog een reden voor de teleurstelling was dat ik dacht dat ik mijn leidersplaats verloor aan Nico Berckmans. Na het narekenen van de punten bleek dat we evenveel punten hadden. Dan was het verder zoeken naar hoe dit zou opgelost worden. Eerst was er sprake dat het aantal overwinning zou tellen, en dan wint Nico. Maar in het reglement staat dat het de uitslag van de laatste wedstrijd is die telt. Hierdoor ben ik dus eindwinnaar in het mountainbike kustcriterium. Een mooie bekroning van een fantastische winter.

Zjust halfweg tussen thuis en thuis. Kzit hier in het gras te zitten, mijn fiets doet een dutje. Het gettjangel van jj cale raast door mijnen kop Mississippi River railroad track pam pam pam pam tieredie tieredie tam tam tam die die die… Niet dat ik de muziek bij heb, maar het liedje weerkaatst langs alle kanten in mijnen kop.

Achter me een appelpereboomhaard. Voor me een oude romeinse weg, nu tot fietspad gepromoveerd, twee betonstrookskes, vijf rijen kassei. Het veld voor me is omgeploegd met de grote ploeg, wachtend op de fijne ploeg. Verderop staat al eeuwen een kerkje. Ik hoor niks, geen vogels geen beweging geen zonnestraal geen geluid, niks.

Dat heb je met verjaardagen rond je 45ste. Ben ik nu halfweg ? Of zal het eerder gedaan zijn ? JJ Cale rammelt staccato verder op zijn gitaar. Op en neer, boven en beneden, alle kanten uit. Net zoals de vorige 45 jaren, net zoals de volgende…

Links kronkelt het wegje naar boven, waar het tussen drie bladerloze bomen in een holle weg terug naar beneden duikt, net zichtbaar nog een blauwe stip, de stip van het routeknooppunt. Rechts daalt het pad tot aan het eigenlijke keerpunt, een betonstraatje bedolven onder de mud. Hier is veel te doen over erosiebestrijding. In de verte zie ik een autootje passeren, de beschaving is niet ver weg. Maar nu ben ik hier, hier, halfweg, met mijn fiets naast me en jj cale in mijnen kop.

Gewonnen!

Vandaag ben ik op uitnodiging van een collega beachbiker gaan meerijden in de duo race van Bredene. Maarten Himpens had gevraagd of ik niet samen met hem wou deelnemen. Ik zag dit wel zitten en zo stonden we vandaag samen aan de start in Bredene. Op een gelijkaardig parcours als de gewone strandrace van Bredene moesten 3,5 ronden worden gereden.

Aan de start stonden 150 teams, waaronder enkele sterke duo's van Lingier-Versluys. Van in de start waren we goed mee en aan het eerste keerpunt begon het peloton uit elkaar te vallen. De echte schifting gebeurde echter pas aan het 2de keerpunt waarna er een mooie single track door de duinen volgde. 2 duo's konden wegrijden van de rest, ik samen met Maarten en Bjorn Rondelez samen met Bart Van Hecke. De samenwerking verliep vlot en de rest volgde snel op grote achterstand. De 2de keer aan het keerpunt voor de duinen kon ik als enige door het losse zand rijden. Mijn collega kon vlot aansluiten en we hadden een kleine kloof op het andere duo. Bjorn kon nog even dichter komen, maar hij moest wachten op zijn ploegmaat. Zo konden Maarten en ik vrij vlot wegrijden en met nog anderhalve ronde te gaan kregen we een mooie kloof. We reden goed samen en konden onze voorsprong gestaag uitbouwen. Uiteindelijk werd het genieten en konden we met 1min40 voorsprong over de meet rijden. Mijn 2de overwinning op rij en hopelijk volgen er nog veel dit seizoen.

Enjoy the suffering

Zaterdag 7 Februari, zak volgeladen met 6 bidons en wat koeken en wafels, nen bike uitgerust met een goede verlichting, en hopelijk superbenen dat zijn de ingredienten voor ne 6 uren race in Halle.Om 14.00 Nog een kleine verkenning gedaan en weinig modder te bespeuren in de kempen,ondanks de regen de afgelopen dagen voordien bleef alles bereidbaar.Omstandigheden waren dus gelijkaardig aan vorige edities.Mijn ambitie vandaag nen top 15 plaats bij de solos.

De start:

Om 15.00 staan we met 100 bikers maar liefst aan de start,72 teams en 28 Solisten.Zoals ieder jaar is de start in halle van levensbelang omdat na 500m asfalt we het dorpsplein opduiken en het daar zeeeeer smal wordt. Op startrij 3 vertrokken en het duw en stomp werk begint er worden kwakken uitgedeeld om maar plaatsen op te schuiven. De biker naast mij word er den dupe van hij krijgt ne kwak beland int gootje verliest alle controle vliegt dwars door de voortuin rakelings langs de brievenbus, knots in de haag, OUCH.Beetje chaos dus in de start zoas ieder jaar,maar deze keer was ik bij de top 10 solos mee vertokkenen hopelijk kon ik dat vasthouden ook.

Na 2u30 koers verloopt alles op wieltjes, niveau van top 5 is te hoog gegrepen maar met een groep van 5 solorenners zijn we aan het strijden voor plaats 6.Net voor het donker gaat worden probeer ik het groepje uittedunnen ,de samenwerking verliep stroef te veel profiteurs en dus tempo hoger leggen, even geraak ik met 1 kompaan weg,krijgen een gaatje van 150m maar hij neemt nie vol over op het asfalt waar door ze terug komen.

Overschakeling naar het donker:

Hier was het belangrijk om op kop het bos in te duiken maar dook er als laatste van het groepje in en verloor in de modderpassage enkele kostbare meters. Het tempo gaat dan iets te rap voor me en ik moet de jongens laten gaan, ik kom eigenlijk tussen 3 en 4 uur koers in een kleine dip terecht want het aanpassen aan het donker verloopt niet vlot. ik sukkel door het bos en vind geen ideale lijn meer en val zowaar van plaats 10 naar 19, nie goe voor de moral.

De herijzenis:

Uiteindelijk begint het de laatste 2 uren van de wedstrijd terug te draaien ,ik kom terug in een goed ritme en de rondentijden zijn terug sneller. ik kom dichter op men voorgangers maar top 10 is onmogelijk geworden maar ik richte me dan maar op de 15e plaats. Nog een 17 minuten koers te gaan ik hang in 18e stelling en sta op het moment de 17e bij te halen.En dan heb ik alle geluk van de wereld.Er komt een rijder van WTC Rap Terug uit de wisselzone gereden en die rijd pardoes de man voor mij in de hekken, 2 bikers tegen de grond voor mijn neus. Ik kan er net langs en versnel meteen das al een plaatsje gewonnen met dan nog 2 rondjes te rijden hang ik 17e, Het is dan even sprinten en 8 sec voor 21.00 kom ik over de meet en mag ik als 17e aan de laatste ronde beginnen,velen zitten dan op het tandvlees maar ik had zowaar nog een versnelling in de benen.Volle gas door het donkere bos ,geluiden nabootsen die sterk gelijken op nen bospoeper slaag ik er in om in de laatste ronde nog 2 solisten op te rapen en als 15e over de meet te bollen. DOEL BEREIKT.

Uiteindelijk werd de wedstrijd gewonnen door Wouter Cleppe de belgische kampioen Marathon Funklasse, 2e werd Peter Paelinck van het reevax team op 3 ronden van Cleppe.

Met 23 Ronden en 115 km in 6:17:28 met een gemiddelde van 18.3 km/u zijn we best tevreden Enkel jammer van dat dipje in het eerste uur in het donker anders zat er misschien meer in.

Back 2 Race

Ik heb lang niets meer geschreven voor op de site. Vandaag weer wel, omdat ik deze week terug begin aan de voorbereiding van seizoen 2009.

Seizoen 2008 is er eentje om snel te vergeten voor mij, zoals iedereen van de ploeg wel weet, vanwege de klierkoorts. De eerste helft van het jaar heb ik gewoon geen fiets kunnen aanraken, het was echt een ‘donkere’ periode. Maar gelukkig bleef alles op school goed lopen. Dat was al een geruststelling!
Na de examens in juni kon ik dan terug stilaan opbouwen en eind augustus stond mijn gedacht al op koersen. Ik heb dan ook mee gedaan in Langdorp, Winterslag, een kleine chrono in Houffalize en een wegwedstrijdje. Te vroeg? Wie zal het zeggen, ik heb me op die koersen kostelijk geamuseerd en ik voelde mij ten minste weer MTB’er! En al bij al geen slechte resultaten: mijn eerste wedstrijd in Langdorp, zo goed als de Belgische top was aanwezig, op enkele uitzonderingen na. Ik reed meteen richting een 10e plaats bij de beloftes, iedereen kan zeggen wat hij wil, maar ik was er verdekke fier op!
In Oktober ben ik dan met de ploeg naar de Roc d’Azur geweest. Ik ben daar met mijn gezicht tegen de muur gelopen, in de marathon, dat gene naam heeft. Ik denk da er ruim 100 man mij voorbij gereden is in de eerste klim. En dan ergens over de helft zo ne honger klop gekregen, dak aan de bevoorradingen 10 minuten heb staan eten!
Maar op de XC was het dan weer ne positieve klik! Op de steile klim naar de villa bleef ik recht op de pedalen staan en alle aanmoedigen (diegene dat die plek niet kennen, daar sta echt heul veul volk!) deden me kippenvel krijgen! Boven plante ik me in het zadel en dacht: godverdomme, ziede wel da get nog kunt! Ik kreeg zo een vleugels dak nog zeker 40 man heb opgeraapt.

Thuis gekomen begon 2009 al in de gedachte op te spelen.
Kevin, die in zijn laatste jaar zit op het sportkot, gaat dit jaar voor zijn Trainer A diploma. Daarvoor moet hij 2 renners begeleiden en vroeg me of ik interesse had. Vandaar dat Kevin me dit jaar van schema’s zal voorzien, onder het toeziend oog van Trainer Pee.
In oktober, november en december werd er dan ook al hard gewerkt in de fitness, zwembad, al lopend en al fietsend. Maar in Januari speelde de examens als spelbreker. Jammer genoeg kan ik mij moeilijk focussen op 2 dingen tegelijk, en heb ik niet veel op de fiets gezeten. Op de uitslag is het nog wachten tot na de lesvrije week. Gelukkig was dit (voorlopig!) de laatste examen periode, het komende semester zal namelijk enkel uit project en stage weken bestaan. Normaal gezien zal ik daarnaast ruim de tijd vinden om goed en hard te trainen!

We beginnen er dus deze week terug volle bak aan, met gisteren al direct een tripje in Theux met de ploeg. Gegidst door de organisatoren van de Marathon in Theux, één van mijn lievelingswedstrijden (al heb ik hem nog maar 1 keer gereden :-p).
Heeuul vroeg opgestaan waren we al snel op weg richting, een nog kouder, mountainbike hemeltje. De temperatuur lag zo een 3 tal graden onder het vriespunt, dikke fun …
Meteen op het eerste klimmetje voelde ik mijn trainingsachterstand al, kuchen en puffen :-). Maar terug op de bike zitten, voelde echt lekker. Het eerste deel was niet zo technisch, maar wel altijd in stijgende lijn. Tot op een vlakte, t leek op de Hoge Venen. Daar lag nog een klein pelletje sneeuw, ik vermoed van de sneeuwperiode in Januari. Snowbikkent, kwamen we plots aan het einde van het pad. Eeeuuuhh, jongens ??
Bleek dar er een heel rij bomen over de weg gevallen waren. Die mannen met hunder boomzagen hé, “da geef echt ne kik om die neer te leggen” zeggen ze dan ;-). Avonturier gewijs klauterden we ons door de bomen om de weg verder te zetten. En de afdaling richting Theux kon beginnen. Dit deel was een pak technischer en ijsplekken gaven het een extra pikkant kantje … Amai! Spijtig genoeg past de gids zijn tempo niet geheel aan de groep aan, waardoor we de Smalle en Luc HILSET kwijt speelden. Na een zoektocht die niets opleverde reden we over de weg naar huis, bibberend van de kou, want de zon had zich verstopt achter een dik pak wolken. Gelukkig waren de 2 spoorlozen al terecht aan het tennisplein. De club trakteerde nog op een spaghetti, waarna we nog samen naar het WK-cyclocross keken.

Het deed deugd om weer onder de ploegmakkers te zijn en lekker te baaaaaikeuuuhh. De voorbereiding is dus goed begonnen! Wel een beetje laat, maar school primeert nog altijd! Daarom zal ik ook pas eind maart op de 1e flanders cup de competitie hervatten. (en dit is nog onder voorbehoud!)

Back 2 Race !!!

Simoni

Eindelijk gewonnen

Dit weekend was het de 5de wedstrijd van het mountainbike kustcriterium in Blankenberge. Ik stond 2de in de tussenstand, op amper 5 punten van leider Nico Berckmans. Ondanks de examens van de voorbije weken had ik toch goed kunnen trainen en stond ik supergemotiveerd aan de start om de trui terug te pakken.

Vrijdagavond al vertrokken richting Blankenberge zodat ik zaterdag voldoende tijd had om de omloop te verkennen. Dit was ook nodig omdat er vele stukken op het strand slecht bolden en je constant moet zoeken naar het juiste spoor. Ook was er nog een zwaar stuk los zand in Zeebrugge dat door de vorst wel beter bolde dan vorig jaar. Voor de rest een mooie en zware omloop met veel afwisseling.

Zondag om 11 uur stonden we dan klaar voor 3,5 ronden, goed voor 48 km. Door de strakke noordoosten wind zou het heel zwaar worden. Van in de start werd er goed doorgereden en ik bepaalde mee het tempo. Omdat ik verkend had koos ik ook meestal voor het betere traject, wat niet voor iedereen gelde. Aan het keerpunt in Zeebrugge werd er fors doorgetrokken met de wind in de rug. Ook hier zat ik attent mee voorin en kon ik als eerste de beruchte trap nemen richting duinen. Op het grindpad ik de duinen kon ik samen met Nicolas Vermeulen een kleine kloof slaan op de rest. Op de pier kwam Nico Berckmans bij ons en met 3 reden we richting de jachthaven. Na een kort stuk over de dijk en naast de haven draaiden we terug richting Zeebrugge, met de wind pal op kop. Dit was het zwaarste stuk van de omloop en er kwam nog een groep van 7 man aansluiten. Met 10 reden we tot in Zeebrugge. Tot aan de trap bleef alles samen. Ik nam deze trap weer als eerste en net als in de vorige ronden kon ik samen met Nicolas wegrijden. We hadden een grotere kloof dan de eerste ronde en de samenwerking verliep vlot. Toch konden naar het keerpunt van de jachthaven nog 2 renners terugkeren. Nico Berckmans en Joris Massaer kwamen aansluiten. Met 4 konden we vlot ronddraaien en de kloof op de rest vergroten. Voor het keerpunt van Zeebrugge was het zoeken naar het juiste spoor. Nicolas ging sneller naar rechts, terwijl de rest verder op het harde strand bleef rijden. Blijkbaar was de keuze van Nicolas de beste, hij had een kloof van 100 meter aan het keerpunt. Ik probeerde het gat te dichtten, maar dit lukte niet. Wel had Joris moeten lossen en was het dus 2 tegen 1. Maar blijkbaar had Nico o$zijn beste pijlen verschoten en kon hij niet veel meer overnemen in de achtervolging. Bij het laatste keerpunt van de jachthaven had Nicolas 25 seconden voor op ons. Met de wind op de kop zouden we in principe in het voordeel zijn, maar Nico kon niet veel meer bijdragen aan het achtervolgingswerk. Het was eigenlijk man tegen man. We kwamen soms iets dichter, en dan reed Nicolas weer weg. Ik voelde mij echter heel sterk en hoe dichter we bij Zeebrugge kwamen, hoe kleiner de kloof werd. In de strook waar Nicolas was weggereden de vorige ronde zette ik alles op alles op de kloof te dichten. Ik kon tot bij Nicolas rijden, terwijl Nico zich vast reed in het zand en moest lossen. Met 2 draaiden we in Zeebrugge en met de wind in de rug gingen we richting de aankomst in Blankenberge. Ik nam weer als eerste de trap, maar Nicolas kon vlot volgen. Net voor het einde van het duinenpad stak Nicolas mij voorbij en kwam ik als 2de op de dijk richting aankomst. In de sprint op de dijk werd ik bijna ingesloten, maar uiteindelijk kon in Nicolas nog remonteren om als eerste over de meet te komen.

Mijn eerste overwinning in een strandrace en meteen op een van de zwaarste die ik heb gereden. Door mijn eerste plaats ben ik ook terug leider in het criterium, met nog 1 wedstrijd voor de boeg is nog alles mogelijk.

4de

Omdat ik in de Belgische strandraces zo goed op dreef ben deze winter, besloot ik om dit weekend eens in Nederland te gaan rijden. In Egmond was het dit weekend de grootste strandrace van Europa met niet minder dan 3500 starters. Ook in Nederland was het koud en bij een temperatuur van -4°C stonden we om 10 uur klaar aan de start. Onder de deelnemers ook enkele Nederlandse profs van Rabobank waaronder Robert Gesink en Sebastian Langeveld. Vanuit België waren ook een deel van de strandspecialisten aanwezig waaronder Nico Berckmans.

Het zou een snelle en harde wedstrijd worden omdat sommige delen van het strand bevroren waren en andere delen niet. Hierdoor was het constant opletten en uitkijken voor ijsplekken. Van in de start werd er goed doorgereden, maar niet snel genoeg blijkbaar. Er ontstond een ruime kopgroep van wel 100 man. Af en toe waren er ontsnappingspogingen, maar niemand geraakte weg.

Net voor het keerpunt ging de snelheid de hoogte in. Ik zat goed mee vooraan en draaide bij de eersten de dijk op. Na een stukje asfalt kwamen we terug op het strand. Nu draaiden ze de gas helemaal open en werd er serieus gevlamd. Er onstond een kleinere kopgroep van een man of 30 met regelmatig ontsnappingspogingen. Zo reed een ijzesterke Langeveld weg samen met nog een renner.

Bij Castrium moesten we nog even het strand af om een lusje te maken en terug het strand op te rijden. Ik trok vol door en kwam tot op 20 meter van het leidersduo. Een kleine hapering van Wouter Cleppe was echter genoeg om er niet helemaal bij te geraken. Nico Berckmans reed ons voorbij en hij slaagde er wel in de aansluiting te vinden. Ik kwam in een achtervolgende groep van 5 man terecht. De samenwerking verliep net niet vlot genoeg om nog terug tot bij de leiders te geraken. Vooraan viel er nog iemand weg met een lekke band en Nico en Langeveld bleven vol doorgaan. Zij zouden sprinten voor de 1ste plaats. Hier haalde Langeveld het voor Berckmans.

In de laatste zandstrook probeerde ik nog een kloofje te slagen en richting podium te rijden. Ik rijd mij echter bijna helemaal vast en zo moest ik nog een renner laten voorgaan. Hierdoor kwam ik samen met Wouter Cleppe in de sprint voor de 4de plaats. Ik haalde het nipt. Toch weer een mooi resultaat en het bewijs dat ik ook in Nederland mijn mannetje kan staan.

Top 5
1. Sebstian Langeveld
2. Nico Berckmans
3. Sander Lormans
4. Kevin Van Hoovels
5. Wouter Cleppe

Het hoeft niet altijd marathon,xc of toeren in dardennen te zijn om plezier te beleven op den bike.
Bijna elke dag breng ik ons Luna naar school met de Kidcar (fietscar).Dat is makkelijk om allerlei reden o.a. parkeren en ook nog is milieu en portomonnee bewust!
Nu maandag lag er dus een dik pak sneeuw,zoals beloofd door de weerberichten en er viel nog bij.
Even getwijfeld,maar toch met de kidcar en niet de auto vanonder de sneeuw gehaald.
Met mijn koersfiets met mtb stuur maar smalle bandjes was het plezier gegarandeerd!!
Het was een afwisseling tussen zeldzame goed berijdbare stukken,stoempen door de losse sneeuw waar nog geen mens was geweest en glibberen en glijden met de nodige evenwichtskunstjes op de vastgereden sneeuw.Veel mensen kijken en denken "wa is dieje mee bezig!?"Het is wel maar een kort trajekt maar ik amuseer me rot.Veel langer hoeft het ook niet te duren want op enkele minuten tijd zijn je handen bevroren door je handschoenen heen bij temperaturen van -10 en lager.Luna afzetten in de klas,Inya terug mee de kar in en we zijn weer weg voor hetzelfde trajekt in omgekkerde richting.
's middag gaan halen,terug wegdoen en om 16u mogen we nog een keer om ze te gaan halen.
Dinsdag en vandaag (woensdag) waren de goed berijdbare stukken al wat talrijker,maar hier en daar zoek ik speciaal de moeilijke stukken op omdat het zo plezierig biken is!!
En het vriest nog steeds dus morgevroeg zijn we weer weg voor een kort maar glibberig ritje.Dolle sneeuwpret dus...en als de dooi inzet zal het weer dolle modderpret worden!!

Alain